Gurbani Khoj & Vichar Edu Society Malout

ਗੁਰਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਨ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਵੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ , ਅਤੇ ਇਹ ਨਾਮ ਮਨ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣ ਗੌਣ ਨਾਲ ਵਸਦਾ ਹੈ , ਜੋ ਗੁਰੂ {ਗੁਰਬਾਣੀ } ਦੀ ਸੰਗਤ ਸਿਖੋਉਂਦੀ ਹੈ , ਤਾ ਸਮਝ ਲਵੋ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾ ਅਤੇ ਅਰਬਾ ਰੁਪਏ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿਤੇ ਹਨ , ਪੈਸੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਗੁਣ ਅਤੇ ਸਿਫਤਾਂ ਗੌਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਭੌਂਦਾ ਹੈ I

ਗੁਰੂ ਜੀ , ਸ਼ਬਦ ਅੰਦਰ ਜੀਵ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਚਿਤਾ ਰਹੇ ਹਨ , ਕੀ ਹੈ ਮੂਰਖ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ {ਸਰੀਰ } ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨ ਦੀ ਜਗਾ ਹੋਰ ਬਾਹਰ ਦੇ ਕਮਾ ਅੰਦਰ ਹੀ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਗਵਾ ਰਿਹਾ ਹੈ , ਜਿਹਨਾਂ ਕਮਾ ਨੇ ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਕਾਰਜ ਨਹੀਂ ਸਵਾਰਨਾ , ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਅੰਦਰ ਗੁਰੂ {ਗੁਰਬਾਣੀ } ਦੀ ਸਰਣ ਪਾਇਆ ਹੈ , ਤਾ ਕੀ ਗੁਰੂ ਦਾ ਕਿਹਾ ਮਨ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰ ਸਕੇ ਲੇਕਿਨ ਮਨੁੱਖ ਮਾਇਆ ਅੰਦਰ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਰ ਰੋਗੀ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ , ਜਿਸ ਰੋਗ ਦੀ ਦਵਾਈ ਕੇਵਲ ਗੁਰੂ ਕੋਲੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ I

ਜਦੋ ਜੀਵ ਗੁਰੂ {ਗੁਰਬਾਣੀ } ਦੀ ਸੰਗਤ ਲੈ ਕੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ , ਨਾਮ ਦੀ ਕਮਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ , ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਡਰ ਸੰਸੇ ਗੁਰੂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ , ਮਨ ਅੰਦਰੋਂ ਸਾਰੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਖਾਤਮਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ , ਗੁਰੂ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਸੰਗਤ ਦਾ ਸੱਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫਲ ਹੈ , ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਦੀਦਾਰ ਮਿਲਾਪ ਹਾਸਿਲ ਹੋਣਾ ਜਿਸ ਦੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਅੰਦਰ ਬਾਰ ਬਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਰਹੇ ਹਾ , ਗੁਰੂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਜੀਵ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਕਰਵਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ I

ਹਰ ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹੈ , ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਚਾਉਂਦਾ ਹੈ , ਰੱਬ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਉਂਦਾ ਹੈ , ਆਪਣੇ ਸਵਾਲਾ ਦੇ ਜਵਾਬ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨਾ ਚਉਂਦਾ ਹੈ , ਲੇਕਿਨ ਗੁਰੂ ਜੀ , ਫਰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ ਭਾਈ ਕੋਈ ਜੀਵ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਰਹੇ ਮੁਕਤ ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਮਤਲਬ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਕੇਵਲ ਨਾਮ ਦੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ , ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਬਾਕੀ ਮਾਲਕ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਕੀਤੇ ਉਦਮ ਨਿਹਫਲ ਹਨ , ਕੇਵਲ ਗੁਰੂ {ਗੁਰਬਾਣੀ } ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਕਮਾਈ ਰੱਬ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਵਾ ਸਕਦੀ ਹੈ I

ਸਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਅੱਜ ਤਾਪ ਅਤੇ ਪਾਪ ਦਾ ਰੋਗ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ , ਜੋ ਸਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਜਕੜ ਅੰਦਰ ਕਸਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ , ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹਾ , ਲੇਕਿਨ ਜੋ ਜੀਵ ਗੁਰੂ {ਗੁਰਬਾਣੀ } ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਕਮਾਉਂਦਾ ਹੈ , ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਕਮਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ , ਗੋਬਿੰਦ {ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ } ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦਾ ਰੋਗ ਖਤਮ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ , ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ I

ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਅੰਦਰ ਕੇਵਲ ਗੁਰੂ ਜੀ , ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹੀ ਆਇਆ ਪਰਵਾਣ ਕਹ ਰਹੇ ਹਨ , ਜਿਸ ਨੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਬਣਾ ਲਿਆ , ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰੀਤ ਕੇਵਲ ਗੁਰੂ {ਗੁਰਬਾਣੀ } ਦ੍ਵਾਰਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ , ਇਸੇ ਪ੍ਰੀਤ ਤੋਂ ਨਾਮ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਹਾਸਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ , ਜਿਸ ਨਾਲ ਜੀਵ ਆਤਮਾ ਆਪਣਾ ਮੂਲ਼ ਪਹਿਚਾਨਣ ਦੇ ਕਾਬਿਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ , ਨਾਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਅੰਦਰ ਸੁਖੀ ਨਹੀਂ ਵੱਸ ਸਕਦਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹੀ ਭਰਮ ਅੰਦਰ ਹਨ , ਜੋ ਭ੍ਰਮ ਕੇਵਲ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ I

