ព្រះវិន័យសីលមុនី កល្យាណធម្មោ

ដំណើរជីវិតពិតរយះពេល១៩ឆ្នាំត្រឹមតែមួយប៉ប្រិចភ្នែកប្ដូរផ្លាស់ជីវិតដូចកើតជាតិថ្មី។ ជីវិតសោះសូន្យទទេគ្មានសេសសល់។

រំលឹកថ្ងៃ១៥កើតខ្នើតពេញបូរណ៌មីខែពិសាខថ្លាថ្លៃនៃពុទ្ធសាសនាថ្ងៃពុទ្ធសាសនិកនៅលើលោការំលឹកព្រឹត្តិការណ៍មហស្ចារ្យទាំងបីនាថ្ងៃស្អែក
ទី១.រំលឹកនឹកព្រះសាក្យមុនីប្រសូតិនៅទីលុម្ពិនីព្រឹក្សព្រៃពុទ្ធភូមិមណ្ឌលនេប៉ាលសព្វថ្ងៃ,ថ្ងៃសុក្រពេញបូណ៌មីនៃខែពិសាខ។
ទី២.នក្ខត្តឫក្សនឹកថ្ងៃត្រាស់ដឹងព្រះពុទ្ធពេលនឹងព្រះជន្ម៣៥ព្រះវស្សាក្រោមដើមពោធិ៍ថ្លៃបូណ៌មីចន្រ្ទាពិសាខវេលាទៀបភ្លឺគួរចាំ។ រំលឹក
ទី៣.ថ្ងៃព្រះសម្ពុទ្ធថ្ងៃទ្រង់រំលត់អស់ខន្ធទាំង៥បរិនិព្វានប៉ែតសិបព្រះវស្សាឆ្នាំលោកាចងចាំពិសាខបូជា។
សូមឲ្យព្រះពុទ្ធសាសនារុងរឿងចម្រើនគង់វង្សគ្រប់ប្រាំពាន់ព្រះវស្សាដោយបរិបូណ៌។
#អនុមោទនាបុណ្យវិសាខបូជា
#ល្អចិត្ត ល្អកាយ ប្រសើរជាងល្អតែវាចា។
យើងអាក្រក់មិនមែនកើតចេញពីការសរសើរ យើងល្អក៏មិនមែនកើតចេញពីការបង្អាប់។

មនុស្សដែលគួរគោរពអ្នកប្រាជ្ញចាស់ទុំផ្ដាំមកថានាំឲ្យចម្រើន÷
១.ចម្រើនដោយជាតិ គឺព្រះមហាក្សត្រទោះបីប្រជានុរាស្ត្រតូចតាចយ៉ាងណាក៏ត្រូវគោរព។
២.ចម្រើនដោយសីលគុណមនុស្សមានគុណធម៌ទោះបីជាកាល:ទេស:បែបណាក៏យើងគួរគោរព។
៣.ចម្រើនដោយវ័យទោះបីបុគ្គលនោះតូចធំក្ដីណាយើងគួរគោរព។

