دبیرستان حضرت فاطمه ( آناهیتا )

سلــــــــام هم مدرسه ای های قدیمی :-)

جنگل کارون !!! خداییش اینطوری که داره پیش میره تا یه مدت دیگه به
یه جنگل واقعی تبدیل میشه ! هر روز خشک تر از دیروز...


عکس : شبگردهای اهواز



SASAN"

مردم تهران سلامت باشند! ما خوزستانی ها که آدم نیستیم!!!
اگر درد شما هم بود اشتراک بزارید.. -__-

استان من ...
خوزستان شده جولانگاه هر کس و ناکس !!!
خاکمان را که بمباران شیمیایی کردند ! و هنوز به خاطرش بچه هایمان چهار انگشت زاییده می شوند !
پدران و برادران من برای این خاک سینه ها سپر کردند ...! مردند ! مرداندند ! اسیر شدند ! افسرده شدند ! یتیم شدند بچه های ههمسایه مان ...

ننه هایمان که هنوز دستانشان می لرزد از صدای بمب های جنگ و مادران شما در تهران برایتان قیمه و مرغ درست می کنند! خب نوش جانتان ...
که از جبر جغرافیایی دنیا ...
سهم ما آبادان شد و سهم شما تهران و اصفهان !!!

لوله ها سالهاست دارد پول نفت شهر من را - که پول ناله های درد شهر من را - رابه جیب و خیابان های شما دوستان و هموطنان تهرانی و اصفهانی و شیرازی می ریزند ! و برای شما برج میلاد و ... می سازند و برای من خانه خرابه هایی که هنوز مین های خنثی نشده درشان هست و برادرم وقتی توپ اش می افتد آنجا با ترس! می رود توپ اش را می آورد و معلوم نیست کِی مین زیر پایش به هوا برود !


آب کارون را که به خاطر شما اصفهانی های عزیز ! در سد گتوند شور کردند !
گرمای بالای پنجاه و پنج درجه تابستان هم که برای ما است ! نوش جانمان ...
و خدا هم که خاک را میراث پدریمان کرده خیلی وقت است! و دست از سر ما بر نمیدارد ...
و ما هم که هوا نه...، گرد و خاک تنفس می کنیم!
که دست آقایان درد نکند! که در تهران نشسته اند و از آلودگی هوای تهران برای ما می گویند در اخبار !!!

مبارک من باشد! انرژی هسته ایتان ! ولی ننه من آب پاک می خواهد که نان درست کند! نه چیز بیشتری ...
ما فقط یک جزیره می خواهیم به خدا ...
نه بیشتر !
یک قبرستان ... که درش آب باشد! نان باشد! کار باشد!
جنگ نباشد! مین نباشد! مرگ نباشد! بدبختی نباشد!
چیز زیادی است ؟؟؟

سيزده سال است که شهر من، آبادان به قول خودشان - قهرمان - آب شیرین ندارد! نمی شود حمام کرد با آب آبادان ....
و ما همه! با خواهرها و برادرها ...
میمیریم...

برای پایتخت دود!
تهران!!!
مردم تهران سلامت باشند! ما خوزستانی ها که آدم نیستیم!!!
به مردم مشهد برسید ...
اصفهان و شیراز یادتان نرود!

نفت زیر پای من ارزانی یک نفس آن ها بشد !!!
ما که آدم نیستیم ! جنوبی هستیم ... بدبختیم ... حتما حقمان است !!!

اگر درد شما هم بود اشتراک بزارید.. -__-

متن کوروش ضیغمی ، ادمینـ حصینـ

ای دبستانی ترین احساس من !

خاطرات كودكی زیباترند....یادگاران كهن مانا ترند...درسهای سال اول ساده بود...آب را بابا به سارا داده بود....درس پند آموز روباه وکلاغ....روبه مكارو دزد دشت وباغ.....روز مهمانی كوكب خانم است....سفره پر از بوی نان گندم است.....كاكلی گنجشككی با هوش بود.....فیل نادانی برایش موش بود....با وجود سوز وسرمای شدید...ریز علی پیراهن از تن میدرید....تا درون نیمكت جا میشدیم....ما پرازتصمیم كبری میشدیم.....پاك كن هایی زپاكی داشتیم......یك تراش سرخ لاكی داشتیم....كیفمان چفتی به رنگ زرد داشت.....دوشمان از حلقه هایش درد داشت.....گرمی دستان ما از آه بود....برگ دفترها به رنگ كاه بود....مانده در گوشم صدایی چون تگرگ.....خش خش جارو ی با پا روی برگ......همكلاسیهای من یادم كنید.....بازهم در كوچه فریادم كنید.....همكلاسیهای درد ورنج وكار.....بچه های جامه های وصله دار....بچه های دكه خوراك سرد.....كودكان كوچه اما مرد مرد.....كاش هرگز زنگ تفریحی نبود.....جمع بودن بود و تفریقی نبود.....كاش میشد باز كوچك میشدیم.....لا اقل یك روز كودك میشدیم....یاد آن آموزگار ساده پوش....یاد آن گچها كه بودش روی دوش...ای معلم یاد وهم نامت بخیر
یاد درس آب وبابایت بخیر......ای دبستانی ترین احساس من ! بازگرد این مشقها را خط بزن. . .