CHANN CHETTRA

ថ្ងៃនេះគឺជាខួប ១៣ឆ្នាំ(១៥ តុលា ២០១២ – ១៥ តុលា ២០២៥) នៃការយាងសោយព្រះទីវង្គតរបស់ ព្រះករុណា ព្រះបាទសម្ដេចព្រះ នរោត្ដម សីហនុ ព្រះមហាវីរក្សត្រ ព្រះវររាជបិតាឯករាជ្យ បូរណ​ភាពទឹកដី និងឯកភាពជាតិខ្មែរ «ព្រះបរមរតនកោដ្ឋ» ជាទីគោរពសក្ការៈដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតនៃយើង។

សូមគោរពដឹងគុណ និងចងចាំមិនភ្លេចនូវ ព្រះរាជបូជនីយកិច្ចដ៏ថ្លៃថ្លាបំផុតរបស់ព្រះអង្គ ដែលព្រះអង្គបានលះបង់ និងបូជាព្រះកាយពលដ៏ធំធេងបំផុត ចំពោះជាតិមាតុភូមិកម្ពុជា ដែលស្ថិតស្ថេរជារៀងរហូតនៅក្នុងដួងចិត្តរបស់ប្រជានុរាស្ត្រខ្មែរជាកូន ជាចៅ ជាចៅទួត របស់ព្រះអង្គ។

សូមលំឱនកាយវាចាចិត្ត ថ្វាយមហាព្រះរាជកុសលដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម ឧទ្ទិស​ថ្វាយចំពោះដួងព្រះវិញ្ញាណក្ខន្ធព្រះអង្គ​ និងសូមបួងសួងដល់គុណ​បុណ្យព្រះរតន​ត្រ័យ និងវត្ថុស័ក្តិសិទ្ធិទាំងឡាយក្នុងលោក សូមដួងព្រះវិញ្ញាណក្ខន្ធ ព្រះបរមរតនកោដ្ឋ សូមព្រះអង្គយាងទៅកាន់សុគតិ​ភព កុំបីឃ្លៀងឃ្លាតឡើយ៕

ពុទ្ធភាសិតក្នុងគម្ពីរវិសុទ្ធមគ្គ ត្រង់សីលនិទ្ទេសសម្ដែងថា៖

កម្មំ វិជ្ជា ច ធម្មោ ច សីលំ ជីវិតមុត្តមំ
ឯតេន មច្ចា សុជ្ឈន្ដិ ន គោត្តេន ធនេន វា

​ ប្រែថា : សត្វទាំងឡាយរមែងបរិសុទ្ធស្អាតដោយគុណធម៌ ៥ យ៉ាងនេះ គឺកម្ម១ វិជ្ជា១ ធម៌១ សីល១ ជីវិតដ៏ឧត្តម១ មិនមែនបរិសុទ្ធស្អាតដោយគោត្រនិងទ្រព្យទេ។