ខ្ញុំចង់និយាយថានៅពេលដែលអ្នកបើកចិត្តមេត្តាស្រឡាញ់ករុណាអាណិតមុទិតាអាសូរឧបេក្ខាមិនប្រកាន់គិតរឿងត្រឹមត្រូវចេះអបអរសាទរជាមួយនឹងជោគជ័យរបស់អ្នកដទៃនោះបេះដូងរបស់អ្នកមិនមែនពណ៌ខ្មៅទៀតទេ។ ឃើញគេល្អអត់សុខចិត្តមិនព្រមទទួលស្គាល់ថាគេពិតជាល្អជាងខ្លួនមែន មួយជីវិតនឹងត្រូវតែចង់ឈ្នះចង់ចាញ់គេរហូត ពេលឃើញរាមច្បងនិងសិស្សប្អូនធ្វើបែបនឹងខ្ញុំហត់ជំនួសនិងសង្វេគ។ ខ្ញុំមិនដែលប្រគួតប្រជែងជាមួយអ្នកទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំនៅតែបន្តដំណើរទៅមុខមិនដែលដាក់ចុះការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ខ្ញុំទេចុះអ្នកវិញ? ឃើញគេមានបាន ឃើញគេជោគជ័យជួយអបអសាទរគេទៅ ជីវិតមិនមែនកើតមកដើម្បីគ្រាន់តែចាំផ្ចាញ់ផ្ចាលគេ ច្រណែនគេទេ។ ព្រោះនរណាក៏មិនដឹងថាជីវិតមនុស្សម្នាក់ៗទៅថ្ងៃមុខយ៉ាងមិចដែរ។ ចង់យល់ពីអារម្មណ៍របស់នរណាម្នាក់ឲ្យកាន់តែច្បាស់ គឺត្រូវផ្ដល់ឲ្យពួកគេនូវឥទ្ធិពលដែលក្លែងបន្លំជាលុយ។
ប្រសិនបើគេប្រើលុយដើម្បីជួយ អ្នកនឹងបានឃើញតម្លៃនៃភាពស្មោះត្រង់របស់ពួកគេ។
ប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកគេប្រើលុយដើម្បីគ្រប់គ្រង អ្នកនឹងបានឃើញស្រមោលគំនិតអាក្រក់របស់ពួកគេ។
លុយមិនធ្វើឲ្យមនុស្សផ្លាស់ប្ដូរចរិកលក្ខណៈមនុស្សនោះទេ វានឹងដោះរបាំងមុខរបស់មនុស្សនោះចេញ។ ព្រោះឥឡូវខ្ញុំទទួលបានមេរៀនជីវិតពីអ្នកច្រើន អ្នកគួរតែមើលជីវិតខ្លួនឯងឲ្យច្រើនជាងជីវិតអ្នកដទៃ កុំរវល់តែផ្ចាញ់ផ្ចាលចង់ឈ្នះអ្នកដទៃ យកឈ្នះតែមច្ចុរាជគឺចិត្តស្លាប់ខ្លួនឯងឲ្យរស់សិន សឹមយកឈ្នះអ្នកដទៃ។ បំណងរបស់ខ្ញុំមិនមែនសំដៅលើអ្វីនោះទេខ្ញុំគ្រាន់តែធ្វើការស្ទាបស្ទង់មួយអំពីធម្មជាតិនៃចិត្តរបស់មនុស្សចំពោះការរស់នៅដើម្បីរំញោចដល់សរសៃប្រសាទរបស់អ្នកមិនពេញចិត្តខ្ញុំ និងអ្នកដែលគាំទ្រខ្ញុំថាមានប្រតិកម្មបែបណាចំពោះការពិសោធន៍ខ្សែជីវិតមួយនេះ៕
#លុយអាចបង្ខូចការយល់ឃើញឲ្យខុសបាន

ព្រះបរមរាជវាំង
ព្រះរាជករុណាទិគុណ
គុណានុភាពកតញ្ញូឋិតក្នុងចិត្តបរិសុទ្ធ🩷🇰🇭

អ្នកមានសីលមានសម្មាទិដ្ឋិមានសារាណីយធម៌បង្កើតក្ដីស្រឡាញ់ដល់គ្នានិងគ្នាទោះនៅជាមួយគ្នាក្ដីនៅតែឯងក្ដីនៅក្នុងព្រៃក្ដីនៅរាប់រយរាប់ពាន់នាក់ក្ដីមិនបណ្ដុះបក្សពួកឲ្យបែកបាក់សាមគ្គី។
រស់នៅជាមួយគ្នាមានកាយល្អ មានវាចាល្អ មានចិត្តល្អ មានសីលមានភាពកក់ក្ដៅជឿជាក់ព្រោះសីលនឹងត្រជាក់នៅជាមួយគ្នាអត់ទើសគ្នាទេបិយចក្ខុភ្នែកមើលទៅគ្នាដោយមេត្តាជាទីស្រឡាញ់រាប់អានពេញចិត្តមានការចែករំលែកលាភដល់គ្នានិងគ្នាដឹងបងដឹងប្អូនដឹងមុនដឹងក្រោយឥតមានទើសទាល់មានសេចក្ដីស្រឡាញ់ស្មើភាពគ្នាមិនលម្អៀងគំនិត។
ដូច្នេះត្រូវគិតពិចារណាឲ្យត្រឹមត្រូវមុននឹងធ្វើមុននឹងនិយាយទូន្មានគេរាល់ថ្ងៃប្រយ័ត្នភ្លេចទូន្មានខ្លួនឯង។

