St. Michael's College 1998 Batch

வணக்கம், இந்த உரையாடலின் தமிழ் மொழியாக்கம் இதோ:

அருட்தந்தை ஹரோல்ட் வெபர் (Father Harold Weber) பற்றிய நினைவுப் பகிர்வு
இனிய மாலை வணக்கம். என் பெயர் பேட் வெபர் (Pat Weber). மட்டக்களப்பு புனித மிக்கேல் கல்லூரியில் நீண்ட காலம் ஆசிரியராகப் பணியாற்றிய அருட்தந்தை ஹரோல்ட் வெபரின் மருமகள் நான்.

இன்று மாலை உங்களுடன் உரையாடுவதில் நான் மட்டற்ற மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். எனது மாமாவுக்கு நீங்கள் செய்யும் இந்த கௌரவத்திற்காக நான் மிகவும் நன்றியுள்ளவனாக இருக்கிறேன். இதைக் கண்டு எனது பேத்தியும், தந்தையும் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்திருப்பார்கள்.

எனது மாமா ஹரோல்ட், 1947 ஆம் ஆண்டு நான் பிறப்பதற்கு நான்கு மாதங்களுக்கு முன்பு, தனது 33-வது வயதில் நியூ ஆர்லியன்ஸிலிருந்து சிலோனுக்கு (இலங்கை) புறப்பட்டார். 1958-ல் எனக்கு பத்து வயதாக இருந்தபோதுதான் அவர் முதன்முதலில் நாடு திரும்பினார், அப்போதுதான் நான் அவரை முதன்முறையாகச் சந்தித்தேன். நியூ ஜெர்சியில் உள்ள எங்கள் இல்லத்திற்கு எனது பெற்றோரைக் காண அவர் வந்திருந்தார். அவரைப் பார்த்தபோது அவரிடமிருந்த ஒருவித மகிழ்ச்சி என்னை மிகவும் கவர்ந்தது. அவர் பார்ப்பதற்கும் பேசுவதற்கும் எனது தந்தையைப் போலவே இருந்தார், ஆனால் அவரிடமிருந்த அந்தப் புன்னகையும் மகிழ்ச்சியும் தனித்துவமானது. அவர் ஒரு மிகச் சிறந்த மகிழ்ச்சியான மனிதர்.

அதன் பிறகு அவர் நியூ ஆர்லியன்ஸிற்குச் சென்று எனது பேத்தியையும் மற்ற உறவினர்களையும் சந்தித்தார். துரதிர்ஷ்டவசமாக எனது தாத்தா அதற்கு முன்பே காலமானார். மீண்டும் இலங்கை திரும்பும் வழியில், அவர் சில நாட்கள் எங்களுடன் தங்கியிருந்தார்.

நியூ ஆர்லியன்ஸிலிருந்து அவர் இரண்டு பெரிய பெட்டிகளைத் தன்னுடம் கொண்டு வந்திருந்தார். அதைத் திறந்து எனது தந்தையிடம் காட்டியபோது, அதில் ஹரோல்டுக்கான உடைகள் நிறைந்திருந்தன. ஆனால் ஹரோல்ட், "எமில் (Emil), எனக்கு இந்த உடைகள் வேண்டாம். இவை இலங்கைக்கு (அன்று அவர் சிலோன் என்றே அழைத்தார்) ஏற்றவை அல்ல. இவை மிகவும் கனமானவை, அங்கே எனக்குப் பயன்படாது. நியூ ஜெர்சியில் உள்ள ஏழை மக்களுக்கு இவை தேவைப்படும் என நினைக்கிறேன். எனவே இவற்றை 'புனித வின்சென்ட் டி போல்' (St. Vincent de Paul) சங்கத்திடம் கொடுத்து விநியோகித்து விடுங்கள்" என்று கூறினார்.

எனது தந்தை ஆச்சரியத்துடன், "நிச்சயமாகவா?" எனக் கேட்டார். அதற்கு அவர், "ஆம், நியூ ஆர்லியன்ஸிலும் நியூ ஜெர்சியிலும் எனக்கு நிறைய நன்கொடைகள் கிடைத்துள்ளன. அந்தப் பணத்தைக் கொண்டு விளையாட்டுப் பொருட்கள் விற்கும் கடைக்குச் சென்று, இந்தப் பெட்டிகள் நிறைய அங்குள்ள சிறுவர்களுக்காக விளையாட்டு உபகரணங்களை வாங்கிச் செல்ல விரும்புகிறேன்" என்றார்.

எனது தந்தை சற்றுத் தயங்கினாலும், "உன் விருப்பப்படியே செய்வோம்" என்றார். அவர்கள் கடைக்குச் சென்று மட்டை (Bat), பந்து, ராக்கெட் என என்னென்ன விளையாட்டு உபகரணங்கள் கிடைக்குமோ, அவற்றால் அந்தப் பெட்டிகளை நிரப்பினார்கள்.

பத்து வயதுச் சிறுமியாக அன்று என்னை வியக்க வைத்த விஷயம் என்னவென்றால், அவர் இலங்கையை எவ்வளவு நேசித்தார் என்பதுதான். ஒவ்வொரு கணமும் அவர் உங்களைப் பற்றியே சிந்தித்தார், உங்கள் மீது மிகுந்த அக்கறை கொண்டிருந்தார்.

எனது பேட்டி, தாத்தா மற்றும் தந்தை ஆகியோரும் இன்று இருந்திருந்தால், இத்தனை ஆண்டுகளாக நீங்கள் அவருக்குச் செய்யும் இந்த கௌரவத்தைக் கண்டு நெகிழ்ந்திருப்பார்கள். இதற்காக உங்களுக்குப் பெரிய நன்றிகள். இது எனக்கு மிகப்பெரிய விஷயமாகும். இறைவன் உங்கள் அனைவரையும் ஆசீர்வதிப்பாராக. மாமா ஹரோல்ட் உங்கள் அனைவரையும் மேலிருந்து பார்த்துக் கொண்டிருப்பார். உங்கள் வாழ்வில் நன்மைகள் நடக்க அவர் என்றும் வேண்டிக்கொள்வார்.

ஆசிர்வாதங்கள், விடைபெறுகிறேன்.

Thank you https://www.tiktok.com//video/7605777716662619413?is_from_webapp=1&sender_device=pc