19/09/2025
«បើខ្ញុំត្រូវផ្តល់វិញ្ញាបនប័ត្រក្តីកោតសរសើរដល់ភរិយា នោះខ្លឹមសារគួរតែជាអ្វី?» នេះជាសំណួរដែលពិបាកណាស់។
ដោយសារតែប្រធានកាសែតបាននិយាយថា «សូមឲ្យជាដាច់ខាត» ខ្ញុំក៏បានប្រគល់ឈ្មោះថា «ពានរង្វាន់នៃស្នាមញញឹម»។
ជីវិតរបស់ខ្ញុំគឺជាជីវិតនៃការបើកផ្លូវថ្មី មានការប្រែប្រួលខ្លាំង និងពោរពេញទៅដោយព្រឹត្តិការណ៍។ ខ្ញុំមានសុខភាពខ្សោយ មិនដែលគិតថាខ្លួនអាចរស់បានយូរ។ សូមគោរពលោកគ្រូតូដា ក៏បានប្រាប់ម្តាយភរិយារបស់ខ្ញុំថា «ដៃសាគូ មិនអាចរស់លើសពីអាយុសាមសិបឆ្នាំទេ»។ ប៉ុន្តែខ្ញុំដែលឈានដល់វ័យ៦០ឆ្នាំហើយនោះ គឺដូចជាសុបិនមួយ។
នេះជាជ័យជំនះនៃសាសនាដែលខ្ញុំជឿទុកចិត្ត ហើយក៏ជាបុណ្យកុសលនៃមិត្តភក្តិទាំងអស់ផងដែរ។ ប៉ុន្តែតាមន័យជាក់លាក់មួយ វាគឺជា «ជ័យជំនះរបស់ភរិយា» ហើយក្លាយជាប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលខ្ញុំសូមក្តីកោតសរសើរ។
មិនថាជាយ៉ាងដូចម្តេចក៏ដោយ នាងបានគាំទ្រខ្ញុំដោយ «ស្នាមញញឹម» និងតែងតែតុបតែងរាល់ថ្ងៃដោយផ្កានៃ «ស្នាមញញឹម»។ ខ្ញុំគិតថា ស្នាមញញឹម មិនមែនត្រឹមតែជា «ផលវិបាកនៃសុភមង្គល» ប៉ុណ្ណោះទេ តែជាការចាប់ផ្តើមនៃសុភមង្គលផងដែរ។
មិនថាមានអ្វីកើតឡើងក៏ដោយ មនុស្សបានឈរតាំងខ្លួនយ៉ាងក្លាហាន ដើម្បីឆ្លងកាត់ខ្លួនឯងដែលខ្សោយ ហើយបង្កើតស្នាមញញឹមដ៏ទន់ភ្លន់។ នៅក្នុងសួនចិត្តដ៏រឹងមាំ និងសម្បូរបែបនោះ ផ្កានៃសេចក្តីសុខបានកម្រងក្លិនក្រអូបក្នុងជីវិត។
ពី «សម្រង់សៀវភៅរបស់ អ៊ីកេដា ដៃសាគូ» ក្បាលទី៧៣