សេចក្ដី​អធិប្បាយ ពុទ្ធភាសិតនេះថា បណ្តាសត្វទាំង​ឡាយដែល កើតមកក្នុងលោកសន្និ​វាសនេះ នឹងត្រូវធ្វើ​ខ្លួនឲ្យបរិសុទ្ធស្អាតចាកគ្រឿងសៅហ្មងគ្រប់ប្រការទៅបាននោះ មិនមានអ្វីដទៃក្រៅអំពីគុណធម៌ ៥ ទាំងនេះទេ រីឯគុណធម៌ ៥ យ៉ាងនោះ គឺ ទី១ កម្មៗ ក្នុងទីនេះបាន ដល់មគ្គរចេតនា គឺេចតនាប្រកបដោយមគ្គ ឬចេតនារបស់បុគ្គលដែលត្រិះរិះរំពឹងពិចារណា ស្វែងរកឧបាយ នឹងធ្វើខ្លួនឲ្យបានបរិសុទ្ធស្អាត គ្រឿងសៅហ្មង​ គឺកិលេស​ ។ ទី២​ វិជ្ជាៗ បានដល់សម្មាទិដ្ឋិសេចក្តីយល់ត្រូវចូលចិត្តទូទៅទាំងផ្លូវលោក ទាំងផ្លូវធម៌តាមលំអាន លោកិ​យមគ្គនឹងលោកុត្តរមគ្គ ។ ទី៣ ធម៌ៗ ក្នុងទីនេះ បានដល់មគ្គ ទាំង ៤ គឺ : សម្មាសង្កប្បៈ សេចក្តីត្រិះរិះត្រូវ មានការត្រិះរិះរក ឧបាយ នឹងចេញចាកកាមជាដើម ១, សម្មាវាយាមៈ សេចក្តីព្យាយាមត្រូវ គឺព្យាយាម ក្នុងសមប្បធាន ៤ យ៉ាង គឺៈ មានសេចក្តីព្យាយាមរារាំងប្រុងប្រយ័ត្នមិនឲ្យ អកុសលធម៌កើតឡើងក្នុងសន្តានជាដើម ១, សម្មាសតិ សេចក្តីរលឹកត្រូវ គឺរលឹកក្នុងសតិបដ្ឋាន ៤ គឺ: មានសតិ ជាគឿងដាស់តឿននឹកកំណត់ពិចារណានូវកាយជាអារម្មណ៍ថា កាយនេះគ្រាន់តែ ជាកាយ មិនមែនសត្វ បុគ្គល ខ្លួនប្រាណយើង ខ្លួនប្រាណគេទេ, ហៅថា កាយានុបស្សនាសតិបដ្ឋានជាដើម១ , សម្មាសមាធិ ការតាំងចិត្តខ្ជាប់ខ្លួនត្រូវ តម្កល់ចិត្តឲ្យនឹង នឹងខ្ជាប់ខ្លួនក្នុងឈានទាំង ៤ បានដល់កិរិយាធ្វើចិត្តឲ្យស្ងាត់ប្រាសចាក​កាមារម្មណ៍សា្ងត់ចាកអកុសលធម៌ មាននីវរណធម៌ ៥ ជាដើម ១ ។​ ទី ៤ សីលៗ ក្នុងទីនេះបានដល់សមា្មវាចា នឹងសម្មាកមន្ត: វាចាត្រូវ គឺពោលពាក្យវៀរចាកវចីទុច្ចរិត ៤ យ៉ាង គឺ មាននិយាយពាក្យភូតកុហក​ បោកប្រាសគេជាដើម ១ សម្មាកម្មន្តៈ ការងារត្រូវ គឺធ្វើការងារវៀរចាកទុច្ចរិត ៣ យ៉ាង មានការសម្លាប់សត្វជាដើម ១ ។ ទី ៥ ជីវិតដ៏ឧត្តម បានដល់សម្មាអាជីវៈ ការចិញ្ចឹមជីវិតត្រូវ គឺវៀរចាកការចិញ្ចឹមជីវិតខុសគ្រប់យ៉ាងទាំងផ្លូវលោកផ្លូវធម៌ ។ បើខាងឃរាវាស ត្រូវ​វៀរចាកមិច្ឆាវណិជ្ជា គឺជំនួញខុសធម៌ ៥ យ៉ាង មានលក់គ្រឿងប្រហារជាដើម, បើខាងបព្វជិត ត្រូវវៀរចាកការស្វែងរកជាលោកវជ្ជ: មានទោសតាមផ្លូវលោកនិងបណ្ណត្តិវជ្ជ: មានទោសព្រោះ​កន្លងបញ្ញត្តិ ។
គុណធម៌ទាំង​ ៥​ យ៉ាង ដូចបានពោលមកដោយសង្ខេបនេះ ជាសេចក្តីប្រតិបត្តិដោយផ្លូវចិត្តដុសខាត់ គំនិតអធ្យាស្រ័យរបស់សត្វ ឲ្យ​បរិសុទ្ធផុតចាកគ្រឿសៅហ្មង ពោលគឺកិលេសទាំងពួង មិនមែនបរិសុទ្ធដោយសារគោត្រត្រកូលដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់នោះទេ ទាំងមិនមែនបរិសុទ្ធដោយ​សារទ្រព្យសម្បត្តិច្រើននោះទេ ។ ព្រោះហេតុនោះ អស់លោក​សប្បុរសជាពុទ្ធមាមកជន គួរជ្រាបថា បើប្រាថ្នាជា​សេចក្ដីបរិសុទ្ធឲ្យកើតឡើងដល់ខ្លួន ត្រូវខ្លួនយើងប្រតិបត្តិធ្វើបំពេញកាតព្វកិច្ចផ្ទាល់ដោយ​ ខ្លួនយើង ឬសេចក្ដី​សៅ​ហ្មងកើតឡើងដល់ខ្លួនហើយ ត្រូវតែខ្លួនយើងលាងជម្រះសម្អាតផ្ទាល់ ដោយ​ ខ្លួនឯង នឹងពឹងពាក់រកអ្នក​ដទៃឲ្យធ្វើជំនួសខ្លួនពុំបានឡើយ, សេចក្ដីនេះប្រៀបដូចជនអ្នកបរិភោគ អាហារឆ្អែតស្កប់ស្កល់ហើយ ឃើញជនមា្នក់ទៀត មិនទាន់បរិភោគអាហារសោះ កំពុងមានសេចក្តីស្រែកឃ្លាន ហើយចង់ចែកអាហាររបស់ខ្លួន ឲ្យ​ទៅជនដែលកំពុងឃ្លាននោះបានឆ្អែតដូចខ្លួនផង តើជនឆ្អែតនោះ អាចបេះរំលែកឆ្អែតចែកឲ្យទៅជនឃ្លាននោះខ្លះផងបានឬទេ?ម្យ៉ាងទៀត ដូចជនម្នាក់កំពុងអន្ទះសារដោយសេចក្តីឃ្លាន បានឃើញជនមា្នក់ដើរមកជិត ហើយចង់ចែកឃ្លានរបស់ខ្លួន ឲ្យ​ទៅជនម្នាក់នោះ ឲ្យ​ជួយឃ្លានដូចខ្លួនផង តើជនឃ្លាននោះនឹងបេះរំលែកឃ្លាន ឲ្យ​ទៅជនឯ​ទៀតឲ្យគេជួយឃ្លានខ្លះផងបានឬទេ? ជនទាំងពីរនាក់ គឺជនឆ្អែត និង ជនឃ្លាននឹងបេះរំលែក ឆ្អែតនិងឃ្លានចែក​ឲ្យដល់គ្នានឹងគ្នាផងពុំបានឡើយ សេចក្តីនេះមាន ឧបមា យ៉ាងណា, រីឯសេចក្តីបរិសុទ្ធនិង សៅហ្មងទាំងពីរ ក៏រមែងកើតឡើងអំពីខ្លួនរបស់ខ្លួនឯង បុគ្គលមួយរូបៗ នឹង អាចបេះរំលែកចែកសេចក្តីបរិសុទ្ធនិងសៅហ្មង ឲ្យ​ដល់​
គ្នានឹងគ្នាទៅវិញ​ទៅមកពុំបានសោះឡើយ ក៏មានឧបមេ
យ្យដូច្នោះឯង ។

