Centre of Indian Knowledge System, DUIET,Dibrugarh

প্ৰাচীন ভাৰতৰ পৰিৱেশ চিকিৎসাৰ ইতিহাস:
অনাদি কালৰ পৰাই সততে সনাতন ধৰ্ম বা চিৰন্তন ধৰ্ম বুলি কোৱা সনাতন সংস্কৃতিয়ে প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি আহিছে। আমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে প্ৰাকৃতিক উপাদানক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা অসংখ্য দেৱতাক পূজা কৰিছিল, যিটো প্ৰথা এই শক্তিসমূহ ঐশ্বৰিক আৰু জীৱনৰ বাবে অপৰিহাৰ্য বুলি বিশ্বাসৰ পৰাই শিপাই আছিল। তথাপিও সময়ৰ লগে লগে আমি এই প্ৰথাবোৰৰ পৰা আঁতৰি আহিছো, আৰু আধুনিক বিজ্ঞানৰ নামত আমি প্ৰকৃতি পূজা অৰ্থাৎ প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি সন্মান বহুলাংশে পৰিত্যাগ কৰিছো। এই পৰিৱৰ্তনৰ পৰিণতি সমগ্ৰ মানৱ জনসংখ্যাৰ বিভিন্ন ৰোগ আৰু স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাৰ পৰা ক্ৰমান্বয়ে স্পষ্ট হৈ পৰিছে।
আমাৰ পৰম্পৰাত সূৰ্য্য (সূৰ্য্য), জল (জল), বায়ু (বায়ু), মাটি (ভূমি), পৃথিৱী (পৃথ্বী), উদ্ভিদ (বনস্পতি), গছ (বৃক্ষ), আৰু বিভিন্ন প্ৰাণী আদি উপাদানবোৰক নিজৰ অবিচ্ছেদ্যতাৰ বাবে শ্ৰদ্ধা কৰা হৈছিল জীৱন বজাই ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত ভূমিকা। এই পূজাৰ ধৰণটো কেৱল প্ৰতীকী নাছিল; ই আছিল এক ব্যৱহাৰিক ব্যৱস্থা যিয়ে মানুহৰ স্বাস্থ্য আৰু মংগলৰ বাবে প্ৰকৃতিৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদানক স্বীকৃতি দিছিল। প্ৰকৃতিৰ ক্ষতি নকৰাকৈ প্ৰগতি বিচৰা বহনক্ষম উন্নয়নৰ ধাৰণাটোৰ শিপা সনাতন সংস্কৃতিৰ পৰাই আছে। আজি বিশ্বই বহনক্ষমতাৰ পিছত লগা সময়ত প্ৰকৃতিৰ শ্ৰদ্ধাৰ গভীৰ সংস্কৃতিৰ অনুপস্থিতিয়ে এই লক্ষ্যক অধিক প্ৰত্যাহ্বানমূলক কৰি তুলিছে।
অথৰ্ববেদৰ দৰে প্ৰাচীন গ্ৰন্থসমূহে বিশুদ্ধ বায়ুৰ ঔষধি মূল্যৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল, জীয়াই থকাৰ বাবে বায়ুৰ গুণাগুণ বজাই ৰখাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিছিল। পৰিৱেশক স্বাস্থ্যৰ বাবে অপৰিহাৰ্য বুলি স্বীকৃতি দিয়া এই প্ৰাচীন প্ৰজ্ঞাই এতিয়া বিশ্বজুৰি প্ৰতিধ্বনিত হৈছে। আমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে পৰিৱেশৰ বিশুদ্ধতা আৰু দীৰ্ঘায়ুৰ মাজৰ সম্পৰ্কক স্বীকাৰ কৰি "সতায়ু ভাৱ" (আপুনি ১০০ বছৰ জীয়াই হওক)ৰ দৰে আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰিছিল। যদিও আধুনিক বিজ্ঞানে উল্লেখযোগ্যভাৱে আগবাঢ়িছে, আজিৰ তাৰিখত অতি কম সংখ্যক ব্যক্তিয়েহে ১০০ বছৰ বয়সত উপনীত হৈছে, যিটো সত্যই পৰিৱেশৰ অৱক্ষয়ৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। প্ৰাচীন ভাৰতত ২০০ বছৰ পৰ্যন্ত জীয়াই থকাৰ বিৱৰণ পোৱা যায়, যিটো দীৰ্ঘায়ু বিশুদ্ধ বায়ু, পানী আৰু চৌপাশৰ বাবেই বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ দ্বাৰা আমাক মনত পেলোৱা হয় যে যেতিয়া আমি প্ৰদূষিত বায়ু উশাহ লওঁ তেতিয়া আমাৰ শৰীৰে ইয়াক প্ৰক্ৰিয়াকৰণ কৰিবলৈ টান পায়, কিয়নো মানুহৰ শৰীৰবিজ্ঞান কেৱল বিশুদ্ধ, প্ৰাকৃতিক পৰিস্থিতিতহে লাভৱান হ’বলৈ ডিজাইন কৰা হৈছে।
প্ৰাচীন ভাৰতীয় ৰীতি-নীতি আৰু পৰম্পৰাত পৰিৱেশ স্বাস্থ্য আৰু জনস্বাস্থ্যৰ প্ৰতি গভীৰ দায়বদ্ধতা দৈনন্দিন জীৱনৰ লগত জড়িত আছিল। পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় সমাজে প্ৰকৃতিৰ সৈতে এক নিস্তব্ধ, গভীৰ সম্পৰ্ক গঢ়ি তুলিছিল, যাৰ শিপা আছিল মানুহ যে প্ৰাকৃতিক জগতৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ। প্ৰাচীন ঋষিসকলে মানুহ আৰু সকলো জীৱিত আৰু অজীৱিত উপাদানৰ মাজত থকা অপৰিহাৰ্য সমন্বয়ক স্বীকাৰ কৰিছিল, পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা আৰু নৈতিক পদ্ধতিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি স্বাস্থ্য আৰু সুখৰ জীৱনৰ পোষকতা কৰিছিল। সময়ৰ লগে লগে এই নীতিসমূহৰ বিকাশ ঘটিছিল ৰীতি-নীতি আৰু মূল্যবোধভিত্তিক পৰম্পৰালৈ। দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে আজিৰ প্ৰযুক্তি-চালিত সভ্যতাত এই যুগ যুগ ধৰি চলি অহা প্ৰথাবোৰৰ বহুখিনি নোহোৱা হৈ গৈছে, যাৰ ফলত আমাৰ জীৱন-ধাৰণকাৰী ব্যৱস্থাত নেতিবাচক প্ৰভাৱ পৰিছে। এতিয়া আগৰ তুলনাত অধিক এই মূল্যৱান পৰম্পৰাবোৰক পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ জৰুৰী প্ৰয়োজনীয়তা আহি পৰিছে—সেয়া মূল ৰূপতেই হওক বা অভিযোজিত ৰূপতেই হওক—আধুনিক জীৱনশৈলীৰ সৈতে মিল ৰাখিবলৈ আৰু প্ৰকৃতিৰ সৈতে বহনক্ষম সহাৱস্থান নিশ্চিত কৰিবলৈ।
