គ្រូបង្រៀន

#ថ្នាក់ទី១ គណិតវិទ្យាបំប៉នសិស្ស
រៀនធ្វើលំហាត់ ស្វ័យសិក្សាបន្ថែម #ជំនួយសិស្ស #ថ្នាក់ទី១
#បឋមសិក្សា #គណិតវិទ្យា

ល្បែង ពស់ និងជណ្តើរ 🪜🪜🐍🐍

#សម្ភារៈតុបតែងថ្នាក់រៀន
#សម្ភារៈឧបទេស

តួនាទី និងភារកិច្ចទាំង ១៧ របស់គ្រូបង្រៀន✍️📚

១- អ្នកបំផុសគំនិត (Brainstormer)
២- អ្នកអប់រំ (Educator)
៣- អ្នកផ្តល់ព័ត៌មាន (Informer)
៤- អ្នកបង្រៀន (Teacher)
៥- អ្នករៀបចំ (Organizer)
៦- អ្នកគ្រប់គ្រង (Supervisor)
៧- អ្នកលើកទឹកចិត្ត (Motivator)
៨- គ្រូបង្វឹក (Coach)
៩- អ្នកផ្តើមគំនិត (Initiator)
១០- អ្នកផ្តល់ប្រឹក្សា (Counselor)
១១- អ្នកសម្របសម្រួល (Facilitator)
១២- អ្នកគ្រប់គ្រងថ្នាក់ (Manager)
១៣- អ្នកបង្កើតថ្មី (Innovator)
១៤- អ្នកធ្វើបង្ហាញ (Demonstrator)
១៥- អ្នកផ្សព្វផ្សាយ (Mediator)
១៦- អ្នកកែតម្រូវ (Corrector)
១៧- អ្នកវាយតម្លៃ (Evaluator)

ប្រភព៖ Gazette យុវជន

វិធីសាស្រ្ត "គ្រប់គ្រងសិស្សមិនស្ដាប់គ្រូ"

(ផ្អែកលើចិត្តសាស្ត្រ និងការស្រាវជ្រាវអប់រំ)

សួស្តីលោកគ្រូ/អ្នកគ្រូ! ការប្រឈមមុខនឹងសិស្សដែលមិនសូវស្ដាប់ ឬរពឹសក្នុងថ្នាក់ គឺជាបញ្ហាទូទៅដែលអ្នកអប់រំនៅទូទាំងពិភពលោកតែងតែជួបប្រទះ ជាពិសេសនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាយើងជាដើម... ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព យើងមិនអាចប្រើត្រឹមតែកំហឹង ឬការដាក់ទណ្ឌកម្មនោះទេ តែត្រូវប្រើប្រាស់ សិល្បៈនៃការបង្រៀន និងចិត្តសាស្ត្រអប់រំ។
តិចនិកទាំង ៤០ ចំណុចនេះសុវត្ថន៍បានបែងចែកជា ៥ ជំពូកធំៗ ងាយស្រួលយល់ និងយកទៅអនុវត្តបានភ្លាមៗ ដោយផ្អែកលើការស្រាវជ្រាវផ្នែកគរុកោសល្យ និងចិត្តសាស្ត្រ (ដូចជាទ្រឹស្ដីរបស់ Marzano, PBIS, និង Skinner) ថាមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការកែប្រែអាកប្បកិរិយាសិស្ស....

💠ផ្នែកទី ១៖ ការរៀបចំបរិយាកាស និងទប់ស្កាត់ជាមុន
ការរៀបចំប្រព័ន្ធច្បាស់លាស់ ជួយកាត់បន្ថយបញ្ហាបាន ៥០% មុនពេលចាប់ផ្តើម
១. ការបង្កើតវិន័យរួមគ្នា
កុំគ្រាន់តែសរសេរវិន័យបិទលើជញ្ជាំង ត្រូវឱ្យសិស្សចូលរួមបង្កើតវិន័យជាមួយអ្នកផង។ ផ្អែកលើការស្រាវជ្រាវ សិស្សនឹងគោរពច្បាប់ជាងមុន បើពួកគេជាអ្នកចូលរួមបង្កើតវា។
ឧទាហរណ៍: នៅថ្ងៃដំបូង សួរថា "តើប្អូនៗចង់បានបរិយាកាសរៀនបែបណា?" បន្ទាប់មកសរសេរចម្លើយពួកគេធ្វើជាវិន័យប្រចាំថ្នាក់។
២. ប្រើប្រាស់សញ្ញាអត់សំឡេង
ការស្រែកប្រាប់ឱ្យសិស្សស្ងាត់ ច្រើនតែបង្កើតសំឡេងរំខានបន្ថែម ការប្រើសញ្ញាដៃ ឬភាសាកាយវិការមានប្រសិទ្ធភាពជាង។
ឧទាហរណ៍: គ្រូលើកដៃ៥ម្រាមឡើងលើ សិស្សឃើញត្រូវលើកដៃតាម ហើយបិទមាត់។
៣. ទម្លាប់ប្រចាំថ្ងៃច្បាស់លាស់
ក្មេងៗមានអារម្មណ៍សុវត្ថិភាពនៅពេលពួកគេដឹងថាត្រូវធ្វើអ្វីបន្ត។
ឧទាហរណ៍: ពេលចូលថ្នាក់ភ្លាម ត្រូវមានលំហាត់កម្តៅសាច់ដុំខួរក្បាលលើក្ដារខៀនស្រាប់ ដើម្បីឱ្យពួកគេចូលមកមានការងារធ្វើភ្លាមៗ មិនរត់លេង។
៤. តារាងពេលមើលឃើញ
ជួយសិស្សឱ្យដឹងពីលំដាប់លំដោយនៃមេរៀន ជួយកាត់បន្ថយការអផ្សុក និងការទាមទារចង់ចេញលេង។
ឧទាហរណ៍: សរសេរលើជ្រុងក្ដារខៀន ១. រំលឹកមេរៀន ២. អានអត្ថបទ ៣. លេងហ្គេមសាកល្បង ៤. ចេញលេង។
៥. ការរៀបចំកន្លែងអង្គុយជាយុទ្ធសាស្ត្រ
ញែកសិស្សដែលតែងតែនិយាយគ្នាចេញពីគ្នា និងដាក់សិស្សរពឹសឱ្យអង្គុយជិតគ្រូ ឬក្បែរសិស្សគំរូ។
ឧទាហរណ៍: រៀបតុជាអក្សរ U ដើម្បីឱ្យគ្រូអាចដើរទៅដល់គ្រប់សិស្សទាំងអស់បានយ៉ាងងាយស្រួល។
៦. តិចនិករង់ចាំដោយស្ងប់ស្ងាត់
កុំបង្រៀនប្រណាំងនឹងសំឡេងសិស្ស បើពួកគេនិយាយ គ្រូត្រូវឈប់និយាយសិន។
ឧទាហរណ៍: គ្រូឈប់និយាយ ឈរស្ងៀម សម្លឹងមើលទៅកន្លែងដែលរំខានដោយទឹកមុខស្ងប់ស្ងាត់ មិនខឹង រហូតដល់ថ្នាក់ស្ងាត់ទើបបន្តការបង្រៀនដោយនិយាយថា "អរគុណដែលប្រុងស្តាប់"។
៧. ការសរសេរគោលបំណងមេរៀនច្បាស់លាស់
សិស្សមិនស្តាប់ព្រោះពួកគេមិនដឹងថារៀនទៅបានប្រយោជន៍អ្វី។
ឧទាហរណ៍: មុនបង្រៀន ប្រាប់ថា "ថ្ងៃនេះប្អូនៗនឹងចេះពីរបៀបគិតលុយពេលទៅផ្សារ ដោយមិនឱ្យគេបន្លំបាន"។
៨. ការផ្លាស់ប្តូរសកម្មភាពលឿនៗ
បើមេរៀនអូសបន្លាយយូរពេក សិស្សនឹងចាប់ផ្តើមរពឹស ធុញទ្រាន់។
ឧទាហរណ៍: បែងចែកម៉ោងរៀនជាដុំតូចៗ ១៥នាទីពន្យល់ ១០នាទីពិភាក្សា ១០នាទីធ្វើលំហាត់។

