دکتر رجب علي درويش Doctor Rajab Ali Darwish

چقدر حس خوبی است! که آدم در تعدد گذشته‌ها، یک روز را مبدا قرار می دهد، و آن را سال‌نو نام می گذارد. به محض شروع آن، مردم از طريق فضای مجازی و حقیقی آن روز پر میمنت را به دوستان شان مبارک می گوید و دید و بازدید ها شروع می گردد، گذشته‌ها فراموش می شود. همه در ابتدای آن روز برای خود آرزو های می کنند و برای دیگران دعا. و برای همه مردم از خداوند امر خیر می طلبد.
واقعا حس خوبی است!
سال نو شما مبارک!
ان شاءالله به امید یک آرامش روحانی و موفقیت‌های مداوم.
۱_۱_۱۴۰۳

بیست‌و‌نهمین سالگرد ابرد مرد تاریخ، شهید استاد عبدالعلی مزاری را گرامی می داریم.
شهید استاد عبدالعلی مزاری اولین شخصیتِ بود که مسئله حقوق همه ملیت‌ها را مطرح و با تمام وجود کوشید که آنرا تحقق بخشد، اما نامردان روزگار نگذاشتند و حتی جان او یارانِ با وفایش را نیز گرفتند.
شهید استاد مزاری تنها کسی بود که در دهه هفتاد، از تساوی حقوق زن و مرد سخن گفت و در پی تحقق آن، آستین عدالت بالا زد. او این تساوی حقوق و انسانیت را از کیش اجداد و تدیّن اسلام اقتباس کرده بود.
شهید استاد مزاری، احیاگر عدالت اجتماعی به طوری عملی آن بود، عدالت اجتماعی که به شکل نظری، قبل از میلاد مسیح شروع شده بود و هزاران جلد کتاب‌ها نوشته شده و ده‌ها فيلسوف عمر‌ اش را در پی تحقیق و پژوهش تحت همین عنوان صرف کرده بودند، اما شهید استاد مزاری آن‌را در واقع به شکل عملی می‌خواست که در جامعه فلاکت‌زده آن‌روز افغانستان تحقق بخشد و مردم را از حقوق شان برخوردار سازد؛ متاسفانه که خونخواران و بد خوران روزگار سد راه شان شدند و جان عزیز شان را گرفتند.

حق‌الانصاف شهید استاد مزاری تنها کسی بود که بدون هیچ گونه دگماتیسمی، به دنبال اهداف والای انسانی و بشری بود که مردم بتواند منحیث یک شهروند در افغانستان زندگی و از تمام حقوق انسانی برخوردار باشند. او نه به دنبال‌ قدرت بود و نه به دنبال شهرت، فقط و فقط خواست‌اش احیای عدالت اجتماعی به شکلی واقعی کلمه و عملی بود.

تهران، ۲۱، ۱۲، ۱۴۰۲

انا لله و انا الیه راجعون
مرد نمیرد به مرگ، ازو نام جست نام چو جاوید شد، مردنش آسان کجاست

گزیده­ای از زندگی نامه پربار الحاج بهمن علی اخلاقی، یکی از شخصیت­های متنفذ و خدمت­گزار بهسودین:

1- تولد و تعلیمات ابتدای مرحوم استاد اخلاقی:
حجت الاسلام و المسلمین الحاج بهمن علی اخلاقی فرزند مرحوم علی شفا در سال 1333 هجری خورشیدی در یک خانواده مومن و متدین در قریه چهارسربند هشت­درخت، والسوالی مرکز بهسود چشم به جهان گشود و در تاریخ ۲۵/ ۱۱/ ۱۴۰۲ داعی اجل را لبیک گفت و ابدیت پیوست. وی تنها 7 سال آوارن کودکی­اش را در سایه پرمهر پدر بزرگوارش سپری کرد و پس فوت پدر، با عموی مهربانش جناب حجت الاسلام و المسلمین امیرمحمد رحیمی زندگی می کرد، وجود این عالم بزرگ در شخصیت حاج اخلاقی تاثیر فروانی گذاشت. ایشان از آوان کودکی عشق و علاقه­ای خاصی به آموزش و پرورش داشت، چنانچه آموزش­های اولیه و علوم مروجه را در نزد استادان همان دیار فراگرفت. و سطح­های بالاتر علومی چون؛ تحریرالوسیله را نزد جناب حجت الاسلام و المسلمین الحاج علی جمعه مدرس در حسینیه زینب کبرا(س) آموخت و درس­های دیگر را نزد جناب حجت الاسلام و المسلمین مرحوم استاد محصلی و حجت الاسلام المسلمین مرحوم استاد رحمانی فراگرفت.

2- امورات اجتماعی:
نیک­خویی، مهربانی و خیرخواهی او زبان­زد خاص و عام بود. انسان­دوستی او سبب شده بود که بیشترین عمرش را صرف خدمت به مردم و نسل نوین جامعه گرداند. او نیکو سخن می گفت، تدبیر و چارجوی وی، روزنه مشکلات اجتماعی مردم بود. وی در حل امورات و مشکلات اجتماعی مرد پیشگام بود. مرحوم استاد حاجی اخلاقی، دلسوزانه رهنمایی می کرد، پدرانه نصیحت می نمود و برادرانه مشورت می داد و خیرخواهانه فیصله می کرد. با هنری که در نیکی و خیرخواهی داشت، کدورت­ها را به رفاقت تبدیل می کرد و دلخوری­ها را با آشتی پایان می داد. مردم را بسیار دوست داشت و مردم او را دوست داشتند و هم به او اعتماد داشتند که نهایت احترام می کردند. به همین لحاظ بیشترین عمرش را وقف خدمت به مردم و جامعه کرد و تا پایان عمر در میان مردم ماند و سر انجام به روی دستان مردم خود تا خانه ابدی بدرقه شد.