प्राचीन भारत में पर्यावरण चिकित्सा का इतिहास:
अनादि काल से, सनातन संस्कृति, जिसे अक्सर सनातन धर्म या शाश्वत धर्म के रूप में जाना जाता है, ने प्रकृति के प्रति श्रद्धा पर जोर दिया है। हमारे पूर्वज प्राकृतिक तत्वों का प्रतिनिधित्व करने वाले कई देवताओं की पूजा करते थे, एक प्रथा जो इस विश्वास पर आधारित थी कि ये शक्तियाँ दिव्य हैं और जीवन के लिए आवश्यक हैं। फिर भी, जैसे-जैसे समय बीतता गया, हम इन प्रथाओं से दूर होते गए और आधुनिक विज्ञान के नाम पर हमने प्रकृति की पूजा यानी प्रकृति के प्रति सम्मान को काफी हद तक त्याग दिया। इस बदलाव के परिणाम पूरी मानव आबादी की विभिन्न बीमारियों और स्वास्थ्य समस्याओं से स्पष्ट होते जा रहे हैं।
हमारी परंपरा में, सूर्य (सूर्य), जल (जल), वायु (वायु), मिट्टी (भूमि), पृथ्वी (पृथ्वी), पौधे (वनस्पति), पेड़ (वृक्ष) और विभिन्न जानवरों जैसे तत्वों को जीवन को बनाए रखने में उनकी अभिन्न भूमिका के लिए सम्मानित किया जाता था। पूजा का यह रूप केवल प्रतीकात्मक नहीं था; यह एक व्यावहारिक प्रणाली थी जो मानव स्वास्थ्य और कल्याण में प्रकृति के महत्वपूर्ण योगदान को पहचानती थी। सतत विकास की अवधारणा, जो प्रकृति को नुकसान पहुँचाए बिना प्रगति की तलाश करती है, सनातन संस्कृति में निहित है। जबकि आज दुनिया स्थिरता का पीछा करती है, प्रकृति के प्रति गहरी श्रद्धा की संस्कृति की अनुपस्थिति इस लक्ष्य को और अधिक चुनौतीपूर्ण बनाती है। अथर्ववेद जैसे प्राचीन ग्रंथों ने शुद्ध हवा के औषधीय मूल्य पर जोर दिया, जीवित रहने के लिए वायु की गुणवत्ता बनाए रखने की आवश्यकता को रेखांकित किया। पर्यावरण को स्वास्थ्य के लिए आवश्यक मानने वाला यह प्राचीन ज्ञान अब वैश्विक स्तर पर प्रतिध्वनित हो रहा है। हमारे पूर्वजों ने पर्यावरण की शुद्धता और दीर्घायु के बीच संबंध को पहचानते हुए "सतयु भव" (आप 100 साल तक जीवित रहें) जैसे आशीर्वाद दिए। हालाँकि आधुनिक विज्ञान ने उल्लेखनीय रूप से प्रगति की है, लेकिन आज बहुत कम लोग 100 वर्ष की आयु तक पहुँचते हैं, यह एक ऐसा तथ्य है जो पर्यावरण क्षरण के प्रभाव को रेखांकित करता है। प्राचीन भारत में, लोगों के 200 साल तक जीने के विवरण हैं, स्वच्छ हवा, पानी और परिवेश के कारण दीर्घायु। यह हमें याद दिलाता है कि जब हम प्रदूषित हवा में सांस लेते हैं, तो हमारा शरीर इसे संसाधित करने के लिए तनाव में आ जाता है, क्योंकि मानव शरीर विज्ञान केवल शुद्ध, प्राकृतिक परिस्थितियों में ही पनपने के लिए डिज़ाइन किया गया है। प्राचीन भारतीय रीति-रिवाजों और परंपराओं में, पर्यावरणीय स्वास्थ्य और सार्वजनिक स्वच्छता के प्रति गहरी प्रतिबद्धता दैनिक जीवन से जुड़ी हुई थी। पारंपरिक भारतीय समाज ने प्रकृति के साथ एक शांत, गहरा रिश्ता विकसित किया, जो इस समझ पर आधारित था कि मनुष्य प्राकृतिक दुनिया का अभिन्न अंग है। प्राचीन ऋषियों ने मनुष्यों और सभी जीवित और निर्जीव तत्वों के बीच आवश्यक सामंजस्य को पहचाना, स्वच्छता और नैतिक प्रथाओं पर आधारित स्वास्थ्य और खुशी के जीवन की वकालत की। समय के साथ, ये सिद्धांत रीति-रिवाजों और मूल्य-आधारित परंपराओं में विकसित हुए। दुर्भाग्य से, आज की तकनीक-संचालित सभ्यता में इनमें से कई सदियों पुरानी प्रथाएँ लुप्त हो रही हैं, जिससे हमारे जीवन-सहायक प्रणालियों पर नकारात्मक प्रभाव पड़ रहा है। अब, पहले से कहीं ज़्यादा, इन मूल्यवान परंपराओं को पुनर्जीवित करने की ज़रूरत है - चाहे उनके मूल या अनुकूलित रूपों में - आधुनिक जीवन शैली के साथ तालमेल बिठाने और प्रकृति के साथ स्थायी सह-अस्तित्व सुनिश्चित करने के लिए।
