11/08/2024
خداوندی را ستائیم و پرستش نمائیم که جهان هستی را بپرتو بخشایش زینت و آرایش بخشید و حقیقت وجود را بصور نامتناهی منحلّ و پادشاهی عطا فرمود چون بدیدۀ بینا نگری کائنات هر یک مانند دلبر در کمال صباحت و ملاحت جلوه نموده و هر یک مرکز حکمتی و مصدر موهبتی و مظهر عنایتی مشاهده میشود جمیع کائنات بر نظم طبیعی بدون اراده در جنبش و حرکتست لهذا بمنتها موهبت در عالم خویش مفتخر در میان کائنات ذی روح را اراده و اختیاریست و حرکت و اکتسابی حیوان در اسفل درجات ذی روحست ولی چون مؤیّد بعقل و هوش نه اگر حرکتی مخالف نظم طبیعی نماید در این غرور معذور زیرا بمقتضای طبیعت متحرّک و اسیر غیر متمسّک امّا انسان که اشرف کائنات ذی روحست و متحرّک باراده و مؤیّد بعقل و هوش لهذا باید در جمیع کمالات فائق بر کائنات باشد و اگر از این موهبت محروم بغایت مقدوح و مذموم و بدترین نوع حیوان اولئک کالأنعام بل هم اضلّ سبیلا زیرا موهبت پروردگار را بهدر داده و مانند شجرۀ زقّوم ثمر تلخ بار آورده هیچ کائنی از کائنات مواهب الهیّه را از دست ندهد جز انسان که جواهر بواهر الطاف بیپایان را از دست دهد و از نادانی بدام و شست افتد اینست که در آیۀ مبارکه میفرماید لقد خلقنا الانسان فی احسن تقویم ثمّ رددناه اسفل سافلین و اگر از این دام رهائی یابد و از این درد صفائی گیرد مظهر الّا الّذین آمنوا و عملوا الصّالحات گردد و مطلع فیوضات شود و مشرق انوار خلق اللّه آدم علی صورته و مثاله گردد یعنی صورت رحمانیّه شود و مظهر فیوضات ربّانیّه
(خداوندی را ستائیم و پرستش نمائیم که جهان هستی را بپرتو بخشایش زینت و آرایش بخشید)
با قرار دادن نشانگر ماوس کامپیوتر در سمت راست ابتدای هر پاراگراف، مستطیل آبی رنگی نمایان میشود. با کلیک روی این مستطیل میتوانید به لینک مربوط به آن قسمت متن دسترس....