04/02/2026
জীৱনত এজন ভাল বন্ধু অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ
নগাঁও জিলাৰ এখন সৰু গাঁৱত চাৰিজন ঘনিষ্ঠ বন্ধু একেলগে ডাঙৰ হৈছিল। তেওঁলোক আছিল—ৰাজীৱ, অনিমেষ, মিতা আৰু নীলা। শৈশৱৰ পৰা বিদ্যালয়, খেলপথাৰ, উৎসৱ—প্ৰতিটো মুহূৰ্ততেই তেওঁলোক একেলগে আছিল। বন্ধুত্ব তেওঁলোকৰ বাবে কেৱল সময় কটোৱা নহয়, ই আছিল এটা শক্তি।
সময় বাগৰি গ’ল। দশম শ্ৰেণী পাছ কৰি চাৰিওজনে বেলেগ বেলেগ লক্ষ্য লৈ আগবাঢ়িল। ৰাজীৱে ইঞ্জিনিয়াৰ হ’ব খুজিছিল, অনিমেষে চৰকাৰী চাকৰি। মিতাই শিক্ষক হোৱাৰ সপোন দেখিছিল আৰু নীলাই সংগীতক নিজৰ জীৱন বনাব খুজিছিল।
কিন্তু জীৱনটো সদায় সপোনৰ দৰে সহজ নহয়। দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষাত ৰাজীৱ বিফল হ’ল। ফলাফল হাতত লৈ সি ভাঙি পৰিল। আত্মবিশ্বাস হেৰুৱাই সি ভাবিলে—“মই হয়তো একো কৰিব নোৱাৰোঁ।” লাহে লাহে সি সকলোৰে পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ ধৰিলে।
সেই সময়ত বহু চিনাকি মানুহ নীৰৱ হৈ থাকিল, কিন্তু তাৰ বন্ধুসকল নীৰৱ নাছিল। মিতাই প্ৰতিদিনে ৰাজীৱৰ ঘৰত গৈ তাক বুজাব চেষ্টা কৰিছিল। নীলাই নিজৰ সংগীতৰ মাজেৰে তাক আশাবাদী কৰিব বিচাৰিছিল। অনিমেষে তাক ক’লে—
“এটা পৰীক্ষাই তোৰ জীৱন নিৰ্ধাৰণ নকৰে। আমি সকলো তোৰ লগত আছোঁ।”
বন্ধুসকলৰ মৰম, সময় আৰু সমৰ্থনে ৰাজীৱৰ মনটো লাহে লাহে সজীৱ কৰি তুলিলে। সি পুনৰ পঢ়া আৰম্ভ কৰিলে। কষ্ট, ধৈৰ্য আৰু বন্ধুত্বৰ শক্তিৰে সি পিছৰ বছৰত ভাল ফলাফল লাভ কৰিলে আৰু নিজৰ লক্ষ্যৰ দিশে আগবাঢ়িল।
কেইবছৰ পিছত চাৰিওজন পুনৰ একেলগে মিলিত হ’ল। ৰাজীৱ ইঞ্জিনিয়াৰ হৈছে, অনিমেষ চৰকাৰী চাকৰিত, মিতা এজনী আদৰ্শ শিক্ষিকা আৰু নীলা এজনী চিনাকি গায়িকা। সফলতাৰ মাজতো তেওঁলোকে বন্ধুত্ব কেতিয়াও পাহৰা নাছিল।
সেইদিনা গাঁৱৰ পুৰণি খেলপথাৰত বহি ৰাজীৱে ক’লে—
“যদি সেই কঠিন সময়ত তোমালোক মোৰ কাষত নাথাকিলাহেঁতেন, আজি মই ইয়াত নাথাকিলোঁহেঁতেন।”
তেতিয়া সকলোৱে বুজি পালে—
জীৱনত ধন, সন্মান বা সফলতাৰ লগতে এজন সঁচা বন্ধু থকাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। কাৰণ সঁচা বন্ধুয়ে আমাক দুখত ধৰি ৰাখে, অন্ধকাৰত পোহৰ দেখুৱায় আৰু জীৱনটো আগবাঢ়ি যাবলৈ সাহস দিয়ে।
সঁচাকৈয়ে, জীৱনত এজন ভাল বন্ধু অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।