History of Environmental Medicine in ancient Bharat:
Since time immemorial, Sanatana culture, often referred to as Sanatana Dharma or the Eternal Religion, has emphasized reverence for nature. Our ancestors worshiped numerous deities representing natural elements, a practice rooted in the belief that these forces are divine and essential for life. Yet, as time has passed, we have drifted from these practices, and in the name of modern science, we have largely abandoned nature worship i.e., respect for nature. The consequences of this shift are becoming increasingly evident from different diseases and health issues of the entire human population.
In our tradition, elements like the Sun (Surya), Water (Jal), Air (Vayu), Soil (Bhumi), Earth (Prithvi), Plants (Vanaspati), Trees (Vriksha), and various animals were revered for their integral roles in sustaining life. This form of worship wasn’t merely symbolic; it was a practical system that recognized nature’s crucial contributions to human health and well-being. The concept of sustainable development, which seeks progress without harming nature, has roots in Sanatana culture. While the world today pursues sustainability, the absence of a deep-seated culture of nature reverence makes this goal more challenging.
Ancient texts like the Atharvaveda emphasized the medicinal value of pure air, underlining the necessity of maintaining air quality for survival. This ancient wisdom, recognizing the environment as essential for health, is now echoed globally. Our ancestors imparted blessings like "Satayu Bhava" (may you live for 100 years), recognizing the link between environmental purity and longevity. Although modern science has advanced remarkably, very few individuals reach 100 years of age today, a fact that underscores the impact of environmental degradation. In ancient India, there are accounts of people living up to 200 years, a longevity attributed to clean air, water, and surroundings. This reminds us that when we breathe in polluted air, our bodies strain to process it, as human physiology is designed to thrive only in pure, natural conditions.
In ancient Indian customs and traditions, a deep commitment to environmental health and public hygiene was interwoven with daily life. Traditional Indian society fostered a quiet, profound relationship with nature, rooted in the understanding that humans are integral to the natural world. Ancient sages recognized the essential harmony between humans and all living and non-living elements, advocating for a life of health and happiness grounded in hygiene and ethical practices. Over time, these principles evolved into customs and value-based traditions. Unfortunately, many of these age-old practices are disappearing in today’s technology-driven civilization, leading to negative impacts on our life-supporting systems. Now, more than ever, there is a pressing need to revive these valuable traditions—whether in their original or adapted forms—to align with modern lifestyles and ensure sustainable coexistence with nature.

