سنگها و خواص اعجاب انگیز

سنگها و خواص اعجاب انگیز سنگها و خواص اعجاب انگیزو تأثیرات سنگها در زندگی و درمان امراض از نظر پیشوایان و دانشمندان

تاریخچۀ پیدایش تسبیح و داستان آن

تسبیح بمعنی سبحان الله گفتن است چون تکبیر که الله اکبر و تحمید الحمدالله گفتن است. و آنچه حالا به تسبیح مشهور شده سِبحه (به کسر سین) است که منظور از آن مهره‌هاییست که عدد تسبیح بآن شمارند و استعمال کلمه تسبیح که به معنی مهره های به رشته کشیده می باشد و برای شمارش عدد تسبیحات و تحمیدات و تکبیرات به کار می رئد از غلطهای مصطلح فارسی به حساب می آید که در اثر کثرت استعمال عموم و مخصوصاً فصحاء عرب و ایرانی، استعمال آن به معنی سبحه مجاز گشته است.

داستان پیدایش تسبیح و سابقه تاریخی آن

قطع نظر از اینکه تسبیح را بشر اولیه بصورت طوق و به منظور زینت از مهره های مختلف بکار می برده، بطور کلی تسبیح از دوران مسیحیت پیدا شده و مسیحیان تسبیح های طویلی را که از انتهای آن صلیب می آویختند به گردن می آویختند.

استفاده تسبیح در ابتدا حکم زینت را داشته و برای جنس دانه های این تسبیح از همه چیز استفاده می کرده اند که اغلب آنها شیشه ای بوده بعدها کشیش های نستورین که در شرق می زیستند از آن برای ذکر اوراد استفاده کردند و بعضی از کاتولیک ها نیز بهمین منظور آنرا بکار میبردند. اما پرتستان‌ها هیچوقت بدین شکل از تسبیح استفاده نکردند و حتی استعمال آنرا بدان منظور منفور می دانند زیرا می گویند در کتاب خدا راجع بآن اشاره‌ای نرفته و بطور کلی کسانی را که از تسبیح به منظور دینی استفاده می کردند تقبیح کرده و به اوهام پرستی و خرافات متهم کرده اند. زیرا بر این عقیده اند که عیسی تقلید و اوهام پرستی را منع می کند و استعمال تسبیح و امثالهم را از احکام مردم حساب می کند نه از احکام خدا. «آنگاه که کاتبان و فریسیان اورشلیم نزد عیسی آمده گفتند، چرا شاگردان تو از تقلید مشایخ تجاوز می نمایند، او در جواب گفت، شما نیز به تقلید خویش از حکم خدا چرا تجاوز می کنید سپس عبادت را عبث می کنند زیرا که احکام مردم را به منزله ی فرائض تعلیم میدهند.» (انجیل متی باب 15) .

شکی نیست که تسبیح از مسیحیت به اسلامیت رسوخ کرده و چون اسلام اصولاً در شرق پیشرفته و نستورین های شرقی از تسبیح به منظورهای دینی استفاده می کردند، لذا این فکر پیدا میشود که مسلمانان از کشیش های نستورین در استعمال تسبیح به منظورهای دینی اقتباس و تقلید نموده اند، و پیدایش آن در اسلام داستانی دارد که نزدیک به افسانه است. معروفست که حضرت پیغمبر (ص) بدخترش حضرت زهرا (س) فرمود که در اتمام هر نماز سی و چهار بار سبحان الله گفتن صوابی بزرگ خواهد داشت، و حضرت زهرا (س) برای این منظور نخی سبز رنگ (گویا به همین علت است که انتخاب نخ سبز رنگ را برای تسبیح نماز مستحب می دانند) را سی و چهار بار گره زد و از آن برای حساب و شمارش سبحان الله گفتن در اتمام هر نماز استفاده می نموده اند. بعدها نیز از خاک قبر حضرت حمزه دانه های درست کردند تا تسبیح به صورت تبرک و به شکل امروزی در آمد. گرچه گفته فوق تقریباً بعید به نظر می رسد ولی امکان حقیقی بودن داستان فوق را می توان به دلیل زیر بیان داشت.
تسبیح در اسلام از زمان پیغمبر (ص) پیدا شده و از بدو پیدایش اسلام تسبیح به منظور دینی به کار رفت تا اینکه کم کم به صورت تفننی فعلی در آمد. در مورد سابقه تاریخی پیدایش تسبیح، یک نوع دانه های تسبیح شیشه ای است که در حفاریهای مثل باستان پیدا شده و مربوط به 4000 سال پیش می باشد.

