KIM & CING

24/09/2026

24/09/2026

စိတ်ပျက်တဲ့နေ့တေမှာ ဖတ်သင့်တဲ့စာ။

ဒီနေ့ မင်းစိတ်ပျက်နေရင်…
အရင်ဆုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။

တစ်ချို့နေ့တွေမှာ
ဘယ်လောက်ကြိုးစားကြိုးစား
အရာအားလုံးက ကိုယ်မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မလာဘူး။

လုပ်သမျှအလုပ်တွေ အဆင်မပြေဘူး။
ကြိုးစားသလောက် ရလဒ်မရဘူး။
ယုံကြည်ထားတဲ့လူက စိတ်ပျက်စေတယ်။
ကိုယ်မျှော်လင့်ထားတဲ့အရာကလည်း
မျှော်လင့်ချက်နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သွားတယ်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာ
“ငါ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မအောင်မြင်သေးတာလဲ”
“ငါ့ဘဝက ဘာလို့ အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲလဲ”
ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်မေးမိတတ်ကြတယ်။
ဒါပေမယ့်…

စိတ်ပျက်နေတဲ့နေ့တစ်နေ့က
မင်းဘဝတစ်ခုလုံး မဟုတ်ဘူး။

ဒီနေ့ မအောင်မြင်တာနဲ့
မင်းဟာ မအောင်မြင်တဲ့လူ ဖြစ်မသွားဘူး။

ဒီနေ့ အားနည်းနေတာနဲ့
မင်းဟာ အားနည်းတဲ့လူ မဟုတ်ဘူး။

တစ်ရက်တာ ရလဒ်ဆိုးတာနဲ့
မင်းကြိုးစားခဲ့တဲ့နေ့တွေ အားလုံး အဓိပ္ပါယ်မဲ့သွားတာလည်း မဟုတ်ဘူး။

တစ်ခါတလေ
ဘဝက မင်းကို ရပ်ခိုင်းနေတာပါ။

ပြန်စဉ်းစားဖို့…
ပြီးတော့ ပြန်စဖို့။

မင်းအခု မြင်နေရတာက
လမ်းပိတ်နေသလို ဖြစ်နေနိုင်တယ်။

ဒါပေမယ့်
လမ်းပိတ်တာနဲ့ လမ်းမရှိတော့တာ မတူဘူး။

တစ်လမ်းပိတ်ရင်
တစ်လမ်းရှာရတယ်။

တစ်ခါမအောင်မြင်ရင်
နောက်တစ်ခါ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ စဉ်းစားရတယ်။

အရေးကြီးတာက
စိတ်ပျက်တဲ့အချိန်မှာ
ဘဝတစ်ခုလုံးကို ဆုံးဖြတ်ချက်မချလိုက်ဖို့ပဲ။

ဒီနေ့ မင်းစိတ်မကောင်းလို့
မနက်ဖြန်လည်း ဒီလိုပဲ ဖြစ်မယ်လို့ မဆုံးဖြတ်နဲ့။
ဒီနေ့ မင်းအခြေအနေမကောင်းလို့
အနာဂတ်လည်း မကောင်းတော့ဘူးလို့ မတွေးနဲ့။

ဘဝမှာ
အခက်ခဲဆုံးအချိန်တွေက
တစ်ခါတလေ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပိုသိလာစေတယ်။

ဘယ်သူက ကိုယ့်ဘေးမှာ တကယ်ရှိလဲ သိလာတယ်။
ကိုယ်ဘာကို တကယ်လိုချင်လဲ သိလာတယ်။
ဘယ်အရာတွေကို လက်လွှတ်သင့်လဲ သိလာတယ်။

ဒါကြောင့်
ဒီနေ့ မင်းလုပ်နိုင်တာ အများကြီးမရှိရင်
နည်းနည်းပဲလုပ်ပါ။

မနက်ဖြန်အတွက် တစ်ခုခုလေး ပြင်ဆင်ပါ။
စာတစ်မျက်နှာဖတ်ပါ။

အလုပ်တစ်ခု ပြီးအောင်လုပ်ပါ။
ကိုယ့်ကိုယ်ကို နည်းနည်းလေး ပြန်ဂရုစိုက်ပါ။

ဘဝကို တစ်ရက်တည်းနဲ့ ပြန်ပြင်ဖို့ မလိုဘူး။

တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့
နည်းနည်းစီ ပြန်တည်ဆောက်သွားရင် ရပြီ။