Chemistry and Rasayana of Ancient Bharat:
Absolute Alcohol, Acids-Hydrochloric, Nitric and Sulphuric Alum, Ammonia, Argenti Nitras, Caffeine, Calcium Carbonite, Calcium Chloride, Calcium Phosphate, Castor Oil, Collodion, French Chalk, Glucose, Kerasine Solution, Lysol, Magnesium Carbonate, Magnesium Sulphate, Morphia, Oleic Acid, Oils of Linseed, Dill, Cloves, Carraway, Cedarwood, Croton, Sandalwood, Theobroma, Eucalyptus and Turpentine; Pharmaceutical preparations of Aloes, Asafetida., Belladonna, Benzoin, Cinchona, Colocynth, Digitalis, Hyoscyamus, Indian H**p, Liquorice, Nux . Vomica, O***m and Squills; Plaster or Paris, Potassium Carbonate, Prepared Chalk, Pyroxylin, Rectified Spirit, Soft Soap, Sodium Arsenite, Sodium Carbonate, Sodium Chloride (chemically. pure), Sodium Nitrate, Sodium Phosphate. Sodium Sulphate; Starch, Sulphate of Iron, Talc, Tannie Acid and Thymol.
Many of the above have been manufactured in India. for the first time and are now available for sale in large quantities."- The Englishman, October 11, 1922.

কেনাবিডিঅলৰ স্বাস্থ্য উপকাৰিতাৰ প্ৰমাণ বিভিন্ন স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাৰ বাবে প্ৰচাৰ কৰা হৈছে, কিন্তু আটাইতকৈ শক্তিশালী বৈজ্ঞানিক প্ৰমাণ হৈছে শৈশৱৰ কিছুমান নিষ্ঠুৰ মৃগীৰোগ চিনড্ৰমৰ চিকিৎসাত ইয়াৰ ফলপ্ৰসূতা, যেনে ড্ৰেভেট চিনড্ৰম আৰু লেনক্স-গেষ্টট চিনড্ৰম (LGS), যিবোৰ সাধাৰণতে আক্ৰমণ প্ৰতিৰোধী ঔষধৰ প্ৰতি ভাল সঁহাৰি নিদিব। বহুতো অধ্যয়নত চিবিডিয়ে আক্ৰমণৰ সংখ্যা হ্ৰাস কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল, আৰু কিছুমান ক্ষেত্ৰত ইয়াক সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। মূলতঃ চিবিডিৰে গঠিত এপিডিঅ’লেক্স হৈছে...
প্ৰথম ভাংৰ পৰা আহৰণ কৰা ঔষধ
এই চৰ্তসমূহৰ বাবে এফ ডি এৰ দ্বাৰা অনুমোদিত।
পশুৰ ওপৰত কৰা অধ্যয়ন, আৰু মানুহৰ ওপৰত কৰা আত্ম-ৰিপৰ্ট বা গৱেষণাই প্ৰকাশ কৰে যে চিবিডিয়ে নিম্নোক্ত বিষয়সমূহৰ ক্ষেত্ৰতো সহায় কৰিব পাৰে:
উদ্বেগ: অধ্যয়ন আৰু ক্লিনিকেল ট্ৰায়েলে চিবিডিয়ে উদ্বেগ হ্ৰাস কৰিব পাৰে বুলি সাধাৰণ প্ৰতিবেদন অন্বেষণ কৰি আছে।
অনিদ্ৰা: অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে চিবিডিয়ে টোপনি অহা আৰু টোপনি থকা দুয়োটাতে সহায় কৰিব পাৰে, আংশিকভাৱে দীৰ্ঘদিনীয়া বিষ আৰু উদ্বেগক সমাধান কৰাত সহায় কৰি।
দীৰ্ঘদিনীয়া বিষ: ক্ৰমান্বয়ে মানৱ অধ্যয়নে চিবিডিয়ে বিষ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত সহায় কৰে বুলি কৰা দাবীৰ প্ৰমাণ দিছে। ইউৰোপিয়ান জাৰ্নেল অৱ পেইনৰ এটা পশুৰ ওপৰত কৰা এক অধ্যয়নে প্ৰকাশ কৰিছে যে চিবিডিয়ে বিষ আৰু প্ৰদাহ কমোৱাত সহায় কৰিব পাৰে বাতবিষৰ বাবে ছালৰ পৃষ্ঠত প্ৰয়োগ কৰিলে। আন আন গৱেষণাই চিনাক্ত কৰিছে যে চিবিডিয়ে কেনেকৈ প্ৰদাহজনিত আৰু স্নায়ুৰোগজনিত বিষক বাধা দিব পাৰে, যিবোৰৰ চিকিৎসা কৰাটো কঠিন।
নিচা: মানুহৰ ওপৰত কৰা কিছুমান গৱেষণাৰ মতে, চিবিডিয়ে কিছুমান বিশেষ পৰিস্থিতিত ধঁপাত আৰু হেৰ’ইনৰ প্ৰতি লোভ কমোৱাত সহায় কৰিব পাৰে। নিচাৰ জীৱ-জন্তুৰ আৰ্হিসমূহে প্ৰকাশ কৰে যে ই অন্যান্য নিচাযুক্ত পদাৰ্থ যেনে মদ,ভাং, আফিং, আৰু উদ্দীপক পদাৰ্থৰ প্ৰতি লোভ কমোৱাতো সহায় কৰিব পাৰে।
সৌজন্য: পিটাৰ গ্ৰীনস্পুন, এম ডি, অৱদানকাৰী
Peter Grinspoon, MD
The evidence for cannabidiol health benefits CBD has been touted for a wide variety of health issues, but the strongest scientific evidenceis for its effectiveness in treating some of the cruelest childhood epilepsy syndromes, suchas Dravet syndrome and Lennox-Gastaut syndrome (LGS), which typically don't respondwell to antiseizure medications. In numerous studies, CBD was able to reduce the number ofseizures, and, in some cases, stop them altogether. Epidiolex, which primarily consists ofCBD, is the first cannabis-derived medicine approved by the FDA for these conditions.
