ទស្សនៈអ្នក

៥. #មេរៀនសាលា
និយាយដល់មេរៀនសាលា ដូចជាដាស់រំលឹកខ្ញុំថា ខ្ញុំជាមនុស្សម្នាក់ដែលមិនសូវចូលចិត្តមេរៀនសាលាដូចអ្នកដទៃសោះ ពេលទៅរៀនគឺទៅតែខ្លួនទេ តែចិត្តវិញ្ញណចេញទៅក្រៅអស់ហើយ។ មូលហេតុអ្វីទៅដែលខ្ញុំមិនសូវចិត្តមេរៀនសាលា មកពីមិនដឹងរៀនដើម្បីអ្វី? មានប្រយោជន៍អ្វី? សំណួរបែបនេះតែងតែមាននៅក្នុងខួរក្បាលខ្ញុំជានិច្ច ដូចច្នេះហើយធ្វើឲ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាពិបាកខ្លាំងណាស់។

មេរៀនអត់ដែលចេះទេ ហេតុដែលមកពីមិនចេះមកពីមិនដែលមើល ពេលចឹងមេរៀនកាន់តែច្រើនទៅៗ កង្វល់កាន់តែច្រើនដែរ តែការប្រឹងប្រែងគឺរឹតតែអត់ទៅៗ ពីព្រោះតែយកពេលទៅធ្វើរឿងផ្សេង ដូចជាកម្មវិធីសិក្ខាសិលា ការអនុវត្តជាក់ស្តែង ការស្តាប់ពីផ្នត់គំនិតផ្សេងៗ ជាពិសេសការអានសៀវភៅ ដែលជារឿងដែលខ្ញុំយកចិត្តទុកដាក់ជាងមេរៀនសាលា។

ហេតុដូចនេះហើយបានចិត្តខ្ញុំហាក់អត់ស្ងប់មានកង្វល់ច្រើន មេរៀនសាលាក៏អត់ចេះ តែអ្វីដែលខ្ញុំមានគឺគំនិតទាក់ទង់នឹងការរកស៊ីច្រើន និងការស្វែងយល់ពីជីវិតអ្នកល្បីជាច្រើនរូបទៀត អ្វីដែលខ្ញុំចង់បង្ហាញអ្នកអានជាទីរាប់អានគឺ សូមកុំធ្វើកិច្ចការពីរបីក្នុងពេលតែមួយ បើនៅកន្លែងណាសូមផ្តោតទៅកន្លែងហ្នឹង មែនពេលរៀនជាពេលរកស៊ីទេ មិនមែនពេលដេកជាពេលគិតទេ សូមធ្វើការបែកចែកឲ្យបានល្អ ទើបមិនជួបបញ្ហាច្របូកច្របល់ខ្វល់ច្រើនដូចជារូបខ្ញុំ...។

សូមពណ៌នាអំពីអារម្មណ៍របស់អ្នកនៅខាងក្រោមនេះ៖

៤. #វាមិនសំខាន់
ព្រោះតែវាមិនសំខាន់មែនទេ? ទើបគិតថាធម្មតា ព្រោះតែវាគ្មានប្រយោជន៍សម្រាប់អ្នកមែនទេ? ទើបគិតថាធម្មតា ព្រោះតែវាមិនមែនជារឿងដែលអ្នកចូលចិត្តមែនទេ? ទើបគិតថាធម្មតា គ្រប់រឿងរ៉ាវទាំងអស់អ្នកគិតថាវាមិនសំខាន់ទើបវាធម្មតាសម្រាប់អ្នក ហេតុអ្វីអ្នកយល់បែបនេះ? ភ្នែកទាំងគូររបស់អ្នក ដៃជើងទាំងគូររបស់អ្នក ត្រចៀក ច្រមុះ មាត់របស់អ្នក ខួរក្បាលរបស់អ្នក អ្នកគិតថាវាមិនសំខាន់មែនទេ? ប្រាកដជាជាភ្នែកមិនសំខាន់សម្រាប់អ្នកហើយ បានជាអ្នកខំបំផ្លាញវាជារៀងរាល់ថ្ងៃ បំផ្លាញដោយរបៀបណានោះអ្នកដឹងហើយខ្លួនឯងហើយ ដៃជើងរបស់អ្នកវាមិនសំខាន់មែនទេ? បានជាអ្នកជិះម៉ូតូយ៉ាងលឿន ដែលបណ្តាលឲ្យមានគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ ត្រចៀករបស់អ្នកមិនហសំខាន់មែនទេ? ដែលចូលចិត្តឲ្យវាស្តាប់រឿងដែលក្តៅក្រហាយ រឿងសៅហ្មង រឿងដែលឥតបានការដល់ខ្លួនឯង ច្រមុះរបស់អ្នកមិនសំខាន់មែនទេ? ដែលចូលចិត្តហិតក្លិនដែលមិនក្រហូប ក្លិនដែលឆ្អេះឆ្អាប មាត់របស់អ្នកមិនសំខាន់មែនទេ? ដែលចូលចិត្តញុំញុង និយាយដើម មូលបង្កាច់ អុចអាល មើលងាយមើលថោក អ្នកដទៃ ខួរក្បាលរបស់អ្នកមិនសំខាន់មែនទេ? ដែលអ្នកចូលចិត្តយកវាទៅគិតរឿងឥតប្រយោជន៍ គិតរឿងអវិជ្ជមាន គិតរឿងឥតបានការ គិតតែរឿងណាៗដែលនាំឲ្យខាតបង់ចំពោះខ្លួនឯង។

