09/10/2020
Ég var eini sinni alvarlega þunglynd.
Á morgun, 10. október er alþjóða geðheilbrigðisdagurinn.
Undanfarin ár hefur hann verið tileinkaður fræðslu, geðrækt, forvörnum, úrræðum og sjálfsvígsforvörnum sem dæmi.
Mér er mikið í mun að geðheilbrigði sem feimnismáli verði útrýmt.
Ástæðan er sennilega sú að ég átti við alvarlegt þunglyndi og mikinn kvíða að stríða í um 20 ár.
Þegar ég átti við þessa erfiðleika, var ekki auðvelt að koma fram og ræða mína líðan.
Fólk átti það til að líta mann hornauga, forðast að ræða hlutina, það kunni einhvernvegin enginn að nálgast mann eða tala hreint út.
Þetta var um tíma mikið feimnismál.
Ég lærði að þykjast, sýnast vera sterk og í jafnvægi.
Ég lærði að það væri skynsamlegast og best að út á við hafa allt mitt á hreinu.
Ég lærði líka að það væri sennilega ekki til neitt úrræði fyrir mig, ég var viss um að það væri ekki hægt að hjálpa mér.
Ég leitaði til geðlækna, sálfræðinga, félagsfræðinga, tók ýmis lyf, náttúrulyf, mataræði, las bækur, skoðaði námskeið, fór í jóga, hugleiðslu, talaði við vini og foreldra, fjölskyldu og fleiri sem gott var að tala við.
Eitthvað af þessu hjálpaði að einhverju marki.
Ég var heppin, ég átti fólk í kringum mig sem studdi mig og skildi mig, en ég var samt sem áður bullandi þunglynd. Þrátt fyrir allt þetta.
Stundum var ég við það að gefast upp og þá þagði ég, dró mig í hlé, en þó ekki of mikið. Ég vildi ekki að neinn hefði áhyggjur af mér.
Þegar ég var sérstaklega slæm, þá passaði ég mig að vera ekki í of mikilli einangrun, svo engan grunaði hvað ég átti hrikalega erfitt.
Það er ennþá erfitt að rifja þetta upp og skrifa þessar línur, erfiðara en mig grunaði áður en ég lagði af stað í þessi skrif.
Ég átti allt, lífið var nánast fullkomið, það var ekkert sem skorti, nema lífsgleðin.
Þegar ég einn daginn áttaði mig á að það gæti sennilega enginn hjálpað mér nema ég sjálf, setti ég mér það takmark að hætta ekki fyrr en ég fyndi lækninguna sem myndi henta mér.
Lifið einfaldlega hlyti að hafa upp á fleira að bjóða en þessa ömurlegu líðan.
Leiðina fann ég í meðferðarúrræði sem nefnist EFT eða Emotional Freedom Techniques, stundum kallað Tapping.
Ég einsetti mér að læra þessa aðferð og notaði hana á mig sjálfa í heilt ár, daglega. Það tók þennan tíma þar sem ég var að læra þetta í leiðinni.
Eftir að ég sá hvað EFT hafði gríðarlega góð áhrif á mig (þugnlyndið hvarf og hefur ekki komið aftur núna 12 árum síðar þegar þetta er skrifað) þá ákvað ég að ég væri líklega best geymd í starfi þar sem ég gæti hjálpað öðru fólki að líða betur enda hafði mig alltaf langað í slíka vinnu.
Það er nefnilega þannig að rótin að þugnlyndi er í mjög mörgum tilvikum einkum tvennskonar:
Neikvæðu, ljótu, niðurdrepandi orðin sem við notum um okkur sjálf í eigin huga og
Að fylgja ekki hjartanu. (Í mínu tilfelli að leyfa mér ekki að vera ég sjálf, hafa ekki hugrekki og sjálfstraust til þess).
Það dugði mér ekki að læra EFT heldur bætti ég við NLP, Mindfulness, Markþjálfun og RTT Dáleiðslu svo eitthvað sé nefnt en eftir að hún bættist í hópinn tekur það ekki lengur ár að hjálpa fólki að skríða út úr þunglyndi og kvíða, það tekur yfirleitt mun styttir tíma en það, stundum nokkrar vikur.
Tilgangurinn með því að deila þessu (og þér er velkomið að deila áfram) er sem sagt fyrst of fremt:
að vekja athygli á því að aðþjóða geðheilbrigðisdagurinn er 10. október og það er okkar allra að fylgjast með fókinu í kringum okkur, vera til staðar, hlusta og taka alvarlega öllum vísbendingum um kall á hjálp. Tíminn er núna.
Í öðru lagi langar mig að víkka út sjóndeildarhring þeirra sem hafa kannski einhverntíma hugsað eins og ég "það er ekki til úrræði fyrir mig, engin hjálp við hæfi". Það er ekki endilega rétt, aðferðir eru gríðarlega margar, ekki gefast upp á að finna þá sem hentar þér.
Ég hef í gegnum þessi 10 ár sem ég hef unnið með fólki, hjálpað ótal einstaklingum að breyta innra sjálfstali, finna sínar ástríður í lífinu og finna gleðina á ný og leggja frá sér trú sem ekki hentar lengur með þeim afleiðingum að þau geta núna líka skrifað eins og ég...
Ég var einu sinni alvarlega þunglynd, en ég kannst ekki við þá líðan lengur. ❤️