T Vansy

ម៉ែពុកទីពីរគឺជាគ្រូ លោកពិតតស៊ូផ្តល់ចំណេះ
ស្រាវជ្រាវស្វះស្វែងមិនប្រហែស ក្រែងសិស្សពុំចេះស៊ូលំបាក។
កូនអឺយចាំទុកជាតិជាគ្រូ តែងស្តីរអ៊ូពុំសម្រាក
ឃើញសិស្សខំរៀនចិត្តលោកស្រាក ខ្លាចកូនលំបាកទៅថ្ងៃមុខ។
ជាវិស្វករនៃព្រលឹង ពេលខ្លះគ្រូខឹងកូនចាំទុក
ព្រោះតែកូនៗទំពាំងពុក មិនបំពេញមុខគ្រួសារឡើយ។
សិស្សរៀនមិនចេះបន្ទោសគ្រូ ចេះតែបន្ធូរឬបណ្តោយ
សិស្សជួរបានដៃធ្វើព្រងើយ ខ្លះធ្វើឫកឈ្លើយពុំខ្លាចគ្រូ។
ពេលគ្រូពង្រឹងតាមវិន័យ ខ្លះចេញតថ្លៃមិនគិតយូរ
ឲត្រូវខាងសិស្សខុសខាងគ្រូ សូមចេះគិតគូហេតុផលផង។
ខឹងមួយខឹងពីរវាយទាំងអស់ សូមចេះស្រណោះចិត្តគ្រូម្តង
សិស្សខ្លះឫកធំហ៊ានឌឺដង ញាតិមិត្តប្អូនបងពិចារណា។
សិស្សខូចមានតិចមិនច្រើនទេ មិនខំរិះរេប្រឹងសិក្សា
មិនព្រមចូលរៀនគេចសាលា គ្រូស្តីយ៉ាងណាក៏មិនស្តាប់។
គ្រូខុសតិចតួចប្រឹងបូលទោស គ្រូធ្វើកំហុសព្រោះនរណា
ចិត្តគ្រូធ្ងន់ណាស់មិនមុសា ដល់កកាលណាទ្រាំលែងបាន។
ខ្ញុំបាទសូមអភ័យទោសទុកជាមុនចំពោះអត្ថន័យនៃកំណាព្យនេះ ដោយសារ រកនឹកភ្លាមគិតភ្លាម សរសេរភ្លាម ពុំបានប្រើពេលវេលាគ្រប់គ្រាន់ទេ។មូលហេតុដែលខ្ញុំសរសេរអត្ថបទកំណាព្យខ្លីនេះគឺដោយសារមានការរិះគន់អ្នកគ្រូមួយរូបដែលបោះសៀវភៅសិស្សចោលព្រោះគាត់មិនកត់មេរៀន។ខ្ញុំគិតថាទង្វើរបស់គាត់ គឺពុំគួរកើតមានទេ ព្រោះវាប៉ះពាល់ដល់ផ្លូវចិត្តរបស់សិស្ស បង្ហាញពីការមាក់ងាយចំពោះសិស្សមែន នេះបើក្រឡេកមើលពីជ្រុងម្ខាង។ប៉ុន្តែបើក្រឡេកមើលឲសព្វជ្រុងជ្រោយ សៀវភៅដែលគាត់បោះចោលនេះគឺជារបស់សិស្សដែលខ្ជិលកត់មេរៀន ប្រហែលជាមានការនែនាំច្រើនដងហើយ តែគាត់មិនស្តាប់ ទើបឈានដល់មានការបោះសៀវភៅចោល។មានន័យថា ពួកគាត់ជាសិស្សមិនល្អ មិនស្តាប់ដំបូន្មានលោកគ្រូអ្នកគ្រូ ខ្ជិលរៀន មករៀនឲបាត់តែពីផ្ទះ ....។
សូមបងប្អូនទាំងអស់គ្នាគិតគូរឲបានច្បាស់លាស់ មុនចេញមកវាយប្រហារលោកគ្រូអ្នកគ្រូ ព្រោះវាជាការបំបាក់ទឹកចិត្តគ្រូបង្រៀនទាំងអស់ ដែលខិតខំបង្ហាត់បង្រៀនកូនសិស្សឲមានអនាគតល្អ។
សូមអភ័យទោស និងសូមអរគុណ។

មាតាបិតាជាបុព្វាចារ្យនៃកូនៗ(ជាគ្រូខាងដើម)មានតែលោកទេដែលមានឱកាសបណ្តុះផ្នែកចរិយាធម៌របស់កូនៗមុនគេ។
ដាំដើមឈើឱបម្រុងឫស ដាំមនុស្សសូមបម្រុងសីលធម៌។