ដេករៀន-Dek Rean

ចាំបានថា ថ្ងៃមួយ​ ក្នុងខែវស្សាភ្លៀងធ្លាក់ព្រមជាមួយខ្យល់ បានបោកតង់កៅស៊ូដែលខ្ញុំកំពុងដេកជាមួយម៉ែខ្ញុំទាំងយប់​ ក្រោយពីស្ងប់ខ្យល់ ភ្លៀងក៏លែងធ្លាក់ ម៉ែខ្ញុំបានអោបខ្ញុំយ៉ាងណែន ហើយនិយាយថា " តស់ កូនរៀបតង់ដេក ស្អែកយើងទៅរើសកួរស្រូវយកលក់ បានលុយចាំម៉ែទិញខោអាវថ្មីអោយ"
មេរៀនជីវិតពិត ខ្ញុំបានរៀនពីម៉ែគឺ!
«ខ្យល់ព្យុះអាចបោកបក់ឱ្យយើងដួល ប៉ុន្តែវាមិនអាចឃាត់យើងមិនឱ្យក្រោកឈរឡើងវិញនោះទេ។ គ្រប់គ្នាសុទ្ធតែមានសមរភូមិជីវិតរៀងៗខ្លួន។»

«ទោះបីជាថ្ងៃនេះមេឃស្រទំ និងពោរពេញដោយស្រមោលអាប់អួរ ប៉ុន្តែព្រះអាទិត្យនៅតែរះនៅថ្ងៃស្អែកជានិច្ច។ ឱ្យតែដង្ហើមនៅមាន សង្ឃឹមថាកម្លាំងចិត្តនឹងមិនរលត់។»

ប្រវត្តិតស៊ូរៀនភាសា English របស់ខ្ញុំ!
ខ្ញុំបាទ តេង ចំណាន ហៅ “គ្រូដេករៀន” ពិតជាមានក្តីសោមនស្សជាពន់ពេក ដែលទទួលបានការគាំទ្រ ពីអ្នកសិក្សាភាសាអង់គ្លេសយើង។ ដូច្នេះហើយ ដើម្បីជាការតបស្នងនូវទឹកចិត្តស្រឡាញ់គាំទ្ររបស់បងប្អូន ខ្ញុំបាទសូមរៀបរាប់អំពី “ប្រវត្តិនៃការតស៊ូសិក្សាភាសាអង់គ្លេសរបស់ខ្ញុំ” ដើម្បីជាសក្ខីភាពបញ្ជាក់ជូនបងប្អូនថា ទោះបីយើងក្រ គ្មានលុយកាក់ទៅរៀននៅសាលាថ្លៃៗ ក៏យើងអាចរៀនភាសានេះចេះនិងយកទៅប្រើការបានដែរ។