ပြီးတော့…

မင်းအခုရောက်နေတဲ့နေရာက
မင်းရဲ့နောက်ဆုံးနေရာ မဟုတ်ဘူး။

ဒီနေ့ မင်းစိတ်ပျက်နေတာက
မင်းဘဝအဆုံးမဟုတ်ဘူး။
တစ်နေ့ကျရင်
အခုလိုနေ့တွေကို ပြန်ကြည့်ပြီး
“အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ငါသာ လက်မလျှော့ခဲ့လို့
အခုဒီနေရာကို ရောက်လာတာပဲ”
လို့ ပြောနိုင်တဲ့နေ့ ရှိလာလိမ့်မယ်။

မနက်ဖြန်အတွက် တစ်ခုခုလေး ပြင်ဆင်ပါ။
စာတစ်မျက်နှာဖတ်ပါ။
အလုပ်တစ်ခု ပြီးအောင်လုပ်ပါ။
ကိုယ့်ကိုယ်ကို နည်းနည်းလေး ပြန်ဂရုစိုက်ပါ။

ဘဝကို တစ်ရက်တည်းနဲ့ ပြန်ပြင်ဖို့ မလိုဘူး။

တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့
နည်းနည်းစီ ပြန်တည်ဆောက်သွားရင် ရပြီ။

ပြီးတော့…

မင်းအခုရောက်နေတဲ့နေရာက
မင်းရဲ့နောက်ဆုံးနေရာ မဟုတ်ဘူး။

ဒီနေ့ မင်းစိတ်ပျက်နေတာက
မင်းဘဝအဆုံးမဟုတ်ဘူး။

တစ်နေ့ကျရင်
အခုလိုနေ့တွေကို ပြန်ကြည့်ပြီး
“အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ငါသာ လက်မလျှော့ခဲ့လို့
အခုဒီနေရာကို ရောက်လာတာပဲ”
လို့ ပြောနိုင်တဲ့နေ့ ရှိလာလိမ့်မယ်။

ဒါကြောင့် ဒီနေ့တော့
အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းဖို့ မကြိုးစားနဲ့။

အသက်ရှူပါ။
နားပါ။
ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခဏလောက် နားလည်ပေးပါ။

ပြီးရင်…

မနက်ဖြန်မှာ
ပြန်စကြမယ်။

မင်းဘဝက
ဒီနေ့တစ်နေ့ထက် အများကြီးပိုကြီးမားတယ်။


onfidence

23/09/2026

hih pen ngaihsut huai lua, manmahmah
lametna a neilote lametna a guan Zeisu, lawmneilote i lawm Zeisu hi in, it bawl zolbawlin Zeisu tawh ki muhsak ding ahun hoih pen hi.
ih ci mawh ih lungsim kitapzan ciang Zeisu ki lunggulh tek hi.

23/09/2026

ဘယ်သူ့ကြောင့်နဲ့မှ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်အကြည်ဓာတ် မပျက်စေဖို့

လူတွေနဲ့ ဆက်ဆံရတဲ့ဘဝမှာ ကိုယ်က ဘယ်လောက်ပဲ ရိုးသားကောင်းမွန်အောင် နေပါစေ… ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်အေးချမ်းမှုကို လာပြီး အနှောင့်အယှက်ပေးမယ့်သူတွေကိုတော့ ရှောင်လွှဲလို့ မရပါဘူး။

ကိုယ်က ပြုံးပြလိုက်တာကို မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြန်တုံ့ပြန်တဲ့သူရှိမယ်။
ကိုယ်က စေတနာနဲ့ ကူညီလိုက်တာကို နောက်ကွယ်မှာ အတင်းအဖျင်းပြောတဲ့သူရှိမယ်။
အကြောင်းမဲ့ စကားတစ်ခွန်းနဲ့ ကိုယ့်စိတ်ကို ပျက်စီးအောင်လုပ်သွားတဲ့သူလည်း ရှိမယ်။

ဒါပေမယ့် တစ်ခုတော့ သတိထားဖို့လိုတယ်။

သူတို့ရဲ့ အပြုအမူကြောင့် ကိုယ့်စိတ်အခြေအနေကို သူတို့လက်ထဲ အပ်မထားမိဖို့ပါ။

တစ်ယောက်ယောက်က ကိုယ့်ကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်လိုက်တယ်။
ကိုယ်ကလည်း ဒေါသနဲ့ ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်တယ်။
ပြီးတော့ အဲဒီအကြောင်းကို တစ်နေ့လုံးတွေးပြီး စိတ်ပျက်နေတယ်။

