مهدیه الهی قمشه ای

آیین بزرگداشت چهلمین روز درگذشت بانو مهدیه الهی قمشه ای

زمان: شنبه 6 شهریور، ساعت 18
مکان: اتوبان حقانی، بعد از مترو حقانی، بلوار کتابخانه ملی جنب باغ کتاب، خانه شعر و ادبیات

به مناسبت چهلمین روز درگذشت بانو مهدیه الهی قمشه ای:

گرچه خاکستر فراموشی ریختم من به روی آتش عشق
بازگاهی شراره ای سوزان، می زند شعله ها به هستی من

می زند شعله ها و گرمیِ آن ، می فزاید نشاط و مستی من

گرچه دیر آشنای من چندی است، برده از یاد آشنایی ما
روزگاری است رفته از دیده، رفته از دیده کی رود از یاد؟!

همه شب در سرای خلوت من، یاد او می کند مرا دلشاد

گرچه هر شامگاه شهپر عشق، گرد بام تو می کند پرواز
نیست هرگز امید دسترسی، بر تو ای نوگل شکفته من

جز در اندیشه های دور و دراز، جز در اندیشه های دور و دراز....

برگرفته از کتاب " معبد عشق" اثر مرحومه مهدیه الهی قمشه ای

جام شراب عشق کو تا که به مِی وضو کنم
پشت کنم به عالمی جانب دوست رو کنم

ای تو همه نیاز من قبله ی من نماز من
نیست میسّرم که با غیر تو گفتگو کنم

گر همه تار و پود من بگسلد از فراق تو
نیم نگاهی ار کنی، جمله ی آن رفو کنم

طعنه زنی که عمر من طی شده بی خیال تو؟!
دعوت عام کن که تا پیش تو روبه رو کنم

گر همه خرّمی رسد بی تو و بی حضور تو
بگذرم از نشاط دل، با غم عشق خو کنم

ماه صیام و روزه ام، روزه ز هر چه غیر او
روزه گشاست یار من روی به سوی او کنم

زاهد شهر گر کند منعِ شراب، گو بیا
تا که به کیمیای مِی ،جانِ تو شستشو کنم

قطره ای از شرابِ جان گر برسد به جامِ دل
کشتیِ باده آورم در خُم و در سبو کنم

" آتش" و گنجِ عشق تو، شادیِ هر دو عالمم
چیست گرانبهاتر از دوست که آرزو کنم؟!

مهدیه الهی قمشه‌ای متخلص به آتش

به اطلاع دوستداران استاد گرانقدرمهديه الهي قمشه اي مي رساند مراسم تشيیع آن عزيز فردا دوشنبه ساعت ٩صبح از تالار وحدت خواهد بود سپس جهت انجام خاکسپاری به لواسان مشایعت خواهند شد.
مجلس ترحیم ، روز جمعه 25 تیرماه ،از ساعت 10 الی 12 صبح، در مسجد جامع شهرک غرب برگزار میگردد.حضور سروران گرامي موجب تسلاي خاطر يادگاران عزيز ايشان خواهدبود.

انالله واناالیه راجعون
روح آسمانی "مهدیه الهی قمشه ای" از کالبد تن رهاشد و به یار و معشوق دیرینش حکیم محی الدین الهی قمشه ای پیوست

زمان ومکان برگزاری آیین وداع با پیکراین بانوی قرآنی متعاقبا به اطلاع خواهدرسید.

عید است و بیار ساقیا باده ی ناب
سازی بنواز تا بنوشیم شراب
زآن پیش که چرخ فتنه بر باد دهد
ما و تو و جام باده و چنگ و رباب

