K&P Education Cambodia

ខ្ញុំអាចប្រែប្រួលតាមបរិយាកាសនិងអ្វីនៅជិតខ្លួនខ្ញុំ
បើគេប្រាប់អ្នកថាខ្ញុំអាក្រក់ជឿគេទៅព្រោះខ្ញុំប្រែតាមទង្វើរបស់អ្នកនោះ
បើគេប្រាប់អ្នកថាខ្ញុំចិត្តល្អជឿគេទៅព្រោះអ្នកប្រាប់នោះក៏ជាមនុស្សល្អ
បើគេប្រាប់អ្វើពីខ្ញុំសុំជឿគេទៅ ព្រោះខ្ញុំក៏ដូចជាដើមឈើនេះដែរគឺប្រែប្រួលតាមរដូវកាលនិងបរិយាកាសជុំវិញខ្លួននិងទង្វើអ្នកនិយាយនោះឯង

She’s always had her own way of doing things and living her life.
She’s not the usual and ordinary, far from it..
Because that’s what made her happy and brought her fulfillment.
Truthfully, most that she met didn’t understand her at all and because of that, alienated her out of fear.
They’d rather embrace the usual confines of their comfort zones than step out into the unknown that she represented.
She has a beautiful way about her, true to who she is and uncompromising in her character.
She stands for what she believes in and follows her heart, almost to a fault sometimes.
She’s not afraid to put herself out there and risk her heart to chase her dreams and desires.
She’s never going to be the one living for tomorrow and playing it safe…
She’s a wild creature unafraid to do the unthinkable, be herself and be free.
Maybe she’ll take a trip without a destination.
Perhaps she’ll dance outside when it begins to storm.
Maybe she’ll go somewhere she’s never been and just see where she ends up..
Experiencing the people, places and adventures she’ll find along the way.
She’s free in a way that most will never understand or be..
And she’s more than okay with that.
It makes her happy living her best life and being the authentic, loving and fun loving person she is.
There’s a lot of great people doing amazing things out there in this life, to be sure..
But once you meet her, you’ll never forget her, for she is more than just a person, a pretty face or interesting character..
She’s a brave and passionate soul that can change your life…
If you’re ready to let go of who you are to embrace who you might become.
That’s who she will always be-
Fiery, unique and free..
Just the way she’s always wanted to be.
She’ll never settle for less.
|ravenwolf

As I think back to what happened between us, all the tears and sleepless nights, angry words and unnecessary hostility…
I can’t help but be sad about everything.
All the hopes and dreams we had, all the promises you made..they’ve just dissipated into nothing now.
I’m left holding the pieces of a broken heart when all I wanted was for us to be happy forever.
I’ve learned now that you may not always get what you want, but you will always get what you need.
My heart begged me to keep trying even when you wouldn’t, but my mind knew it was never going to work out the way I wanted..
And so, I sit here in the dark fighting back tears, trying to hold onto any happy thoughts or positive feelings..
Though they are hard to come by right now.
When you chose to walk away, it was so much more than love that broke my heart..
It was the realization of everything you promised and all the hopes I had..that none of it would ever come to pass.
That’s okay, too, because I hadn’t truly been happy in a while.
In fact, I had been fighting for us so long that I had almost forgotten what I was fighting for- and you stopped caring a while back.
That’s a sad place to be when the one person that should care the most…doesn’t.
It stings and while I feel like my heart is on fire, I know that this too, shall pass.
I can’t say I know where I’m going, only that for the first time in a very long time, I’m focusing on me..not us.
And truth be told, it’s a good feeling knowing that I’m on my way to finding myself and my happiness again…
And I wouldn’t have done that if I was still waiting for you to be all the things you promised me that you would be.
I may not have the answers right now, I may be kinda lost and uncertain what tomorrow may bring, but at least I’m finally free to make my own choices, seek my own happiness and live life the way I want.
Just saying that makes my heart feel lighter.
I’ll get there..wherever I’m meant to be.
Life has a way of working itself out.
This time, I’m making the most of my life..my way.
|ravenwolf