Animal studies, and self-reports or research in humans, suggest CBD may also help with:
Anxiety: Studies and clinical trials are exploring the common report that CBD canreduce anxiety.
Insomnia: Studies suggest that CBD may help with both falling asleep and stayingasleep, in part by helping address chronic pain and anxiety.
Chronic pain: Increasingly, human studies are substantiating the claims that CBD helpscontrol pain. One animal study from the European Journal of Pain suggests CBD couldhelp lower pain and inflammation due to arthritis when applied to skin. Other researchidentifi es how CBD may inhibit inflammatory and neuropathic pain, which are diffi cultto treat.
Addiction: CBD can help lower cravings for to***co and he**in under certainconditions, according to some research in humans. Animal models of addiction suggestit may also help lessen cravings for other addictive substances such as alcohol,cannabis, opiates, and stimulants.
Peter Grinspoon, MD, Contributor
Harvard Medical School

আমাৰ অতি অৱহেলিত মছন্দাৰীৰ ঔষধি শক্তি জানো আহক:
অসমীয়াত মছন্দৰী নামেৰে জনাজাত উদ্ভিদবিধৰ বৈজ্ঞানিক নাম হাউটুয়নিয়া কৰ্ডাটা। ইয়াক আন নামেৰেও জনা যায়, য'ত আছে:
মাছৰ পদিনা, মাছৰ পাত, ৰামধেনু গছ, চেমেলিয়ন উদ্ভিদ, হাৰ্ট পাত, মাছৰ ৱাৰ্ট, আৰু চীনা টিকটিকিৰ ঠেং। চীন, জাপান আৰু টাইৱান আদি এছিয়াৰ দেশসমূহত পৰম্পৰাগতভাৱে হাউটুইনিয়া কৰ্ডাটাক ঔষধি উদ্ভিদ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। পৰম্পৰাগত চিকিৎসাত ডায়েবেটিছ আৰু হৃদৰোগৰ চিকিৎসাৰ বাবে ইয়াক প্ৰতিকাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় (Hsu et al., 2015)।
জাপানৰ পৰম্পৰাগত চিকিৎসা কাম্পো হৈছে বনৌষধি ভিত্তিক চিকিৎসা ব্যৱস্থা যাৰ দ্বাৰা উচ্চ ৰক্তচাপ, গেষ্ট্ৰাইটিছৰ প্ৰদাহ, হৃদযন্ত্ৰৰ বিকলতা আদি বিভিন্ন ৰোগৰ চিকিৎসা কৰা হৈছে। ৫৫২ খ্ৰীষ্টাব্দত জাপানত প্ৰৱৰ্তন কৰা পৰম্পৰাগত চীনা চিকিৎসাৰ পৰা কাম্পোৰ উৎপত্তি হৈছে। জাপানী সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাৰ লগত খাপ খুৱাই লোৱা হৈছে, আৰু এতিয়া ই দেশখনৰ স্বাস্থ্যসেৱা ব্যৱস্থাৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ।
৭০%তকৈ অধিক জাপানী চিকিৎসকে তেওঁলোকৰ ৰোগীক কাম্পো ঔষধ প্ৰেছক্ৰিপচন কৰে। কিছুমান চিকিৎসকে আধুনিক চিকিৎসাৰ পৰিপূৰক হিচাপে কাম্পো ব্যৱহাৰ কৰে, আনহাতে কিছুমানে ইয়াক প্ৰথম শাৰীৰ চিকিৎসা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।
The scientific name for the plant known as Masandari in Assamese is Houttuynia cordata. It is also known by other names, including:
Fish mint, Fish leaf, Rainbow plant, Chameleon plant, Heart leaf, Fish wort, and Chinese lizard tail.
