08/08/2026
បទពិសោធន៍ឈឺចាប់ និងមេរៀនជីវិត៖ "ភាពទុកចិត្ត ក្លាយជាបំណុល"
(ថ្ងៃនេះខ្ញុំបានបើកទូរដែកខ្ញុំឃើញក្រដាស់ពីសន្លឹកដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំនឹកឃើញ កាលពីខែ 09 ឆ្នាំ2021 ដែលជារឿងឈឺចាប់ និងគួរចែករំលែកឱ្យមិត្តភ័ក្តបងប្អូនស្តាប់)។
សូមមិត្តភ័ក្តទាំអស់គ្នាកុំអូសរំលងមេរៀននេះ ហើយសង្ឃឹមថាអ្នកដែលនៅក្នុងហេតុការណ៍នេះចង់ចាំដូចខ្ញុំចឹង ហើយនឹងជួយ Shear បន្តរឱ្យអ្នកដែលមិនធ្លាប់ឆ្លងកាត់ កុំឱ្យជួបរឿងដូចយើងទៀត"
នៅក្នុងកាលៈទេសៈដ៏លំបាកនៃវិបត្តិកូវីដ-១៩ ជាពេលដែលមនុស្សភាគច្រើនបាត់បង់ចំណូល និងរស់នៅក្នុងភាពភ័យខ្លាច។ ប៉ុន្តែសម្រាប់រូបខ្ញុំដែលជាអ្នករកស៊ី វាមិនត្រឹមតែជាវិបត្តិសុខភាពសាធារណៈប៉ុណ្ណោះទេ តែជាឱកាសជំនួញមួយផ្ដាច់មុខក្នុងការផ្តល់កម្ចីផ្តាច់ លោះប្លង់។ យ៉ាងណាមិញ ឱកាសនោះក៏បានប្រែក្លាយជាមេរៀនជីវិតដ៏ជូរចត់បំផុតមួយ ដោយសារតែពាក្យមួយម៉ាត់គឺ "ភាពទុកចិត្ត"។
កាលណោះ មានមិត្តភក្តិជិតស្និទ្ធ 03 នាក់ បានមកស្នើសុំខ្ចីប្រាក់ពីខ្ញុំជាបន្ទាន់ ដោយធានាយ៉ាងច្បាស់ៗថា "សុំខ្ចីតែ ១ ថ្ងៃ ២ថ្ងៃ ប៉ុណ្ណោះ នឹងបង្វិលជូនវិញគ្រប់ចំនួន"៖
បុគ្គល (ក) ខ្ចីចំនួន 10,000 ដុល្លារ
បុគ្គល (ខ) ខ្ចីចំនួន 30,០០០ ដុល្លារ
បុគ្គល (គ) ខ្ចីចំនួន 45,០០០ ដុល្លារ
ដោយសារក្ដីស្រឡាញ់ ភាពរាប់អាន និងការទុកចិត្តស្ទើរតែទាំងស្រុង ខ្ញុំបានប្រគល់ប្រាក់សរុប 85,000 ដុល្លារ ទៅឱ្យពួកគាត់ដោយមិនបានរៀបរៀងកិច្ចសន្យា ឬធានាឱ្យបានម៉ត់ចត់នោះឡើយ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលខ្ញុំមិនបានដឹងមុននោះគឺ លុយទាំងនោះត្រូវ បានពួកគាត់យកទៅឱ្យ បុគ្គល (ឃ) បន្តទៀត។
នៅពេលដែលខ្សែចង្វាក់ហិរញ្ញវត្ថុនោះត្រូវដាច់ ហើយបុគ្គល (ឃ) មិនបានបង្វិលលុយត្រឡប់មកវិញ ភាពស្មោះត្រង់ និងការទទួលខុសត្រូវរបស់មនុស្សម្នាក់ៗក៏ចាប់ផ្តើមលេចរូបរាងឡើង៖
បុគ្គល (ក) ទោះបីរងគ្រោះដែរ ប៉ុន្តែគាត់នៅតែមានការទទួលខុសត្រូវខ្ពស់ ដោយបានស្វែងរកថវិកាមកទូទាត់សងប្រាក់ 1០,០០០ ដុល្លារ ជូនខ្ញុំវិញគ្រប់ចំនួន។