ဒီလိုဆိုရင် သူတို့က ကိုယ့်ကို တစ်ခဏပဲ စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးသွားတာမဟုတ်တော့ဘူး။ ကိုယ့်ရဲ့ တစ်နေ့တာလုံးကိုပါ သူတို့လက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်မိတာပါ။

လူတစ်ယောက်က ကိုယ့်အပေါ် ဘယ်လိုပြုမူမလဲဆိုတာ ကိုယ်အမြဲတမ်း ထိန်းချုပ်လို့မရပါဘူး။
ဒါပေမယ့် သူတို့ရဲ့ အပြုအမူအပေါ် ကိုယ်ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မလဲဆိုတာတော့ ကိုယ်ရွေးချယ်နိုင်ပါတယ်။

တစ်ခါတလေ တိတ်တိတ်နေလိုက်တာက အရှုံးမဟုတ်ပါဘူး။
ပြန်မပြောလိုက်တာက အားနည်းချက်မဟုတ်ပါဘူး။
အရာရာကို လိုက်ရှင်းပြမနေတော့တာကလည်း ကိုယ်မှားနေလို့ မဟုတ်ပါဘူး။

ကိုယ့်စိတ်အေးချမ်းမှုကို တန်ဖိုးထားတတ်လာတာပါ။

ကြည်လင်နေတဲ့ ရေကန်ထဲကို ရွှံ့ခဲတစ်ခဲ ပစ်ချလိုက်ရင် ရေက ခဏတော့ နောက်ကျိသွားမှာပါ။ ဒါပေမယ့် ငြိမ်ငြိမ်လေးထားလိုက်ရင် အနယ်တွေက အောက်ခြေကို ပြန်ကျပြီး ရေက ပြန်ကြည်လာတတ်ပါတယ်။

လူတွေရဲ့ စကားတွေ၊ အပြောအဆိုတွေ၊ မနာလိုမှုတွေ၊ နားလည်မှုလွဲတာတွေကလည်း အဲဒီရွှံ့ခဲတွေလိုပါပဲ။

သူတို့က ပစ်ချပြီး ထွက်သွားပြီဆိုရင် ကိုယ်က အဲဒီရွှံ့ကို တုတ်နဲ့ ပြန်မွှေနေဖို့ မလိုပါဘူး။

တစ်ခါတလေ ကိုယ်ချစ်တဲ့သူတွေ၊ ကိုယ်တန်ဖိုးထားတဲ့သူတွေကတောင် ကိုယ့်ရဲ့စေတနာကို နားလည်မပေးနိုင်တဲ့အချိန်တွေ ရှိတတ်ပါတယ်။

အဲဒီအခါတိုင်း “ငါက ဒီလိုသဘောနဲ့ လုပ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး” ဆိုပြီး အတင်းရှင်းပြဖို့ မလိုပါဘူး။

ကိုယ်ရိုးသားခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ ကိုယ့်နေရာမှာ ကိုယ်တည်ငြိမ်နေဖို့ပဲ လိုပါတယ်။

လူတိုင်းနားလည်မှ ကိုယ်က တန်ဖိုးရှိတာမဟုတ်သလို၊ လူတိုင်းက ကိုယ့်ကို ကောင်းတယ်လို့ သတ်မှတ်မှ ကိုယ်ကောင်းတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။

တချို့နားလည်မှုလွဲတာတွေကို အချိန်ကပဲ ဖြေရှင်းပေးသွားတတ်ပါတယ်။

အလုပ်ခွင်မှာလည်း ဒီလိုပါပဲ။ ကိုယ့်ကို ကျော်တက်ချင်လို့ အနှောင့်အယှက်ပေးတဲ့သူတွေ ရှိနိုင်တယ်။ ကိုယ့်ကြိုးစားမှုကို အသိအမှတ်မပြုတဲ့သူတွေ ရှိနိုင်တယ်။

ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ရဲ့ အချိန်နဲ့ စွမ်းအင်ဆိုတာ အကန့်အသတ်ရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေပါ။

အဲဒီအရာတွေကို ကိုယ့်ကို မကြိုက်တဲ့သူတွေအပေါ် တစ်နေ့လုံး စိတ်ကုန်ခံပြီး သုံးမလား၊ ကိုယ့်ဘဝတိုးတက်ဖို့အတွက် သုံးမလားဆိုတာ ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ရမှာပါ။