ដំណើរសាច់រឿងពិតនៃជីវិត “គ្រូដេករៀន” មានដូចតទៅ៖
ក្រោយពីអ្នកម្តាយដ៏កម្សត់បានចែកឋានទៅ វត្តគឺជាម្លប់ដ៏សែនត្រជាក់ ជាជម្រកដ៏សែនកក់ក្តៅ ជាសាលាមហាសប្បុរស ដែលបានប្រោសជីវិត ដ៏ក្រៀមក្រោះរបស់ខ្ញុំឱ្យស្រស់បំព្រងសាជាថ្មីលើវិថីនៃជីវិតអ្នកសិក្សា។ល។
វត្តកំផែង គឺជាកន្លែងដែលខ្ញុំចាប់ផ្តើមរៀនភាសាអង់គ្លេសជាលើកដំបូង (ផ្តើមពី A.B.C.D.) ហើយពេលនោះ ខ្ញុំគ្មានលុយទៅរៀននៅសាលាខាងក្រៅទេ កុំថាឡើយលុយបង់សាលា សូម្បីតែលុយទិញទឹកសណ្តែកមួយដបផឹក គ្រាន់យកកម្លាំងដើរទៅសាលាក៏គ្មានផង! ដូច្នេះហើយ អ្វីដែលអាចធ្វើបានគឺ សុំសិស្សច្បងៗដែលចេះអង់គ្លេសឱ្យជួយបង្រៀនខ្ញុំ ម្តងមួយពាក្យ ម្តងមួយឃ្លា គ្រាន់យកទៅរៀនជាប្រចាំថ្ងៃ រហូតខ្ញុំចេះអានបានរដិបរដុប តែមិនដឹងក្បាលកន្ទុយនៅទីណាទេ ពោលគឺ... បានមួយពាក្យ ទន្ទេញមួយពាក្យ បានមួយឃ្លានិយាយមួយឃ្លា ដោយតាំងចិត្តថា “ខ្ញុំជាអ្នកខំប្រឹង រីឯលទ្ធផលទុកឱ្យពេលវេលាជាអ្នកសម្រេច”។
នាសម័យនោះ មិនទាន់មានវត្តមានហ្វេសប៊ុក (Facebook) ឬយូធ្យូប (YouTube) ដែលផ្ទុកទៅដោយមេរៀនល្អៗដូចសព្វថ្ងៃនេះនោះទេ តែដោយអំណាចនៃចិត្តដែលចង់ចេះខ្លាំង ខ្ញុំតែងតែប្រឹងសរសេរ ទន្ទេញ និយាយតែម្នាក់ឯង ជុំវិញព្រះវិហារ ក្នុងបន្ទប់ទឹក ដោយហោចទៅ សូម្បីតែក្នុងយល់សប្តិក៏ខ្ញុំរៀនដែរ រហូតដល់អ្នកខ្លះគិតថា ខ្ញុំអួតអង់គ្លេស ចេះតិចតួចសោះធ្វើឯងយកមកនិយាយ វេយ្យាករណ៍ក៏មិនត្រូវ កោតតែចេះហ៊ាននិយាយទៅរួច!
ពេលខ្លះខ្ញុំក៏ហត់នឿយ និងអន់ចិត្តចំពោះពាក្យបន្ទោសបង្អាប់របស់គេដែរ តែខ្ញុំនៅតែខាំមាត់សង្កត់ចិត្ត ប្រឹងប្រែងរៀនសូត្រ និងអនុវត្តភាសាអង់គ្លេសរបស់ខ្ញុំជារៀងរាល់ថ្ងៃ ទោះបីជានិយាយខុសខ្លះត្រូវខ្លះក៏ដោយឱ្យតែបាននិយាយ។

កន្លះឆ្នាំក្រោយមក លទ្ធផលនៃការប្រឹងប្រែងព្យាយាមជាប់មិនដាច់របស់ខ្ញុំក៏ចេញជាផ្លែផ្កាគួរជាទីមោទនៈ វាសបញ្ជាក់ឱ្យឃើញច្បាស់នូវពាក្យថា “ព្យាយាមគង់បានសម្រេច, Where there’s a will, there’s a way” ដែលនៅតែពិត ហើយអាចយកទៅពិសោធបានគ្រប់សម័យកាល។
ថ្ងៃមួយនោះ ខ្ញុំបានឃើញជនបរទេសដើរចូលមកវត្តកំផែង ហើយវាក៏ជាឱកាសដែលខ្ញុំត្រូវយកភាសាអង់គ្លេសក្រៅផ្លូវការ (មិនបានចូលសាលា) មកអនុវត្តដោយចង់ដឹងថា គាត់ស្តាប់យើងបានដែរទេ ពេលនោះខ្ញុំរំភើបស្ទើរស្រក់ទឹកភ្នែក ពេលដែលគាត់ស្តាប់យល់ ហើយសរសើរថាភាសាអង់គ្លេសខ្ញុំល្អ ទាំងដែលខ្ញុំដឹងច្បាស់ណាស់ថា កម្រិតភាសាអង់គ្លេសរបស់ខ្ញុំនៅខ្សោយណាស់ តែខ្ញុំក៏សប្បាយចិត្តខ្លាំង ពេលមានជនបរទេសស្តាប់យើងនិយាយយល់បាន។
ពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ អារម្មណ៍ពុះកញ្ជ្រោលឆាបឆេះចង់ចេះភាសាអង់គ្លេសរបស់ខ្ញុំកាន់តែខ្លាំងទៅៗ ហើយឱ្យតែមានកន្លែងណាបង្រៀនដោយឥតគិតថ្លៃ ខ្ញុំតែងតែទៅជួប ដើម្បីសុំគេរៀន ហើយមានពេលខ្លះ ខ្ញុំត្រូវឈរក្រៅបង្អួចកត់មេរៀនក៏មាន ព្រោះតែសិស្សច្រើនពេក។
ថ្ងៃមួយពេលដែលខ្ញុំកំពុងដើរពីវត្តទៅសាលាក្រោមកម្ដៅថ្ងៃដ៏ក្តៅ ខ្ញុំបានឃើញបងប្អូនកម្មករសំណង់យើងខ្លះកំពុងធ្វើការហូរញើសសស្រាក់ ដើម្បីប្តូរយកប្រាក់ខ្លះគ្រាន់ចិញ្ចឹមក្រុមគ្រួសារ។ តំណក់ញើសរបស់ពួកគាត់ ហាក់បីដូចជាតំណក់ទឹកភ្លៀងដែលស្រក់មកលើខ្លួនខ្ញុំ ដាស់សតិខ្ញុំឱ្យភ្ញាក់ពីភាពខ្ជិលច្រអូស ដោយគិតក្នុងចិត្តថា “មិនមែនពួកគាត់មិនចង់ទៅសាលារៀន ឬក៏មិនចង់រៀននោះទេ តែក្រពះមិន អនុញ្ញាត។ អ្នកខ្លះត្រូវបង្ខំចិត្តបោះបង់ការសិក្សាចោល ដើម្បីរកប្រាក់ចិញ្ចឹមខ្លួននិង គ្រួសារ។ ចុះខ្ញុំវិញ មានឱកាសបានរៀនហើយ ពុំគួរបណ្ដោយឱ្យឱកាសនេះកន្លងទៅដោយអសារឥតការឡើយ ”។