💠 ផ្នែកទី ២៖ ការកសាងទំនាក់ទំនង និងទំនុកចិត្ត
សិស្សមិនរៀនពីមនុស្សដែលគេមិនចូលចិត្តឡើយ
៩. យុទ្ធសាស្ត្រ ២x១០
សម្រាប់ការស្រាវជ្រាវ បើអ្នកចំណាយពេល ២នាទី ក្នុងមួយថ្ងៃ និយាយរឿងក្រៅពីការរៀនសូត្រ ជាមួយសិស្សដែលរពឹសបំផុត រយៈពេល ១០ថ្ងៃជាប់គ្នា អាកប្បកិរិយាគេនឹងប្រែប្រួល ៨៥%។
ឧទាហរណ៍: សួរពីកីឡាដែលគេចូលចិត្ត ហ្គេមដែលគេលេង ឬសត្វចិញ្ចឹមនៅផ្ទះ។
១០. ស្វាគមន៍នៅមាត់ទ្វារ
ជាការកំណត់អារម្មណ៍វិជ្ជមានមុនចូលថ្នាក់។
ឧទាហរណ៍: គ្រូឈរនៅមាត់ទ្វារ ញញឹម ហៅឈ្មោះសិស្សម្នាក់ៗ និងចាប់ដៃ ឬ High-five មុនអនុញ្ញាតឱ្យចូល។
១១. សរសេរកំណត់ត្រាវិជ្ជមាន
សិស្សរពឹសតែងតែទទួលបានការស្តីបន្ទោសជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ការផ្តល់ការសរសើរធ្វើឱ្យគេភ្ញាក់ផ្អើល និងចង់ធ្វើល្អបន្ត។
ឧទាហរណ៍: សរសេរសំបុត្រតូចមួយ ឬខលទៅអាណាព្យាបាលប្រាប់ថា "ថ្ងៃនេះ វិចិត្រ បានជួយជូតក្ដារខៀន គាត់ពិតជាក្មេងល្អមែន"។
១២. កុំប្រជែងអំណាច
កុំទាញសិស្សឱ្យឈ្លោះតមាត់ជាមួយអ្នកនៅមុខមិត្តភក្តិគេ។
ឧទាហរណ៍: បើសិស្សប្រកែក គ្រូគ្រាន់តែនិយាយថា "គ្រូដឹងថាប្អូនមានយោបល់ ចាំម៉ោងចេញលេងយើងជជែកគ្នាពីរនាក់" រួចដើរចេញដើម្បីកាត់ផ្តាច់ជម្លោះ។
១៣. សរសើរជាសាធារណៈ កែតម្រូវជាឯកជន
ការស្តីបន្ទោសចំៗមុខគេឯង ធ្វើឱ្យសិស្សខ្មាសអៀន និងមានប្រតិកម្មប្រឆាំង។
ឧទាហរណ៍: ពេលសិស្សធ្វើខុស ដើរទៅខ្សឹបក្បែរត្រចៀកគេ ជំនួសឱ្យការស្រែកពីមុខថ្នាក់ តែបើគេធ្វើល្អ សរសើរឮៗឱ្យគេមានមោទនភាព។
១៤. ការស្តាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់
ជួនកាលសិស្សរពឹសព្រោះមានបញ្ហានៅផ្ទះ។
ឧទាហរណ៍: ពេលសិស្សខឹង គ្រូស្តាប់ដោយងក់ក្បាល ហើយនិយាយថា "គ្រូយល់ពីអារម្មណ៍ប្អូន តើមានអ្វីឱ្យគ្រូជួយទេ?"។
១៥. បង្ហាញភាពជាមនុស្សធម្មតារបស់គ្រូ
សិស្សចូលចិត្តគ្រូដែលហ៊ានទទួលស្គាល់កំហុស។
ឧទាហរណ៍: ពេលគ្រូសរសេរខុសលើក្ដារខៀន គ្រូអាចនិយាយលេងសើចថា "អូ! ថ្ងៃនេះខួរក្បាលគ្រូដើរយឺតបន្តិចហើយ អរគុណដែលបានជួយកែ"។
១៦. គោរពវប្បធម៌ និងសាវតារបស់សិស្ស
យល់ពីប្រវត្តិគ្រួសារ និងរបៀបរស់នៅរបស់សិស្ស។
ឧទាហរណ៍: បើសិស្សមកពីគ្រួសារក្រីក្រ គ្មានពេលធ្វើកិច្ចការផ្ទះ គ្រូផ្តល់ពេលឱ្យធ្វើនៅក្នុងថ្នាក់ ជំនួសឱ្យការដាក់ទណ្ឌកម្ម។

💠 ផ្នែកទី ៣៖ វិធីសាស្ត្របង្រៀនទាក់ទាញ
បើសិស្សរវល់នឹងការរៀន ពួកគេគ្មានពេលមករពឹសទេ។
១៧. ការបំបែកមេរៀន
ខួរក្បាលក្មេងផ្តោតបានត្រឹម ១០-១៥នាទីប៉ុណ្ណោះ។
ឧទាហរណ៍: ពន្យល់ ១០នាទី រួចឱ្យសិស្សចាប់គូសួរគ្នាទៅវិញទៅមក ៥នាទី ទើបបន្ត។
១៨. ការសម្រាកខួរក្បាល
ផ្តល់ចន្លោះពេលឱ្យរាងកាយបានកម្រើក។
ឧទាហរណ៍: រៀនបាន ២០នាទី គ្រូឱ្យសិស្សក្រោកឈរ ធ្វើចលនាយឺតៗ ឬលេងហ្គេមទះដៃ ១នាទី។
១៩. វិធីសាស្ត្រ គិត-ចាប់គូ-ចែករំលែក
ផ្តល់ឱកាសឱ្យសិស្សបាននិយាយជំនួសឱ្យការអង្គុយស្តាប់រហូត។
ឧទាហរណ៍: គ្រូចោទសួរមួយ ឱ្យសិស្សគិតម្នាក់ឯង ១នាទី ចាប់គូប្រាប់មិត្តភក្តិ ១នាទី និងហៅសិស្សខ្លះឱ្យក្រោកឆ្លើយប្រាប់ថ្នាក់។
២០. ការហៅនិងឆ្លើយតប
ដើម្បីទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍មកវិញភ្លាមៗ។
ឧទាហរណ៍: គ្រូស្រែក "ថ្នាក់ទី៨!" សិស្សឆ្លើយព្រមគ្នា "ត្រៀមៗ!"។
២១. ការរៀនតាមបែបល្បែង
បញ្ចូលធាតុហ្គេមទៅក្នុងការរៀន។
ឧទាហរណ៍: ជំនួសឱ្យការហៅសិស្សឡើងធ្វើលំហាត់ធម្មតា គ្រូចែកសិស្សជា២ក្រុម ប្រណាំងគ្នាធ្វើលើក្ដារខៀនយកពិន្ទុ។
២២. ភ្ជាប់មេរៀនទៅនឹងជីវិតពិត
សិស្សនឹងយកចិត្តទុកដាក់បើយល់ថាវាមានប្រយោជន៍ចំពោះគេ។
ឧទាហរណ៍: រៀនពីភាគរយ ដោយលើកឧទាហរណ៍ពីការបញ្ចុះតម្លៃទូរស័ព្ទ iPhone ដែលគេចូលចិត្ត។
២៣. ផ្តល់ជម្រើស
សិស្សរពឹសចូលចិត្តឯករាជ្យភាព។
ឧទាហរណ៍: "ប្អូនអាចជ្រើសរើសធ្វើលំហាត់លេខ ១ ដល់ ៥ ឬលេខ ៦ ដល់ ១០ ក៏បាន"។
២៤. ការរៀនដោយប្រើញាណច្រើន
មិនមែនសិស្សទាំងអស់សុទ្ធតែរៀនពូកែតាមការស្តាប់ទេ។
ឧទាហរណ៍: មានរូបភាពឱ្យមើល មានសម្លេងឱ្យស្តាប់ និងមានសម្ភារៈឱ្យស្ទាប ឬពិសោធន៍ផ្ទាល់ដៃ។

