25/03/2026
രക്തപുഷ്പങ്ങൾ പെയ്യുന്ന കൊടുങ്ങല്ലൂർ:
ഭരണിപ്പാട്ടിന്റെ ഇരമ്പലും കണ്ണകിയുടെ കനൽവഴികളും
"കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭരണിയോടനുബന്ധിച്ച്... രക്തം തിളയ്ക്കുന്ന ഒരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ!"
ആകാശമാകെ ചുവന്ന പട്ടുപ്പരവതാനി വിരിച്ചതുപോലെ, ആയിരക്കണക്കിന് വെളിച്ചപ്പാടന്മാരുടെ കയ്യിലെ വാളുകൾ വെയിലേറ്റു തിളങ്ങുമ്പോൾ, അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഉയരുന്നത് ഒരേയൊരു നാമം മാത്രം: "അമ്മേ... കൊടുങ്ങല്ലൂരമ്മേ!"
മീനമാസത്തിലെ ഭരണി നക്ഷത്രം. കേരളത്തിലെ ഇതര ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായ, ആചാരങ്ങളുടെയും വിശ്വാസങ്ങളുടെയും തീക്ഷ്ണമായ ഒരു മുഖമാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭരണി. അശ്ലീലമെന്നും നിഷിദ്ധമെന്നും പുറംലോകം പറയുന്ന 'ഭരണിപ്പാട്ടുകൾ' യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ജനതയുടെ പോരാട്ടവീര്യത്തിന്റെയും, അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവന്റെ ശബ്ദത്തിന്റെയും പ്രതിഫലനമാണ്.
ആരാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂരമ്മ? ഐതിഹ്യത്തിന്റെ കനൽവഴികൾ
കൊടുങ്ങല്ലൂർ ക്ഷേത്രത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ പ്രധാനമായും രണ്ട് ഐതിഹ്യങ്ങളാണ് നമ്മൾ കേൾക്കാറുള്ളത്. ഒന്ന് ഭദ്രകാളിയും ദാരികനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം, രണ്ട് ചിലപ്പതികാരത്തിലെ നായികയായ കണ്ണകിയുടെ പ്രതികാരം.
1. ദാരികവധം:
പരമശിവന്റെ മൂന്നാം കണ്ണിൽ നിന്നും ജനിച്ച ഭദ്രകാളി, ലോകത്തെ വിറപ്പിച്ച ദാരികൻ എന്ന അസുരനെ നിഗ്രഹിച്ച ശേഷം ആ വജ്രായുധം കഴുകി ശാന്തയായത് ഇവിടെയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ദാരികന്റെ ശിരസ്സറുത്ത് ഭദ്രകാളി തന്റെ ക്രോധമടക്കാൻ തുള്ളിയുറങ്ങിയ മണ്ണാണിത്. ഇന്നും ഭരണിക്കാലത്ത് വെളിച്ചപ്പാടന്മാർ തല വെട്ടിമുറിക്കുന്നത് ആ പുരാതന യുദ്ധത്തിന്റെ സ്മരണ പുതുക്കലായാണ്.
2. കണ്ണകിയുടെ കനൽ:
തമിഴ് സാഹിത്യത്തിലെ അതിശക്തമായ കാവ്യമാണ് 'ചിലപ്പതികാരം'. തന്റെ ഭർത്താവായ കോവിലനെ കള്ളനെന്ന് മുദ്രകുത്തി വധിച്ച പാണ്ടിരാജാവിനോടുള്ള പ്രതികാരമായി മധുരാനഗരം മുഴുവൻ എരിച്ചുകളഞ്ഞ കണ്ണകി, തന്റെ ക്രോധമടക്കാൻ കേരളത്തിലേക്ക് വരികയും കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ വെച്ച് മോക്ഷം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ചേരൻ ചെങ്കുട്ടുവൻ എന്ന രാജാവാണ് കണ്ണകിക്കായി ഇവിടെ ക്ഷേത്രം പണിതതെന്ന് ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
കാവുതീണ്ടൽ: അശുദ്ധിയിൽ നിന്നും വിശുദ്ധിയിലേക്കൊരു വിപ്ലവം
കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭരണിയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചടങ്ങ് 'കാവുതീണ്ടൽ' ആണ്. കോമരങ്ങൾ തങ്ങളുടെ വാളുകൾ കൊണ്ട് ക്ഷേത്രത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള മരപ്പലകകളിൽ അടിക്കുമ്പോൾ, അത് വെറുമൊരു ശബ്ദമല്ല, മറിച്ച് പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും ഒന്നാകുന്ന നിമിഷമാണ്. ജാതിമത ഭേദമന്യേ എല്ലാവർക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കാം എന്ന വിപ്ലവകരമായ സന്ദേശം നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപേ കൊടുങ്ങല്ലൂർ നൽകിയിരുന്നു.