បើអ្នកយល់ថាអ្វីៗដែលជាផ្នែកនៃរាងកាយអ្នក សូមអ្នកថែរក្សាការពារ វាឲ្យបានល្អ និងប្រើប្រាស់វាឲ្យមានប្រយោជន៍ដល់ខ្លួនឯង គ្រួសារ សង្គម និងមនុស្សទូទៅដែលអ្នកបានជួបបានស្គាល់...។ សូមប្រាប់អ្វីដែលសំខាន់ និងមិនសំខាន់សម្រាប់អ្នកនៅទីនេះ៖

៣. #ចំណីអាហារ
និយាយដល់ចំណីអាហារកាលណា នឹកដល់រឿងឈឺផ្សាជាច្រើនដែលបានចុកឈឺដោយសារការបរិភោគអាហារខុស អាហារដែលមិនល្អ ភេសជ្ជៈដែលគ្មានគុណភាព ប៉ះពាល់សុខភាពយ៉ាងច្រើន រោគក្រពះកើតឡើងដោយសារអាហារដែលសម្បូរជាតិពុល និងគ្មានអនាម័យល្អ តម្រោងនោមចុះខ្សោយដោយសារភេសជ្ជៈមួយចំនួននៅលើទីផ្សារ។

អារម្មណ៍ប្រែប្រួលទៅតាមប្រភេទភេសជ្ជៈ និងចំណីអាហារ ដូចនេះគួរប្រឹងប្រយ័ត្នក្នុងការពិសារភេសជ្ជ និងការទទួលទានចំណីអាហារដែលសម្បូរជាតិពុល និងគ្មានអនាម័យល្អ ខាងក្រោមនេះជារឿងរ៉ាវពិតនៃរាងកាយមនុស្សម្នាក់ដែលគាត់បានលើកឡើងពីអាការៈរបស់គាត់ពេលបរិភោគ ឬពិសារភេសជ្ជៈមួយចំនួនថា៖«ពេលដែលខ្ញុំបរិភោគរបស់ ផ្អាប់ដូចជា ផ្អក ត្រីខ ទឹកត្រី ទឹកស៊ីវអីវ និងភេសជ្ជៈកំប៉ុងមានភេសជ្ជៈប៉ូវកម្លាំងនៅលើទីផ្សារមួយចំនួន វាតែងតែបណ្តាលឲ្យអារម្មណ៍រវើរវាយ ថប់ដង្ហើម មិនស្រួលក្នុងខ្លួន ដេកក៏មិនសុខ ដើរក៏មិនសុខ អង្គុយក៏មិនសុខ ឈរក៏មិនសុខ ហើយអារម្មណ៍អត់ល្អទៀត ព្រមទាំងមានអាការៈរមាស់ពេញខ្លួនទៀត ហើយគាត់បាននិយាយប្រាប់ខ្លួនឯងថា ដូចនេះគួរលះបង់ពួកចំណីអាហារណា ឬភេសជ្ជៈណា ដែលនាំឲ្យមានអាការៈបែបនេះចោល ដើម្បីសុខភាពខ្លួនឯងណា...»។

រឿងរ៉ាវដែលលើកឡើងមកខាងលើនេះមិនមែន សបញ្ជាក់ឲ្យអ្នកឈប់បរិភោគ ឬពិសារ ចំណីអាហារ និងភេសជ្ជៈខាងលើដូចនៅក្នុងរឿងនោះទេ គ្រាន់តែសបញ្ជាក់ឲ្យអ្នកអានជាទីរាប់អានទាំងអស់ប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះការបរិភោគចំណីអាហារណា ឬភេសជ្ជៈណា ដែលនាំឲ្យប៉ះពាល់ដែលសុខភាពរបស់អ្នកតែប៉ុណ្ណោះ។ ព្រោះរឿងដែលបានដំណាលមកខាងលើនេះ វាគ្រាន់តែជារឿងរ៉ាវពិតមួយដែលសញ្ជាក់អំពីរាងកាយរបស់គាត់ដែលប្រតិកម្មនឹងចំណីអាហារ និងភេសជ្ជៈទាំងនោះតែប៉ុណ្ណោះ...។

