18/05/2026
این متن را امروز در جایی خواندم؛
"یوزارسیف هم که باشی اول اقتصاد مردم را سامان بده و کشور بحران زده ات را نجات بخش، سپس مردم عاشقانه خدایت را میپرستند"
انسان با فقر، گرسنهگی، مشکلات و بلاها، بیماری، رنج و درد، آفات و مصیبت، طعنه دوست و دشنه دشمن، نگاههای حقارت و ترحم، اشک زن و فرزند، گرمی و سردی .... با هر نوع دشواری میتواند دوام بیآورد و زندگی نماید.
اما با بیعدالتی و ظلم نه!
با استبداد و خودکامهگی نه!
با اندیشه ضحاک و فرعونی نه!
با کسانی که بر سر اندیشه خدایی و باداری و فرمانروایی بیقید و شرط دارند نه!
این یادداشت را امروز از جایی پیدا نمودم و با رنج که از تک تک حروف آن خطوط که با دست خط زشت نوشته را احساس نمودم؛ در جهان و در عصر تکنالوژی و اندیشه ما هنوز که هنوز است انسانها را به بردهگی و تسلیم وادار میسازیم و تا توانایی داریم از جنون باداری دست نمیکشیم و با زر یا زور، با فروپاشی غرور یا سرکوب اجتماعی، با هرم فشار اقتصادی یا انزوای فزیکی طرف را مجبور میسازیم حلقه زنجیر را بر گردنش بیاندازد و سر تسلیم فرو آورد.