လမ်းမှာ ဟောင်တဲ့ခွေးတိုင်းကို လိုက်ပြီး ခဲနဲ့ပေါက်နေမယ်ဆိုရင် ကိုယ်သွားမယ့်ခရီးကို ဘယ်တော့မှ မရောက်နိုင်ပါဘူး။

ဘဝမှာ တကယ့်အောင်မြင်မှုဆိုတာ ကိုယ့်ကို ထိခိုက်စေတဲ့သူတိုင်းကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။

သူတို့ကြောင့် ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်အေးချမ်းမှု မ‌ပျောက် ပျက်ဘဲ၊ ကိုယ့်ရဲ့ လမ်းကို ကိုယ်ဆက်လျှောက်နိုင်တာပါ။

နာကျင်ရင် နာကျင်ပါစေ။
ဒေါသထွက်ရင် ခဏဒေါသထွက်ပါစေ။
ဝမ်းနည်းရင် ဝမ်းနည်းခွင့်ပေးပါ။

ဒါပေမယ့် အဲဒီခံစားချက်တွေကို ကိုယ့်ဘဝရဲ့ အိမ်ရှင်တော့ မဖြစ်စေပါနဲ့။

အပြင်လောကကြီးက ဘယ်လောက်ပဲ ဆူညံနေပါစေ…
လူတွေက ကိုယ့်အပေါ် ဘယ်လောက်ပဲ မတရားပြုမူပါစေ…

ကိုယ့်အတွင်းစိတ်ကိုတော့ ကိုယ်တိုင် ကာကွယ်ထားပါ။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့…

ငွေကြေးတွေ ဆုံးရှုံးသွားရင် ပြန်ရှာလို့ရတယ်။
အခွင့်အရေးတွေ လွတ်သွားရင် နောက်ထပ်အခွင့်အရေး ရှာလို့ရတယ်။
လူတချို့ ထွက်သွားရင်လည်း ဘဝက ဆက်လက်လည်ပတ်နေမှာပါ။

ဒါပေမယ့် ကိုယ့်စိတ်အေးချမ်းမှုကို ကိုယ်တိုင်ဆုံးရှုံးလိုက်မိရင်တော့ ပြန်တည်ဆောက်ဖို့ အချိန်အများကြီး လိုတတ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဘယ်သူ့ကြောင့်နဲ့မှ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်အကြည်ဓာတ်ကို အပျက်မခံပါနဲ့။

သူတို့ရဲ့ အပြုအမူကို သူတို့ပိုင်ပါစေ။
ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်အေးချမ်းမှုကိုတော့ ကိုယ်ပိုင်ထားပါ။

ဘဝမှာ လူတိုင်းကို ပြောင်းလဲလို့မရပေမယ့်
ကိုယ့်ရဲ့ တုံ့ပြန်ပုံကိုတော့ ကိုယ်ရွေးချယ်လို့ရပါတယ်
အဲဒီရွေးချယ်ခွင့်ကို တန်ဖိုးထားတတ်လာတဲ့နေ့ကစပြီး…
သူများရဲ့ အပြောအဆိုထက် ကိုယ့်ရဲ့ အေးချမ်းမှုကို ပိုတန်ဖိုးထားတတ်လာလိမ့်မှာဖြစ်ပါကြောင်း ချစ်မိတ်ဆွေများအတွက်မျှ​ဝေပါတယ်။

# # # #

22/09/2026

ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ပူလောင်မှုတွေ ကင်းဝေးပြီး
စိတ်အေးချမ်းရတဲ့ နေထိုင်မှုမျိုးကိုပဲ
တန်ဖိုးထားမိပါတယ်
ကိုယ့်ကြောင့် အခြားသူတွေ
စိတ်မညိုးနွမ်းစေသလို
ဘယ်သူ့ကြောင့်မှလည်း
ကိုယ့်ရဲ့ အေးချမ်းမှုကို
ဖျက်ဆီးခွင့်မပေးပါဘူး
ကြုံတွေ့ရသမျှ အရာရာဟာ
ခဏတာ အခိုက်အတန့်လေးတွေပဲမို့လို့
ပေါ့ပါးတဲ့ စိတ်နဲ့ပဲ ခြေလှမ်းတိုင်းကို
သန့်ရှင်းအေးချမ်းစွာ
လျှောက်လှမ်းသွားပါတော့မယ်