👉 បើដឹងថាថ្ងៃស្អែកសេចក្តីស្លាប់នឹងមកដល់ មនុស្សយើងច្បាស់ជារកកន្លែងសប្បាយមិនឃើញទេ ហើយមិនហ៊ានធ្វើអំពើអាក្រក់ដល់អ្នកដទៃទេ។
តើយើងស្លាប់ទៅកើតនៅឯណា?
បើចង់ដឹងយើងគប្បីពិចារណាទៅលើធម៌៣គឺ÷
១. លោភៈ
២. ទោសៈ
៣. មោហ:
ធម៌ទាំងបីនេះនាំមនុស្សឲ្យទៅកើតកន្លែងផ្សេងគ្នា
👉លោភៈ សេចក្តីលោភលន់ នាំសត្វឲ្យទៅកើតប្រេត។
👉ទោសៈ ខឹងក្រោធចងគំនុំគុំគួន នាំសត្វឲ្យទៅកាន់នរក។
👉មោហៈ ការមិនដឹងខុសត្រូវ ល្ងង់ខ្លៅ មិនចេះពិចារណា នាំសត្វឲ្យទៅកើតតិរច្ឆាន។
👉ទោសនៃលោភ:នាំសត្វឲ្យទៅកើតប្រេតបាំងនូវក្នុងអនិច្ចំបាំងនូវសាសនព្រហ្មចរិយធម៌មិនត្រឹមតែបាំងប៉ុណ្ណឹងទេធ្វើឲ្យសត្វទាំងឡាយមិនមានភោគសម្បត្តិទៅទៀតធ្វើឲ្យនឹងត្រេកអររីករាយនឹង"កាមសុខល្លិកានុយោគ"មិនឲ្យត្រេកអរដោយអីគឺសត្វក្រាសដោយកាមមិនយល់តាមត្រៃលក្ខណ៌ឡើយបាំងដល់ថ្នាក់នឹងនេះជាទោសរបស់លោភ:ហើយ។
👉ទោសនៃទោស:ដែលនាំសត្វឲ្យបានសុខទេទោសនៃទោស:នាំសត្វឲ្យទៅកើតនរកទោស:ចិត្តកើតហើយបាំងអីគឺបាំងនូវទុក្ខំពេលដែលគេនិយាយអំពីទុក្ខមិនសប្បាយចិត្តទេកើតបដិឃ:ថ្នាំងថ្នាក់ចិត្តហើយព្រោះជាប់ទៅដោយសុខ:សញ្ញាកុំនិយាយរឿងស្លាប់កុំឲ្យស៊យកុំឲ្យភ័យនិយាយតែពីសប្បាយៗទៅកុំនិយាយពីរឿងស្លាប់អីបាំងសត្វនូវក្នុងទោស:ហ្នឹងហើយមិនឲ្យឃើញនូវសេចក្ដីទុក្ខទេហើយនាំឲ្យសត្វចូលចិត្តអីគឺ«អត្តកិលមថានុយោគ»បើខឹងគេហ្នឹងឯងធ្វើទុក្ករកិរិយាអត់ហូបបាយខ្លួនឯងក៏មានដែរហើយខឹងគេន៎ុះសោះហ្នឹងធ្វើឲ្យពិបាកខ្លួនឯងអត់សម្រាន្តទៀតអង្គុយក៏មិនកើតដេកក៏មិនស្រណុករឿងគេសោះហ្នឹងទោស:នឹងគឺបាំងនូវទោសហើយការធ្វើខ្លួនឲ្យលំបាកក្រៀមក្រំបាត់បង់សុខឯកោយូរៗសោកសៅ។
👉ទោសនៃមោហ:កាលណាមោហ:កើតហើយទៅបាំងនូវអនត្តាមិនឲ្យឃើញថាមិនមែនខ្លួនឯណាឃើញៗតែអត្តាអញ់ដល់តែកើតអញ់វាផុតចាកពីពាក្យទូន្មានប្រៀនប្រដៅរបស់ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទេគឺផុតចាកហើយលែងនូវក្នុងធម៌វិន័យហើយឃ្លាតឆ្ងាយអំពីសាសនព្រហ្មចរិយធម៌នឹងទៀតលែងឃើញនូវក្នុងអនិច្ចំហើយលែងឃើញនូវក្នុងអនត្តាហើយលែងឃើញនូវក្នុងទុក្ខំហើយមោហ:នេះបាំងអីទៀតគឺបាំងមិនឲ្យឃើញនូវបដិបទាក្នុងការបដិបត្តិត្រេកអររីករាយនូវបដិបទានៃអដ្ឋង្គិកមគ្គទាំងប្រាំបីមានសាសនព្រហ្មចរិយធម៌គឺសីលសមាធិបញ្ញាទោះបីជាបុគ្គលណានិយាយអំពីសាសនព្រហ្មចរិយធម៌ការចម្រើនសមថកម្មដ្ឋានវិបស្សនាកម្មដ្ឋាននូវក្នុងឧបចារឈានក្ដីក្នុងអប្បនាឈានក្ដីក៏ពោលពាក្យថាមិនជឿមិនដែលមានសម័យនេះហើយអញ្ចេះមួយអញ្ចុះមួយដោយមោហ:ហ្នឹងវាបាំងអញ្ចឹងមិនអាចមើលទេពរអញ្ចឹងមោហ:នេះនាំសត្វឲ្យទៅកើតនៅឯណាគឺតិរច្ឆាន។ ឧទាហរណ៍សត្វមាន់មួយហ្វូងគេបាចអង្ករឲ្យស៊ីហើយគេបាញ់ត្រូវមួយគ្រាន់តែផ្អើលតែមកស៊ីទៀតអាងាប់ៗទៅដោយសេចក្ដីវង្វេងមិនអាចទៅរកភាពពិតភ័យខ្លាចឯណាកើតវារលត់អស់ហើយសតិបាត់បង់បញ្ញានឹងមោហ:ធ្វើឲ្យចិត្តរបស់សត្វទាំងឡាយមិនយល់អំពីបដិបទាដែលព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធព្រះអង្គទ្រង់សម្ដែងព្រះនិព្វានជាទីអស់ទៅនៃសេចក្ដីទុក្ខទេហ្នឹងហើយអ្នកខ្លះប្រកែកមិនចង់ទៅព្រោះការសិក្សាធម៌វិន័យរបស់ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធនេះយើងសិក្សាទៅឃើញទាំងអានិសង្សឃើញទាំងទោសនូវក្នុងឧបាទានបញ្ចក្ខន្ធ។
តើទាំងបីនឹងយើងមានមួយណាធ្ងន់ជាង?
សភាវៈពិតយើងគប្បីសង្កេតមើលការរស់នៅបច្ចុប្បន្នតាមន័យធម៌១.មនុស្សប្រេតគឺរស់នៅជាមួយលោភ:។២.មនុស្សនរកគឺមនុស្សដែលរស់នៅជាមួយទោស:។៣.មនុស្សតិរច្ឆានគឺមនុស្សរស់នៅជាមួយនឹងមោហ:។
ព្រះពុទ្ធព្រះអង្គតែងអប់រំបរិស័ទឲ្យកម្ចាត់នូវកិលេសធំគឺអកុសលមូលទាំងបីដែលកប់នៅក្នុងចិត្តមនុស្សសត្វជារឿយៗថាកិរិយាមិនធ្វើបាបអ្នកដទៃ១កិរិយាបំពេញបុណ្យចែករំលែកលាភដល់អ្នកដទៃ១និងកិរិយាធ្វើចិត្តខ្លួនឲ្យបរិសុទ្ធពិតដោយព្រហ្មវិហារធម៌គឺមេត្តាករុណាមុទិតាឧបេក្ខាមែនៗចេញពីប្រសាទរបស់បេះដូងជាកុសល។ បើមិនបានជម្រះឱ្យស្អាតបរិសុទ្ធទាំងស្រុងទេ ត្រឹមតែធ្វើឱ្យស្រាលចុះក៏សមល្មម កុំឱ្យជាប់ស្អិត ក្រាស់ឃ្មឹកពេក ។ តែបើបុគ្គលណាកម្ចាត់នូវកិលេសក្នុងសន្តានឱ្យជ្រះស្រឡះបាន បុគ្គលនោះឈ្មោះថាជាបុគ្គលដ៏ប្រសើរ មានចិត្តបរិសុទ្ធហើយ និងបានជាអ្នកទ្រទ្រង់ព្រះពុទ្ធសាសនាឲ្យស្ថិតស្ថេរដោយពិត៕
ភិក្ខុ កល្យាណធម្មា

