09/02/2015
http://tnews.ir/news/C5C337126400.html
علی اصغر دشتی: تماشاخانه تئاتر باران، خصوصی اما استاندارد است
علی اصغر دشتی، کارگردان و مدرس تئاتر، گفت: «تماشاخانه تئاتر باران به عنوان یک بلک باکس نه تنها از سالنهای کوچک مجموعه تئاتر شهر (چهارسو، قشقایی، سایه) چیزی کم ندارد، بلکه به لحاظ معماری از وضعیت مطلوب و استانداردی نیز برخوردار است.»
علی اصغر دشتی با اشاره به وضعیت تئاتر کشور گفت: «امروز تئاتر ایران، نا امید از بیش از 30 سال انتظار، آستین خود را بالا زده است و با اتکا به خود مقدمات تئاتر خصوصی را فراهم میکند. اگر تا دیروز تئاتر ایران تمام نیاز خود را از بودجه و مکان دولتی تامین میکرد، امروز بخش زیادی از تئاتر متکی بر اقتصاد خودگردان حرکت میکند. جریان ساخت و ساز سالن در انبوه، کم کاریهای چند دهه اخیر دولتهای مختلف در دست بخشها و افراد خصوصی به حرکت درآمده است.»
وی در ادامه افزود: «وجود این سالنهای کوچک که در گوشه و کنار تهران در حال رشد هستند، نوید وضعیتی را میدهد که بیش از هر چیز انگیزه ورود بخش یا افراد خصوصی به حوزه سخت افزار تئاتر را با خود همراه دارد. طبق یک پژوهش انجام شده تا چند هفته گذشته، ۱۳ سالن خصوصی طی دو سال اخیر به مجموعه تئاترهای تهران اضافه شده است. بر اساس این آمار، این ۱۳ سالن در مجموع تعداد ۹۲۵ صندلی را به گنجایش تئاترهای تهران اضافه کرده است. این تعداد صندلی معادل تقریباً ظرفیت هفت سالن دولتی (چهارسو، قشقایی، سایه، کارگاه نمایش، حافظ، سمندریان و ناظرزاده) است.»
دشتی با بیان اینکه بخش خصوصی در حال حاضر با عبور از مراحل اولیه در حال رساندن خود به استاندارد است و تلاش میکند با برطرف کردن نقاط ضعف اولیه، به سمت شرایط ایده آلتری حرکت کند، گفت: «اگر یکی از اشکالات عمده سالنهای خصوصی را ظرفیت اندک و امکانات محدود معماری و صحنه بدانیم و مانع اصلی عدم حضور حرفهایهای تئاتر در بعضی از این سالنها همین اشکالات باشد، حالا بخش خصوصی به تنوع خود و ایجاد فضاهایی با استانداردهای بالاتر میاندیشد.»
این هنرمند تئاتر در ادامه متذکر شد: «آموزشگاه باران با سابقه چند سال فعالیت در حوزه آموزشی، بنا کردن پلاتوهایی برای تمرین تئاتر و سپس احداث محل کوچکی برای اجرا، امروز با کشف و معرفی یک فضای مناسب دست به تاسیس یک سالن اجرا زده است که عنوان یک بلک باکس نه تنها از سالنهای کوچک مجموعه تئاتر شهر (چهارسو، قشقایی، سایه) چیزی کم ندارد، بلکه به لحاظ معماری از وضعیت مطلوب و استانداردی نیز برخوردار است.»
سرپرست گروه نمایش «دن کیشوت» در ادامه تصریح کرد: «در اولین بازدیدی که به بهانهٔ اجرای محصول مشترک ایران-ایتالیا از تئاتر باران داشتم با سالنی روبرو شدم که به عنوان یک سالن خصوصی شگفت انگیز و کاربردی به نظر میآمد. خیام وقار کاشانی و فهیمه امنزاده به عنوان دو هنرمند علاقمندی که با شراکت سنجیدهٔ خود دو امکان فردی را به یک امکان جمعی و شراکتی تبدیل کردهاند، در گام اول سبب این مهم شدهاند که ما به جای دو سالن کوچک غیر استاندارد، با تجمیع ایده و پتانسیل اقتصادی شاهد یک سالن در اندازه و کیفیت مناسب باشیم. سالنی که حالا میتواند پای حرفهایهای تئاتر را برای تولید محصول به این سالن مناسب باز کند.»
وی محدودیتهای اقتصادی سالنهای خصوصی را به شدت جدی و قابل تامل دانست و گفت: «اما با هم ارزشمندی این حرکت، نکته مهم و حائز اهمیت در مبحث سالن سازی و فعال سازی سالنهای تئاتر، تکرار خطای گذشته سالنهای دولتی در سالنهای تازه تاسیس خصوصی است. باید بر این نکته تاکید کرد که فقدان هویت هنری به سالنها، عارضه سالیان سال سالنهای دولتی است که به تازگی دولت اقدام جدی برای رفع آن کرده است.»
دشتی در همین زمینه افزود: «اگر سالنهای خصوصی از بدو تاسیس به این مسئله توجه نکنند و برای خود، جامعه هنری و مخاطبان تعریف روشنی ارائه ندهند؛ بیشک با نامتمرکز بودن مدل تئاترها و گسیختگی مخاطب روبرو خواهد شد. این مسئله در درازمدت یک سالن را فقط محلی برای اجرای تئاتر (یعنی هر گونه تئاتر) میکند و حاصل آن ادامه بیهویتی و بیتعریفی است.»
این مدرس دانشگاه در پایان خاطر نشان کرد: «حالا با افتتاح تئاتر باران، چهاردهمین سالن خصوصی به تئاتر تهران اضافه و ۱۲۵ صندلی به این مجموعه سالنها افزوده شده است. در نتیجه امروز سالنهای خصوصی گنجایش ۱۰۵۰ تماشاگر را در شهر تهران دارند. بنده به نوبه خود به آقای وقار کاشانی و خانم امنزاده دست مریزاد گفته و افتتاح سالن باران را به جامعه هنری خودمان تبریک میگویم.»
علی اصغر دشتی: تماشاخانه تیاتر باران؛ خصوصی اما استاندارد!