💠 ផ្នែកទី ៤៖ ការកែតម្រូវ និងអន្តរាគមន៍ពេលមានបញ្ហា
តិចនិកនៅពេលសិស្សកំពុងបង្កការរំខាន។
២៥. ការគ្រប់គ្រងដោយការនៅក្បែរ
គ្រាន់តែវត្តមានរូបរាងកាយគ្រូនៅក្បែរ ក៏អាចបញ្ឈប់សកម្មភាពរពឹសបានដែរ។
ឧទាហរណ៍: ពេលកំពុងពន្យល់ គ្រូដើរទៅឈរក្បែរតុសិស្សដែលកំពុងនិយាយគ្នា ដោយមិនបាច់និយាយស្តីបន្ទោស គេនឹងដឹងខ្លួនហើយឈប់។
២៦. ការហៅឈ្មោះបញ្ជាក់
បញ្ចូលឈ្មោះសិស្សដែលមិនស្តាប់ ទៅក្នុងការពន្យល់មេរៀនដោយសម្លេងធម្មតា។
ឧទាហរណ៍: "ដូច្នេះបើយើងមានផ្លែប៉ោម ៥ ទម្លាក់ចោល ២... សុខា តើយើងសល់ប៉ុន្មាន?" សុខានឹងភ្ញាក់ខ្លួន។
២៧. ការបង្វែរចំណាប់អារម្មណ៍
ជំនួសឱ្យការថា "កុំធ្វើ..." ឱ្យប្រាប់ថា "ត្រូវធ្វើ..." វិញ។
ឧទាហរណ៍: ជំនួសឱ្យ "ឈប់លេងប៊ិច!" គ្រូនិយាយថា "សូមកាន់ប៊ិច កត់ចំណុចនេះចូលសៀវភៅ"។
២๘. ការប្រើប្រាស់ "ខ្ញុំ"
ជាវិធីចិត្តសាស្ត្រមិនស្តីបន្ទោសសិស្ស តែបង្ហាញពីផលប៉ះពាល់នៃការរំខាន។
ឧទាហរណ៍: ជំនួសឱ្យ "ឯងរំខានថ្នាក់ណាស់!" គ្រូនិយាយថា "គ្រូពិបាកពន្យល់ណាស់ ពេលមានសំឡេងនិយាយរំខានបែបនេះ"។
២៩. ការផ្តល់ជម្រើសដែលគ្រូគ្រប់គ្រងបាន
ធ្វើឱ្យសិស្សមានអារម្មណ៍ថាគេជាអ្នកសម្រេចចិត្ត។
ឧទាហរណ៍: "តើប្អូនចង់អង្គុយធ្វើកិច្ចការឱ្យហើយឥឡូវនេះ ឬចង់នៅសល់ម៉ោងចេញលេងដើម្បីធ្វើវា?"។
៣០. ផលវិបាកសមហេតុផល
ទណ្ឌកម្មត្រូវតែពាក់ព័ន្ធនឹងកំហុស។
ឧទាហរណ៍: បើសិស្សគូសវាសលើតុ ផលវិបាកគឺគេត្រូវជូតតុនោះឱ្យស្អាត (មិនមែនឈរជើងមួយនោះទេ)។
៣១. តិចនិកចាក់បន្ទះសំឡេងដដែលៗ
និយាយប្រាប់ពីវិន័យដដែលៗ ដោយសម្លេងស្ងប់ស្ងាត់ មិនខឹង ដើម្បីកុំឱ្យសិស្សបង្វែរប្រធានបទ។
ឧទាហរណ៍: សិស្សប្រកែក "ចុះម្នាក់នោះនិយាយបាន?" គ្រូឆ្លើយ "នេះជាម៉ោងអានសៀវភៅ"
សិស្ស "តែខ្ញុំអផ្សុក" គ្រូឆ្លើយ "នេះជាម៉ោងអានសៀវភៅ សូមបើកទំព័រទី១០"
៣២. បំបែកភាពតានតឹងដោយសំណើច
សំណើចអាចរំលាយភាពតានតឹង និងការមិនស្តាប់បង្គាប់បាន (តែហាមចំអកឱ្យសិស្ស)
ឧទាហរណ៍: បើសិស្សលួចញ៉ាំនំក្នុងថ្នាក់ គ្រូនិយាយលេងថា "ចុម! មានអ្នកកំពុងលួចញ៉ាំអាហារពេលព្រឹកទីពីរតើនេះ ប្រយ័ត្នសៀវភៅឃ្លានស៊ីនំដែរទៅ"។

