22/08/2026
"අනේ අම්මේ... පන්තියේදී කරපු එක ගාණක්වත් විභාගෙට ආවේ නෑ!"
විභාග ශාලාවෙන් එළියට එන දරුවෙක් ඇස් වල කඳුළු පුරවගෙන මේ වචන ටික කියද්දී, දරුවා පස්සෙන් පන්ති ගානේ දුවපු ඕනෑම අම්මා කෙනෙක්ගේ, තාත්තා කෙනෙක්ගේ පපුව පිච්චිලා යනවා.
මොකද ඒ දරුවා කම්මැලි ළමයෙක් නෙවෙයි. මාස ගණන් නිදි මැරුවා, ටියුට් මිටි පිටින් හැදුවා, පාස්ට් පේපර්ස් වල තියෙන ගණන් සේරම කටපාඩම් කළා.
එහෙනම් වැරදුණේ කොතනද?
ඇත්ත මේකයි: දරුවා මහන්සි වෙලා තියෙන්නේ ප්රශ්නයක් හඳුනාගන්න විතරයි, ප්රශ්නයක් විසඳන්න නෙවෙයි.
විභාග පේපර් එකක් හදන මහාචාර්යවරු කරන්නේ මොකක්ද?
ඔවුන් කවදාවත් ක්ලාස් වල කරපු ගණන් ඒ විදියටම කොපි-පේස්ට් කරන්නේ නෑ. ඔවුන් කරන්නේ එකම සංකල්පය අරගෙන, දරුවා මීට කලින් කවදාවත් දැකලා නැති "අලුත් ප්රශ්නයක්" විදියට නිර්මාණය කරන එක.
එතකොට වෙන්නේ මොකක්ද?
කටපාඩම් කරපු ළමයා: ප්රශ්නයේ අකුරු, ඉලක්කම් වෙනස් වුණු ගමන් කලබල වෙලා හිරවෙනවා.
තර්කය තේරුම් ගත්ත ළමයා: ප්රශ්නය කොයි විදියට ඇඳලා ආවත්, ඒක ඇතුළේ තියෙන Logic එක අල්ලගෙන තත්පර ගාණෙන් උත්තරේ ගන්නවා.
විභාගෙට කොහෙන් ප්රශ්නයක් හැදුවත් උත්තර ලියන්න මොළය හදන්නේ මෙහෙමයි
දරුවාගේ ඔළුවට සූත්ර සහ කෙටි ක්රම 100ක් ඔබන්න එපා. ඊට වඩා දරුවාව මේ පුරුදු 3ට ගේන්න:
1. ප්රශ්නය රූපයකට හරවන්න (Visual Thinking):
ගැටලුවක් දැක්කම ඒක කියව කියවා ඉන්නේ නැතුව, කොළයක සරල රූප සටහනකින් ඇඳගන්න දරුවාට උගන්වන්න. මොළයට වචන වලට වඩා රූප හරහා Logic එක පේනවා.
2. "ඇයි" කියන තර්කය ඔළුවට දාන්න (Reasoning):
"මේ ගාණ හදන්නේ මෙහෙමයි" කියලා ක්රමය මතක තියාගන්න කියනවට වඩා, "ඇයි මේ උත්තරේ එන්නේ?" කියන සැබෑ හේතුව දරුවාට තේරුම් කරලා දෙන්න. හේතුව දන්න ළමයාව වට්ටන්න බෑ.
3. ක්රම නොව, සංකල්පය (Concept First):
කෙටි ක්රම කියන්නේ තාවකාලික බෙහෙතක් විතරයි. විභාග වෙලාවේ බයට ඒ ක්රම එකිනෙකට පටලැවෙනවා. හැබැයි මූලික සංකල්පය තේරුණු දරුවාට ඕනෑම පේපර් එකක් සෙල්ලමක්.
විභාගයක් කියන්නේ මතක ශක්තිය මනින තරගයක් නෙවෙයි; තර්කන ශක්තිය උරගා බලන තැනක්.
දරුවාට ගණන් කටපාඩම් කරවලා විභාග බිය ඇති කරනවා වෙනුවට, ඕනෑම අලුත් ගැටලුවකට තර්කයෙන් මුහුණ දෙන්න දරුවාගේ මොළය හැඩගස්වන ප්රසාද් සර්ගේ සංකල්ප පන්තිය ගොඩනැගිලා තියෙන්නේ මෙන්න මේ වෙනස වෙනුවෙන්.
දරුවාගේ මොළය මතක ගබඩාවක් නොකර, තර්කයෙන් දිනන බුද්ධිමත් මනසක් කරමු!
- Prasad Kasthuriarachchi
