Ranjan panda

10/12/2025

🔥🌊 “ଯୋଦ୍ଧା ”

ଏକ ମହୁର୍ତ୍ତ ପୂର୍ବରୁ ସେ ଥିଲା ଅବିଚଳ,
ପାହାଡ଼ ପରି ଧୃଢ, ଆତ୍ମାରେ ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳା।
କିନ୍ତୁ ଜୀବନ—
ଏକ କ୍ରୁର ଚକ୍ରବାତ ପରି ଆସି
ତା'କୁ ଉଠାଇ ଫିଙ୍ଗିଦେଲା
ଅନ୍ଧାରର ଅଜଣା ପାତାଳ ଅତଳ ଗହ୍ୱର ମଝିରେ।

ସ୍ୱପ୍ନ?
ତା ସବୁ ଖଣ୍ଡ-ଖଣ୍ଡ ହୋଇ
ବାତାସରେ ଉଡ଼ୁଥିବା
ଭଗ୍ନ କାଚର ଚମକ ଭଳି ଛିଟିଗଲା।

ହୃଦୟ?
ଏକ ନିରବ ଯୁଦ୍ଧଭୂମି,
ଯେଉଁଠାରେ ଖାଲି ବେଦନା
ସହସ୍ର ତୀରର ଶରଶଯ୍ୟା,
ତୀର ମାରିଲା, ମାରିଲା, ପଛକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲା ନାହିଁ।

ଏବଂ ସେ—
ଏକ ସୁଅମୁଁହ ପତ୍ର ନୁହେଁ,
ବନ୍ୟାପାଣିରେ ଧରାପଡ଼ିଥିବା ଏକ ଅସହାୟ
ଜୀବନର ଅଜାଣ ଯାତ୍ରୀ।

ସ୍ୱର ନାହିଁ, ଶକ୍ତି ନାହିଁ,
କେବଳ ଜଳର ଗର୍ଜନ—
ଯେଉଁଥିରେ ସେ ବୁଝିଲା
ଭାଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ଜୀବନ ତା'କୁ ଟାଣିନେଉଛି
ଏକ ନିର୍ମମ ଦିଗକୁ।

କିନ୍ତୁ…
ଏହା ମଣିଷ!
ଅଗ୍ନିରୁ ମଧ୍ୟ ଉଠିବା ପାଇଁ ସେ
ଜନ୍ମିତ, ଧରାରେ ଲେଖା ଥିବା ଏକ ଅଲିଖିତ ସତ୍ୟ!

ନଦୀ ଯେତେବେଳେ ତା'କୁ ଆଉ ଡୁବାଇବାକୁ ଚାହିଲା,
ସେ ହଠାତ୍—
ଆତ୍ମାର ଗହୀର କୋଣରେ
ଦୀପକର ଶେଷ ଶିଖାର ଆଲୋକକୁ ଧରି
ପୁଣି ଉଠିଲା!

ଛାତି ଫାଡ଼ି ଜୟର ଶ୍ୱାସ ନେଲା—
“ମୁଁ ତ ଭାସିବା ପାଇଁ ନୁହେଁ,
ଏହି ନଦୀକୁ ଅଟକାଇବା ପାଇଁ ଜନ୍ମିଛି!”

ଏବଂ ସେ—
ତୃଣ କି ଭାସୁଥିବା ପତ୍ର ନୁହେଁ ଆଉ,
ବନ୍ୟାକୁ ମୁହଁ ଦେଇ
ନିଜ ପଥକୁ ଫେରାଇବାକୁ
ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଏକ ଅଗ୍ନିମୟ ଯୋଦ୍ଧା..

*****ରଞ୍ଜନ ପଣ୍ଡା***

28/12/2018

25/05/2015