05/01/2024
4️⃣ਜਨਵਰੀ,2023
*ਬਰਸੀ ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਜੀ ਰਾਮਪੁਰ ਖੇੜਾ ਵਾਲੇ ਗੜਦੀਵਾਲਾ ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ*
ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਪਿੰਡ ਧੁੱਗਾ ਕਲਾਂ, ਤਹਿਸੀਲ ਦਸੂਹਾ, ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਵਿੱਚ ਜੁਲਾਈ 1897 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸ: ਅੱਛਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਬੀਬੀ ਨਰਾਇਣ ਕੌਰ ਜੀ ਸਨ।
ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੇ ਚਾਰ ਭਰਾ ਅਤੇ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਸਨ. ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਗੁਰਮੁਖੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਗ੍ਰੰਥੀ ਤੋਂ ਸਿੱਖੀ। ਉਹ ਸਿਰਫ ਅੱਲੜ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਨ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨੀ ਅਰੰਭ ਕੀਤੀ ਪਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਡੂੰਘਾ ਅਧਿਆਤਮਕ ਰਿਹਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਸਲ ਟੀਚਾ ਸਰਵ ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਕਰਨਾ ਸੀ.
ਸੰਤੋਖ ਦਾਸ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਬਾਬਾ ਉਦਾਸੀ ਸਾਧੂ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ। ਵਖ ਵਖ ਸੰਤਾਂ ਨਾਲ ਓਹਨਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿਅਰਥ ਸਾਬਤ ਹੋਈ ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਕੋਈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਮਿਲੇ,ਕੇਵਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੇਲਾ ਵਜੋਂ ਭਰਤੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ,ਫਿਰ ਬਾਬਾ ਜੀ ਬੈਰਾਗ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਉਹ 21 ਸਾਲ ਦੇ ਸਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਾਨ ਕੀਤਾ।
ਦੇਸ਼ ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1947 ਵਿਚ, ਬਾਬਾ ਜੀ ਦਾ ਪਰਵਾਰ ਸਰਬੋਧਾ ਤੋਂ ਧੌਲ ਪੁਰ (ਰਾਜਸਥਾਨ) ਚਲਾ ਗਏ। ਇਕ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਬਾਬਾ ਜੀ ਸਿਮਰਨ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ 4 ਤੋਂ 5 ਮੀਲ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਇਕ ਉਜਾੜ ਅਤੇ ਬੰਜਰ ਜਗ੍ਹਾ' ਤੇ ਜਾਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰ ਬਨਾਉਣ।
ਬਾਬਾ ਜੀ ਓਸ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਮਪੁਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜਿਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਡੂੰਘੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਕਈ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸੰਗਤ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੋਲ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਹਫਤਾਵਾਰੀ ਨਾਮ ਅਭਿਆਸ ਕਮਾਈ ਸਮਾਗਮ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੰਗਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਲਾਭ ਲੈਣ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਲਾਭ ਪਾਉਣ ਲਈ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁਰ ਗਏ।
ਸੰਤ ਮਹਾਂਪੁਰਖ ਜਿਵੇਂ ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਖਾਲਸਾ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲੇ 13 ਵੀਂ ਮੁਖੀ ਦਮਦਮੀ ਟਕਸਾਲ ਅਤੇ ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਜੀ ਖਾਲਸਾ ਭਿੰਡਰਾਵਾਲੇ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ।
ਇਹ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ ਕਿ ਪੂਰੇ ਖਾਲਸੇ ਪੰਥ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਿਚ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਉਹ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਸ ਔਖੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਵੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਿੱਖ ਲੀਡਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮਾਗਮ, ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰੇ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਕੇ ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ।
ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਇਕ ਮਾਰਚ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ 300 ਸਾਲਾ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦੇ ਯਾਦਗਾਰ ਵਜੋਂ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਰਾਮ ਪੁਰ ਖੇੜਾ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਸੜਕਾਂ,ਪੁਲਾਂ ਅਤੇ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। ਖਾਲਸਾ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਕਾਲਜਾਂ ਨੂੰ ਅਥਾਹ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਗਰੀਬ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਨੌਕਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਚ ਵਿਦਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਮੁਫਤ ਕੈਂਪ, ਮੁਫਤ ਡਾਕਟਰੀ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਹੁਣ ਵੀ ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਇਹ ਪ੍ਰਥਾ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਾਬਾ ਸੇਵਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਥਾਈ ਐਲੋਪੈਥਿਕ ਅਤੇ ਹੋਮਿਓਪੈਥਿਕ ਕਲੀਨਿਕ, ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਕੇਂਦਰ, ਆਧੁਨਿਕ ਸਹੂਲਤਾਂ, ਬੁਢਾਪਾ ਕੇਅਰ ਹੋਮ, ਕੀਰਤਨ ਵਿਦਿਆਲਾ, ਸਿਖ ਸਿਖਲਾਈ ਸੰਸਥਾ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁਫਤ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਥ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਉਹ 1982 ਵਿਚ ਧਰਮ ਯੁੱਧ ਮੋਰਚੇ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਝਿਜਕਦੇ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਜੀ ਖਾਲਸਾ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੁਢਾਪੇ ਅਤੇ ਅਵਾਜਾਈ ਸਿਹਤ ਕਾਰਨ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੂੰ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿਚ ਨਾ ਜਾਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਵੀ ਨਾਲ ਸਨ।
ਆਪ ਜੀ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੈਰੋਕਾਰ ਜੇਲ੍ਹ ਗਏ ਅਤੇ ਮੋਰਚੇ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਸਖ਼ਤ ਜੇਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਸਥਿਤੀ ਵਿਗੜ ਗਈ ਅਤੇ ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਹਰ ਡਾਕਟਰੀ ਇਲਾਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਧੀਨ, *4 ਜਨਵਰੀ 1983 ਨੂੰ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਮੈਡੀਕਲ ਸਾਇੰਸਜ਼, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਆਖਰੀ ਸਾਹ ਲਿਆ।*
ਆਪ ਜੀ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਹਿਰਾ (ਅੰਤਿਮ ਅਰਦਾਸ) ਵਿਖੇ “ਸ਼ਹੀਦ” ਵਜੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
Courtesy : ਹਮ ਚਾਕਰ ਗੋਬਿੰਦ ਕੇ
