Excellent Literature

Excellent Literature စာပေ/ကဗျာ/သီချင်း/short videos အပါအဝင် တင်စက်ပေးပါတယ်
(1)

လူတစ်ယောက်အကြောင်းလူတစ်ယောက်က ဘာပြောတယ်ဆိုတာထက်ကိုယ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဘယ်လောက်သိလဲ ဆိုတာက ပိုအရေးကြီးပါတယ်။လူတွေက ပြောကြမ...
19/09/2026

လူတစ်ယောက်အကြောင်း
လူတစ်ယောက်က ဘာပြောတယ်ဆိုတာထက်
ကိုယ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဘယ်လောက်သိလဲ ဆိုတာက
ပိုအရေးကြီးပါတယ်။

လူတွေက ပြောကြမှာပဲ။

မင်းက ဒီလို…/ ဟိုလို…
မင်းက ဘာဖြစ်တယ်…/ ဘာမဖြစ်ဘူး…

ကြားရသမျှတိုင်းကို
စိတ်ထဲထည့်ထားရင်
တစ်နေ့နေ့မှာ
ကိုယ့်စိတ်ကို ကိုယ်တိုင်မပိုင်တော့ဘူး။

ဒါကြောင့်—

နားနဲ့ပဲ နားထောင်သင့်တဲ့စကားကို
နှလုံးသားထဲ မသိမ်းပါနဲ့။

တချို့စကားတွေက ပြန်ဖြေဖို့မလိုဘူး။

တချို့လူတွေက ရှင်းပြဖို့မလိုဘူး။

တချို့အရာတွေက
သက်သေပြဖို့တောင် မလိုဘူး။

တချို့လူတွေက
ကိုယ့်အကြောင်းကို ကိုယ်ထက်ပိုသိသလို
ပြောတတ်ကြတယ်။

တချို့က ကိုယ့်ဘဝကို မသိဘဲ
ကိုယ့်ဘဝအကြောင်း ဆုံးဖြတ်တတ်ကြတယ်။

အချိန်ကပဲ အကောင်းဆုံးသက်သေပြပေးလိမ့်မယ်။

လူတိုင်းကို ကျေနပ်အောင်နေဖို့ ကြိုးစားရင်း
ကိုယ့်စိတ်ကို မပျောက်ဆုံးပါစေနဲ့။

သူများရဲ့အမြင်နဲ့
ကိုယ့်တန်ဖိုးကို မတိုင်းပါနဲ့။

သူများပြောတဲ့စကားနဲ့
ကိုယ့်ဘဝကို မဆုံးဖြတ်ပါနဲ့။

ကိုယ့်အကြောင်းကို ကိုယ်အသိဆုံးပါ။

ကိုယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကိုကိုယ်အသိဆုံးပါ။

ကိုယ်ဖြတ်သန်းလာခဲ့ရတဲ့
အခက်အခဲတွေကိုလည်း
ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း အသိဆုံးပါ။

ဒါကြောင့်…

နားက ကြားရသမျှအရာတိုင်း
နှလုံးသားဆီ မပို့ပါနဲ့။

နားနဲ့ကြားပါ။
ဦးနှောက်နဲ့စဉ်းစားပါ။
မှန်တာကိုယူပါ။
မလိုတာကို လွှတ်ချပါ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့—

နှလုံးသားဆိုတာ
သူများစကားတွေ ထည့်ထားဖို့အတွက် မဟုတ်ဘူး။
ကိုယ်ချစ်ရတဲ့အရာတွေ၊
ကိုယ်တန်ဖိုးထားရတဲ့လူတွေ၊
ကိုယ်မက်မောတဲ့အိပ်မက်တွေအတွက်ပဲ
နေရာချန်ထားသင့်တာပါ။ ❤️‍🩹

တစ်ချို့စကားတွေကို
မကြားသလိုနေတတ်တာက
အားနည်းတာမဟုတ်ဘူး…
ကိုယ့်စိတ်ကို ကိုယ်တန်ဖိုးထားတတ်လာတာမျိုးပါ။


ဘဝဆိုတာ ဒါပါပဲအဝတ်ဗလာနဲ့ လာခဲ့တယ်။ အဝတ်တစ်ထည်, ကိုယ်တစ်ခုနဲ့ပဲ ပြန်သွားကြရတယ် ငိုကြွေးပြီး ရောက်လာကြတယ်။ ငိုကြွေးကြပြီး ...
18/09/2026

