09/12/2013
KUSH ESHTE EDUART NDOCAJ
Ai ka lindur ne fshatin Manati te Lezhes me 18.09.1975,ka mbaruar shkollen fillore ne Manati dhe shkollen e mesme te pergjithshme te qytetit te Lezhes. U largua disa here drejt Greqise, por pa sukses,si shume shqiptare te tjere!Ka mbaruar detyrimin ushtarak ne vitin 1995 ne Pashe Ali Man te Vlores si polumbar dhe ne 1996 u largua drejt Italise per nje jete me te mire.Ai vazhdoi studimet ne Itali ne universitetin PACIOLI 5-vjecare dhe u diplomua ne 2012 me titullin GJEOMETER .Eshte i martuar dhe ka 3 femije,aktulaisht jeton ne Itali.Ai eshte nje model suksesi ne biznes, historia e te cilit,fillon disa vjet me pare si emigrant ne Greqi dhe Itali. Qe nga ajo kohe, per 37 vjecarin Eduart Ndocaj nga Lezha, nuk ka pasur kthim pas. I rrethuar nga fama,ai zgjedh te jetoje larg metropolit luksoz te Milanos dhe vendoset ne fshatin e lindjes Manati, i sigurte per te rilindur shpresen per zhvillim. Ne nje rrefim per te shkuaren dhe te ardhmen, pasardhesi i familjes se kryeplakut te Manatise se Mirdites dhe patriotit,Kol Gjok Deda i cili udhehoqi ngritjen e flamurit ne Lezhe ne vitin 1912 shprehet se formula e suksesit eshte guximi per ndryshim ,guximi per RILINDJE.
Isha femije kur braktisa Shqiperine dhe ju drejtova shtetit fqinj Greqise dhe pastaj pertej detit, Italise, per nje te ardhme me te mire dhe per nje prespektive me te begate,per mua dhe familjen time. Gjithçka nisi nga pamundesite e shumta ne vendin tim dhe gjendja tejet e veshtire ekonomike qe perjetonim. Vitet ne emigracion nuk kane qene aspak te lehta, madje shume te veshtira. Sfidat e perditshme kane qene egzistenciale per mua, por me pune, vullnet dhe shprese tek Zoti, ja kam dale te arrij aty ku synoja. Nuk eshte e lehte te kujtosh momentet e mberritjes ne Itali me gomone, sikunder shume te rinj dhe te reja shqiptare ne ato vite, nuk ishte e lehte te ndaheshe me njerezit e familjes dhe kujtimet e vendlindjes, por me te veshtira se keto kane qene fillimet e para ne vendin fqinj. Emigrantet shqiptare perballeshin ne ato vite me shume pengesa,por me shqetesueset ishin etiketimet fyese. Gjithsesi,gjithkush me punen dhe karakterin e tij, mundi te integrohet dhe jo vetem kaq, por shume njerez te ndershem arriten te ndryshojne edhe perceptimin negativ per shqiptaret,jo vetem ne Itali por edhe ne vendet e tjera. Pergjate te gjithe kesaj kohe nuk kam menduar te bej çudira,por jam munduar qe ne punen time te jem korrekt dhe i vendosur per te bere me te miren time, dhe te mbaj pergjegjesi per cdo veprim timin. Suksesi dukej ne horizont, dhe kjo me jepte kurajo per te vazhduar drejt t…Motoja ime eshte:ME PUNE DHE VETEM ME PUNE,ARRIHET GJITHCKA!