22/09/2026

22/09/2026

ကိုယ့်ကို အမြင်မကြည်တဲ့သူတွေအတွက် အချိန်ကုန်မခံပါနဲ့။
သူတို့ ဘယ်လိုပဲထင်ထင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ကိုယ့်လမ်းကို ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ဆက်လျှောက်ပါ။
အဲ့လိုနေတတ်လာတဲ့အခါ ဘယ်သူမှ ကိုယ့်ကို လာထိလို့မရတော့ဘူးဆိုတာ သူတို့အလိုလို သိသွားပါလိမ့်မယ်။

Yesyes

22/09/2026

တကယ်ပါ

21/09/2026

စကားကြောင့် စိတ်မညစ်ချင်ရင်…
ကြားရုံပဲ နားထောင်ပါ၊ နှလုံးသားအထိ မပို့ပါနဲ့။”

ဘဝမှာ တစ်ခါတလေ ကိုယ့်စိတ်ကို ပင်ပန်းစေတာ လောကကြီး အပြစ်ကြောင့် ဟုတ်ပါဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုရင် လူတစ်ယောက် ပြောလိုက်တဲ့ စကားတစ်ခွန်းကို ကိုယ်တိုင်က အိမ်ပြန်သယ်လာပြီး ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်တွေးနေမိတာပါ။

ပြောသူကတော့ ပြောပြီး မေ့သွားလောက်ပြီ။ ကိုယ်ကတော့ ညအိပ်ရာဝင်တဲ့အထိ ပြန်ကြားနေရတုန်း။ တစ်ခါတလေများဆိုရင် သူမေ့သွားတဲ့စကားကို ကိုယ်က နှစ်ရက်၊ သုံးရက်လောက် ဆက်ပြီး သယ်ထားမိတယ်။ အဲဒီအခါ ကျွန်တော်တို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်မေးကြည့်ဖို့ လိုပါတယ်။ “သူပြောတဲ့စကားကို ငါ ဘာကြောင့် ငါ့စိတ်ထဲမှာ ဒီလောက်ကြာကြာ သိမ်းထားမိတာလဲ…” လို့ ပေါ့။

တကယ်နားလည်ထားရမယ့် အရာက တစ်ယောက်ရဲ့ ပါးစပ်ကထွက်လာတဲ့ စကားတစ်ခွန်းဟာ သူ့အမြင်တစ်ခုလောက်ပါ။ ဒါက ကိုယ့်ဘဝရဲ့ အမှန်တရား မဟုတ်သေးပါဘူး။ သူက ကိုယ့်ကို မတော်ဘူးလို့ ပြောဆိုတိုင်း၊ ကိုယ်က မတော်တဲ့လူ ဖြစ်သွားတာ မဟုတ်ပါဘူး။

သူက ကိုယ့်တန်ဖိုးအစစ်ကို မမြင်နိုင်ဘူး။ အဲဒါကြောင့်မို့ ကိုယ့်တန်ဖိုး လျော့မသွားပါဘူး။ တချို့လူတွေက ကိုယ့်ကို သူတို့ရဲ့ စိတ်အခြေအနေထဲကနေ ကြည့်ကြတာပါ။ သူတို့နာကျင်နေတဲ့အချိန်မှာ ကိုယ့်ကို နာကျင်အောင် ပြောမိနိုင်တယ်။ သူတို့မကျေနပ်တဲ့အရာတွေကို ကိုယ့်အပေါ် ပုံချမိနိုင်တယ်။

ဒါကြောင့် သူများရဲ့စကားတိုင်းကို ကိုယ့်အကြောင်းအဖြစ် မယူဆဖို့ပါ။ စကားတစ်ခွန်းကြားရင် ခဏရပ်ပါ။ “ဒီစကားထဲမှာ ငါယူသင့်တဲ့အရာရှိလား” လို့ စဉ်းစားပါ။ ရှိရင် သင်ခန်းစာယူပါ။ မရှိရင် လွှတ်ချပြီးပေးသွား လိုက်ပါ။

အရာရာတိုင်းကို ရင်ထဲထည့်ထားမိရင် နှလုံးသားက တဖြည်းဖြည်း လေးလံလာလိမ့်မယ်။ တစ်ခါတလေ Let it go ဆိုတာ မေ့ပစ်လိုက်တာထက် ကိုယ့်စိတ်ကို မလိုအပ်တဲ့ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကနေ ကယ်တင်လိုက်တာပါ။