ဘဝဆိုတာ ဒါပါပဲ
အဝတ်ဗလာနဲ့ လာခဲ့တယ်။
အဝတ်တစ်ထည်, ကိုယ်တစ်ခုနဲ့ပဲ ပြန်သွားကြရတယ်
ငိုကြွေးပြီး ရောက်လာကြတယ်။
ငိုကြွေးကြပြီး ပြန်သွားရတယ်။
ဥစ္စာဓန ပစ္စည်းတွေ မပါဘဲ လာခဲ့တယ်။
ဥစ္စာဓန ပစ္စည်းတွေ ထားပြီးပဲ ပြန်ရမယ်။
တစ်စုံတစ်ယောက်ကပဲ ပထမဆုံး ရေချိုးပေးသလို.. တစ်စုံတစ်ယောက်ကပဲ နောက်ဆုံး ရေချိုးပေးမှာပါပဲ။
ဘဝဆိုတာ ဒါပဲလေ
ဘာကြောင့်များ မနာလိုမှုတွေ၊ ဝန်တိုမှုတွေ
အငြိုးတေးတွေ၊ မာန်မာနတွေ အမုန်းတွေ၊
မကျေမချမ်းမှုတွေ၊ လောဘ ဒေါသ မောဟ တွေ
များနေကြရမှာပါလဲ...???
လက်ဗလာချည်း ပြန်ကြရမယ့် သူတွေချည်းပါပဲ။
တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ကြင်နာပါ၊ ဖေးမပါ၊ ကူညီပါ။
ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်မှာ ရှင်သန်ရမှာက
အကန့်အသတ်လေးနဲ့မို့...
အချိန်တွေကို တန်ဖိုးထားကြပါ။
တကယ်ဆို- ဘဝမှာ ကုသိုလ်,
အကုသိုလ်ကံကလွဲပြီး ကိုယ့်နောက်ပါတာ
ဘာတစ်ခုမှ မရှိပါဘူး
Crd_ Yan Naing

သူတစ်ပါးရဲ့ အမှားနဲ့ အကျင့်စာရိတ္တကို ဝေဖန်ဖို့ကျ အမြဲတမ်း အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီး၊ ကိုယ့်အမှားကို ပြန်ကြည့်ဖို့ကျ မျက်စိမှိတ...
15/09/2026

သူတစ်ပါးရဲ့ အမှားနဲ့ အကျင့်စာရိတ္တကို ဝေဖန်ဖို့ကျ အမြဲတမ်း အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီး၊ ကိုယ့်အမှားကို ပြန်ကြည့်ဖို့ကျ မျက်စိမှိတ်ထားတတ်ကြတာ လူတွေရဲ့ အကြီးမားဆုံး ဆိုးကွက်ပါပဲ။
အခြားသူတွေရဲ့ ဘဝကို လက်ညှိုးထိုးပြစ်တင်ဖို့ကျ အင်တာနက်လိုင်းမိသလို လျင်မြန်လှပေမဲ့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်ဖို့ကျမှ 'No Signal' ဖြစ်သွားတာဟာ ကိုယ့်ရဲ့ အတွင်းစိတ် အဆင့်အတန်း နိမ့်ကျနေခြင်းရဲ့ ပင်ကိုယ်ဗီဇပါပဲ။
သူတစ်ပါးရဲ့ ချို့ယွင်းချက်ကို ရှာဖွေဝေဖန်နေတာထက် ကိုယ့်ရဲ့ စာရိတ္တနဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ဖို့က ဘဝမှာ ပိုပြီး အရေးကြီးပါတယ်။
သူများအမှားကို ထောက်ပြနေရုံနဲ့ ကိုယ်က
တော်မြတ်သွားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်အမှားကိုကိုယ်သိပြီး ပြုပြင်နိုင်သူမှသာ စစ်မှန်တဲ့ အဆင့်အတန်းရှိသူ ဖြစ်လာမှာပါ။
ဒါကြောင့် သူများကို လက်ညှိုးမထိုးမီ ကိုယ့်ရဲ့ စာရိတ္တကို အရင်ဆန်းစစ်ပါ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ပါ
crd

မနေ့ညကကျွန်တော့်သားရဲ့ အိပ်ခန်းအပြင်ဘက်မှာရပ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီးကိုကျွန်တော် တွေ့လိုက်တယ်။သူမ ဝင်မသွားခဲ့ဘူး။သူမ... ရပ်...
12/09/2026

မနေ့ညက
ကျွန်တော့်သားရဲ့ အိပ်ခန်းအပြင်ဘက်မှာ
ရပ်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီးကို
ကျွန်တော် တွေ့လိုက်တယ်။
သူမ ဝင်မသွားခဲ့ဘူး။
သူမ... ရပ်ကြည့်နေရုံပါပဲ။

ကျွန်တော် တိုးတိုးလေး မေးလိုက်တယ် -
"ဘာလုပ်နေတာလဲ"
သူမ ပြုံးတယ်။
"သူ့ကို အိပ်ရာဝင်ပုံပြင် ပြောပေးဖို့
မတောင်းတော့ဘူးလေ။"
ပြီးတော့ တံခါးဘက်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်တယ်။
အဲဒီ စကားက ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ စွဲကျန်နေခဲ့တယ်။