💠 ផ្នែកទី ៥៖ ចិត្តសាស្ត្រ និងការពង្រឹងវិជ្ជមាន
ផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតរយៈពេលវែង។
៣៣. ចាប់កំហុសវិជ្ជមាន
ផ្តល់ការយកចិត្តទុកដាក់ពេលគេធ្វើល្អ ដើម្បីឱ្យគេធ្វើវាឡើងវិញ (ទ្រឹស្ដី BF Skinner)
ឧទាហរណ៍: ពេលសិស្សដែលតែងតែរពឹស អង្គុយស្ងៀមបាន១នាទី គ្រូប្រញាប់សរសើរថា "គ្រូពេញចិត្តការអង្គុយស្តាប់របស់ប្អូននៅថ្ងៃនេះណាស់"
៣៤. ប្រព័ន្ធកាក់/រង្វាន់
ផ្តល់សញ្ញាណជារង្វាន់ (ផ្កាយ ពិន្ទុ កាក់) ដែលអាចប្តូរយករង្វាន់បាន។
ឧទាហរណ៍: មិននិយាយរំខាន១ម៉ោង បានតែម១ បើបាន១០ សិស្សអាចមានសិទ្ធិពិសេស (ឧទាហរណ៍៖ ជាអ្នកដឹកនាំលេងហ្គេម....)
៣៥. សំណួរស្តារនីតិសម្បទា
ជំនួសឱ្យការដាក់ទោស សួរដើម្បីឱ្យសិស្សចេះគិតពិចារណា។
ឧទាហរណ៍: សួរថា "តើមានអ្វីកើតឡើង? តើទង្វើរបស់ប្អូនប៉ះពាល់ដល់អ្នកណាខ្លះ? តើប្អូនត្រូវធ្វើដូចម្តេចដើម្បីកែប្រែវាឡើងវិញ?"
៣៦. ការផ្តល់យោបល់បែបផ្នត់គំនិតរីកចម្រើន
សរសើរលើការព្យាយាម មិនមែនភាពឆ្លាតវៃ។
ឧទាហរណ៍: "គ្រូឃើញថាប្អូនខំប្រឹងទប់ចិត្តមិននិយាយលេងបានល្អជាងម្សិលមិញ គ្រូកោតសរសើរការខិតខំនេះ"
៣៧. ផ្តល់តួនាទី និងទំនួលខុសត្រូវ
សិស្សរពឹសច្រើនតែមានថាមពលច្រើន គ្រាន់តែប្រើខុសកន្លែង។
ឧទាហរណ៍: តាំងគេឱ្យធ្វើជា "អ្នកជួយគ្រូចែកសៀវភៅ" ឬ "អ្នករៀបចំតុ" ដើម្បីឱ្យគេមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនមានតម្លៃ។
៣៨. ការជួយគ្នាទៅវិញទៅមក
ឱ្យសិស្សពូកែ/រពឹស ទៅបង្រៀនមិត្តភក្តិដែលខ្សោយ។
ឧទាហរណ៍: សិស្សដែលឆាប់ធុញព្រោះគេចេះហើយ តែងតែរពឹស គ្រូអាចឱ្យគេទៅជួយបង្រៀនមិត្តភក្តិដែលធ្វើលំហាត់មិនទាន់ចេញ។
៣៩. យល់ពីមុខរបួសផ្លូវចិត្ត
យល់ថាអាកប្បកិរិយាមិនល្អ ជារោគសញ្ញានៃបញ្ហាអ្វីមួយ (កង្វះការស្រឡាញ់, អំពើហិង្សានៅផ្ទះ)
ឧទាហរណ៍: មិនវិនិច្ឆ័យសិស្សថាជា "ក្មេងអាក្រក់" តែត្រូវសួរខ្លួនឯងថា "តើមានអ្វីកើតឡើងចំពោះក្មេងនេះ ទើបគេបញ្ចេញចរិតបែបនេះ?"។
៤០. ការឆ្លុះបញ្ចាំងខ្លួនឯងរបស់គ្រូ
ជួនកាលបញ្ហាមិនមែនមកពីសិស្សទេ តែមកពីគ្រូមានអារម្មណ៍តានតឹង ឬបង្រៀនមិនសូវទាក់ទាញ។
ឧទាហរណ៍: ក្រោយចប់ម៉ោងបង្រៀន គ្រូសួរខ្លួនឯងថា "តើសម្លេងរបស់ខ្ញុំគំហកពេកទេថ្ងៃនេះ? តើមេរៀននេះមានសកម្មភាពគ្រប់គ្រាន់ឱ្យក្មេងលេងហើយឬនៅ?"។

ការផ្លាស់ប្តូរអាកប្បកិរិយាសិស្ស មិនអាចធ្វើបានត្រឹមមួយថ្ងៃនោះទេ វាទាមទារនូវ ភាពអត់ធ្មត់ ភាពខ្ជាប់ខ្ជួន និងក្តីស្រឡាញ់ សូមជ្រើសរើសតិចនិក ៣ ឬ ៤ ខាងលើនេះ ដែលស័ក្តិសមនឹងស្ថានភាពថ្នាក់រៀនរបស់អ្នកជាងគេ យកទៅអនុវត្តសាកល្បងជាមុនសិន រួចសឹមពង្រីកបន្ថែមបន្តិចម្តងៗ។

_____សុវត្ថន៍-Sovathn

#សុវត្ថន៍_Sovathn #វិធីសាស្រ្តគ្រប់គ្រងសិស្សមិនស្ដាប់គ្រូ #វិធីបង្រៀនសិស្ស #កូនសិស្ស #គ្រូបង្រៀន #គ្រូ #សិស្សនិស្សិត #សិស្សសាលា #ក្រសួងការអប់រំ #គម្រោងសាលារៀន #គម្រោងការ #គម្រោង #សាលារៀន #សិស្សានុសិស្ស #សិស្ស #របៀបចិញ្ចឹមកូន #កូន #ចិញ្ចឹមកូន #ក្មេង #ក្មេងលេង #បង្រៀន #បង្រៀនក្មេង #បង្រៀនសិស្ស #វិធីសាស្រ្តបង្រៀនសិស្ស

ថ្នាក់រៀនភាគច្រើនបរាជ័យ មិនមែនមកពីគ្រូមិនដឹងថាត្រូវបង្រៀនអ្វីនោះទេ ប៉ុន្តែមកពីខួរក្បាលរបស់សិស្សមិនដែលត្រូវបាន "បើកដំណើរការ"។ អ្នកដើរចូលថ្នាក់ បើកសៀវភៅ ចាប់ផ្តើមពន្យល់ ហើយក្នុងរយៈពេលតែ ៥ នាទីប៉ុណ្ណោះ សិស្សពាក់កណ្តាលថ្នាក់បាន "រវើរវាយ" បាត់ទៅហើយ។ មិនមែនមកពីពួកគេអន់ទេ ប៉ុន្តែមកពីអ្នក រំលងដំណាក់កាលបញ្ឆេះ។
នេះគឺជាវិធីសាស្ត្រ ៤ យ៉ាងដែលជួយឱ្យការបង្រៀនមានប្រសិទ្ធភាព៖
១. កុំចាប់ផ្តើមបង្រៀនភ្លាមៗ (បង្កើតភាពចង់ដឹង)
ដើរចូលក្នុងថ្នាក់ ហើយដាក់សំណួរដែលធ្វើឱ្យពួកគេងឿងឆ្ងល់ជាមុន៖
• "ហេតុអ្វីសិស្សខ្លះធ្លាក់ការប្រឡង ទាំងដែលពួកគេបានខំរៀន?"
• "ហេតុអ្វីមនុស្សភ្លេចអ្វីដែលពួកគេបានអាន ត្រឹមតែរយៈពេលមួយថ្ងៃ?"
បន្ទាប់មកត្រូវ នៅស្ងៀម ២០ វិនាទី ដើម្បីឱ្យសិស្សគិត។ រួចឱ្យពួកគេជជែកជាមួយមិត្តភក្តិក្បែរខ្លួនដើម្បីរកចម្លើយ។ ធ្វើបែបនេះ អ្នកបានបញ្ឆេះការចង់ដឹងចង់ឃើញ និងការចូលរួមរបស់ពួកគេហើយ។
២. ឈប់សួរសំណួរដែលនាំឱ្យសិស្សខ្ជិលគិត
សំណួរដែលថា "តើអ្នកយល់ទេ?" មិនមែនជាយុទ្ធសាស្ត្របង្រៀនទេ ប៉ុន្តែវាជាផ្លូវគេចវេស។ ផ្ទុយទៅវិញ ត្រូវបង្ខំឱ្យពួកគេធ្វើការសម្រេចចិត្ត៖
• "តើចម្លើយមួយណាត្រឹមត្រូវ A ឬ B?"
• "តើវិធីសាស្ត្រមួយណាដែលសមហេតុផលជាង?"
ឱ្យពួកគេរើសជម្រើសមួយ និងការពារហេតុផលរបស់ខ្លួន។ នៅពេលដែលការគិតក្លាយជារឿងមិនអាចខ្វះបាន ការយកចិត្តទុកដាក់នឹងកើតមានឡើង។
៣. បង្កើតភាពរំភើប និងការទស្សន៍ទាយ
មុននឹងពន្យល់អ្វីមួយ ត្រូវឱ្យសិស្សទស្សន៍ទាយលទ្ធផលជាមុន។ ឱ្យពួកគេប្តេជ្ញាចិត្តលើចម្លើយណាមួយ រួចចាំបង្ហាញលទ្ធផលពិតនៅពេលក្រោយ។
• បើពួកគេទស្សន៍ទាយ ត្រូវ៖ ពួកគេនឹងមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងឆ្លាត។
• បើពួកគេទស្សន៍ទាយ ខុស៖ ពួកគេនឹងមានអារម្មណ៍ភ្ញាក់ផ្អើល។
ទាំងពីរនេះសុទ្ធតែជួយបង្កើត ការចងចាំយូរអង្វែង។
៤. ឱ្យសិស្សក្លាយជាគ្រូបង្រៀន
បន្ទាប់ពីពន្យល់មេរៀនចប់ កុំអាលប្រញាប់ទៅមុខទៀត។ ទុកពេល ៣ នាទីឱ្យសិស្សពន្យល់មេរៀននោះទៅកាន់ដៃគូរបស់គេ។ ទុកឱ្យពួកគេតស៊ូគិត និងរកន័យពន្យល់។ បន្ទាប់មកហៅសិស្ស ២-៣ នាក់មកមុខថ្នាក់ ដើម្បីចែករំលែកអ្វីដែលពួកគេបានជជែកគ្នា។ ពេលនោះ វាមិនមែនជាអ្នកដែលលីសែងមេរៀនម្នាក់ឯងទៀតទេ គឺសិស្សខ្លួនឯងជាអ្នកគ្រប់គ្រងវា។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖
សិស្សមិនចងចាំអ្វីដែលអ្នក "និយាយ" ទេ ប៉ុន្តែពួកគេចងចាំអ្វីដែលខួរក្បាលពួកគេបាន "ដំណើរការ" (Process)។ ប្រសិនបើលទ្ធផលសិក្សារបស់សិស្សនៅតែខ្សោយ វាមិនមែនមកពីខ្លឹមសារមេរៀនទេ គឺមកពីការដាស់ខួរក្បាលរបស់ពួកគេ។

