20/12/2025
ଶୀର୍ଷକ: ଗୁରୁ-ଶିଷ୍ୟର ଅପୂର୍ବ ସଂଯୋଗ: କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରୁ ନିଜ ମାଟି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ 🎓🙏
କିଛି ସମୟ ଫେରିଯାଏ ଅତୀତର ସେହି ସ୍ମୃତିର ସହରକୁ... ଯେତେବେଳେ ମୁଁ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ B.Ed. ପଢୁଥିଲି। ହଷ୍ଟେଲର ସେହି ଶାନ୍ତ ସନ୍ଧ୍ୟାଗୁଡ଼ିକ ଆଜି ବି ଆଖି ଆଗରେ ନାଚିଯାଏ। ଆମର ପ୍ରିନ୍ସିପାଲ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ସୁଶାନ୍ତ ସାର୍ କେବଳ ପାଠ ପଢ଼ାଉ ନଥିଲେ, ବରଂ ଜଣେ ଅଭିଭାବକ ସାଜି ଆମର ସବୁ ସୁବିଧା-ଅସୁବିଧା ବୁଝୁଥିଲେ। ସାର୍ ପଢ଼ାଉଥିବା 'Advanced Educational Psychology' ଆଜି ବି ମୋ ଶିକ୍ଷକତା ଜୀବନର ପାଥେୟ। ସେତେବେଳେ ସାର୍ଙ୍କର ସେହି ମୂଲ୍ୟବାନ Guidance ହିଁ ମୋତେ ଜଣେ ଶିକ୍ଷକ ହେବାର ସୁଯୋଗ ଓ ସୌଭାଗ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା।
ସେହି ସ୍ମୃତିକୁ ନେଇ କିଛି ପଦ...
ସମୟର ବାଲିଘରୁ ଉଙ୍କିମାରେ ସେହି ସ୍ମୃତି ଅମଳିନ,
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରୁ ଆରମ୍ଭ ଶିକ୍ଷା, ଧନ୍ୟ ସେ ଗୁରୁ-ଜ୍ଞାନ।
ହଷ୍ଟେଲ ସନ୍ଧ୍ୟା, ଗୁରୁଙ୍କ ଶିକ୍ଷା, ଆଉ ସେ ସାରଥୀ ସଙ୍ଗ,
ତାଙ୍କରି ଗାଇଡାନ୍ସ ଦେଖାଇଲା ମୋତେ ଶିକ୍ଷକତାର ପଥ।
ଆଜି ୧୨ବର୍ଷ ପରେ ସେହି ସମୟ ପୁଣି ଫେରିଆସିଲା ଭଳି ଲାଗୁଛି। ସୁଶାନ୍ତ ସାର୍ ଏବେ ଆମ ଜିଲ୍ଲା (ଜଗତସିଂହପୁର)ର ADEO ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟରତ। ଗତ ୧୯ ଓ ୨୦ ଡିସେମ୍ବରରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ "District Level Training on Career Guidance" ଶିବିରରେ ପୁଣି ସାର୍ଙ୍କୁ ଭେଟିବାର ସୌଭାଗ୍ୟ ମିଳିଲା। ଯେଉଁ ଗୁରୁ ଦିନେ ଜୀବନ ଗଢ଼ିବାକୁ "Guidance" ଦେଇଥିଲେ, ଆଜି ତାଙ୍କରି ହାତରୁ ଏହି ପ୍ରଶିକ୍ଷଣର ମାନପତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରିବା ମୋ ପାଇଁ ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣତା।
ଶିଳ୍ପୀ ସେହି ସୁଶାନ୍ତ ସାର୍, ମୁଁ ତାଙ୍କରି ଗଢ଼ା ଏକ ମୂର୍ତ୍ତି,
ଆଜି ତାଙ୍କ ହାତରୁ ମାନପତ୍ର ପାଇ, ପାଇଲି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୂର୍ତ୍ତି।
ଏହା କେବଳ ଏକ ମାନପତ୍ର ନୁହେଁ, ଗୁରୁଙ୍କ ଦତ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ,
ଛାତ୍ର ହୃଦୟେ ରହିବ ସାଇତା, ସେଇ ଅଭୁଲା ଅନୁଭବ।
ଅନୁଭବର କିଛି କଥା:
ଜୀବନରେ ଆମେ ଯେତେ ଆଗକୁ ଗଲେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଚେର ଏବଂ ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କୁ କେବେ ଭୁଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କୃତଜ୍ଞତା ହିଁ ଜଣେ ଶିକ୍ଷକର ପ୍ରକୃତ ପରିଚୟ। ମନେରଖନ୍ତୁ, ଜଣେ ଭଲ ଶିକ୍ଷକ ହେବା ପାଇଁ ଜୀବନସାରା ଜଣେ ଭଲ "ଛାତ୍ର" ହୋଇ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ।
ପ୍ରଣାମ ସାର୍, ଆପଣଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ସଦାକାଳ ମୋ ପଥ ପ୍ରଦର୍ଶକ ହୋଇ ରହୁ।