ဘယ်အချိန်တုန်းကများလဲ ဆိုတော့...
အိပ်ရာဝင်ချိန်ဆိုတာ
မပြီးဆုံးနိုင်တဲ့ အခက်အခဲလို့ ခံစားခဲ့ရတဲ့
အချိန်တွေ ရှိခဲ့ဖူးတယ်။
နောက်ထပ် ပုံပြင်တစ်ပုဒ်။
နောက်ထပ် ရေတစ်ခွက်။
နောက်ထပ် ဖက်လိုက်တာ တစ်ခါ။
မီးမပိတ်ရသေးတဲ့
နောက်ထပ် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု။

အဲဒီတုန်းက အဲဒီအကြောင်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး
ကျွန်တော်တို့ စနောက်ခဲ့ဖူးကြတယ်။

တစ်နေ့ကျရင်တော့...
သူတို့ဘာသာသူတို့ အိပ်ရာဝင်တတ်သွားကြလိမ့်မယ်။
တစ်နေ့ကျရင်တော့...
ညနေခင်းအချိန်တွေကို ကျွန်တော်တို့ပဲ
ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။
တစ်နေ့ကျရင်တော့...
ဒီအိမ်ကြီး တိတ်ဆိတ်သွားလိမ့်မယ်။
ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုမှန်းမသိလိုက်ဘဲ...
ဘယ်သူမှ သတိမထားလိုက်မိခင်မှာပဲ
"တစ်နေ့" ဆိုတာ ရောက်လာခဲ့ပြီ။

ကြိုတင်ကြေညာသံ မပါဘဲ။
သတိပေးချက် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ။
အလိုလို ပိတ်သွားတတ်တဲ့
အိပ်ရာဝင် တံခါးလေး တစ်ချပ်နဲ့အတူပေါ့။

သားသမီးတွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ရတယ်ဆိုတာ
တကယ်တော့ ဒါပါပဲလား...

သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့် မှန်သမျှကို
မင်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံနေမိလိမ့်မယ်...
သူတို့ရဲ့ အဲဒီလွတ်လပ်ခွင့်ဆိုတာ
မင်းကို မလိုအပ်တော့တဲ့ အရာတွေနဲ့
တည်ဆောက်ထားမှန်း မသိလိုက်မချင်းပေါ့။

တစ်ရက်မှာ
မင်းက သူတို့ကို နေရာတိုင်းကို
ချီပိုးပြီး သွားခဲ့ရတယ် ပြီးတော့
သူတို့ လမ်းလျှောက်လာကြတယ်။

တစ်ရက်မှာ
သူတို့ မင်းရဲ့လက်ကို လှမ်းဆွဲကြတယ်။
ပြီးတော့ သူတို့ ရှေ့ကနေ ပြေးကြတယ်။

တစ်ရက်မှာ
သူတို့ ညဘက်ရောက်ရင် မင်းကို လှမ်းခေါ်ကြတယ်။
တစ်ညမှာတော့...
သူတို့ မခေါ်တော့ဘူး။

ကျွန်တော် ကျွန်တော့်အမျိုးသမီးနဲ့အတူ
အဲဒီအခန်း‌လေးရှေ့မှာ ရပ်နေခဲ့တယ်။
ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဘာမှ မပြောကြဘူး။
အဲဒီတံခါးနောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတာက
အဲဒီကလေးလေးပါပဲ။
မနေ့ကထက် တစ်စနဲ့တစ်စ ပိုပြီး ကြီးလာတဲ့
ကလေးလေးပေါ့။

ဒါကြောင့်
ကျွန်တော်တို့ အောက်ထပ်ကို ဆင်းလာခဲ့ကြတယ်။
အိမ်ကြီးက တိတ်ဆိတ်လို့။
ကျွန်တော်တို့ တစ်ချိန်က တောင့်တခဲ့ဖူးတာ
အခုလို တိတ်ဆိတ်မှုမျိုးပေါ့။

ဟာသပဲနော်...
အခုတော့ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး အဲဒါကို
မလိုချင်ကြတော့ဘူး။

မိဘဘဝဆိုတာ...
နားမလည်လိုက်ရတဲ့ နှုတ်ဆက်ခြင်း
အကြိမ်တစ်ထောင်များ ဖြစ်နေမလား။

သူတို့‌လေးတွေ
ရင်ခွင်ပေါ်မှာ အိပ်ပျော်သွားတဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ်။
ရေချိုးပေးရတဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ်။
အိပ်ရာဝင် ပုံပြင်ပြောရတဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ်။
"ချီပါဦး" လို့ ပြောမယ့် နောက်ဆုံးအကြိမ်။

ဒါကြောင့် မနက်ဖြန်ကျရင်တော့...
တကယ်လို့ သူက နောက်ထပ်
ငါးမိနစ်လောက် ထပ်နေပေးဖို့ တောင်းဆိုလာခဲ့ရင်...
ကျွန်တော် နေပေးမှာပါ။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကလေးဘဝဆိုတာ
တစ်ခါတည်းနဲ့ ရုတ်တရက်
ပျောက်ကွယ်သွားတာမျိုး မဟုတ်ဘူးလေ။

အဲဒါက
တိုးတိုးတိတ်တိတ်နဲ့ ထွက်ခွာသွားတတ်တာ...