#១០ចំណុចធ្វើឱ្យថាមពលគ្រូថយចុះ😔

បេះដូងគ្រូ

គ្រូបង្រៀនម្នាក់អាចដើរចូលក្នុងថ្នាក់រៀនដោយពោរពេញដោយថាមពល ប៉ុន្តែដើរចេញមកវិញដោយមានអារម្មណ៍ថាថាមពលរបស់ខ្លួនត្រូវបានស្រូបអស់យ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់។ វាមិនមែនដោយសារមេរៀន ឬកម្មវិធីសិក្សានោះទេ ប៉ុន្តែដោយសារទម្លាប់តូចៗដែលសិស្សតែងតែធ្វើជា
រៀងរាល់ថ្ងៃ។

តស់ និយាយអំពីចំណុចទាំង ១០ ដែលសិស្សធ្វើ ដែលស្រូបយកថាមពលរបស់គ្រូបង្រៀនដោយស្ងាត់ៗ៖

ទី១៖ ការលួចខ្សឹបគ្នាឥតឈប់ឈរ។
គ្រូបង្រៀនកំពុងពន្យល់ចំណុចសំខាន់ ប៉ុន្តែមានសិស្សពីរ បីនាក់កំពុងខ្សឹបគ្នាបង្កើតជាសំឡេងរំខាននៅក្នុងថ្នាក់។ រាល់ពេលដែលគ្រូផ្អាកដើម្បីនិយាយថា "សូមស្តាប់" មេរៀនក៏បាត់បង់ចង្វាក់។ ការបង្រៀនត្រូវការភាពរលូន បើមានការរំខានច្រើនដង ពេញមួយថ្នាក់នឹងត្រូវថយល្បឿន។

ទី២៖ ការសម្លឹងមើលដោយទទេស្អាត និងគ្មានការខិតខំប្រឹងប្រែង។
គ្រូសួរសំណួរ ប៉ុន្តែមានតែភាពស្ងៀមស្ងាត់។ មិនមែនដោយសារសិស្សមិនដឹងចម្លើយទេ ប៉ុន្តែដោយសារគ្មាននរណាម្នាក់ចង់ព្យាយាមមុនគេ។ ពេលនោះ វាហាក់ដូចជាតូចតាចសម្រាប់សិស្ស ប៉ុន្តែសម្រាប់គ្រូវិញ វាមានអារម្មណ៍ដូចជារុញទ្វារដ៏ធ្ងន់មួយដែលមិនព្រមបើក។

ទី៣៖ ពាក្យដែលតែងតែឮគឺ "លោកគ្រូមិនដែលបង្រៀនចំណុចនេះទេ"។
ផ្ទុយទៅវិញ គ្រូចងចាំបានយ៉ាងច្បាស់ថាបានពន្យល់វាពីម្សិលមិញ សរសេរវានៅលើក្ដារខៀន និងថែមទាំងបានលើកឧទាហរណ៍ទៀតផង។ ពេលសិស្សនិយាយបែបនេះដោយមិនខ្វល់ វាបានលុបបំបាត់ការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់គ្រូក្នុងការរៀបចំមេរៀនយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់។

ទី៤៖ ការមកយឺតដោយមិនសុំទោស។
ទ្វារបើក មានអ្នកដើរចូលយឺត ១០ នាទី ធ្វើដូចជាគ្មានរឿងអ្វីកើតឡើង។ ទាំងថ្នាក់ងាកមើល ចង្វាក់នៃការរៀនក៏ដាច់។ ការមកយឺតរបស់មនុស្សម្នាក់ ក្លាយជាការរំខានដល់អ្នកគ្រប់គ្នា។

ទី៥៖ កិច្ចការផ្ទះដែលត្រូវប្រគល់មកវិញដោយគ្មានការធ្វើអ្វីសោះ។
គ្រូបង្រៀនដាក់កិច្ចការដើម្បីពង្រឹងការរៀនសូត្រ។ នៅពេលដែលសិស្សពាក់កណ្តាលថ្នាក់មិនខ្វល់ពីវា សារដែលគ្រូទទួលបានគឺ "ការខិតខំរបស់អ្នកគ្មានន័យទេ"។

ទី៦៖ ភាពធុញទ្រាន់ដែលប្រើជាអាវុធ។
សិស្សដែលនិយាយខ្លាំងៗថា "ថ្នាក់នេះគួរឱ្យធុញណាស់" ច្រើនតែមិនដឹងថាវាប៉ះពាល់ផ្លូវចិត្តគ្រូប៉ុណ្ណានោះទេ។ ការបង្រៀនទាមទារការច្នៃប្រឌិត និងភាពអត់ធ្មត់រួចទៅហើយ ការលឺប្រយោគនោះ អាចធ្វើឱ្យបាត់បង់កម្លាំងចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។

ទី៧៖ ការរៀនទម្លាប់ទន់ខ្សោយនិងអស់សង្ឃឹម។
សិស្សនិយាយថា "លោកគ្រូ ខ្ញុំមិនចេះធ្វើវាទេ" ទាំងដែលគ្រូបង្រៀនមិនទាន់ទាំងបានពន្យល់ចប់ផង។

ទី៨៖ ការមិនគោរព ដែលលាក់បាំងក្រោមរូបភាពជាការលេងសើច។
ពាក្យសម្តីតូចតាច ការត្រាប់តាមសំឡេង ឬការក្រឡោតភ្នែក។ សិស្សសើចហើយក៏បំភ្លេចចោល ប៉ុន្តែគ្រូបង្រៀនចងចាំវាទុកក្នុងចិត្តយូរជាងការគិតរបស់អ្នក។

ទី៩៖ ការចាប់អារម្មណ៍លើទូរសព្ទ ធៀបនឹងការចាប់អារម្មណ៍លើមនុស្ស។
គ្រូបង្រៀនកំពុងនិយាយរៀបរាប់ពន្យល់ ខណៈដែលអេក្រង់ភ្លឺផ្លេកៗនៅលើដៃសិស្សជាអ្នកឈ្នះការចាប់អារម្មណ៍។

ទី១០៖ នៅពេលដែលការខិតខំប្រឹងប្រែងមើលមិនឃើញ។
សិស្សឃើញតែថ្នាក់រៀនរយៈពេល ៤០ នាទី ពួកគេមិនឃើញពីការរៀបចំមេរៀនរហូតដល់យប់ជ្រៅនោះទេ។

សំណួរពិតប្រាកដគឺ សិស្សភាគច្រើនមិនធ្វើរឿងទាំងនេះដើម្បីធ្វើឱ្យគ្រូឈឺចាប់នោះទេ។ ពួកគេគ្រាន់តែមិនដឹងពីផលប៉ះពាល់របស់វា។

ដូច្នេះ តស់ សួរដោយស្មោះត្រង់ ក្នុងចំណោមចំណុចទាំង ១០ នេះ តើមួយណាដែលធ្វើឱ្យលោកគ្រូហត់នឿយជាងគេ?