ធម្មសង្គហៈ
ល្ងង់មិនមែនជាបញ្ហា បញ្ហាគឺល្ងង់ហើយយល់ច្រឡំថាខ្លួនឯងចេះ។
សីលធម៌គ្រួសារក៏ដូចជាសារក្នុងឱកាសបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីប្រពៃណីជាតិខ្មែរសម្រាប់បងប្អូនប្រុសស្រីក្នុងខែមន្តសន្តរដូវ
១.កូនចៅគ្រប់រូបគប្បីត្រូវតែជូនបាយទឹកនំចំណីលុយកាក់ដល់ឪពុកម្ដាយមិនត្រូវគេចវេសនេះជាកាតព្វកិច្ចរបស់កូនចៅត្រូវបំពេញតវង្សត្រកូល។
២.មុននឹងធ្វើទានដល់ព្រះសង្ឃកូនចៅគ្រប់រូបគប្បីត្រូវតែធ្វើចំពោះឪពុកម្ដាយមុនសឹមយកទៅវត្ត(ដួសម្ហូបអារហារសម្រាប់ប្រគេនព្រះសង្ឃទុកផ្សេង)។
៣.ជនប្រុសស្រីមិនគួរគប្បីស្លៀកខ្លីៗខើចលើខើចក្រោមចូលវត្តអារាមប្រពៃណីខ្មែរសម្លៀកបំពាក់សមរម្យគួរជាទីគាប់ភ្នែក។
៤.បើកបរត្រូវចេះគោររពច្បាប់ ត្រូវចេះយោគយល់គ្នា មិនត្រូវបើកហួសល្បឿន លឿនហួសផ្លូវ និងកុំភ្លេចពេលបើកបរម៉ូតូត្រូវតែពាក់មួកសុវត្ថិភាព។
៥.សូមបើកបរដោយមានទំនួលខុសត្រូវ ពេលពិសាគ្រឿងស្រវឹង កុំបើកបរ ពេលបើកបរ កុំពិសាគ្រឿងស្រវឹង។
កូនណាដឹងគុណម៉ែឪកូននោះនឹងចម្រុងចម្រើនជានិច្ច។