သာမန်အချိန်လေး တစ်ခုပြီး တစ်ခုအဖြစ်နဲ့ပေါ့။

ပြီးတော့ အများစုသော အချိန်တွေမှာတော့...
တစ်ခုခုဆိုတာ ဖြစ်ပျက်ပြီးသွားမှသာ...
အဲဒါက နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖြစ်နေမှန်း
မင်း သိလာရလိမ့်မယ်။

လူတစ်ယောက်ကမေးဖူးတယ် စားသောက်ဆိုင်ဖွင့်ဖို့ဘာလိုလဲတဲ့ ကျနော်ဖြေလိုက်တယ် ခဗျားအိမ်သာကိုကောင်းကောင်းဆေးတတ်ပြီလား အိမ်သာသန်...
11/09/2026

လူတစ်ယောက်ကမေးဖူးတယ်
စားသောက်ဆိုင်ဖွင့်ဖို့ဘာလိုလဲတဲ့

ကျနော်ဖြေလိုက်တယ် ခဗျားအိမ်သာကိုကောင်းကောင်း
ဆေးတတ်ပြီလား အိမ်သာသန့်သန့်ရှင်းရှင်းထားနိုင်ပြီလား

သူကပြောတယ် စားသောက်ဆိုင်နဲ့အိမ်သာဘာဆိုင်လို့လဲတဲ့

သိပ်ဆိုင်တာပေါ့ဗျာ လူ ၁၀၀ မှာ ၉၀ လောက်က
အစာမစားမှီ အိမ်သာထဲကိုအပေါ့အပါ့းသွားတတ်ကြတယ်

အိမ်သာထဲမှာညစ်ပတ်စုတ်ပြတ်နံစော်ပေပွနေရင်
ခဗျားဆိုင်ကဟင်းပွဲဘာမှကိုဆက်မစားချင်ကြတော့ဘူး

(အစာမစားမှီရွံစရာတခုခု မသတီစရာတခုခုမြင်လိုက်ရရင်
လူတွေကအစာစားချင်စိတ်မရှိကြတော့ဘူး)

စားရရင်လည်း ဟင်းပွဲရဲ့အရသာကိုမခံစားနိုင်ကြတော့ဘူး
ခဗျားဘယ်လောက်ကောင်းအောင်ချက်ချက်
မကောင်းဘူးပဲထင်တော့တာ

လူ့ရဲ့စိတ်ကထူးဆန်းတယ်ဗျ လူတော်တော်များများဟာ
တိုက်ရိုက်မဟုတ်သောဆက်နွယ်ခြင်းကိုခံစားကြရတယ်

ဥပမာ သူများသံပုရာသီးဝါးနေရင် ကိုယ့်ပါးစပ်မှာ
သွားရည်ကျလာတာမျိုး

သူများဝှါးသန်းရင်ကိုယ်ပါလိုက်သန်းမိတာမျိုး
သူများအန်နေတာမြင်ရင်ကိုယ်ပါပျို့အန်ချင်တာမျိုး

သားသမီးကအောက်တန်းကျရိုင်းစိုင်းယုတ်မာနေရင်
ဒါသူ့မိဘမဆုံးမတာ မိဘရဲ့ညံ့ဖျငိးမူ့လို့ထင်ကြသလိုမျိုး

Empathy Cognitive theory လို့ခေါ်မလား?
Consequential Thinking လို့ခေါ်မလား?

အိမ်သာမှာ မသန့်ရှင်းတာမြင်လိုက်ရရင်
ကိုယ်မမြင်ရတဲ့မီးဖိုချောင်ကိုပါလှမ်းပြီး
အထင်သေးတတ်ကြတာပါတယ်

အိမ်သာတောင်ညစ်ပတ်နေမှတော့
မီးဖိုချောင်လည်းမသန့်ရှငိးပါဘူးကွာလို့ထင်ကြတယ်

စားသောက်ဆိုင်မှာ အရသာကောင်းဖို့ထက်
သန့်ရှင်းမူ့ကနံပတ်တစ်ဖြစ်ပါတယ်
ဘယ်ဟာတွေသန့်ရှင်းနေရမလဲမေးရင်တော့
မြင်နေသမျှ အရာရာသန့်ရှငိးဖို့လိုပါတယ်
ကျန်တဲ့ service ကတော့ကိုယ်ချဲ့ရင်ချဲ့သလိုပေါ့

အရသာတွေဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း
ကျန်းမာရေးအရမကောင်းရင်လက်မခံနိုင်ကြဘူးပေါ့ဗျာ

အဓိကကတော့စေတနာနဲ့သန့်ရှင်းမူ့ပါပဲ
အားလုံးကျန်းမာချမ်းသာကြီးပွါးတိုးတက်ကြပါစေဗျာ

"စိတ်မကြည်လင်တဲ့အခါ ကောင်းတဲ့အရာတွေတောင် ပူလောင်စရာလို မြင်မိတတ်ပါတယ်" 🔳 လူ့ဘဝမှာ အရေးကြီးဆုံးက ကိုယ်ဘာတွေကြုံတွေ့နေရသလဲ...
11/09/2026