I never really thought I was changing myself to make everyone happy..
But the more I did what they thought I should do and became who they said I should be..
The more unhappy I became.
And not just a little.
No matter how pretty the clothes were, no matter how amazing I looked, I still had that same nagging empty feeling.
I couldn’t figure out what it was at first, thinking I was just going through a phase..
But the mood just kept sticking.
I tried to do the things that made me happy thinking I just needed some me time..
And I was right- just not in the way that I thought.
I needed to start getting back to the girl I lost when I tried to find the person that everyone else wanted me to be.
I looked in the mirror that night and realized that I had become everything I didn’t want to be.
I had sacrificed my happiness and my purpose chasing some illusion of fitting in..
Which I never would be able to do,
And frankly, didn’t want to.
I let the world put out my spark as I tried to conform and please everyone else.
I’m doing what I should have done long ago-
I’m walking away from the people, places and things that make me unhappy.
I’m letting go of the notion that I’m going to blend in with the crowd..
I need to embrace my unique individuality and begin to make my way back to the person I lost along the way.
I know it’ll take some time and it’ll hurt as I change and evolve, but I have to do what I need to do to become alive..
With who I am, what I’m capable of and where I’m headed.
I’ve got to start believing in myself again and uncover my passions once more.
So, the people I’m losing as I grow and find my way back home to myself were never really my people.
My people will still be there, standing beside me every step of the way, always supporting me.
I may not know where I’m going or how to get there, but I can finally see the light and hope ahead.
I’m going to stand in my own light and let my voice be heard and take charge of my life.
This is my time and my choice..
And I choose to finally become the person
I want-
The person I was always meant to be.
|ravenwolf

“អ្នកនៅម្នាក់ឯង ត្រូវការមានមនុស្សកំដរ"

"អ្នក​មានស្នេហា អ្នក​នឹងនឹក​សេរីភាព"

"អ្នកមានការងារហើយអ្នកនឹងនឹកពេលវេលាទំនេរទំនេរ"

"អ្នកមានពេលទំនេរច្រើនពេក ហើយចង់ធ្វើការ"

"អ្នកនៅក្មេង ហើយអ្នកចង់ធំឡើងដើម្បីធ្វើរឿងមនុស្សពេញវ័យ"

"អ្នក​ជា​មនុស្ស​ពេញវ័យ ហើយ​ចង់បានពេលវាលានៅក្មេងក្មេង"

អ្នកនៅក្នុងទីក្រុងរបស់អ្នក ប៉ុន្តែអ្នកចង់រស់នៅកន្លែងផ្សេង។

អ្នក​នៅ​កន្លែង​ផ្សេង ប៉ុន្តែ​អ្នក​ចង់​ត្រឡប់​ទៅ​ទីក្រុង​របស់​អ្នក...

ប្រហែលជាដល់ពេលដែលត្រូវឈប់សម្លឹងមើលអ្វីដែលយើងកំពុងបាត់ ហើយចាប់ផ្តើមរស់នៅក្នុងបច្ចុប្បន្នកាល ដោយដឹងគុណចំពោះអ្វីដែលយើងមាន។

សូមរីករាយជាមួយក្លិនក្រអូបនៃផ្ទះរបស់អ្នក មុនពេលបើកទ្វារ និងចេញទៅស្វែងរកក្លិនក្រអូបនៃពិភពលោក។

អ្វី​គ្រប់​យ៉ាង​ក្នុងជិវិតអ្នកគឺ​ជា​អំណោយ

ខ្ញុំអាយុ ២៧ ឆ្នាំ។ [English Below]
ខ្ញុំមិនបានរៀនយកអនុបណ្ឌិតទេ តែខ្ញុំមានការងារដែលខ្ញុំស្រឡាញ់និងចង់បាន។
ខ្ញុំមិនមានឡានផ្ទាល់ខ្លួនជិះទេ តែខ្ញុំបានធ្វើដំណើរនិងមើលឃើញពិភពលោកបានច្រេីនខ្លះដែរ។
ខ្ញុំមិនមានផ្ទះជាកម្មសិទ្ធិផ្ទាល់់ខ្លួនទេ តែខ្ញុំបានរកឃើញកន្លែងជាច្រើនដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍ហាក់បីដូចជានៅផ្ទះ។
ខ្ញុំមិនទាន់រៀបការទេ តែខ្ញុំមានពោរពេញទៅដោយសេចក្តីស្រឡាញ់និងការយកចិត្តទុកដាក់ពីក្រុមគ្រួសារនិងមិត្តភក្តិពិត។

ទោះបីមិនឥតខ្ចោះដូចនូវអ្វីដែលសង្គមរំពឹងទុកមែន ខ្ញុំនៅតែសប្បាយចិត្ត និង មានអារម្មណ៍គ្រប់គ្រាន់ជាមួយនឹងអ្វីដែលខ្ញុំមាននៅក្នុងចំណុចនេះនៃជីវិត។