អត្ថបទ: Sok Soth
ប្រភពដើម៖ https://www.facebook.com/share/v/1AmxqqQYSU/?mibextid=wwXIfr

នេះជាល្បែងប្រជាប្រិយដែលបងប្អូនប្រជាជនខ្មែរយើងតែងតែលេងកំសាន្តនៅពេលបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីប្រពៃណីជាតិយើង។
សូមបងប្អូនជួយអភិរក្សទាំងអស់គ្នាណា❤️

#សញ្ញានៃការមកដល់៖ ខ្យល់រំភើយ និងផ្កាផ្កាយព្រឹក
​កាលពី ២០ ឆ្នាំមុន ឱ្យតែជិតដល់ចូលឆ្នាំ យើងតែងសម្គាល់បានតាមរយៈ មេឃស្រឡះពណ៌ខៀវខ្ចី និង ខ្យល់រំភើយៗ ដែលបោកបក់មកប៉ះសាច់ បង្កើតជាអារម្មណ៍រំភើបប្រាប់ថា "ជិតបានឈប់សម្រាកពីការសិក្សារ ជិតបានខោអាវថ្មីហើយ!"។ នៅតាមរបងផ្ទះ ផ្កាអង្គាសីល ឬផ្កាផ្កាយព្រឹក ចាប់ផ្ដើមរីកស្គាយ បញ្ចេញក្លិនក្រអូបប្រហើរលាយឡំនឹងសូរផ្លុំត្រែស្លឹកចេករបស់ក្មេងៗក្នុងភូមិ។

​🏠 #ការរៀបចំផ្ទះ៖ សំឡេងញញួរ និងក្លិនលាបថ្នាំ
​រូបភាពដែលដិតដាមបំផុត គឺការឃើញ លោកពុក ឡើងជួសជុលដំបូលផ្ទះ ឬរៀបចំដងទង់ជាតិ រីឯ អ្នកម៉ាក់ កំពុងរវល់បោសសម្អាតផ្ទះសម្បែង និងរៀបចំជូតលាងគ្រឿងសក្ការបូជា។
​បដាសួស្តីឆ្នាំថ្មី៖ ក្រដាសពណ៌លឿងដែលមានអក្សរឆ្លាក់ "សួស្តីឆ្នាំថ្មី" ត្រូវបានបិទនៅមុខផ្ទះ។
​រានទេវតា៖ ក្លិនធូប និងទៀនក្រអូប ដែលភាយចេញពីរានទេវតា រៀបចំដោយផ្លែឈើជាស្ទងៗ (ចេកណាំវ៉ា ម្នាស់ ដូងខ្ចី) និងបាយសីនាគ ប្រកបដោយសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ។

​🥁 #សូរឆៃយ៉ាំ និងរបាំត្រុដិ
​កាលពីមុន ឱ្យតែដល់ថ្ងៃចូលឆ្នាំ យើងតែងឮសូរ "តាក់ តឹង តាក់..." នៃស្គរឆៃយ៉ាំតាំងពីចម្ងាយ។ ក្មេងៗដូចជាយើងកាលណោះ នឹងរត់ប្រសាចទៅតាមមើល របាំត្រុដិ ដែលមានអ្នកពាក់ក្បាលប្រើស ក្បាលរមាំង រាំយ៉ាងរស់រវើកតាមផ្ទះ ដើម្បីដេញឧបទ្រពចង្រៃ។ វាជាទិដ្ឋភាពដែលពោពេញដោយជំនឿ និងភាពសប្បាយរីករាយសុទ្ធសាធ។

​🛕 #វត្តអារាម៖ កន្លែងជួបជុំនៃក្តីស្រលាញ់
​វត្តអារាមកាលពី ២០ ឆ្នាំមុន មិនមែនមានតែការធ្វើបុណ្យទេ តែជា "ឋានសួគ៌" របស់ក្មេងៗ៖
​ការលេងល្បែងប្រជាប្រិយ៖ ទិដ្ឋភាពបងៗកំលោះក្រមុំលេង ចោលឈូង បោះអង្គញ់ និងទាញព្រ័ត្រ នៅក្រោមដើមពោធិ៍ធំៗ បង្កើតជាសូរសម្រែកហ៊ោកញ្ជ្រៀវពេញវត្ត។
​ពូនភ្នំខ្សាច់៖ យើងនាំគ្នាជញ្ជូនខ្សាច់ម្នាក់មួយកំប៉ុងៗទៅពូនជាភ្នំ រួចដោតទង់ក្រដាសពណ៌ចម្រុះ ដែលមើលទៅពិតជាស្រស់ស្អាតខ្លាំងណាស់។

​💧 #ទឹកត្រជាក់ និងកតញ្ញូតាធម៌
​អ្វីដែលរំភើបបំផុតគឺនៅថ្ងៃបង្ហើយ (ថ្ងៃឡើងស័ក)៖
​ស្រង់ព្រះ៖ សកម្មភាពយកទឹកអប់ផ្កាភ្ញីទៅស្រង់ព្រះពុទ្ធរូប និងការនាំគ្នា "ស្រង់ព្រះរស់" (ឪពុកម្តាយ ជីដូនជីតា)។ ការឃើញស្នាមញញឹមរបស់ពួកគាត់ពេលយើងចាក់ទឹកលើដៃ សុំពរជ័យ និងការជូនសម្លៀកបំពាក់ថ្មីដល់គាត់ គឺជាភាពកក់ក្តៅបំផុតក្នុងចិត្ត។

​"ចូលឆ្នាំកាលពីមុន ប្រហែលជាមិនមានគ្រឿងបំពងសំឡេងខ្លាំងៗ ឬការបាញ់ទឹកទំនើបដូចសព្វថ្ងៃទេ ប៉ុន្តែវាពោពេញដោយ ស្នាមញញឹមពិតប្រាកដ ក្លិនវាលស្រែ និងសេចក្តីថ្លៃថ្នូរនៃប្រពៃណីដែលមិនអាចបំភ្លេចបាន។"
​តើលោកអ្នកនៅចាំបានទេថា កាលពី ២០ ឆ្នាំមុន លោកអ្នកចូលចិត្តលេងល្បែងប្រជាប្រិយមួយណាជាងគេ?
​បោះអង្គញ់យកជ័យ
​ចោលឈូងរកគូ
​លាក់កន្សែងឆ្មាចាប់កណ្តុរ
​ទាញព្រ័ត្រយកឈ្នះ
​នឹកផ្កាអង្គាសីល ឬនឹកនំអន្សមដែលម៉ាក់ខ្ចប់?