Houttuynia cordata has been traditionally used as a medicinal plant in Asian countries such as China, Japan and Taiwan. It is used as a remedy to treat diabetes and cardiac diseases in traditional medicine (Hsu et al., 2015).
Japan's traditional medicine, Kampo, is an herb-based system of medicine that has been used to treat a variety of diseases, including hypertension, gastrointestinal inflammation, and heart failure. Kampo is derived from traditional Chinese medicine, which was introduced to Japan in 552 AD. It has been adapted to Japanese culture and traditions, and is now an integral part of the country's healthcare system.
More than 70% of Japanese physicians prescribe Kampo medicine to their patients. Some physicians use Kampo to supplement modern medicine, while others use it as a first-line treatment.

মাটিৰ ঔষধি ব্যৱহাৰৰ ওপৰত এটা প্ৰবন্ধ ২০২১ চনৰ ১ ডিচেম্বৰত দ্য চেণ্টিনেলত প্ৰকাশ পাইছিল আৰু ইয়াত এখন ফটো দিয়া হৈছে:
হিন্দু মূৰ্তি নিৰ্মাণত মাটি কিয় ব্যৱহাৰ কৰা হয়:
পানী বিশুদ্ধকৰণ উদ্যোগত মাটি বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয় কাৰণ ই দূষক পদাৰ্থ সহজে শোষণ কৰে। কিন্তু প্ৰাকৃতিক নলীকা আকৃতিৰ হেল’ইচাইট মাটিৰ নলীত মেংগানিজ আৰু লোহাৰ অক্সাইড ড’পিং কৰি তাৰ ফলত পোৱা পদাৰ্থই হাইড্ৰ’জেন পেৰাক্সাইডৰ পৰা মুক্ত মূলক আৰু অক্সিজেনৰ মুক্তিৰ অনুঘটক হিচাপে কাম কৰে।
हिंदू मूर्तियों को बनाने में मिट्टी का उपयोग क्यों किया जाता है:
मिट्टी का उपयोग जल शोधन संयंत्रों में व्यापक रूप से किया जाता है क्योंकि यह आसानी से दूषित पदार्थों को सोख लेती है। हालांकि, प्राकृतिक ट्यूबलर हेलोसाइट मिट्टी की नलियों में मैंगनीज और लोहे के ऑक्साइड मिलाकर, परिणामी पदार्थ हाइड्रोजन पेरोक्साइड से मुक्त कणों और ऑक्सीजन की रिहाई को उत्प्रेरित करता है।
Why Clay is used in Making Hindu Idols:
Clay is widely used in water purification plants because it readily adsorbs contaminants. However, by doping natural tubular halloysite clay tubes with oxides of manganese and iron, the resulting material catalyzes the release of free radicals and oxygen from hydrogen peroxide.

Clay as an alternative for combating antibiotic-resistant bacteria Dr Mukul Chandra Bora (The writer is Director, Dibrugarh University Institute of Engineering & Technology. He can be reached at [email protected]) &

"চহৰখনৰ বহু আকৰ্ষণৰ ভিতৰত এটা মোৰ বাবে বিশেষভাৱে থিয় দিছিল সুন্দৰ নাৰায়ণ হিন্দু মন্দিৰ – মোৰ মনত স্থায়ী ছাপ পেলোৱা এক আচৰিত স্থাপত্যৰ মাষ্টাৰপিছ। গোদাৱৰী নদীৰ পাৰত অৱস্থিত সুন্দৰ নাৰায়ণ মন্দিৰটো জনপ্ৰিয়।" হিন্দুসকলৰ বাবে তীৰ্থযাত্ৰা আৰু নাচিকলৈ যোৱা যিকোনো ব্যক্তিৰ বাবে চাবলগীয়া ঠাই, মন্দিৰৰ চৌহদত প্ৰৱেশ কৰি থাকোঁতে ইয়াৰ জটিল ডিজাইনৰ ভৱিষ্যৎ আৰু সমগ্ৰ অঞ্চলটোক আৱৰি ৰখা শান্তিপূৰ্ণ পৰিৱেশটোৱে মোক আচৰিত কৰি তুলিলে বিষ্ণু, ৪০০ বছৰতকৈও অধিক পূৰ্বে মাৰাঠা ৰজা শিৱজীৰ ৰাজত্বকালত নিৰ্মাণ কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়
"Among the many attractions in the city, one that stood out to me was the Sundar Narayan Hindu temple – a stunning architectural masterpiece that left a lasting impression on me. Located on the banks of the Godavari River, the Sundar Narayan temple is a popular pilgrimage site for Hindus and a must-visit for anyone traveling to Nashik. As I entered the temple premises, I was struck by the grandeur of its intricate designs and the peaceful atmosphere that enveloped the entire area. The temple, dedicated to the Hindu god Vishnu, is believed to have been built more than 400 years ago during the reign of the Maratha king, Shivaji"
Kristian Bertel; Danish photographer.