"စိတ်မကြည်လင်တဲ့အခါ ကောင်းတဲ့အရာတွေတောင် ပူလောင်စရာလို မြင်မိတတ်ပါတယ်"

🔳 လူ့ဘဝမှာ အရေးကြီးဆုံးက ကိုယ်ဘာတွေကြုံတွေ့နေရသလဲဆိုတာထက် ကြုံတွေ့နေရတဲ့အရာတွေကို ဘယ်လိုစိတ်နဲ့ တုံ့ပြန်နေသလဲဆိုတာပါပဲ။ ကိုယ့်စိတ်က ကြည်လင်နေတဲ့အချိန်ဆိုရင် ခက်ခဲတဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ကြုံလာရင်တောင် ဒါဟာ သင်ခန်းစာတစ်ခုပဲဆိုပြီး အေးအေးဆေးဆေး ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် စိတ်ထဲမှာ အလိုမကျမှုတွေ၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေနဲ့ နောက်ကျိနေပြီဆိုရင်တော့ ဘေးနားက လူတွေက စေတနာနဲ့ လာပြောတဲ့ စကားလေးတစ်ခွန်းကအစ ကိုယ့်အတွက် ဆူးတစ်ချောင်းလို စူးရှသွားတတ်ပါတယ်။

ဉာဏသတိထားမိတာတစ်ခုရှိတယ်။ ကိုယ်တိုင် စိတ်ဖိစီးနေတဲ့နေ့မျိုးဆိုရင် လမ်းပိတ်တာကအစ ပုံမှန်ထက် ပိုပြီး ဒေါသထွက်စရာကောင်းနေတတ်တယ်။ လုပ်ငန်းခွင်မှာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က အလုပ်ကိစ္စ လာမေးရင်တောင် “ဒီလောက်လေးတောင် သူကိုယ်တိုင် မစဉ်းစားနိုင်ဘူးလား” ဆိုပြီး အပြစ်မြင်မိတတ်တယ်။ တကယ်တော့ လမ်းပိတ်တာက ရန်ကုန်မှာ နေ့စဉ်ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်ကိစ္စတစ်ခုပဲ။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကလည်း အလုပ်မို့လို့ လာမေးတာဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အချိန်ဆိုရင် ကိုယ်တိုင် ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ ရှင်းပြဖြစ်မယ့် အရာတွေပါ။ ဒါပေမယ့် ကိုယ့်စိတ်က မကြည်လင်တဲ့အခါ ပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံးဟာ ကိုယ့်ကို ဒုက္ခပေးဖို့ တမင်ဖန်တီးထားသလိုမျိုး ခံစားလာရတတ်ပါတယ်။

🔳 စိတ်ပညာရှင် Anaïs Nin ရဲ့ အဆိုအမိန့်တစ်ခုရှိပါတယ်။ "We don't see things as they are, we see them as we are." "အရာဝတ္ထုတွေကို သူတို့ဖြစ်တည်နေတဲ့အတိုင်း မြင်ရတာမဟုတ်ဘူး၊ ကိုယ်ဖြစ်တည်နေတဲ့ စိတ်အခြေအနေအတိုင်းပဲ မြင်ကြတာပါ" လို့ ဆိုရမှာပါ။ ဒါဟာ တကယ့်ကို မှန်ကန်တဲ့ သဘောတရားတစ်ခုပါ။

ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ဒေါသထွက်နေရင် မြင်သမျှအရာအားလုံးက ဒေါသထွက်စရာတွေချည်းပါပဲ။ ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ဝမ်းနည်းနေရင် ပျော်စရာသီချင်းလေး ကြားရင်တောင် မျက်ရည်ကျချင်နေတတ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ကိုယ့်ရဲ့လက်ရှိအခြေအနေကို သုံးသပ်တဲ့အခါ အပြင်ဘက်က အရာတွေကိုချည်းပဲ အပြစ်တင်နေလို့ မရပါဘူး။ ကိုယ့်ဘဝထဲမှာ အရာရာတိုင်းက ကမောက်ကမဖြစ်နေတယ်လို့ ခံစားရတိုင်း “ငါ့စိတ်အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိနေလဲ” ဆိုတာကို အရင်ဆုံး ပြန်စစ်ဆေးကြည့်ဖို့ လိုပါတယ်။ ရေက နောက်ကျိနေတဲ့အခါ ရေအောက်က အရာဝတ္ထုတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရသလိုပါပဲ။ စိတ်မကြည်လင်တဲ့အခါမှာလည်း အမှားနဲ့အမှန်၊ စေတနာနဲ့ ဝေဖန်မှု၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ ထိန်းချုပ်မှုတွေကို ကွဲကွဲပြားပြား မခွဲခြားနိုင်တော့ပါဘူး။

📌 လူတစ်ယောက်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အမှားတွေထဲက တစ်ခုက စိတ်မကြည်လင်တဲ့အချိန်မှာ အရေးကြီးတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချမိတာပါပဲ။