പണ്ട് കാലത്ത്, സമൂഹത്തിൽ മാറ്റിനിർത്തപ്പെട്ടവർക്ക് ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് പ്രവേശിക്കാൻ അനുവാദമില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ ഭരണിക്കാലത്ത് അവർക്ക് ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വരാനും, തങ്ങളുടെ പ്രതിഷേധം പാട്ടുകളിലൂടെ അറിയിക്കാനും അനുവാദം നൽകപ്പെട്ടു. ഇതാണ് പിൽക്കാലത്ത് ഭരണിപ്പാട്ടുകളായി മാറിയത്.
ചരിത്രത്തിന്റെ ഏടുകളിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂർ (മഹോദയപുരം)
കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ കൊടുങ്ങല്ലൂർ എന്ന 'മുസിരിസ്' ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട തുറമുഖങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു. റോമാക്കാരും അറബികളും ചൈനക്കാരും സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങൾക്കായി ഇവിടെ കപ്പലിറങ്ങി. ഈ ക്ഷേത്രം കേവലം ഒരു ആരാധനാലയം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഒരു വലിയ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധികാരകേന്ദ്രമായിരുന്നു. ചേരമാൻ പെരുമാൾമാരുടെ ഭരണകാലത്ത് കൊടുങ്ങല്ലൂർ വിജ്ഞാനത്തിന്റെയും വാണിജ്യത്തിന്റെയും ഈറ്റില്ലമായിരുന്നു.
എന്തുകൊണ്ട് കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭരണി ഇന്നും പ്രസക്തമാകുന്നു?
ഭരണി എന്നാൽ വെറുമൊരു ആഘോഷമല്ല. അത് മനുഷ്യന്റെയുള്ളിലെ സകല വികാരങ്ങളെയും - ദേഷ്യത്തെയും സങ്കടത്തെയും ഭക്തിയെയും - തുറന്നുവിടാനുള്ള ഒരിടമാണ്. വെളിച്ചപ്പാടന്മാരുടെ ചുവന്ന പട്ടും, കയ്യിലെ ചിലമ്പും, നെറ്റിയിലെ ചോരയും എല്ലാം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് ജീവിതത്തിലെ കഠിനമായ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെയാണ്.
ഭരണിപ്പാട്ടിലെ 'അശ്ലീലം' വാസ്തവത്തിൽ എന്താണ് ?
അമ്മയെ സ്തുതിക്കുന്നതിനൊപ്പം പ്രകൃതിയുടെയും ലൈംഗികതയുടെയും സത്യങ്ങൾ വിളിച്ചുപറയുന്ന പാട്ടുകളാണിവ. ഇവിടെ ഈശ്വരൻ എന്നത് ഭയപ്പെടേണ്ട ഒന്നല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ സകല വികാരങ്ങളും പങ്കുവെക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ശക്തിയാണെന്ന സങ്കല്പമാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂർ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നത്.
നമുക്ക് കൊടുങ്ങല്ലൂരിലേക്ക് പോകാം...
നിങ്ങൾ ഒരിക്കലെങ്കിലും ഈ മണ്ണിൽ പോയിട്ടുണ്ടോ ? ആ ചെണ്ടമേളത്തിന്റെ വന്യമായ താളം കേട്ടിട്ടുണ്ടോ ? മഞ്ഞൾപ്പൊടിയുടെ ഗന്ധവും ഭരണിപ്പാട്ടിന്റെ ഈണവും മനസ്സിനെ എവിടെയോ കൊണ്ടുചെന്നെത്തിക്കും. വിശ്വാസികൾക്ക് ഇത് മോക്ഷമാണ്, ചരിത്രകാരന്മാർക്ക് ഇത് അത്ഭുതമാണ്, സഞ്ചാരികൾക്ക് ഇത് അനുഭവമാണ്.
കണ്ണകിയുടെ കനൽ കെടാത്ത, ഭദ്രകാളിയുടെ ചൈതന്യം നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ആ പുണ്യഭൂമിയിലേക്ക്.
"അമ്മേ നാരായണ... ദേവീ നാരായണ..."