អត្ថបទ: Sothea Art

គ្រូបង្រៀនអស់សង្ឃឹម ចង់បោះបង់អាជីពចោល

មានគ្រូបង្រៀនជាច្រើន ជាពិសេសគ្រូក្មេងៗដែលមានសមត្ថភាព បានសម្រេចចិត្តលាឈប់ពីក្របខ័ណ្ឌ ឬបាត់បង់ចំណង់ចំណូលចិត្តក្នុងការបង្រៀន បញ្ហានេះមិនមែនកើតឡើងដោយចៃដន្យទេ ប៉ុន្តែវាជារឿងប្រព័ន្ធ និងសម្ពាធសង្គមដែលបានចាក់ស្រែះយ៉ាងជ្រៅ...
សុវត្ថន៍មិនបានបន្ទោសនរណាម្នាក់ឬស្ថាប័នណាមួយទេ គ្រាន់តែចង់ឱ្យលោកអ្នកបានដឹងពីទុក្ខលំបាកខ្លះៗរបស់គ្រូបង្រៀន ដែលមនុស្សភាគច្រើនមិនសូវដឹង
ទោះបីជាប្រាក់បៀវត្សរ៍គ្រូបង្រៀនមានការកើនឡើងគួរឱ្យកត់សម្គាល់ បើធៀបនឹងកាលពី ១០ ឆ្នាំមុន ប៉ុន្តែវានៅតែមិនទាន់ឆ្លើយតបនឹងស្ថានភាពសេដ្ឋកិច្ចជាក់ស្តែង
- តុល្យភាពចំណូល និងចំណាយ... តម្លៃទំនិញលើទីផ្សារ ថ្លៃផ្ទះជួល និងថ្លៃសេវាផ្សេងៗបានហក់ឡើងខ្ពស់ជាងកំណើនប្រាក់ខែ គ្រូបង្រៀនដែលមានគ្រួសារ ពិបាកនឹងរស់នៅតែលើប្រាក់ខែរដ្ឋតែមួយមុខដោយគ្មាន "មុខរបរបន្ថែម"។
- បច្ចុប្បន្នមានការរឹតបន្តឹងលើការបង្រៀនគួរ (បង្រៀនបន្ថែម) ដែលកាលពីមុនជាប្រភពចំណូលធំមួយរបស់គ្រូ នៅពេលដែលចំណូលបន្ថែមនេះបាត់បង់ ខណៈប្រាក់ខែរដ្ឋមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ គ្រូបង្ខំចិត្តទៅរកការងារឯកជន ឬលក់ដូរអនឡាញ ដែលនាំឱ្យបាត់បង់ការផ្តោតអារម្មណ៍លើការបង្រៀន។

គ្រូបង្រៀនបច្ចុប្បន្នត្អូញត្អែរថា... ពួកគាត់ចំណាយពេលលើ "ក្រដាសស្នាម" ច្រើនជាងការត្រៀមកិច្ចតែងការបង្រៀនទៅទៀត
៙ ការបំពេញទម្រង់បែបបទផ្សេងៗ ការធ្វើផែនការសកម្មភាព និងការងាររដ្ឋបាលដែលតម្រូវដោយសាលា និងមន្ទីរមានច្រើនស្អេកស្កះ។
៙ កិច្ចកម្ម ឬការងារសហគមន៍ផ្សេងៗ ដែលធ្វើឱ្យពួកគាត់មិនមានពេលវេលាសម្រាក និងអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពបង្រៀនរបស់ខ្លួន។

ក្នុងបរិបទសង្គមឌីជីថល គ្រូបង្រៀនហាក់រងសម្ពាធខ្លាំងពីសំណាក់មហាជន
៙ ការរំពឹងទុកខ្ពស់ពេក មាតាបិតាមួយចំនួនបានទម្លាក់បន្ទុកអប់រំកូនទាំងស្រុងមកលើគ្រូ នៅពេលកូនរៀនខ្សោយ ឬមានអាកប្បកិរិយាមិនល្អ ពួកគាត់ច្រើនតែបន្ទោសគ្រូ ឬសាលា ជាជាងសហការជាមួយគ្នា។
៙ ការប្រមាថលើបណ្តាញសង្គម រាល់កំហុសឆ្គងបន្តិចបន្តួចរបស់គ្រូ ជួនកាលត្រូវបានគេថតបង្ហោះ និងរិះគន់ជាន់ពន្លិចដោយមិនមានការយោគយល់ ដែលធ្វើឱ្យគ្រូបាត់បង់ទំនុកចិត្ត និងកិត្តិយសក្នុងអាជីព។

ឥរិយាបថរបស់អ្នកគ្រប់គ្រងសាលា (នាយក/នាយិកា) ដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់
៙ បក្សពួកនិយម = ការផ្តល់រង្វាន់លើកទឹកចិត្តជួនកាលមិនផ្អែកលើសមត្ថភាពពិតប្រាកដ ប៉ុន្តែផ្អែកលើភាពជិតស្និទ្ធជាមួយអ្នកមានអំណាច ឬលង់ជឿចំពោះតែបុគ្គលពូកែតែសម្ដែងយកចិត្ត។
៙ កង្វះការគាំទ្រ = នៅពេលគ្រូជួបបញ្ហាជាមួយសិស្ស ឬឪពុកម្តាយ នាយក/នាយិកាខ្លះមិនឈរខាងគ្រូដើម្បីការពារយុត្តិធម៌ឡើយ ប៉ុន្តែបែរជាបន្ទោសគ្រូដើម្បីតែរក្សារូបភាពសាលាទៅវិញ។

ការអប់រំឌីជីថលទាមទារឱ្យគ្រូមានសមត្ថភាពខ្ពស់លើបច្ចេកវិទ្យា
គ្រូត្រូវបានជំរុញឱ្យប្រើបច្ចេកវិទ្យា ប៉ុន្តែសាលារៀនជាច្រើននៅតាមជនបទមិនមានអ៊ីនធឺណិត ឬកុំព្យូទ័រគ្រប់គ្រាន់ គ្រូត្រូវចំណាយលុយផ្ទាល់ខ្លួនដើម្បីទិញសម្ភារៈទាំងនោះ ដែលកាន់តែបន្ថែមបន្ទុកហិរញ្ញវត្ថុ។

សិស្សលែងស្ដាប់គ្រូ
ក្នុងសង្គមបច្ចុប្បន្ន សិស្សៗខ្លះចរិតធំជាងស្ដេចទៅទៀត ក្អេងក្អាង ឈ្លើយ ឌឺ បង្រៀនលែងស្ដាប់ ណែនាំលែងជឿ ដូចនិយាយជាមួយដុំថ្មភ្នំ ជាមូលហេតុដែលធ្វើឱ្យគ្រូបាក់ទឹកចិត្តជាខ្លាំង។

♦️ ឥរិយាបថរបស់នាយក/នាយិកា ដែលមិនគួរអនុវត្តចំពោះគ្រូបង្រៀន
១. ការប្រើគ្រូឱ្យធ្វើការលើសពីតួនាទី
គ្រូបង្រៀនគឺជា "វិជ្ជាជីវៈជាន់ខ្ពស់" ដែលត្រូវការជំនាញច្បាស់លាស់ក្នុងការអភិវឌ្ឍសិស្ស ការបញ្ជាឱ្យធ្វើការងារផ្ទាល់ខ្លួន ឬការងារបន្ទាប់បន្សំផ្សេងៗ គឺជាការបំផ្លាញកិត្តិយស និងសេចក្តីថ្លៃថ្នូររបស់គ្រូ។
ផលប៉ះពាល់... ធ្វើឱ្យគ្រូអស់ជំនឿលើអ្នកដឹកនាំ និងមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនគ្រាន់តែជា "ឈ្នួល" ជាជាង "វិស្វករបង្រៀន" ដែលនាំឱ្យការលះបង់ក្នុងការបង្រៀនមានការថយចុះ។