ဒေါသထွက်နေတဲ့အချိန်မှာ ပေးလိုက်တဲ့ ကတိ၊ စိတ်ဓာတ်ကျနေတဲ့အချိန်မှာ ချလိုက်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်၊ စိတ်ရှုပ်နေတဲ့အချိန်မှာ ပြောထွက်သွားတဲ့ စကားလုံးတွေဟာ နောက်ပိုင်းမှာ နောင်တရစရာတွေချည်း ဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။ စကားဆိုတာ ပြောပြီးရင် ပြန်ရုပ်သိမ်းလို့ မရသလို၊ အဲဒီစကားကြောင့် ကျိုးပဲ့သွားတဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုကိုလည်း အရင်လိုပြန်ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ဆိုတာ အရမ်းခက်ခဲပါတယ်။ ကိုယ့်ဘက်က စိတ်မကြည်လို့ အမှတ်တမဲ့ ပြောလိုက်တာဆိုပေမယ့် တစ်ဖက်လူရဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ အမြဲတမ်း အမာရွတ်တစ်ခုအဖြစ် ကျန်ခဲ့နိုင်ပါတယ်။

🔳 ကိုယ့်ဘဝထဲမှာလည်း အဲဒီလို အတွေ့အကြုံမျိုးတွေ ရှိဖူးကြမှာပါ။ မိသားစုထဲမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အလုပ်ခွင်မှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ချစ်သူရည်းစား ဆက်ဆံရေးမှာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်က စိတ်ရှုပ်နေတဲ့အချိန် တစ်ဖက်လူက ဂရုစိုက်တဲ့အနေနဲ့ လာမေးတာကို "ရှုပ်ရှုပ်ယှက်ယှက်၊ နေပါစေ" ဆိုပြီး တွန်းထုတ်မိတတ်ကြတယ်။ တကယ်တော့ အဲဒီအချိန်မှာ ကိုယ်တကယ် ဒေါသထွက်နေတာ အဲဒီလူကို မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သို့မဟုတ် ကိုယ်ဖြေရှင်းမရသေးတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုခုကို ဒေါသထွက်နေတာပါ။ ဒါပေမယ့် အဲဒီဒေါသရဲ့ သားကောင်ဖြစ်သွားတာကတော့ ကိုယ့်အနားမှာ အရှိဆုံး၊ ကိုယ့်ကို အချစ်ဆုံး လူတွေ ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။

ဉာဏအမြင်မှာတော့ အဲဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ Emotional Intelligence က အရမ်းအရေးကြီးလာပါတယ်။ စိတ်မကြည်လင်တဲ့အခါ ကိုယ်တိုင် ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို သိမြင်နိုင်စွမ်း (Self-awareness) ရှိဖို့ လိုပါတယ်။ "ငါ အခု စိတ်တိုနေတယ်"၊ "ငါ အခု စိတ်ရှုပ်နေတယ်" ဆိုတာကို အရင်ဆုံး လက်ခံလိုက်ပါ။ ပြီးရင် အဲဒီစိတ်နဲ့ တုံ့ပြန်မယ့်အစား ခဏလောက် အချိန်ယူလိုက်ပါ။ ဗုဒ္ဓဘာသာ အဆုံးအမတွေမှာလည်း သတိဆိုတာကို အမြဲဟောကြားလေ့ရှိပါတယ်။ စိတ်မှာ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ခံစားချက်ကို ချက်ချင်း လက်မခံဘဲ၊ ချက်ချင်းလည်း မတုံ့ပြန်ဘဲ ကြားထဲမှာ ‘သတိ’ ဆိုတဲ့ အကာအကွယ်လေး တစ်ခု ခံထားလိုက်တာဟာ ပြဿနာပေါင်းများစွာကို တားဆီးပေးနိုင်ပါတယ်။

🔳 ဘဝမှာ အမြဲတမ်း ကြည်လင်နေဖို့ဆိုတာတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ လူဖြစ်တဲ့အတွက် လောကဓံရဲ့ အတက်အကျတွေ ကြုံရတဲ့အခါ စိတ်ညစ်ရမယ်၊ စိတ်ရှုပ်ရမယ်၊ ဒေါသထွက်ရပါမယ်။ ဒါဟာ သဘာဝပါ။ ဒါပေမယ့် အဲဒီ မကြည်လင်တဲ့စိတ်ကို ဘယ်လောက်မြန်မြန် ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်သလဲ ဆိုတာကတော့ လူတစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် မတူညီတဲ့ အရည်အချင်းပါပဲ။ အရာရာကို အပြစ်မြင်ချင်နေတဲ့ စိတ်ဖြစ်လာပြီဆိုရင် အပြင်ထွက်ပြီး လေညင်းခံတာမျိုး၊ ကိုယ့်ဝင်သက်ထွက်သက်ကို ပြန်ရှုမှတ်တာမျိုး လုပ်ပေးလို့ရပါတယ်။