សូមប្រាប់រឿងរ៉ាវរបស់អ្នក ឬអ្នកដែលអ្នកស្គាល់ដែលមានប្រតិកម្មចំពោះចំណីអាហារ ឬភេសជ្ជៈមួយចំនួនខាងក្រោមនេះ៖
#ស្មេរដោយ៖ #ទស្សនៈអ្នក #ចាកសៀវភៅអារម្មណ៍ពេលនេះ
#អត្ថបទចាស់

២. #យល់សប្តិច្រើន
និយាយដល់រឿងយល់សប្តិនេះ វាបានកើតឡើងជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ យល់សប្តិឃើញរឿងគួរឲ្យភ័យខ្លាចជាច្រើន ពេលដែលគេងម្តងៗ តើអ្នកដឹងថាអារម្មណ៍ពេលហ្នឹងយ៉ាងណាទេ កុំអាលស្រមៃមុនអី អានសំណេរខាងក្រោមនេះនឹងដឹងពីអារម្មណ៍ពេលហ្នឹងហើយ «រយៈពេលកន្លងមកពេលយើងសម្រាកក្នុងមួយថ្ងៃយ៉ាងតិច ក៏យល់សប្តិមួយដងដែរ។

ការយល់សប្តិពីរឿងមួយទៅរឿងមួយ ចប់រឿងមួយចូលរឿងមួយ មានទាំងរឿងសោកនាដកម្ម កំសត់ បាញ់សម្លាប់ កាប់សម្លាប់ ព្រៃផ្សៃ គួរឲ្យខ្លាចគួរឲ្យតត់ស្លុត ពេលសម្រាកម្តងៗគឺអត់មានភាពស្ងប់សោះ ឬហៅថាដេកមិនឆ្អែត ពេលមានបញ្ហានេះកើតឡើង វាបានប៉ះពាល់ដល់កិច្ចការងារ ការសិក្សារៀនសូត្រ ទំនាក់ទំនង ជាដើម។

ព្រោះថាពេលណាការសម្រាកអត់គ្រប់គ្រាន់ ថាមពលក្នុងការបំពេញការងារ ឬការសិក្សានានា និងទំនាក់ទំនងផ្សេងៗ វាអត់បានល្អ ពេលណាការសម្រាករបស់យើងមានការរំខានពីការយល់សប្តិច្រើន វានាំយើងខាតប្រយោជន៍បែបហ្នឹងហើយ ដូចច្នេះបើបញ្ហាយល់សប្តិច្រើនបែបនេះកើតឡើងចំពោះអ្នកតើអ្នកដោះស្រាយដោយវិធីណា? សូមឆ្លើយខាងក្រោម៖

#ស្មេរដោយ៖ #ទស្សនៈអ្នក #ចាកសៀវភៅអារម្មណ៍ពេលនេះ
#អត្ថបទចាស់

១. #អារម្មណ៍ពេលគេរំខាន
កាល២០១៥ ខ្ញុំបានស្នាក់នៅក្នុងបន្ទប់មួយ មានមនុស្សបួននាក់ដែលរស់នៅជាមួយខ្ញុំ ពេលដល់វេលាដែលខ្ញុំត្រូវសម្រាកគឺប្រហែលម៉ោង ១០ ទៅ ១១ យប់។ តែពេលដល់ម៉ោងខ្ញុំសម្រាក ជាពេលមនុស្សមួយក្រុមមើលរឿង សើចសប្បាយពេញបន្ទប់ដែលខ្ញុំស្នាក់នៅ ដោយឥតគិតខ្វល់ពីអ្នកដែលត្រូវគេរំខានដូចជារូបខ្ញុំឡើយ។

ជាបន្តបន្ទាប់ពួកគេតែងតែធ្វើសកម្មភាពបែបហ្នឹង ជាហេតុដែលបណ្តាលឲ្យខ្ញុំមានទំនាក់ទំនងមិនល្អជាមួយពួកគេ។ ហេតុដូចនេះ ខ្ញុំត្រូវបាត់បង់ទាំងមិត្តភាព បាត់បង់ទាំងសុខភាព ព្រោះថាពេលគេរំខាន ខ្ញុំបានស្វាងពីការងងុយទៅហើយ ពិតជាគួរឲ្យរំខានមែន ពេលដែលស្វាងពីងងុយគេង ខ្ញុំមិនមាត់មិនស្តីទៅរកពួកគេទេ ខ្ញុំបែរជាកាន់កុំព្យូរទ័រមួយគ្រឿងទៅបន្ទប់ខាងលើដែលជាថ្នាក់រៀនគ្មានមនុស្សនៅ។ពេលនោះសុខភាពខ្ញុំត្រូវបាត់បង់ម្តងបន្តិចៗព្រោះតែសម្រាកមិនគ្រប់គ្រាន់ និងប្រើប្រាស់កុំព្យូរទ័រហួសប្រមាណពេក ក្រោយមកសភាពរបស់ខ្ញុំពេលនោះធុញនឹងមនុស្សអស់ហ្នឹងណាស់ ហើយមិនងាយមាត់រកឡើយ។