លោកគ្រូពុកប្រាប់ខ្ញុំថា:បើឆ្លាតមិនដល់គេត្រូវតែសិក្សាឲ្យខ្ពស់ជាងគេ។
នៅក្នុងខ្សែជីវិតយើងដែលបានកើតមកជាមនុស្សពិតជាសាងបុណ្យក្រៃក្រាស់ខ្លាំងណាស់បើកូនសេពគប់ត្រូវកូននឹងខ្ពង់ខ្ពស់ បើកូនសេពគប់ខុសកូននឹងគ្មានតម្លៃ។ ម្លោះហើយកូនកុំតូចចិត្តត្រូវតែតស៊ូសិក្សារៀនសូត្រឲ្យបានខ្ពស់យសមេបាអនិច្ចំអស់ពីគេនឹងដល់យើងជាធម្មជាតិឲ្យតែកូនមានចំណេះនិងសមត្ថភាព។ អាគាររាប់សិបជាន់ក៏មិនមែនសាងក្នុងមួយយប់ដែរ ដើមឈើមានទំហំធំរាប់សិបឱបក៏មិនមែនដុះឡើងក្នុងពេលមួយយប់ដែរ អារុណរះឡើងក៏ត្រូវការពេលវេលា។ ដូច្នេះកូនកុំអស់សង្ឃឹមអី ត្រូវតែតាំងចិត្ត ឱ្យមុតមាំ ខំប្រឹង តស៊ូ ព្យាយាម អត់ធន់ សិក្សារៀនសូត្រ ធ្វើការងារ ឱ្យបានល្អ ប្រាកដ ច្បាស់លាស់ ហាត់ពត់ លត់ដំ ដាប់ឆ្លាក់ កែច្នៃ ផ្លាស់ប្តូរខ្លួនពង្រឹងសមត្ថភាព ទើបមានតម្លៃ ជាប្រយោជន៍ អាចចិញ្ចឹមជីវិតបានសេចក្តីសុខ។ យ៉ាងណាជីវិតបើមិនខំប្រឹងទេ ក៏មិនអាចសម្រេចគោលដៅបានដែរ។
"កាលកូននៅតូចកូនចង់ធំ ដល់ពេលកូនធំៗកូននៅតែតូចព្រោះខ្វះទេពប្រាជ្ញា"។