အမှန်က လောကမှာ လူတိုင်းကို ပြန်ရှင်းပြနေဖို့ မလိုပါဘူး။ လူတိုင်းကို ကိုယ့်ဘက်က အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေဖို့လည်း မလိုပါဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယ်ကိုယ်သိနေတယ်ဆိုရင်
တချို့အဖြေတွေက တိတ်ဆိတ်ခြင်းထဲမှာပဲ ပြည့်စုံနေပြီးသားမဟုက်လား။

Silence is sometimes self-respect. “တစ်ခါတလေ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ တိတ်တိတ်လေးနေလိုက်တာက… ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လေးစားတန်ဖိုးထားတာပါပဲ။” မပြန်ပြောတာဟာ မပြောတတ်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြန်ပြောလိုက်ရင် ကိုယ့်စိတ်အေးချမ်းမှု ပျောက်သွားမယ်ဆိုတာ သိလို့ပါ။

ဘဝမှာ အသက်ကြီးလာတာနဲ့အမျှ ကျွန်တော်တို့ သင်ယူလာရတာတစ်ခု ရှိပါတယ်။
အဲဒါကက “လူတိုင်းရဲ့စကားကို နားထောင်လို့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် လူတိုင်းရဲ့စကားကို နှလုံးသားထဲ ထည့်ထားဖို့တော့ မလိုအပ်ပါဘူး။”

ကိုယ့်အိမ်ထဲကို လူတိုင်း ဝင်ခွင့်မပေးသလို ကိုယ့်နှလုံးသားထဲကိုလည်း စကားတိုင်း ဝင်ခွင့်မပေးသင့်ပါဘူး။ ဒါဟာ မာနကြီးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ Boundary ရှိလာတာပါ။ ကိုယ့်စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုကို တန်ဖိုးထားတတ်လာတာပါ။

ဘဝမှာ တချို့စကားတွေက ပြန်ဖြေဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး။ တချို့သော အငြင်းပွားမှုတွေက အနိုင်ရဖို့လည်း မလိုပါဘူး။ တချို့လူတွေဆီက နားလည်မှုကိုလည်း အတင်းတောင်းယူနေစရာ မလိုပါဘူး။

ဒါက ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့… ကိုယ့်ဘဝမှာ အရေးကြီးဆုံး အနိုင်ရခြင်းက သူများကို အနိုင်ယူနိုင်ခြင်းထက် ကိုယ့်စိတ်ကို မဆုံးရှုံးသွားခြင်းပါ။

ဒါကြောင့် နောက်တစ်ခါ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ စကားတစ်ခွန်းကြောင့် စိတ်ထိခိုက်လာရင်... ချက်ချင်း စကား မပြန်လိုက်ပါနဲ့။ ချက်ချင်းလည်း မဆုံးဖြတ်ပါနဲ့။ ချက်ချင်းလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။

လုပ်ရမှာက Mindfulness လုပ်ပြီး ခဏငြိမ်ငြိမ်နေပါ။ ပြီးရင် နှာခါင်း👃 နဲ့ အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပါ၊ ပါးစပ်နဲ့ လေကို ပြန်ထုတ်ပါ။ စကားကို စကားအဖြစ်ပဲ ထားကြည့်ပါ။

ပြီးရင် ကြားရုံနဲ့ ရပ်တန့်နိုင်အောင် ကြိုးစားလိုက်ပါ။ နားထောင်ရုံနဲ့ ပြီးဆုံးသွားပါစေ။ စကားတိုင်းကို နှလုံးသားထဲအထိ မပို့ပါနဲ့။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ စကားဟာ ကိုယ့်ဘဝတစ်ခုလုံးကို ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် မရှိပါဘူး။ ကိုယ့်တန်ဖိုးကိုလည်း သူများရဲ့ လျှာပေါ်မှာ တင်မထားပါနဲ့။

အရေးကြီးတာက ကိုယ့်စိတ်ကို ကိုယ်တိုင်စောင့်ရှောက်နိုင်ပါစေ။ ကိုယ့်ငြိမ်းချမ်းမှုကို ကိုယ် တန်ဖိုးထားပါ။ မလိုအပ်တဲ့စကားတွေကိုတော့… လေထဲက လေလိုပဲ ဖြတ်သန်းသွားခွင့်ပေးလိုက်ပါလို့ ပြောချင်ပါတယ်။

K&C