عید فطر بر شما عزیزان مبارک

مهدیه الهی قمشه ای

یکی از روزهای سرد و یخبندان دی ماهی بود. در روزگارِ کودکیِ ما هوا بسیار سردتر از امروز بود و آنقدر بارش برف زیاد بود که همه مردم مجبور بودند برف ها را در وسط حیاط جمع کنند تا در اطراف آن راهی برای رفت و آمد باشد . حوض خانه همیشه به قطر چند سانتی متر رویش یخ بود. صبح ها بایستی به زحمت یخ ها را می شکستیم و وضو گرفته و دست و رویی می شستیم، هرچند که در آن روزگار برای ما آن سرما و یخبندان بسیار سخت بود ولی امروز برای من از شیرین ترین خاطرات است که در خانه ای ساده در کنار پدر بودیم در فضایی پر از عشق و مهربانی و فارغ از سود و سودای عالم خاک به سر می بردیم و پدر با اعمال خویش درس فضیلت اخلاق به ما می آموختند.
چند روزی بود که بارش برف تداوم داشت. صبح پدر طبق معمول به دانشگاه رفتند و خاطرم هست که ساعت یک بعد از ظهر به خانه آمدند عبا را که برداشتند تنها لباس زیر نازکی بر تنشان بود و به مادر فرمودند برای من لباس بیاورید. بعد از پوشیدن لباس و کمی گرم شدن برای ما گفتند در موقع بازگشت از دانشگاه مردی را دیدم که لباسش بسیار کم بود و به سختی می لرزید، لباس ها را به او دادم . این ماجرا در فصل زمستان بسیار تکرار می شد و پدر گاهی برای ما ضمن صحبت می فرمودند که بخشش بهترین نشانه ی ایمان است و به همین دلیل آیه ی بسم الله الرحمن و الرحیم اینقدر تکرار شده تا بدانیم که بهترین صفت خداوند مهربانی و بخشندگی است و اگر ما خلیفة الله و جانشین خداوند هستیم باید در اعمالمان با پروردگار خویش وجه اشتراک داشته باشیم و گاه این حدیث نبوی را در مثنوی مولانا به عنوان شاهد مثال ذکر می کردند:
گفت پیغمبر که دائم، بهر پند / دو فرشته خوش منادی می‌کنند
کای خدایا منعمان را ده شرف / وی خدایا ممسکان را ده تلف
و می فرمودند خداوند بخشندگان را عزت و شرافت بخشیده و رحمت خویش را از بندگان ممسک دریغ می کند، و غالبا نصایح خویش را عملا به ما می آموختند که تناقضی بین گفت و فعل باقی نماند، که به فرموده ی مولانا:
گفت و فعلی بی تناقض بایدت / تا قبول اندر زمان پیش آیدت

واین نقل قولی است از برادرم دکتر حسین الهی قمشه ای که فرمودند:
مردی گفت صد خروار گندم داشتم تا خبر شدم موش ها آن را خورده بودند و دیگری گفت من هزار خروار گندم داشتم تا موشان خبر شدند با دوستان خورده بودیم.

برگرفته از کتاب " گزیده اشعار حکیم مهدی الهی قمشه ای"
اثر بانو مهدیه الهی قمشه ای

"ان مع العسر یسرا"

پس از روزهای متمادی که بر بالین مادر بی تاب و نگران بودیم، امروز بحمدلله ایشان حال بهتری داشتند و برای شادی و آسودگی خاطر ما و همه دوستدارانشان، لحظاتی از بستر برخاستند و بر صندلی نشستند تا لبخندشان را در قاب عکسی به عزیزان هدیه کنند. امروز ما نیز با تمام وجود لبخند زدیم و آرامش یافتیم. خدا را بر این نعمت شکر می کنیم و آرزوی شفای کامل بانو الهی و همه بیماران را داریم.
اللهم اشف کل مریض...

آقای افشین علا ( داماد محترم خانم الهی قمشه ای)

تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد..

مهدیه الهی قمشه ای راوی همیشه خندان آیات وحی و متون ادب گرانسنگ
فارسی همچنان در بستر بیماری است. هفته هایی که بر ما گذشت، به دلیل وخیم تر شدن روز افزون حال این بانوی الهی، تلخ و جانفرسا بود.
و سخت تر آنکه ایشان هرگز اجازه نداده اند و نمی دهند که حتی دوستان و آشنایان نزدیک را در جریان درد و رنج طاقت سوزشان قرار دهیم. مبادا که خاطری ملول گردد و عزیزی به زحمت و تکلف بیفتد.
گویی این طبیب کهنسال، تنها به چاره اندیشی و درمان غم و رنج دیگران می اندیشد و برای خود هیچ تسکین و تیماری نمی جوید. اما امروز با دیدن شدت وخامت حال این مادر یگانه و یادگار نازنین حکیم آسمانی محی الدین الهی قمشه ای، چنان تاب و توان از دست داده ام که بر آن شدم علاوه بر مطلع ساختن دوستان عزیز و متخصص پزشک، از یکایک دوستداران و ارادتمندان فضل و ادب و فرزانگی این خاندان نیز بخواهم در آستانه ماه مبارک رمضان برای شفای عاجل ایشان دعا کنند.
مادری که با تحمل مصیبت دو داغ پیاپی در فقدان ابدی دو پسر برومند خم به ابرو نیاورد، شیون نکرد و جز به ذکر الهیِ " رضا برضائک و تسلیما لامرک " لب نگشود و حتی لبخند را از سیمای آسمانی خود دور نساخت، اکنون گرفتار رنج گرانی است که بی قرارم ساخته است.
درد و رنجی که نمی دانم چرا بی اختیار، مرا به تکرار این بیت شگفت حافظ وا می دارد:

مطرب از درد محبت عملی می پرداخت
که حکیمان جهان را مژه خون پالا بود...

آقای افشین علا ( داماد محترم خانم الهی قمشه ای)

کجایی ای آفتاب عالم ؟

کجایی ای شاهد نهانی ؟

جهان ، شبِ تار شد عیان ساز

جمالت ای ماه آسمانی ...

مرحوم مهدی الهی قمشه ای