শ্ৰীকৃষ্ণৰ শিশুলীলাৰ বৈজ্ঞানিক ব্যাখ্যা:
মানুহৰ শৰীৰৰ সকলো ৰক্তবাহী নলীৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় এক লাখ কিলোমিটাৰ যিটো পৃথিৱীৰ মুঠ ১ লাখ ৫০ হাজাৰ নদীৰ দৈৰ্ঘ্যৰ প্ৰায় সমান।
কণমানি কৃষ্ণই যেতিয়া তাইৰ মাতৃ যশুদাই ধৰাৰ পিছত মুখ মেলিলে তেতিয়া বালাৰামকে ধৰি সকলো গোপালকৰ ল’ৰাই মা যশোদাক অভিযোগ কৰিলে যে কৃষ্ণই মাটি সেৱন কৰিছে।
তদুপৰি আমি জানো যে আমাৰ শৰীৰত লাখ লাখ বেক্টেৰিয়া আছে কিন্তু তথাপিও আমি ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা ভাল নোহোৱালৈকে অসুস্থ হৈ থকা নাই আৰু ইয়াৰ পৰা বুজা যায় যে সকলো ৰোগ ভিতৰত আছে আৰু সকলো ঔষধ আমাৰ শৰীৰত আছে।
Scientific Explanation of Sishu Lila of Sri Krishna:
The total length of all the blood vessels in a human body is approximately 100,000 kilometers which is approximately equal to the total length of 150,000 rivers of the world.
Little Krishna when open his mouth after her Mother Yasuda caught him red handed all the cowherd boys including Balarama complained to mother Yashoda that Krishna had consumed clay.
Furthermore, we know that there are millions of Bacteria are there in our body but still we are not falling sick until our immunity is good and it indicates that all diseases are inside and all medicines are in our body.
श्रीकृष्ण की शिशु लीला की वैज्ञानिक व्याख्या:
मानव शरीर में सभी रक्त वाहिकाओं की कुल लंबाई लगभग 100,000 किलोमीटर है जो दुनिया की 150,000 नदियों की कुल लंबाई के लगभग बराबर है।
जब छोटे कृष्ण ने अपना मुँह खोला तो उनकी माँ यसुदा ने उन्हें रंगे हाथों पकड़ लिया, बलराम सहित सभी चरवाहों ने माँ यशोदा से शिकायत की कि कृष्ण ने मिट्टी खा ली है।
इसके अलावा, हम जानते हैं कि हमारे शरीर में लाखों बैक्टीरिया हैं लेकिन फिर भी हम तब तक बीमार नहीं पड़ रहे हैं जब तक कि हमारी रोग प्रतिरोधक क्षमता अच्छी नहीं है और यह इंगित करता है कि सभी बीमारियाँ अंदर हैं और सभी दवाएँ हमारे शरीर में हैं।

Good for any sort of pain in human body due to increase in Vata.

GLORIOUS PAST OF HINDU MATHEMATICS:
Pell’s Equation, ইতিহাসৰ শ্ৰেষ্ঠ গণিতজ্ঞসকলে অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু ১৮ শতিকালৈকে ইয়াৰ সম্পূৰ্ণ সমাধান হোৱা নাছিল। ইয়াত আমি ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ ব্ৰহ্মগুপ্ত (৫৯৮ − ৬৬৮ খ্ৰীষ্টাব্দ)ৰ এই সমীকৰণটো সমাধানৰ প্ৰাৰম্ভিক প্ৰচেষ্টা দেখুৱাম যিয়ে আধুনিক গণিতত এতিয়াও ব্যৱহৃত পৰিচয় এটা জাল কৰিছিল। দ্বিতীয় ভাস্কৰে (১১১৪ − ১১৮৫ খ্ৰীষ্টাব্দ), এই পৰিচয় ব্যৱহাৰ কৰি চক্ৰৱল পদ্ধতি বিকশিত কৰিছিল যিটো তেওঁ তাৰ পিছত পেলৰ সমীকৰণৰ সমাধান গণনাৰ এক কাৰ্যক্ষম উপায় হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। প্ৰায় ৬০০ বছৰৰ পাছত লিঅ’নাৰ্ড অইলাৰে (১৭০৭ − ১৭৮৩ খ্ৰীষ্টাব্দ) তেওঁৰ গ্ৰন্থ Elements of Algebra (১৭৬৫)ত পেলৰ সমীকৰণ আৰু অন্যান্য ডাইঅ’ফেন্টাইন সমীকৰণৰ গভীৰ বিশ্লেষণ আগবঢ়ায়।
पेल के समीकरण का अध्ययन इतिहास के महानतम गणितज्ञों द्वारा किया गया था और 18वीं शताब्दी तक इसे पूरी तरह से हल नहीं किया जा सका था। यहां हम भारतीय गणितज्ञ ब्रह्मगुप्त (598 − 668 ई.) द्वारा इस समीकरण को हल करने के शुरुआती प्रयासों को दिखाएंगे, जिन्होंने एक ऐसी पहचान बनाई थी जिसका उपयोग आज भी आधुनिक गणित में किया जाता है। भास्कर द्वितीय (1114 − 1185 ई.) ने इस पहचान का उपयोग चक्रवाला पद्धति विकसित करने के लिए किया, जिसका उपयोग उन्होंने तब पेल के समीकरण के समाधानों की गणना के एक कुशल साधन के रूप में किया। लगभग 600 साल बाद, लियोनार्ड यूलर (1707 − 1783 ई.) ने अपनी पुस्तक एलिमेंट्स ऑफ़ अलजेब्रा (1765) में पेल के समीकरण और अन्य डायोफैंटाइन समीकरणों का गहन विश्लेषण दिया।