ਜਿਸ ਤਰਾਂ ਸਾਡੇ ਰੋਜ ਰੋਜ ਵਰਤਣ ਨਾਲ ਰਸੋਈ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਗੰਦੇ ਅਤੇ ਥਿੰਦੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ , ਨਾ ਮਾਂਜੀਐ ਤਾ ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ , ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਗੁਰੂ ਜੀ , ਕਹ ਰਹੇ ਹਨ , ਸਾਡੇ ਮਨ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਵੀ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਮੈਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ , ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਜੀਵਨ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਅੰਦਰ ਬਤੀਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ , ਗੁਰੂ {ਗੁਰਬਾਣੀ } ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸੋਝੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਰੋਜ ਮਾਂਜਣ ਨਾਲ ਮੰਨ ਸਾਫ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ , ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਜੀਵਨ ਅਨੰਦਮਈ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ I

ਜਪੁ ਸਾਹਿਬ ਜੀ, ਦੀ ਬਾਣੀ ਦੇ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਅੰਦਰ ਗੁਰੂ ਜੀ , ਸਾਨੂੰ ਸਚਿਆਰੁ ਬਣਨਾ ਸਿੱਖਾਂ ਰਹੇ ਹਨ , ਕਿਵੇਂ ਜੀਵ ਝੂਠ ਅਤੇ ਭ੍ਰਮ ਦੇ ਕਿਲੇ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਘਰ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਅਤੇ ਮਿਲਾਪ ਹਾਸਿਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ , ਹੁਕਮ ਕੀ ਹੈ , ਅਤੇ ਜੀਵ ਕਿਵੇਂ ਹੁਕਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਖੇਡ ਖੇਡ ਰਹੇ ਹਨ I

ਗੁਰੂ ਜੀ , ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਦੇ ਢੰਗ ਬਾਬਤ ਸਮਝਾ ਰਹੇ ਹਨ , ਭਾਈ ਉਸ ਮਾਲਕ ਦਾ ਦਰਬਾਰ ਅੰਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਚਾ ਨਿਆਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ , ਜੀਵ ਜੋ ਕਰਮ ਇਥੇ ਕਰਦਾ ਹੈ , ਓਸੇ ਦਾ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਭੋਗਦਾ ਹੈ , ਇਸੇ ਲਈ ਬੰਦਿਆ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹਾਉਮੇ ਅੰਦਰ ਮਾਇਆ ਦੇ ਹੰਕਾਰ ਅੰਦਰ ਕਿਸੇ ਗਰੀਬ ਤੇ ਰੋਹਬ ਨਾ ਰੱਖੀ ਸਗੋਂ ਨਿਮਰਤਾ ਅੰਦਰ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰ ਹੰਕਾਰੀ ਜੀਵ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਭੋਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ , ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਨਾਮ ਜਪਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਮਨ ਅੰਦਰ ਮਾਲਕ ਆਪ ਹੀ ਨਿਮਰਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਲਾਜ ਰੱਖਦਾ ਹੈ I

ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ , ਸ਼ਬਦ ਅੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਇਕੋ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ , ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਰਮਾ ਦੁੱਖਾਂ , ਰੋਗਾ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ , ਉਹ ਕੰਮ ਹੈ , ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਕੀਰਤਨ ਜੋ ਸਤਸੰਗਤਿ ਤੋਂ ਹਾਸਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ , ਅਤੇ ਸਤਸੰਗ ਕੇਵਲ ਪੂਰਾ ਗੁਰੂ {ਗੁਰਬਾਣੀ } ਕਰਵਾ ਸਕਦਾ ਹੈ , ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨ ਤੇ ਲੱਗੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੈਲਾ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ I

ਗੁਰਬਾਣੀ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ , ਫ਼ਰਮਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ , ਭਾਈ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਅੰਦਰ ਇਕ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਰਾਮ ਰੱਸ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ , ਜਿਸ ਦੇ ਪੀਣ ਦਾ ਸਵਾਦ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ , ਜੋ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ , ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੱਸ ਫਿਕੇ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ , ਇਹ ਰੱਸ ਗੁਰੂ {ਗੁਰਬਾਣੀ } ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ,ਜੋ ਜੀਵ ਗੁਰੂ {ਗੁਰਬਾਣੀ } ਨਾਲ ਪ੍ਰੀਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ , ਗੁਰੂ ਉਸ ਗੁਰਮੁਖ ਨੂੰ ਇਹ ਰੱਸ ਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਬਖਸ਼ਦੇ ਹਨ I