တချို့အချိန်တွေမှာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေလိုက်ခြင်းဟာ အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခု ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။ ရေခွက်ထဲက နောက်ကျိနေတဲ့ အနယ်တွေ အောက်ခြေကို ပြန်ထိုင်သွားဖို့အတွက် အချိန်ပေးရသလိုပါပဲ။ ကိုယ့်စိတ်ထဲက အနယ်တွေ ထိုင်သွားတဲ့အခါမှ ပြဿနာကို ပြန်ကြည့်ရင် အရင်ကလောက် မကြီးမားတော့တာကို အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။

📌 စိတ်ကြည်လင်မှသာ အရာရာရဲ့အဖြေမှန်ကို မြင်နိုင်ပါတယ်။ စိတ်ကြည်လင်မှသာ သူတစ်ပါးရဲ့ မေတ္တာကို မေတ္တာမှန်း သိနိုင်မှာပါ။

ဒါကြောင့် ကိုယ့်ရဲ့စိတ်အခြေအနေကို အမြဲတမ်း ဂရုစိုက်ပါ။ အပြင်ဘက်က ကမ္ဘာကြီးကို ပြင်ဆင်ဖို့ ကြိုးစားမယ့်အစား ကိုယ့်စိတ်ထဲက ကမ္ဘာလေးကို အရင်ဆုံး ရှင်းလင်းအောင် လုပ်ကြည့်ပါ။ စိတ်ကလေး ရှင်းလင်းသွားတဲ့အခါ ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေ၊ အလုပ်တွေ၊ အခက်အခဲတွေဟာ သူတို့ဘာသာ ပြောင်းလဲသွားတာ မဟုတ်ပေမယ့် ကိုယ်ရင်ဆိုင်ရတဲ့ ပုံစံ၊ ကိုယ်ခံစားရတဲ့ ပုံစံတွေကတော့ လုံးဝကို ပြောင်းလဲသွားပါလိမ့်မယ်။

#ဉာဏ

အသက်ကြီးလာတာနဲ့မိတ်ဆွေနည်းလာတဲ့အကြောင်းအသက်ငယ်ငယ်တုန်းကမိတ်ဆွေများတာကိုကိုယ့်ရဲ့ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုလို ထင်ခဲ့ဖူးတယ်။အတူသွ...
11/09/2026

အသက်ကြီးလာတာနဲ့
မိတ်ဆွေနည်းလာတဲ့အကြောင်း

အသက်ငယ်ငယ်တုန်းက
မိတ်ဆွေများတာကို
ကိုယ့်ရဲ့ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုလို ထင်ခဲ့ဖူးတယ်။

အတူသွားလာမယ့်လူတေရှိတယ်။
အတူစားမယ့်လူရှိတယ်။
ညဘက်အထိ စကားပြောမယ့်လူရှိတယ်။

ဖုန်းထဲမှာ Contact တွေများတယ်။
Social Media မှာ Friend တွေများတယ်။

ဒါပေမယ့်
အသက်ကြီးလာတဲ့အခါ
တစ်ခုကို တဖြည်းဖြည်းနားလည်လာတယ်။

“မိတ်ဆွေများတာနဲ့
တကယ်အနီးကပ်ရှိတဲ့လူ များတာက
မတူဘူး” ဆိုတာပါ။

အသက်ကြီးလာလေလေ
မိတ်ဆွေနည်းလာတတ်တယ်။

ဒါက ကိုယ်ဟာ လူချစ်လူခင်မပေါတော့လို့ မဟုတ်ဘူး။

ကိုယ်တိုင်ကလည်း
ဘယ်သူနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ်နေသင့်လဲ
ဘယ်သူနဲ့တော့ အကွာအဝေးထားသင့်လဲ
ခွဲခြားတတ်လာလို့ပါ။

ငယ်ငယ်တုန်းက
အတူပျော်နိုင်ရင် မိတ်ဆွေဖြစ်တယ်။

အသက်ကြီးလာတဲ့အခါတော့
ကိုယ့်ဘဝကို နားလည်ပေးနိုင်တဲ့လူ၊
ကိုယ်ကျရှုံးတဲ့အချိန်မှာ မလှောင်တဲ့လူ၊
ကိုယ်အောင်မြင်တဲ့အချိန်မှာ မနာလိုမဖြစ်တဲ့လူ၊
ကိုယ်မရှိတဲ့အချိန်မှာတောင်
ကိုယ့်အကြောင်း မကောင်းကြောင်း မပြောတဲ့လူကို
တန်ဖိုးထားလာတယ်။

တချို့မိတ်ဆွေတွေက
အတူတူရှိနေတာ နှစ်တွေကြာပေမယ့်
ဘဝရဲ့လမ်းကြောင်းမတူတော့တဲ့အခါ
အလိုလို ဝေးသွားတတ်တယ်။