បុគ្គល (គ) បានសុខចិត្តលក់អចលនទ្រព្យ (ដីធ្លី) របស់ខ្លួន ដើម្បីយកលុយ 45,០០០ ដុល្លារ មកទូទាត់សងខ្ញុំវិញ ដោយមិនប្រគល់ការទទួលខុសត្រូវទៅអ្នកផ្សេងឡើយ។
ប៉ុន្តែ បុគ្គល (ខ) ដែលខ្ចី 30,០០០ ដុល្លារ គាត់គ្មានលទ្ធភាពសងនោះទេ។ ក្រោយមក គាត់បានរត់ការខ្ចីប្រាក់ពីធនាគារមកសងខ្ញុំបានតែមួយផ្នែកតូចប៉ុណ្ណោះ ហើយប្រាក់ដែលនៅសល់ត្រូវបានអូសបន្លាយ និងជំពាក់រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។
💡 មេរៀនជីវិត និងគតិអប់រំដែលខ្ញុំចង់ចែករំលែក៖
១. "មិត្តភាព" និង "រឿងលុយកាក់" ត្រូវមានព្រំដែនច្បាស់លាស់
កុំឱ្យ "ក្តីស្រឡាញ់ និងការរាប់អាន" ធ្វើឱ្យភ្នែកយើងងងឹតរហូតមើលមិនឃើញហានិភ័យ។ មិនថាស្និទ្ធស្នាលកម្រិតណាក៏ដោយ រាល់ការខ្ចីប្រាក់ចំនួនច្រើន ត្រូវតែមានកិច្ចសន្យាផ្លូវច្បាប់ និងទ្រព្យធានាត្រឹមត្រូវ។ ពាក្យសន្យាផ្ទាល់មាត់ មិនអាចយកទៅដោះស្រាយនៅចំពោះមុខច្បាប់ ឬធានាសុវត្ថិភាពហិរញ្ញវត្ថុរបស់យើងបានឡើយ។
២. ប្រយ័ត្នការ "ខ្ចីលុយសងបន្ត"
មេរៀនធំបំផុតមួយគឺ ការខ្ចីលុយពីយើងទៅឱ្យបុគ្គលម្នាក់ទៀត។ នៅពេលដែលអ្នកកណ្ដាលគ្មានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រង ឬត្រូវគេបោកប្រាស់ នោះយើងដែលជាម្ចាស់បំណុលដើមនឹងត្រូវរ៉ាប់រងរាល់វិបត្តិទាំងអស់។
៣. សន្តានចិត្ត និងគុណធម៌លេចឡើងនៅពេលមានវិបត្តិ
សាច់រឿងនេះបានបង្រៀនខ្ញុំឱ្យស្គាល់ «ទឹកចិត្តមនុស្ស»៖
- មនុស្សខ្លះ (ដូចជា ក និង គ) សុខចិត្តលះបង់ទ្រព្យសម្បត្តិខ្លួនឯង ដើម្បីរក្សាកិត្តិយស និងពាក្យសត្យដែលបានសន្យា។
- មនុស្សខ្លះទៀត យកពាក្យថា "គ្មានលទ្ធភាព" មកធ្វើជាលេស ហើយទុកឱ្យអ្នកមានគុណធ្លាក់ក្នុងទុក្ខវេទនាជំនួសខ្លួន។
៤. "រារាំង ប្រសើរជាងព្យាបាល"
ការបាត់បង់លុយ អាចរកមកវិញបាន ប៉ុន្តែការបាត់បង់ទំនុកចិត្ត និងមិត្តភាព គឺជាមុខរបួសដែលពិបាកជាសះស្បើយ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនទាន់បានជួបប្រទះរឿងបែបនេះទេ សូមប្រុងប្រយ័ត្ន! ការបដិសេធមិនឱ្យខ្ចីលុយនៅថ្ងៃនេះ ប្រហែលជាធ្វើឱ្យអន់ចិត្តមួយពេល ប៉ុន្តែវាអាចរក្សាបានទាំងលុយកាក់ និងមិត្តភាពបានយូរអង្វែង។
ប្រភពបងប្រុស ៖ ឆន រតនា