3- امورات سیاسی:
مرحوم حاج اخلاقی، شخص دلسوز، خیر اندیش و با دیانت بود. ایشان یکی از اعضای برجسته وحدت قوم هشت­درخت بود که در زمان انقلاب علیه روس­ها، مردم هشت­درخت تحت مدیریت مرحوم حاجی اخلاقی در کنار دیگر مجاهدین در کوتل اونی پایگاه داشت و از خاک و مردم­شان دفاع می کردند. بعد از انقلاب اختلافات و کشمکش­های زیادی داخلی، منطقه را تهدید می کرد. نفاق و تفرقه به اوج خود رسیده بود، ایشان بزرگان را جمع و شخص خودشان در راس این جمعیت، توانست مردم را از اختلاف درون منطقه­ای جلوگیری کند و با تدیبر خاصی که داشت، با کمک و همکاری جمع از بزرگان، مردم را از شرکت در جنگ­های خانه­مان سوزی داخلی به دور داشت که خوشبختانه هیچ مشکلی درون­ منطقه­ای از پیامد آن آتش به­وجود نیامد. ایشان به حیث نماینده منتخب بهسودین در جلسه اضطراری لوی‌جرگه، دوران اول حکومت حامدکرزی نیز ایفای نقش نمود.

4-امورات تعلیم و تربیت و تاسیس مکتب لیسه عالی هاشمی نژاد هشت­درخت و مدرسه علمیه محمدیه:
یکی از ویژگی­های ایشان، علم­دوستی و دانش­پروری بود. او عمرش را به پای نشر دانش و فرهنگ اسلامی و اهلبیتی در جامعه گذاشت و از زحمات و تلاش در راه معارف اسلامی لحظه­ای احساس خستگی نمی کرد. ایشان با همکاری بزرگان دیگر، با تاسیس مدرسه علمیه محمدیه و مکتب لیسه هاشمی نژاد در هشت­درخت، نخستین گام­ها را برای پرورش نسل دانش­یافته و باسواد برداشت. این زمانی بود که آموزش رسمی اصلا در منطقه وجود نداشت و تعداد کسانی که در منطقه خواندن و نوشتن بلد بودند، انگشت­شمار بودند. ایشان با تدبیر و تلاش خستگی­ناپذیر راه صدساله را در مدت بسیار کوتاهی پیمود و محوریتی ایجاد شد که با همراهی و همکاری جمعی از بزرگان و علمای دیگر کار بزرگی برای معارف و پرورش نسل­نوین صورت گیرد. و امروز که او از میان ما رفته­است، هزاران جوان باسواد و قلم­بدست از دانشگاه­های داخل و خارج فارغ التحصیل شده­اند، یا مشغول تحصیل هستند؛ جوانانی که روز اول آموختن را از لیسه عالی هاشمی نژاد و مدرسه علمیه محمدیه آغاز کرده بودند، صدها جوان صاحب­فکر و اندیشه مشغول تحقیق و نوشتن و تدریس و کار علمی و فرهنگی در گوشه و کنار کشور و خارج از کشور اند. امروز در حالی که این مدیر و خدمت­گزار صدیق معارف از میان ما رفته­است که مکتب لیسه هاشمی نژاد توسط کسانی اداره می شود که در همین مکتب درس خوانده­اند، استادانی که الفبا را در همین مکتب آموخته بود، امروز بر کرسی تدریس نشسته­اند، نه تنها در هشت­درخت بلکه در گوشه و کنار نخبگان و متخصصان، دکتران، انجینیران و مدیران زیادی مشغول فعالیت و خدمت هستند که نخستین جرعه­های دانش را از این سرچشمه نوشیده­اند.

منبع: به روایت‌گری چندی از بزرگان.

سلام عليكم خدمت دوستان عزیز.
دوستان که شایق مطالعه و تحقیق اند، مخصوصا دوستدار شاعر حقایق سرای افغانستان خليل الله خلیلی، می تواند این مطالب به خوانش بگریند.

بررسی اندیشه و افکار عرفانی خلیل الله خلیلی در دیوان اشعار وی بررسی اندیشه و افکار عرفانی خلیل الله خلیلی در دیوان اشعار وی

حدیث عشق چه داند کسی که در همه عمر
بدر نکوفته باشد دَرِ سرای را
حافظ

دنیا نه خوشبخت است،نه بدبخت.
دنیا همان چیزی می شود که ما می‌بینیم.
دنیا بینش ماست.
هر کسی آفریننده‌ی دنیای خویش است.

اُشو

زمان منتظر کسی نمی ماند. پس لذت ببر.🤗

در بیــان ناید جَــمالِ حــالِ او هر دو عالَم چیست؟ عكسِ خالِ او

چون كه من از خالِ خوبش دَم زَنَم نــُطق مى‏خواهد كه بِشكافــَد تَنَم‏
مولانا.