30/05/2026
പ്രണയം ഒരു മൗനാനുരാഗം
ചില പ്രണയങ്ങൾ അങ്ങനെയൊക്കെയാണ്... സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും, ഒരിക്കലും ഒന്നിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും, കാലമെത്ര കഴിഞ്ഞാലും മനസ്സിൽ നിന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്നവ.
യുക്തി പലപ്പോഴും നമ്മോട് പറയും, "ഇതൊരു അസാധ്യമായ ഒന്നാണ്" എന്ന്. പക്ഷെ, ആ തർക്കങ്ങൾക്കിടയിലും ഹൃദയം വളരെ ആർത്തിയോടെ ചില പ്രാർത്ഥനകൾ നടത്താറുണ്ട്. ഇതൊരു തളർച്ചയല്ല, മറിച്ച് ജീവിതം മുഴുവൻ ഒരു മനോഹരമായ അനുഭവമായി കൂടെ കൊണ്ടുനടക്കുന്ന ഒന്നാണ്.
ഒരാളെ സ്വന്തം ജീവനെപ്പോലെ കരുതുക എന്നത് ചെറിയ കാര്യമല്ല. അവരുടെ സന്തോഷത്തിൽ ഉള്ളിൽ അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിയുന്നതും, അവർക്ക് ചെറിയൊരു വിഷമം വരുമ്പോൾ നമ്മളാണ് തകർന്നുപോകുന്നത് എന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നതും പ്രണയത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശുദ്ധമായ രൂപങ്ങളാണ്. സംസാരിക്കാത്ത നിമിഷങ്ങളിൽ പോലും അവരുടെ മൗനത്തിന്റെ ഭാഷ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുക എന്നത് ഒരാൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന വലിയൊരു അനുഭവമാണ്. അത് 'എനിക്ക് എന്ത് കിട്ടും' എന്ന് ചോദിക്കാത്ത, നിസ്വാർത്ഥമായ സ്നേഹമാണ്.
ചില മനുഷ്യർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വരുന്നത് കൂടെ നടക്കാനല്ല, മറിച്ച് നമ്മളിലെ മനുഷ്യനെ ഉണർത്താനാണ്. അവരുടെ ഓരോ നോക്കും കരുതലും കാലത്തിന്റെ താളുകളിൽ മായാത്ത ഓർമ്മകളായി ശേഷിക്കും. പ്രണയം എന്നാൽ എല്ലായ്പ്പോഴും കൈകോർത്തുപിടിക്കലല്ല; ചിലപ്പോൾ ദൂരെ നിന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കലാണ്, പറയാതെ പോയ വാക്കുകളിൽ ഒരായുസ്സ് ഒളിപ്പിച്ചുവെക്കലാണ്.
ആത്മാർത്ഥമായ പ്രണയത്തിന് കപടത ഉണ്ടാകില്ല. അത് ആരെയും നിർബന്ധിക്കില്ല, വേദനിപ്പിക്കില്ല; പകരം, ആ ദൂരത്തിരുന്നും മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു വെളിച്ചമാകാൻ ആഗ്രഹിക്കും. ചില സ്നേഹങ്ങൾ നമ്മളെ തകർക്കുമായിരിക്കാം, പക്ഷേ അതേ സ്നേഹം തന്നെയാണ് നമ്മളെ കൂടുതൽ പക്വതയുള്ള മനുഷ്യരാക്കുന്നതും.
സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഉറപ്പുള്ളപ്പോഴും, ആ ഓർമ്മകളെ ഒരു സുഗന്ധം പോലെ മനസ്സിന്റെ മനോഹരമായ കോണിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ ആത്മാർത്ഥത. വേദനയും സൗന്ദര്യവും ഒരേപോലെ ഇഴചേർന്ന ഒരു മനോഹരമായ അനുഭവമാണ് അത്തരം പ്രണയങ്ങൾ.