M J B Kanya Vidyalaya

जापानमध्ये 'टीचर्स डे' नाही, हे माहीत झाल्यावर आश्चर्यचकित होऊन मी एका सहकाऱ्याला विचारले. तो म्हणाला:

आमच्याकडे 'टीचर्स डे' असा अस्तित्व नाही.
माझ्या मनात एक विचार आला. "एक देश जो आर्थिक, विज्ञान आणि तंत्रज्ञानात खूप अग्रगण्य आहे, तो शिक्षकांप्रती आदर दर्शविण्यासाठी 'शिक्षक दिन' का साजरा करत नाहीत ?

एकदा, कार्यालयातील कामानंतर, यमामोटा नावाच्या त्या मित्राने मला आपल्या घरी आमंत्रित केले. त्यासाठी आम्हाला मेट्रोने जावं लागलं. तिथं लोकांची गर्दी होती. माझ्याकडे एक बॅग सुद्धा होती. अचानक, माझ्या बाजुला बसलेल्या वयस्क व्यक्तीने स्वतः उठून मला त्यांच्या आसनावर बसण्याची विनंती केली. वृद्ध व्यक्तीच्या ही सत्कारपूर्ण व्यवहाराची मी ओशाळून गेलो.
हा वृद्ध माणूस मला त्यांची जागा बसायला का देत असेल, हा प्रश्न मी यमामोटा यांना विचारला. माझ्याकडे असलेल्या 'शिक्षक' या टॅग कडे पाहून त्यांनी बसायला आसन दिले आहे, असं तो म्हणाला. मला अभिमान वाटला.
ही यमामोटांना भेटण्याची माझी पहिली वेळ होती, त्यामुळे एखादी भेटवस्तू त्यांच्यासाठी घ्यावी, असं मला वाटलं. मी दुकानाबद्दल विचारलं. ते म्हणाले की थोडं अंतरावर खास शिक्षकांसाठीचं एक दुकान आहे, ज्यात विविध वस्तू कमी किंमतीने विकत घेण्याची सुविधा दिली जाते. हा मला दुसरा सुखद धक्का होता.

या सोयीसुविधा फक्त शिक्षकांसाठीच आहेत का ? मी प्रश्न केला.
यमामोटा म्हणाले:
जापानमध्ये, शिक्षकी पेशा हा सर्वात प्रतिष्ठित पेशा आहे आणि शिक्षक हा सर्वात आदरणीय व्यक्ती आहे. जापानी उद्योजकांना शिक्षक त्यांच्या दुकानांमध्ये येताना अत्यंत आनंद होतो, त्यांना तो त्यांचा सन्मान वाटतो.
जापानमध्ये माझ्या प्रवासाच्या काळात, मला शिक्षकांच्या प्रती जापानी लोकांकडून अत्यंत सम्मान मिळतो, याची अनेकदा प्रचिती आली. त्यांना मेट्रोमध्ये विशेष आसने आरक्षित असतात, त्यांच्यासाठी विशेष दुकाने आहेत, जपानमध्ये शिक्षकांना कोणत्याही प्रकारच्या प्रवासाच्या तिकीटांसाठी रांगेत उभं टाकावं लागत नाही.
म्हणूनच की काय ! जपानमध्ये शिक्षकांसाठी 'शिक्षकदिन' या दिवसाची गरज नाही, कारण तिथे शिक्षकांच्या जीवनातील प्रत्येक दिवस हा सणच असतो.
या कथेची माहिती सर्वांना सांगा. समाजाला शिक्षकांच्या प्रती आदर वाढावा. आपल्या शिक्षक सहकाऱ्यांना ही कथा पुन्हा सांगा, त्यांची छाती अभिमानानं फुलुन जाईल.
माझ्या शिक्षकांनो, माझा तुमच्या चरणी प्रणाम

*- रुस्तम बिसेनोव*