ទម្លាប់រៀនភាសាអង់គ្លេសប្រចាំថ្ងៃរបស់ខ្ញុំ
ជាធម្មតា ខ្ញុំជាមនុស្សដែលរៀនយឺត រៀនមុខ ភ្លេចក្រោយ រៀនក្រោយភ្លេចមុខ មិនសូវពូកែចាំដូចមិត្តរួមថ្នាក់ខ្ញុំនោះទេ តែខ្ញុំត្រូវកំណត់ខ្លួនឯងឱ្យរៀនពាក្យថ្មី ក្នុងមួយថ្ងៃយ៉ាងតិចក៏បីពាក្យដែរ។
រាល់ពេលដែលជួបពាក្យថ្មីៗ ខ្ញុំហាត់តែងជាប្រយោគខ្លីៗ ងាយៗ និងមានន័យដើម្បីទុកនិយាយនៅថ្ងៃក្រោយ ជាតួយ៉ាង ខ្ញុំជួបពាក្យថា៖ “Luck ប្រែថា សំណាង” ខ្ញុំក៏យកវាទៅតែងជាប្រយោគ ជាភាសាខ្មែរសិនថា “សំណាងមិនធ្លាក់ពីលើមេឃមកទេ វាកើតចេញមកពីដៃទាំងពីររបស់ខ្ញុំ!” បន្ទាប់មកខ្ញុំរៀនសរសេរជាភាសាអង់គ្លេស “Luck doesn’t fall from the sky, it comes from both of my hands!” បើខ្ញុំមិនច្បាស់ ខ្ញុំតែងតែយកវាទៅសួរគ្រូ ឬក៏សិស្សច្បងដែលពូកែជាងខ្ញុំ បន្ទាប់មកខ្ញុំក៏យកប្រយោគថ្មីនោះទៅហាត់និយាយម្នាក់ឯងខ្លះ ជាមួយមិត្តភក្តិខ្លះ។
មុនចូលគេង ខ្ញុំតែងតែមានទម្លាប់រំឭកពាក្យចាស់ៗដែលបានរៀនហើយ បើមានពាក្យណាមួយដែលពិបាកចាំជាងគេ ខ្ញុំស្រង់ពាក្យនោះទុករំឭកពេលព្រឹក មុននឹងចាប់ផ្តើមរៀនពាក្យថ្មីប្រចាំថ្ងៃ។ល។
តាំងពីដើមរហូតមកដល់ពេលនេះ ខ្ញុំនៅតែមិនចោលទម្លាប់មួយនេះ មិនថាខ្ញុំចេះច្រើនប៉ុនណាទេ គឺ “ខ្ញុំហាត់និយាយរាល់ថ្ងៃ” និយាយម្នាក់ឯងខ្លះ និយាយជាមួយមិត្តភក្តិខ្លះ។ សព្វថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនៅតែរៀនភាសាអង់គ្លេសដដែល ខ្ញុំអានសៀវភៅអង់គ្លេសជាច្រើនក្បាល ខ្ញុំអានកាសែតជាភាសាអង់គ្លេស រៀងរាល់ព្រឹក ហើយខ្ញុំអាចយល់បានយ៉ាងងាយ ក៏ប៉ុន្តែទម្រាំតែខ្ញុំឈានដល់កម្រិតនេះ មិនមែនមកពីខួរក្បាលខ្ញុំរៀនឆ្លាតនោះទេ គឺខ្ញុំមិនបោះបង់ ហើយបន្តរៀនជានិច្ច ។