ធម្មតាអ្នកបួស ដែលប្រាថ្នាចេញចាកទុក្ខ គួរតែព្យាយាមឱ្យបាន រឿយៗ ក្នុងការសន្តោសចំពោះបច្ច័យ​បួនដែលបានមក មិនត្រូវហួងហែងដោយតណ្ហា ទិដ្ឋិ ដែលជាសត្រូវធំសម្រាប់​ចាប់ចងឱ្យយើងនៅក្នុងវដ្ត មានតែការកើត​ចាស់ ឈឺ ស្លាប់ ប៉ុណ្ណោះ​ ។ ចូរមានសទ្ធាក្នុងគុណ​ព្រះរតនត្រៃ ឱ្យបានមុតមាំ ហើយចម្រើន មេត្តាធម៌ ធ្វើ​ជាម្លប់ដល់ចិត្ត ហើយបន្តការសិក្សាស្តាប់ព្រះធម៌ឱ្យបាន​រឿយៗ ដើម្បីជាឧបការៈដល់យោនិ​សោមន​សិការ​ ។

Celebrating my 7th year on Facebook. Thank you for your continuing support. I could never have made it without you. 🙏🤗🎉

វិជ្ជា ទ្រព្យសម្បត្តិ និងធម៌ សំខាន់បំផុត តែសូមលើកសារប្រយោជន៍ នៃវិជ្ជាមកនិយាយសិន ។ បុរាណលោកថា វិជ្ជា ជាអាហារ ប្រាជ្ញា ជា​អាវុធ ។ អ្នកដែលមានវិជ្ជាតែងក្លៀវក្លាជាងអ្នកដទៃ ឬថាមានប្រៀបជាងគេលើការរស់​នៅ លើការសម្រេចចិត្តជាដើម ក៏ព្រោះសមត្ថ​ភាពខួរក្បាល និងជំនាញលើសគេ ដែលកើតពីការដុសខាតជាប្រចាំ តួយ៉ាង សម្តេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត ទ្រង់ មានយស និងតេជះ ក៏ព្រោះវិជ្ជានេះឯង បើតាមសាវតា ទ្រង់សិក្សាស្ទើររហូតដល់ថ្ងៃទ្រង់ចូលទីវង្គត់ ព្រោះទ្រង់ដឹងពីប្រយោជន៍ និងតម្លៃនៃវិជ្ជាពិតប្រាកដ ហើយពិតមែនវិជ្ជាទ្រង់ បានជួយជាតិខ្មែរច្រើនណាស់ ។ ការដែលវិជ្ជាសំខាន់ដូច្នោះ ទើបអ្នកប្រាជ្ញឲ្យប្រឹងស្វែងរៀនរកកុំបីរង់ចាំ ឬគិតថាខ្លួនចាស់ហើយ មិនអាចរៀនបាន ។ វិជ្ជាត្រូវការដុសខាត ត្រូវសំលៀងដូចជាកាំបិត មិនអាចទុកចោលឡើយ ព្រោះវិជ្ជាថ្ងៃនេះអាចនឹងហួស​សម័យ​នៅថ្ងៃស្អែក ឧទាហរណ៍ អ្នកធ្វើនង្គ័ល បច្ចុប្បន្នប្រហែលជាអស់ទីផ្សារទៅហើយ ដោយសារគាត់ពុំបានរៀនវិជ្ជាថ្មី ដើម្បីប្រែរបៀបអភិវឌ្ឍឧបករណ៍ធ្វើស្រែពីបុរាណមកសម័យ ឬអាចថាអភិវឌ្ឍមិនទាន់ ។ សូម្បីតែអ្នកប្រើកុំព្យូទ័រ ខាន់ Update តែមួយឆ្នាំ ក៏ដើរមិនទាន់គេដែរ មមីរមើល ដូចចាប់ក្តាមដាក់ចង្អេរអ៊ីចឹង។