ព្រោះថាពួកគេជាមនុស្សដែលរំខានអ្នកដទៃ និងមិនចេះក្រែងចិត្តអ្នកដទៃ ខ្ញុំបានទ្រាំរស់នៅក្នុងសភាពបែបហ្នឹង អស់រយៈពេលមួយឆ្នាំ។ ចំណែកអារម្មណ៍វិញ អត់ដែលល្អ ធុញថប់ ក្តៅក្រហាយ ខឹងនឹងពួកអ្នកអស់ហ្នឹង ហើយពិបាកមាត់រកពួកគេ តែមិនមែនមានន័យថាខ្ញុំគ្មានទំនាក់ទំនងល្អជាមួយអ្នកដទៃទេ ហើយក៏មិនមែនខ្ញុំអត់ចេះប្រើសិទ្ធក្នុងការរស់នៅដែរ។ ដោយសារតែខ្ញុំយល់ថាសុទ្ធសឹងតែជាអ្នករៀនសូត្រដូចគ្នា គួរណាតែយល់ ហើយខ្ញុំក៏មិនហាស្តីអីដល់ពួកគេដែល ព្រោះតែការក្រែងចិត្តហ្នឹងហើយ។ក្រោយមកខ្ញុំបានប្តូរបន្ទប់ទៅនៅបន្ទប់ផ្សេង ហើយមានអារម្មណ៍ធូរស្បើយជាងមុនឆ្ងាយ មិនយូរឡើយពីរឆ្នាំបានកន្លងផុតទៅ ឆ្នាំ២០១៨ក៏បានមកដល់ហេតុការណ៍បែបហ្នឹងបានកើតមកលើរូបខ្ញុំមួយសារទៀត។

តើអារម្មណ៍ពេលហ្នឹងវាយ៉ាងណាអានអត្ថបទខាងក្រោមទៅនឹងដឹងហើយ«មកដល់ឆ្នាំ២០១៨ នេះយើងបានជួបទៀតហើយ តែវាមានសភាពស្រាលជាមុន គឺពេលដែលយើងសម្រាកពីម៉ោង ៩ ទៅម៉ោង១០យប់ មានមាត់រំខាន និយាយគ្នា(និយាយទូរស័ព្ទ) សម្លេងចម្រៀង ជាដើម។ យើងឆាប់សម្រាកព្រោះហត់ពីថ្ងៃ និងកក្តាសុខភាពដូចជាឈឺភ្នែក...យើងក៏សម្ងំដេក តែដោយសារតែភាពរំខានធ្វើឲ្យយើងធុញថប់ក្នុងទ្រូង ដេកអត់លក់ យើងអត់ខឹងនឹងគេទេ តែគ្រាន់តែមានអារម្មណ៍ថាគេជាមនុស្សហាមអ្នកដទៃ(ដាក់បំរាម)តែខ្លួនឯងអត់ធ្វើតាម និងមិនក្រែងចិត្តអ្នកដទៃទៅវិញ។ ការទំនាក់ទំនងគ្នាក៏មិនសូវជាជិតស្និត គ្រាន់តែមានការបាននិយាយ មិនមែនរើសអើងអ្វីទេ ព្រោះតែខ្ញុំមានហេតុផលសម្រាប់ខ្លួនឯងគឺអ្នកដែលចូលចិត្តរំខានគេ បង្អាប់គេ និងមើលងាយអ្នកដទៃ... ខ្ញុំពិបាកនឹងមាត់រកណាស់...»។

តើអ្នកដែលកំពុងកាន់សៀវភៅនេះអានធ្លាប់ជួបអារម្មណ៍គេរំខានដែលទេ? បើធ្លាប់អ្នកមានវិធីបែបណាសម្រាប់ដោះស្រាយ សូមសរសេរខាងក្រោម៖

#ស្មេរដោយ៖ ទស្សនៈអ្នក #ចាកសៀវភៅអារម្មណ៍ពេលនេះ
#អត្ថបទចាស់

ថ្ងៃចន្ទ ១៣រោច ខែបុស្ស ឆ្នាំជូត
ទោស័ក ព.ស. ២៥៦៤ ត្រូវនឹង
ថ្ងៃទី១១ ខែមករា ឆ្នាំ២០២១