سنگها و خواص اعجاب انگیز سنگها و خواص اعجاب انگیز - تأثیرات سنگها در زندگی و درمان امراض از نظر پیشوایان دین و دانشمندان - سنگها و خواص اعجاب انگیز

آبنوس
آبنوس چوبی سیاه رنگ،بسیار سخت و محکم و سنگین وزن است،بطوریکه بر خلاف چوب های دیگر روی آب نی ایستد و داخل آب فرو می رود.بهترین نوع آن،صاف،سیاه رنگ و بدون خط می باشد.
خواص و فواید
از سوزاندن آبنوس،بوی خوشی بلند می شود.آبنوس،سنگ کلیه مثانه را نرم و دفع می کند و برای درد شکم نیز مفید است.
برای خواندن ادامه مطلب به لینک زیر مراجعه کنید
http://sang-shenas.blogsky.com/1391/06/09/post-3/

یشم ( Jade )
این سنگ بسیار مقاوم و محکم بوده و رنگ آن از سبزی به سیاهی متمایل است و بیشتر در کشورهای آسیای شرقی،یشم را سنگ مقدس و حامی یاد می کنند.
دو کانی جیدیت و نفریت بسیار شبیه یشم است و تشخیص آنها از یکدیگر بسیار مشکل و غالبا با آزمایش امکان پذیر می باشد.
برای خواندن ادامه مطلب به لینک زیر مراجعه کنید
http://sang-shenas.ir/1391/06/21/post-45/

یاقوت ( hyacinth )
یاقوت در چهار رنگ اصلی قرمز،زرد،کبود و سفید،در درجه های مختلف از جهت کمی و زیادی رنگ،شفافیت و تیرگی یافت می شود.یاقوت بعد از الماس سخت ترین سنگ است که هیچ سوهانی به جز الماس برآن کارگر نمی افتد و برروی آتش دوام بسیار دارد.
بلورهای یاقوت،کانی های مهمان فراوان در خود دارد که به صورت سوزنی و یا تجمعی از بلورهایی سوزنی هستند.با کانی های مهمان،یاقوت واقعی را از مصنوعی می توان شناخت.دیگر راه های تشخیص یاقوت،گذراندن اشعۀ ماوراء بنفش از یاقوت طبیعی است،ولی انواع مصنوعی آن چنین خاصیتی را ندارند.همچنین وجود جباب هوا و شکستگی های درونی نیز،راه دیگری برای تشخیص یاقوت طبیعی از مصنوعی است.
برای خواندن ادامه مطلب به لینک زیر مراجعه کنید
http://sang-shenas.ir/1391/06/21/post-44/

هماتیت ( Hematite )
هماتیت،سنگی سیاه رنگ است و در احادیث،به «حدید صینی» تعبیر شده است.هماتیت را «سنگ خون» نیز می نامند و علت نامگذاری آن خونی رنگ شدن مایعات خنک کننده،هنگام برش هماتیت است.
از آن رو که هماتیت آهن بسیاری دارد،سفارش می کنند که آنرا نشویند.
برای خواندن ادامه مطلب به لینک زیر مراجعه کنید
http://sang-shenas.ir/1391/06/21/post-43/

مروارید ( Perle )
مروارید از ماده اولیه بنام مادر مروارید که کربنات کلسیم است و از مادۀ آلی دیگری بنام«کنچیولین» تشکیل می گردد که بصورت لایه های بسیار نازک و متحدالمرکزی دور هسته جسم بیگانه ای از صدف ترشح می شود.با این که درجه سختی دانه مروارید پایین است،شکستن و خردکردن آن،به علت ساختار توده ای اش سخت است.
عمر مروارید بیش از صدوپنجاه سال نیست و خشکی و رطوبت هردو برای دانه های مروارید مضر است.همچنین آتش و حتی گرمای بیش از اندازه بدن می تواند سبب شود تا آب موجود در ماده کنچولین از بین برود و عمر مروارید کوتاه شود.
برای خواندن ادامه مطلب به لینک زیر مراجعه کنید
http://sang-shenas.blogsky.com/1391/06/21/post-42/

مرجان ( Coral )
واژۀ مرجان در زبان یونانی به معنای«ناشناخته» است و در رنگهای قرمز،صورتی،سفید،سیاه و آبی یافت می شود.
مرجان توسط جانوران بسیار کوچک مرجانی به نام پولیپ که در حفره های سنگهای بستر دریاها قرار می گیرند و از خود مواد آهکی ترشّح می کنند،در گذر زمان بوجود می آید.
بهترین و مرغوب ترین نوع مرجان به رنگ قرمز است.شاخه های مرجان طبیعی و دست نخورده مات بوده و پس از جلا دادن دارای درخشش شیشه ای می شود.مرجان ها به گرما،اسید و هر نوع مایعات بسیار گرم و حسّاس اند و در گذر زمان،رنگ آن کم رنگ می شود.
برای خواندن ادامه مطلب به لینک زیر مراجعه کنید
http://sang-shenas.blogsky.com/1391/06/21/post-41/