២. ការរើសអើង និងកង្វះសមធម៌
ការលម្អៀងទៅខាងភាគីណាមួយ មិនមានភាពអព្យាក្រឹត និងការផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់តែក្រុមមនុស្សជិតស្និទ្ធ។
ផលប៉ះពាល់... បង្កើតឱ្យមាន "បរិយាកាសពុល" គ្រូដែលខិតខំធ្វើការតែមិនជិតស្និទ្ធនឹងអ្នកគ្រប់គ្រងនឹងមានអារម្មណ៍អស់កម្លាំងចិត្ត និងអាចឈានដល់ការឈប់ពីការងារ។

៣. ការប្រកាន់យកមតិខ្លួនឯងជាធំ
មិនទទួលស្តាប់មតិយោបល់ និងបិទឱកាសក្នុងការទទួលយកទស្សនៈថ្មីៗពីគ្រូ
ក្នុងយុគសម័យបច្ចុប្បន្នដែលការអប់រំត្រូវការនវានុវត្តន៍ ការដែលអ្នកដឹកនាំនៅតែប្រកាន់ខ្ជាប់នូវផ្នត់គំនិតចាស់ៗ នឹងធ្វើឱ្យសាលារៀនដើរថយក្រោយ។
ផលប៉ះពាល់... គ្រូដែលមានគំនិតច្នៃប្រឌិតមិនហ៊ានបញ្ចេញគំនិតថ្មីៗ ព្រោះខ្លាចមានកំហុស ឬទោះបីជាបញ្ចេញមតិក៏មិនត្រូវបានគេទទួលស្គាល់ ដែលធ្វើឱ្យគុណភាពអប់រំនៅទ្រឹង។

៤. ការប្រើពាក្យសម្តីប្រមាថ មើលងាយ និងមិនផ្តល់កិត្តិយស
ការនិយាយឌឺដង បញ្ឆិតបញ្ឆៀង មើលងាយ ឬការលេងសើចក្នុងន័យអវិជ្ជមាន
ឥរិយាបថនេះអាចរាប់បញ្ចូលទាំងការបៀតបៀនតាមរយៈពាក្យសម្តី និងការធ្វើបាបផ្លូវចិត្តក្នុងកន្លែងធ្វើការ ដែលផ្ទុយស្រឡះពីក្រមសីលធម៌វិជ្ជាជីវៈ។
ផលប៉ះពាល់... បំផ្លាញសុខភាពផ្លូវចិត្តរបស់គ្រូ បង្កើតបរិយាកាសភ័យខ្លាច និងជាគំរូមិនល្អដល់សិស្សានុសិស្ស និងមាតាបិតា។

៥. ការដាក់បន្ទុកការងារច្រើនហួសប្រមាណ
ការបញ្ជាឱ្យធ្វើការងារដោយមិនគិតពីពេលវេលាធ្វើការធម្មតា រហូតប៉ះពាល់ដល់ពេលរៀបចំការបង្រៀន ឬពេលសម្រាក
គ្រូមានភារកិច្ចទទួលខុសត្រូវខ្ពស់ទាំងក្នុង និងក្រៅថ្នាក់រៀន ប្រសិនបើត្រូវរ៉ាប់រងការងាររដ្ឋបាល ឬសកម្មភាពផ្សេងៗដែល "លើសលប់" នឹងធ្វើឱ្យប្រសិទ្ធភាពបង្រៀនធ្លាក់ចុះដោយស្វ័យប្រវត្តិ។
ផលប៉ះពាល់.... "ពេលវេលារបស់សិស្សត្រូវបាត់បង់" នៅពេលដែលគ្រូត្រូវយកពេលបង្រៀនទៅធ្វើការងារឯកសារ ឬគម្រោងផ្សេងៗដែលអ្នកដឹកនាំចង់បានដើម្បីតែស្នាដៃផ្ទាល់ខ្លួន។

អ្នកដឹកនាំសាលារៀនក្នុងសម័យថ្មី គួរតែប្តូរតួនាទីពី "អ្នកបញ្ជា" មកជា "អ្នកសម្របសម្រួល" ដោយផ្តោតលើ....
៚ Empathy: ស្វែងយល់ និងយល់ចិត្តចំពោះការលំបាករបស់គ្រូ
៚ Equity: គ្រប់គ្រងការងារដោយតម្លាភាព និងយុត្តិធម៌
៚ Empowerment: លើកទឹកចិត្តឱ្យគ្រូមានចំណែកក្នុងការសម្រេចចិត្ត និងអភិវឌ្ឍសាលារួមគ្នា

ការអភិវឌ្ឍការអប់រំប្រកបដោយចីរភាព ត្រូវចាប់ផ្តើមពីការមានគ្រូដែលទទួលបានការមើលថែដោយសមរម្យ និងមានកិត្តិយសក្នុងកន្លែងធ្វើការ

ប្រសិនបើ "ម៉ាស៊ីនផលិតធនធានមនុស្ស" (គ្រូបង្រៀន) ចាប់ផ្តើមអស់ថាមពល និងចង់ឈប់សម្រាក វានឹងក្លាយជាវិបត្តិដ៏ធំសម្រាប់អនាគតប្រទេសជាតិ ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ សង្គមខ្មែរត្រូវ....
- ផ្តល់តម្លៃឱ្យពិតប្រាកដ មិនមែនត្រឹមតែពាក្យសម្តី ប៉ុន្តែតាមរយៈការផ្តល់សិទ្ធិអំណាច និងការគោរពសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ
- កាត់បន្ថយការងាររដ្ឋបាល ទុកឱ្យគ្រូមានពេល "បង្រៀន" និង "ស្រាវជ្រាវ" ឱ្យបានពេញលេញ
- ពង្រឹងយុត្តិធម៌ក្នុងស្ថាប័ន លុបបំបាត់វប្បធម៌ខ្សែស្រឡាយក្នុងសាលារៀន
- ពង្រឹងសមត្ថភាព និងកែប្រែសាលារៀនឱ្យទាន់សម័យ នាយក/នាយិកា គ្រូ.... ត្រូវតែអភិវឌ្ឍខ្លួនជានិច្ច ព្រោះប្រសិនបើនៅតែមានគំនិតចាស់កម្រិល ធ្វើដដែលៗ ១០-២០ ឆ្នាំ នៅតែដដែលៗ ធនធានមនុស្សមានចំណេះដឹង (ទំពាំងស្នងឫស្សី) ក្នុងសង្គមជាតិខ្មែរមិនអាចរីកចម្រើនតាមទាន់ពិភពលោកខាងក្រៅបានឡើយ។

"គ្រូបង្រៀនមានសុភមង្គល ទើបសិស្សមានពន្លឺ"

អត្ថបទ: សុវត្ថន៍-Sovathn

#សុវត្ថន៍_Sovathn #គ្រូ #សិស្ស #សិស្សខូច #អប់រំសិស្ស #គ្រូ #លោកគ្រូ #អ្នកគ្រូ #អនាគតសិស្ស #ទំពាំងស្នងឬស្សី #សិស្សសាលា #ប្ដូរអាវ #តស៊ូការងារ #ខំធ្វើការ #ធ្វើការ #គោលដៅជីវិត #ការផ្លាស់ប្ដូរ #ជ័យជម្នះ #កម្លាំងចិត្ត #ខ្លួនឯង #អត់ធ្មត់ការងារ #ទ្រាំនឹងការងារ #បរាជ័យ #យុវវ័យ #ក្មេងស្ទាវ #យុវជន #លត់ដំ #ហ្វឹកហាត់ #តស៊ូ #ខំប្រឹង