Pell’s Equation, was studied by the greatest mathematicians in the history and was not fully solved until the 18th century. Here we will show early attempts at solving this equation by the Indian Mathematician Brahmagupta (598 − 668 CE) who forged an identity still used in modern mathematics. Bhaskara II (1114 − 1185 CE), used this identity to develope the Chakravala method which he then used as an efficient means of computing solutions to Pell’s Equation.
Nearly 600 years later, Leonard Euler (1707 − 1783 CE) gave an in depth analysis of Pell’s Equation and other Diophantine equations in his book Elements of Algebra (1765).

We Were Started Indian Knowledge System Course in 2022 at Dibrugarh University Institute of Engineering and Technology.
The Centre for Indian Knowledge System (CIKS), DUIET organized a One Week Online Faculty Development Programme (FDP) on “Diverse Aspects of Indian Knowledge System (IKS)” from 8-12 August 2022. This FDP was organized to keep in line with NEP 2020’s objective to reconfigure the education system of India on the framework of the Indian knowledge System.
Eminent Resource persons from pioneer institutes of India namely, Prof Amitabha Ghosh (Austin, USA and also Ex-Director, IITKGP), Ayurvedacharya Vaidya Hitesh Jani (Gujarat Ayurved University, Jamnagar), Dr. Lalit Mohan Pandey (IITG), Prof. Khanindra Pathak (IIT KGP), Mr. Rajiv Lochan Sarma (Ex-DGM, IOCL), and Dr. Deepak Sarma (Ex Principal Kokajan College) delivered enlightening and enriching talks on a spectrum of subject matters viz. Archeoastronomy, Ancient Indian Chronology, Ancient Indian Medicine and Health Care, Plant Ayurveda, Ancient Indian Pedagogy and its Application in Modern Education, Hindu Astronomy, and Vedic Mathematics. A few member faculty of the CIKS, DUIET namely Dr. M.C Bora (Director, DUIET), Dr. Niranjan Bora, Dr. Dipankar Das, Dr. Bhargabjyoti Saikia, Dr. Gitalee Sharma, Ms. Parismita Gogoi and Dr. Bhaskar Jyoti Saikia (faculties) also delivered illuminating talks on diverse fields of IKS viz. History of Indian Calendar, Arthasastra in Modern Banking and Corporate Management, Ancient Indian Shipping and Maritime Activities, Vedic Mathematics, Indian Metallurgy, Application of Vedic Mathematics in Digital Signal Processing, Origin of Rasayana in India and Indian Atomism or Maharshi Kannad Atomic Theory-I. About 68 participants from all over India participated in the event with full enthusiasm making the FDP a great success.
The initiative of the Director DUIET, Dr. Mukul Chandra Bora, who has been the driving force energized the team CIKS to organize this FDP, which is the first of the kind in the country. All the participants in their feedback have appreciated the organizers for their team spirit and coordination in accomplishing the goal to instill among academicians round the nation the rootness and pride for India. The coordinators of this FDP were Dr. Gitalee Sharma and Dr. Sudipta Majumder, Assistant Professors of DUIET.
India Council for Technical Education

Upendranath Brhmachari was nominated for Nobel Prize in Medicine in the Year 1942 for his discovery of ureastibamine (antimonial compound for treatment of kalaazar) and a new disease, post-kalaazar dermal leishmanoid. He was nominated by S C Mahalanobis. Subodh Chandra Mahalanobis is widely recognised as a pioneer of physiology – the study of the functions and mechanisms of cells, organs and organ systems – a man of “extraordinary energy and vitality” who “initiated the study of physiology as [a] basic science outside medical colleges” in India.

SHUSRUTA GIVES THE NAMES OF 39 VARIETIES OF RICE IN THREE CATEGORIS AS SALI, VRIBI AND SASTIKA RICE.