ខ្ញុំនិយាយខាងលើនេះគឺមិនមែនថាទាំងនោះគឺដូចគ្នាឬក៏មួយណាល្អជាងមួយណានោះទេ ព្រោះជីវិតមនុស្សម្នាក់ៗគឺខុសគ្នា ហើយយើងមានចំណង់ក៏ខុសគ្នាដែរទាក់ទងពីបទពិសោធន៍ជីវិតដែលយើងចង់មាន។ ខ្ញុំជ្រើសរើសរស់នៅដូចនេះ ព្រោះទាំងនោះគឺជាអ្វីដែលសំខាន់ចំពោះខ្ញុំ។ ដូចអ្នកដទៃទៀតដែរ ខ្ញុំក៏មានក្តីសង្ឃឹមនិងក្តីសុបិន្តផ្ទាល់ខ្លួន។ អ្វីដែលធ្វើឱ្យអ្នកសប្បាយចិត្តប្រហែលជាមិនធ្វើឱ្យខ្ញុំសប្បាយចិត្តទេ ហេីយផ្ទុយ​មក​វិញក៏ត្រូវដែរ។ ដោយភាពខុសគ្នានោះហើយ ជីវិតគឺមិនមែនជាអ្វីដែលយើងគួរយកមកប្រៀបធៀបគ្នានោះទេ។

អ្វីដែលពិបាកនោះគឺថាវាងាយស្រួលណាស់ដែលមានការរំខានដោយការរំពឹងទុកពីគ្រួសារ សង្គម និង មនុស្សជុំវិញ។ ការដែលយើងចុះចាញ់ទាំងស្រុងនិងចូលស្របនឹងការរំពឹងទុកទាំងនោះ យើងបានបោះបង់ចោលក្តីសង្ឃឹមនិងក្តីសុបិន្តទាំងនោះដើម្បីគ្រាន់តែក្លាយជាភាពមធ្យមនៃសង្គម។ អ្វីដែលយើងគិតថាជាផ្លូវដែលមានសុវត្ថិភាពនោះអាចធ្វើឱ្យយើងបាត់បង់រាប់ទសវត្សរ៍នៃជីវិតនិងសុភមង្គលរបស់យេីង។ យើងប្រហែលជាគិតថា “ចេះតែធ្វេីតាមសិនទៅ ថ្ងៃណាមួយបន្ទាប់ពីចូលនិវត្តន៍ខ្ញុំនឹងទៅរស់ជីវិតដែលខ្ញុំប្រាថ្នា” ប៉ុន្តែយើងខ្លះអាចមិនមានសំណាងរស់ដល់ពេលនោះទេ ហើយយើងខ្លះទៀតដែលអាចរស់ដល់បែរជាអាចគិតថាវាហួសពេលហើយ ឬ ក៏ស្ដាយក្រោយថានៅសល់ពេលតិចពេក។

ដោយសារតែមនុស្សម្នាក់មានលុយទិញផ្ទះនៅអាយុ ២៥ ឆ្នាំ មិនមានន័យថាអ្នកត្រូវតែធ្វេីបែបនោះដែរទេ។ ដោយសារតែមនុស្សម្នាក់រៀបការនៅអាយុ ២២ ឆ្នាំ មិនមានន័យថាអ្នកត្រូវតែធ្វេីបែបនោះដែរទេ។ ដោយសារតែមនុស្សម្នាក់ជោគជ័យដោយធ្វើជាសហគ្រិនម្នាក់ មិនមានន័យថាអ្នកត្រូវតែធ្វេីបែបនោះដែរទេ។

នៅទីបញ្ចប់ យើងមិនគួរប្រៀបធៀបជីវិតរបស់យើងជាមួយអ្នកដទៃឡើយ។
ដរាបណាដែលគោលដៅជីវិតរបស់យើងគឺខុសគ្នា យើងមិនអាចប្រៀបធៀបគ្នាបាននោះទេ។ វាអាចប្រៀបធៀបបានលុះត្រាតែយើងលេងល្បែងរបស់គេនិងរស់នៅតាមវិន័យរបស់គេ។

