دوستان دانشگاه

خانه ی من

خانه ای ساخته ام
از مقوای سفید
دارد آن پنجره ای
تا بتابد خورشید

همه دیوار اتاق
رنگ شادان دارد
جای آتشدانی
به زمستان دارد

بستری هست تمیز
که توان خفت بر آن
چمنی هست و گلی
جویباری است روان

کاغذی خانه ی من
حرف فردای من است
روشنی باید مهر
هر کجا جای من است

خانه باید آباد
خانه باید روشن
خانه باید آزاد
تا بود خانه ی من

"پروین دولت آبادی"
-------------------------------
یادهای #کودکی، شعرهای #کودکان، نوشته های کودکی و تازه های کودکان
در
صفحه‌ی
ادبیات کودکان

زندگی....آرامش......

دریااااااااااااااااا.......

جهان سیاه است، مثل شب.زندگی نیزه ای به سمت خورشید.جاده ها همیشه به سمت دریا نمیروند.باران همیشه زیبا نیست.خواب ها همیشه تعبیر خوبی ندارند.دیروز خوب نبود، باشد که فردا، روشن و شادی آفرین باشد...

همه ی این جمله ها از ذهن اسبی میگذرد که از کارزار بر می گردد.