មនុស្សឯករាជ្យភាពមានលក្ខណ:សម្បត្តិ៤ចំណុចដូចខាងក្រោម
១.ជាមនុស្សមានភាពស្មោះត្រង់។
២.ជាមនុស្សមិនចេះលាក់ពត់។
៣.ជាមនុស្សដែលផ្ដោតលើសកម្មភាពជាជាងពាក្យសម្ដី។
៤.ជាមនុស្សដែលមានគោលការណ៍ជាក់លាក់។
👉ប៉ុន្តែមនុស្សបែបនេះក៏មានគុណសម្បត្តិនិងគុណវិបត្តិផ្សេងគ្នា
១.គុណសម្បត្តិ
✍️ជាមនុស្សស្មោះត្រង់អាចពឹងពាក់បានមិនថាអ្នកនោះល្អឬអាក្រក់ជាមួយគាត់នោះទេ។
២.គុណវិបត្តិ
✍️ត្រូវបានគេវិនិច្ឆ័យគិតថាគាត់់ជាមនុស្សអាក្រក់វៃឫកឆ្មើងឆ្មៃឬក៏មានអំនួតជាដើមព្រោះថាឃើញមិចថាអញ្ចឹង"និយាយត្រូវស្បូវលាស់ និយាយទាស់ម្នាស់លែងផ្លែ"។
🫂ហេតុនេះមនុស្សប្រុសស្រីត្រូវតែជួបគ្នាក្នុងជីវិតល្អមានសមធម៌មេត្តាករុណាជាមួយមនុស្សផងគ្នាទើបរស់នៅប្រកបដោយសុខសុភមង្គលរហូតដល់ចាស់ទុំត្រជាក់ត្រជុំដូចទឹកអប់បំពង់ខ្ចីប្រាថ្នាអ្វីបានសម្រេចតាមការគិតមានពន្លឺរស្មីដូចជាព្រះអាទិត្យមានឫទ្ធិដូចជាព្រះចន្ទខាំចេករបូតខាំពោតរបេះខ្មោចទាល់តម្រិះធ្វើលែងត្រូវរក្សាម៉ែរក្សាឪខ្លួនចាស់ទៅកូនចៅរក្សាតគ្នាហៅថាកតញ្ញូកតវេទី។
អនុមោទនាថ្ងៃឧបោសថសីល🪷

អ្នកមុនដាំដើមឈើ អ្នកក្រោយជ្រកម្លប់ អ្នកបន្ទាប់ទទួលផល នូវមានអ្នកក្រោយទទួលផលបន្តទៀត។ ដូច្នេះត្រូវតែធ្វើការបណ្ដុះបណ្ដាលអ្នកមានទេពកោសល្យឲ្យបានច្រើន។