តើមួយណាទៅដែលអ្នកចង់បាន? ជម្រើសគឺជារបស់យើងគ្រប់ៗគ្នា។ យើងអាចជ្រើសរើសរស់តាមការរំពឹងទុករបស់ពួកគេ ឬ យើងអាចជ្រើសរើសនិយាយថា “បាទ/ចាស” ចំពោះក្តីស្រមៃ គោលដៅនិងដំណើរផ្សងព្រេងជីវិតរបស់យើងផ្ទាល់។

បើអ្នកចង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធ ហេតុអ្វីមិនសរសេរ?
បើអ្នកចង់ក្លាយជាវិចិត្រករ ហេតុអ្វីមិនគូរ?
បើអ្នកចង់ក្លាយជាឪពុកម្តាយល្អ ហេតុអ្វីមិនរៀនដើម្បីក្លាយជាមួយទៅ?

វាសាមញ្ញណាស់មែន ប៉ុន្តែវាមិនងាយស្រួលទេ។
ជាការពិត វានឹងមានឧបសគ្គស្ថិតនៅចំពោះមុខយើង ប៉ុន្តែឧបសគ្គទាំងនោះនៅទីនោះដើម្បីគ្រាន់តែសាកល្បងយើងថាយើងចង់បានវាប៉ុណ្ណាប៉ុណ្ណោះ។

យើងអាចនឹងមានការសន្ទនាដែលពិបាកជាមួយគ្រួសារនិងអ្នកដទៃ។
យើងអាចនឹងជួបការបរាជ័យម្តងហេីយម្តងទៀត។
យើងអាចនឹងត្រូវបានគេមើលឃើញនិងចាត់ទុកថាឆោតល្ងង់។
ហើយវាមិនអីទេ។ វាពីព្រោះយើងបានដោះលែងខ្លួនឯងពីការរំពឹងទុកទាំងនោះ និង មានសេរីភាពក្នុងការរស់នៅតាមជីវិតដែលយេីងចង់បាន។

ជាមួយនោះដែរ ចាប់ផ្តេីមកំណត់និយមន័យផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកអំពីភាពជោគជ័យនិងសុភមង្គល។ ស្វែងរកគោលបំណងនិងអត្ថន័យផ្ទាល់ខ្លួននៅក្នុងជីវិត។ ហើយបង្ហាញពីភាពក្លាហានដើម្បីរស់បែបនោះឡេីង។

ជីវិតរបស់អ្នកគឺជាអំណោយពិសេសដែលបានផ្តល់ឱ្យអ្នក។
កុំខ្ជះខ្ជាយពេលវេលាដើម្បីរស់ជីវិតអ្នកដទៃ។

"វាមិនមែនថាយើងមានពេលខ្លីដើម្បីរស់នៅនោះទេ ប៉ុន្តែយើងខ្ជះខ្ជាយពេលវេលាច្រើនពេក។" - សេណេកា

I'm 27 years old.
I don't have a Master's Degree, but I have the job love and dreamed of.
I don't own a car, but I traveled to more places than many who do own.
I don't own a house, but I found many places I can call home.
I am not married, but I'm surrounded by the love and care from real friends and family.

And, I'm happy with that at this point of my life.

Not by any objective standards are those things comparable as equal or better than one another since it's rather a personal preference of one's very own life experiences. I chose to live and pursue so because they're what really matter to me. Just like everyone else, I have my own hopes and dreams. What makes you happy, might not make me happy; vice versa. Our lives are unparalleled.

However, through life, it's far too easy to get distracted by those societal norms and expectations. The desire to fit in costs us those hopes and dreams just to end up being the average of everyone else. What we think is the safe path could cost us decades of life and happiness. We may think that "one day, after retirement, I'll go and live that life I ever wanted", but some of us do not have the fortune to live that long, and some do make it through just to realize it's too late.

Just because someone has the money to buy a house at the age of 25, doesn't mean you have to. Just because someone gets married at the age of 22, doesn't mean you have to. Just because someone is successful by being an entrepreneur, doesn't mean you have to.

At the end of the day, we should not compare our lives with others.
Again, our lives are unparalleled. It's only comparable if we play their games and live by their rules.

But, do we want that? The choices are ours to make. We can choose to play their games, or we can choose to say "YES" to our very own dreams, callings and adventures.

If you want to be a writer, why not write?
If you want to be a painter, why not paint?
If you want to be a good parent, why not learn to be one?

It's that simple, but it's not easy.
Of course, there will be obstacles laid down in front of us, but they're only there to test us of how much we want it.