مالاکیت ( Malachite )
این سنگ از کربنات طبیعی مس در نزدیکی معادن مس در گونه رنگهای سبز روشن تا سبز پررنگ و زیبا و سبز مایل به آبی پدید می آید.
با این که مالاکیت دارای سختی و مقاومت کمی است ولی به عنوان نگین جواهر و نیز ساخت اشیاء زینتی مورد استفاده قرار می گیرد.
گفتنی است این سنگ در برابر اسیدها،حرارت ها و آمونیاک بسیار ناپایدار می نماید،لذا بهتر است آنرا در نمک خشک دریا شست و شو دهند.
قطعات بریده و جلاداده شده مالاکیت که در آنها دایره های متحدالمرکز با زمینه های سبز یا سبز مایل به آبی دیده میشوند،بسیار زیبا و ارزشمند است.
مهمترین معادن مالاکیت در کشورهای استرالیا،آمریکا،آفریقا،سلسه جبال اورال بخصوص کشور زئیر است.
قابل ذکر است قدیمی ترین سنگ یافت شده مالاکیت مربوط به چهارهزار سال قبل از میلاد می باشد.
برای خواندن ادامه مطلب به لینک زیر مراجعه کنید
http://sang-shenas.blogsky.com/1391/06/21/post-40/

لعل ( Garnet )
لعل یا گارنت که از آن به (البلخش) نیز تعبیر شده است در رنگهای مختلف قرمز،زرد،سبز وجود دارد.و در اصطلاح عامیانه غالبا به رنگ قرمز آن لعل گفته می شود و بسیار شبیه یاقوت است.
برای خواندن ادامه مطلب به لینک زیر مراجعه کنید
http://sang-shenas.blogsky.com/1391/06/21/post-39/

لاپیس-لازولی ( لاجورد ) ( Lapis – Lazuli )
لاپیس – لازولی که نام دیگر آن لاجورد است،نسبت به حرارت،فشار،محلول های گرم و اسیدها و محلول های قلیایی بسیار حساس است و زیاد قرار گرفتن آن در برابر خورشید سبب تغییر رنگ آن می شود.
این سنگ دارای برق شیشه ای مانند بوده و در انواع مرغوب آن انتشار رنگ بصورت منظم دیده می شود.
ناخالصی های پیریت و شیارها و خطوط طلایی رنگ در سنگ لاجورد کیفیت رنگ انرا بالا برده و باعث ارزش و جلوۀ بیشتر آن می شود و دلیل دیگری بر اصالت سنگ مورد استفاده است.لاپیس – لازولی به رنگ لاجوردی و آبی سیر بوده و اگر ناخالصی های آن زیاد باشد مات جلوه گر می شود و رنگ آن مایل یه زرد و یا سبز میگردد.
برای خواندن ادامه مطلب به لینک زیر مراجعه کنید
http://sang-shenas.blogsky.com/1391/06/21/post-38/

کهربا ( Amber )
کهربا در حقیقت صمغ فسیل و سخت شده نوعی درخت در دورۀ ائوسن یعنی حدود 50 میلیون سال قبل است که در بعضی از آنها حتی گیاهان و حشرات نیز دیده می شود.کهربا در اصل«کاه ربا» است.به همین دلیل،اگر آنرا بر دست یا پارچه بمالند تا گرم شود،گیاه و کاه خشک را می رباید.
کهربا به رنگ زرد مایل به قهوه ای عسلی بوده و آنرا طلای شمال نیز می نامند و جزو قدیمی ترین جواهرات است.
کهربا به علت دارا بودن حباب های هوا و ترک ها یا شکاف های مویی (در نتیجه فشارهای داخلی) شفافیت خود را از دست می دهد که برای خارج کردن حباب های هوا و مایعات از درون کهربا آنرا در روغن شلغم می جوشانند و به این ترتیب بر مرغوبیت آن می افزایند.
کهربا قابل احتراق بوده و پس از جلا دادن درخششی صمغ مانند دارد.
برای خواندن ادامه مطلب به لینک زیر مراجعه کنید
http://sang-shenas.blogsky.com/1391/06/21/post-37/