ខ្ញុំផ្តោតលើចំណុចសំខាន់ៗ ៦ ចំណុច៖
១.ពាក្យ (Vocabulary)
២.ឃ្លាកិរិយាសព្ទ (Phrasal verbs)
៣.បណ្តុំពាក្យ (Collocations)
៤.សំណង់ប្រយោគ (English Structure)
៥.វេយ្យាករណ៍ (Grammar) ហើយអ្វីដែលសំខាន់បំផុតនោះគឺ៖
៦.“ហាត់និយាយ” ( Practise Speaking)
បន្ទាប់ពីការរៀបរាប់ពីប្រវត្តិតស៊ូរៀនសូត្រ និងរបៀបរៀនរបស់ខ្ញុំមក សង្ឃឹមថា វានឹងបានជាចំណែកមួយ ក្នុងការជំរុញលើកទឹកចិត្តដល់បងប្អូនអ្នកសិក្សាយើងឱ្យបន្តរៀនជានិច្ច។ នៅពេលបងប្អូនបាក់ទឹកចិត្ត រៀនមិនសូវពូកែ ឬជួបបញ្ហាណាមួយ សូមបងប្អូនចាំថា “ភាពលំបាក វាចូលមកដកពិសោធសេចក្តីអត់ធន់ របស់បងប្អូនតែប៉ុណ្ណោះ”។
ជាចុងក្រោយ សៀវភៅ “បេះដូងវេយ្យាករណ៍ Hearts of Grammar” មួយនេះ គឺតំណាងឱ្យ គ្រូដេករៀន សូមចូលខ្លួនមកកំដរបងប្អូនអ្នកសិក្សា រៀនជាមួយគ្នា គ្រប់ពេលវេលា គ្រប់ទីកន្លែង ជារៀងរហូតទៅ៕

📝កុំបាក់ទឹកចិត្តរឿងរៀន English ❤️
"ដើរយឺត ប្រសើរជាងឈរនៅស្ងៀម"
ទោះបីជារៀនបានមួយថ្ងៃតែ ១ ឬ ២ ពាក្យក៏ដោយ ក៏វាប្រសើរជាងការមិនបានចាប់ផ្តើមអ្វីសោះដែរ។ គង់តែដល់គោលដៅដូចគ្នា។

"ភាសាអង់គ្លេសគ្រាន់តែជាឧបករណ៍ មិនមែនជាការវាស់ស្ទង់ភាពឆ្លាតវៃទេ"
ការដែលអ្នកមិនទាន់ចេះអង់គ្លេស មិនមែនមានន័យថាអ្នកខ្សោយ ឬអន់នោះទេ។ វាគ្រាន់តែជាជំនាញមួយដែលត្រូវការពេលវេលា និងការអនុវត្តប្រចាំថ្ងៃតែប៉ុណ្ណោះ។

កូនសិស្សខ្ញុំខ្លះ 🤗
មើលសៀវភៅរៀន ២ នាទី ងងុយដេកជាងលេបថ្នាំសន្លប់ ដល់ពេលមើលទូរស័ព្ទលេងហ្វេសប៊ុក អូស តិកតុក ភ្នែកភ្លឺដូចឡានកែច្នៃ!
គាត់ថា «មកពីលោកគ្រូដាក់ឈ្មោះ ដេក រៀន »