We may go through uncomfortable conversations with families, friends, and colleagues.
We may encounter one failure after another.
We may be seen as stupid and naïve.
And that's okay. It's because we are set free of those expectations and able to live our own truth and center at core of our beings.

With that, my friends, define your own definition of success and happiness. Find your own purpose and meaning in life. And, mutter up the courage to live it.

Your life is the most divine gift given to you.
Don't waste it living someone else's life.

"It is not that we have a short time to live, but that we waste a lot of it." - Seneca the Younger.

បាក់ឌុប, ចាប់ពីថ្នាក់ទី១ ដល់ថ្នាក់ទី១២ ផ្លូវដើររបស់យើងមានតែមួយគត់ទេ គឺរៀន តែពេលប្រឡងធ្លាក់បាក់ឌុប ផ្លូវដើររបស់យើងបែកជាពីរ ទី១ គឺឈប់រៀន ទី២គឺរៀនបន្តទៀត។
ខ្ញុំជាអតីតសិស្ស ធ្លាក់បាក់ឌុបកាលពីឆ្នាំ២០០០ ខ្ញុំបានសម្រេចចិត្តឈប់រៀន ព្រោះ យល់ឃើញថាចំណេះដឹងពីសាលា គ្មានប្រយោជន៍ប៉ុន្មានទេ ដោយសារខ្ញុំឃើញ អ្នករកសុីភាគច្រើន មិនប្រើចំណេះដឹងពីសាលាផង ឧទាហរណ៍ ការហៅម៉ូយ ប្រើត្រឹមតែភាសា ការគិតលុយប្រើតែ Casio ...។ ចំណែកមិត្តភ័ក្រខ្ញុំខ្លះដែលប្រឡងធ្លាក់ដែរ គេសម្រេចចិត្តរៀនបន្ត។ ឆ្នាំ២០០១ ខ្ញុំជួយលក់ដូរ ឪពុកម្តាយនៅផ្ទះ ពេលនោះខ្ញុំមានលុយចាយគ្រប់គ្រាន់ ខណៈពេលដែលមិត្តភ័ក្រខ្ញុំ ប្រឹងរៀនថ្នាក់ទី១២ទាំងត្រដាបត្រដួស ។ ដល់ឆ្នាំ២០០៥ ខ្ញុំត្រូវបានឪពុកម្តាយ ប្រគល់ការងារ ទាំងស្រុង ពេលនោះជីវភាពខ្ញុំល្អប្រសើរច្រើន ដាច់ឆ្ងាយពីមិត្តរបស់ខ្ញុំដែលកំពុងរៀនឆ្នាំទី៤ ផ្នែកធនាគារ ហើយជួលបន្ទប់តូចមួយស្នាក់នៅជុំគ្នាបួននាក់យ៉ាងចង្អៀត។ ឆ្នាំ២០០៧ ខ្ញុំសន្សំលុយទិញបានឡានសមរម្យមួយជិះ ខណៈពេលដែលមិត្តខ្ញុំ មានត្រឹមតែម៉ូតូ បង់រំលោះ និងប្រាក់ខែត្រឹមតែ៣០០ដុល្លារប៉ុណ្ណោះ។ ពួកយើងនៅតែរាប់អានគ្នា ហើយខ្ញុំបានចំអកលេងអោយវាថា (អ្នកធ្លាក់បាក់ឌុប បើកឡានជូនអ្នកបរិញ្ញា 😜😜😜) ។ ឆ្នាំ២០០៩ សេដ្ឋកិច្ចធ្លាក់ ការលក់ដូរចាប់ផ្តើមមានបញ្ហា រីឯការប្រកួតប្រជែងក៏កាន់តែខ្លាំង មុខរបរខ្ញុំថយចំណូល ខ្ញុំក៏ត្រូវបន្ថយចំណាយ តែនៅពេលនោះខ្ញុំក៏នៅតែយល់ថា បញ្ហាទាំងអស់នេះ វាមិនទាក់ទងនឹងចំណេះដឹងឡើយគឺទាក់ទងនឹងវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចសកល។ ឆ្នាំ២០១០ អ្នកលក់ជិតខាងដែលគេរៀនចប់បរិញ្ញាប័ត្រហិរញ្ញវត្ថុ បានបើកមុខរបរដូចខ្ញុំដែរ ម៉ូយនិងបុគ្គលិករបស់ខ្ញុំត្រូវគេដណ្តើមយកអស់ ដោយសារតែខ្ញុំតែងតែមានបញ្ហាខាងបញ្ជីស្នាមជាមួយបុគ្គលិក។ ឆ្នាំ២០១៤ ខ្ញុំមានបញ្ហា រឿងបង់ពន្ធ ដែលតម្រូវអោយខ្ញុំចំណាយលើអ្នកជំនាញ មកជួយបិទបញ្ជី ។ ឆ្នាំឆ្នាំ២០១៦ ខ្ញុំមានបញ្ហា រឿងទិញទំនិញ ហួសកាលបរិឆ្ឆេទកំណត់ជាញឹកញាប់ ដោយសារតែខ្ញុំមិនចេះរបៀបមើល ដែលបានធ្វើអោយខ្ញុំ ខាតលុយ និងប្រឈប់មុខនឹងផ្លូវច្បាប់ទៀត ។ ទប់ទល់លែងជាប់ នៅឆ្នាំ២០១៧ ខ្ញុំក៏សម្រេចលក់ហាងនិងមុខរបរ ដែលជាកេរ្តិ៍តំណែលឪពុកម្តាយ ទៅរកសុីទិញលក់ដីវិញ ។ ដោយសារតែចំណេះដឹងទូទៅខ្ញុំខ្សោយ ការស្វែងយល់ព័ត៌មានខ្ញុំមិនបានទូលំទូលាយ ខ្ញុំទិញប៉ះដីមានទំនាស់ជាញឹកញាប់ ។ ឆ្នាំ២០១៨ ខ្ញុំគ្មានលុយទិញដី ខ្ញុំបានត្រឹមតែជាអ្នកគួកជេរអោយគេ ដែលទទួលបានកំរៃ តិចតួចបំផុត មានម្តងនោះ ខ្ញុំបានជួយលក់ដីអោយគេ ក្នុងតម្លៃ ៣០.០០០ដុល្លារ ហើយអ្នកលក់អោយលុយខ្ញុំ១០០០ដុល្លារ តែខ្ញុំមិនយក ហើយស្ដីអោយគេថា កុំនិយាយបាតដៃខ្នងដៃជាមួយខ្ញុំ កាលពីនិយាយគ្នាមុនពេលលក់ សន្យាថាអោយខ្ញុំ ៣% ។ បន្ទាប់ពីគុណលុយរួចមក ខ្ញុំស្ទើតែបោកក្បាល ហើយខ្មាស់គេយ៉ាងខ្លាំង (3%x30000=900) ខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្ត ឈប់រកសុី ហើយដាក់ពាក្យធ្វើការ ស្ទើតែគ្រប់កន្លែង ទំរាំតែបានធនាគារមួយទទួលយក ដោយសារតែខ្ញុំ គ្មានសញ្ញាប័ត្រនិងបទពិសោធន៍ ការងារអ្វីទាំងអស់។ តួនាទីខ្ញុំពេលនេះជាតៃកុងឡាន ហើយបើកបរអោយមិត្តខ្ញុំដែលប្រលងធ្លាក់បាក់ឌុបក្នុងឆ្នាំ២០០០ដូចគ្នា ។ ខ្ញុំបាននិយាយទៅកាន់មិត្តរបស់ខ្ញុំ នូវពាក្យ កាលពី១២ឆ្នាំមុនថា (អ្នកធ្លាក់បាក់ នៅតែបើកឡានជូនអ្នកបរិញ្ញា ដដែល 😭😭😭) ។

ផ្ញើជូនប្អូនដែលធ្លាក់បាក់ឌុប
- គ្មានអ្នកណាម្នាក់ មិនដែលបរាជ័យទេ
- សម្រេចចិត្តខុសតែមួយជំហាន អាចបំផ្លាញអនាគតយើងមួយជីវិត
- ក្នុងសង្គមដែលយើងមើលទៅដ៏សាមញ្ញ តែពោពេញទៅដោយចំណេះដឹង
- អ្នកគ្រប់គ្រងមុខរបរ ដែលមិនមានចំណេះដឹង នឹងដើរដល់ផ្លូវទាល់យ៉ាងឆាប់រហ័ស។
តស៊ូរៀន ១២ឆ្នាំបាន ចុះហេតុអីតស៊ូមិនបានត្រឹមតែ១ឆ្នាំ? ឬត្រូវតស៊ូរស់ទាំងវេទនា ពេញមួយជីវិត?
Source: Facebook