တစ်ချိန်က
နေ့တိုင်းစကားပြောခဲ့ကြတယ်။

အခုတော့
လအနည်းငယ်ကြာမှ တစ်ခါလောက်
“နေကောင်းလား” လို့ မေးဖြစ်တယ်။

ဒါပေမယ့်
အဲ့ဒါဟာ မိတ်ဆွေမဟုတ်တော့တာလို့
မဆိုလိုဘူး။

ဘဝမှာ လူတိုင်းက
ကိုယ့်ဘဝထဲမှာ အမြဲတမ်းရှိနေဖို့
လာကြတာမဟုတ်ဘူး။

တချို့လူတွေက
ကိုယ့်ဘဝရဲ့ အချိန်ကာလတစ်ခုမှာ
အရေးကြီးတဲ့အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုနဲ့
ဝင်လာကြတယ်။

အတူတူရယ်ကြတယ်။
အတူတူငိုကြတယ်။
အမှတ်တရတွေ ဖန်တီးကြတယ်။

ပြီးတော့
တစ်နေ့မှာ လမ်းခွဲကြတယ်။

ဒါက ဘဝပါပဲ။

အသက်ကြီးလာတဲ့အခါ
မိတ်ဆွေ ၁၀၀ ယောက်ရှိဖို့ထက်
အရေးကြုံတဲ့အချိန်မှာ
ဖုန်းခေါ်လို့ရတဲ့လူ ၂ ယောက်၊ ၃ ယောက်ရှိတာကို
ပိုတန်ဖိုးထားလာတယ်။

အတူတူပျော်ဖို့ထက်
တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်
တိုးတက်အောင် တွန်းပေးနိုင်တာက
ပိုအရေးကြီးလာတယ်။

ကိုယ့်အကြောင်းကို
အပြည့်အစုံရှင်းပြစရာမလိုဘဲ
နားလည်ပေးနိုင်တဲ့လူတွေက
ပိုတန်ဖိုးရှိလာတယ်။

ဒါကြောင့်
အသက်ကြီးလာလို့
မိတ်ဆွေနည်းလာတာကို
ဝမ်းနည်းစရာလို့ မမြင်ပါနဲ့။

တစ်ခါတလေ
မိတ်ဆွေနည်းလာတာက
ကိုယ့်ဘဝ ပိုအေးချမ်းလာတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။

လူအများကြီးနဲ့
နီးနီးကပ်ကပ်နေရတာထက်
ကိုယ့်စိတ်ကို မပင်ပန်းစေတဲ့
လူအနည်းငယ်နဲ့ပဲ နေရတာက
ပိုကောင်းတတ်တယ်။

နောက်ဆုံးမှာ
ဘဝက သင်ပေးလာတာတစ်ခုရှိတယ်။

“မိတ်ဆွေများဖို့ မလိုဘူး။
မှန်ကန်တဲ့လူတွေ ရှိဖို့ပဲလိုတယ်။”

အတူတူရှိခဲ့တဲ့အချိန်တွေကို
တန်ဖိုးထားပါ။

ဝေးသွားတဲ့လူတွေကိုလည်း
အပြစ်မတင်ပါနဲ့။

တချို့လူတွေက
ကိုယ့်ဘဝထဲမှာ
အမြဲနေဖို့ မဟုတ်ဘဲ
ကိုယ့်ဘဝကို တစ်ခုခုသင်ပေးဖို့
ဝင်လာခဲ့ကြတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။

အသက်ကြီးလာတာနဲ့
မိတ်ဆွေနည်းလာတာဟာ
အထီးကျန်လာတာ မဟုတ်ဘူး။

ကိုယ့်ဘဝအတွက်
တကယ်တန်ဖိုးရှိတဲ့လူတွေကို
ပိုသိလာတာပါ။

#သူငယ်ချင်း

စိတ်ပျက်တဲ့နေ့တေမှာ ဖတ်သင့်တဲ့စာ။ဒီနေ့ မင်းစိတ်ပျက်နေရင်…အရင်ဆုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။တစ်ချို့နေ့တွေမှာဘယ်လောက...
10/09/2026

စိတ်ပျက်တဲ့နေ့တေမှာ ဖတ်သင့်တဲ့စာ။

ဒီနေ့ မင်းစိတ်ပျက်နေရင်…
အရင်ဆုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။

တစ်ချို့နေ့တွေမှာ
ဘယ်လောက်ကြိုးစားကြိုးစား
အရာအားလုံးက ကိုယ်မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မလာဘူး။

လုပ်သမျှအလုပ်တွေ အဆင်မပြေဘူး။
ကြိုးစားသလောက် ရလဒ်မရဘူး။
ယုံကြည်ထားတဲ့လူက စိတ်ပျက်စေတယ်။
ကိုယ်မျှော်လင့်ထားတဲ့အရာကလည်း
မျှော်လင့်ချက်နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သွားတယ်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာ
“ငါ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မအောင်မြင်သေးတာလဲ”
“ငါ့ဘဝက ဘာလို့ အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲလဲ”
ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်မေးမိတတ်ကြတယ်။

ဒါပေမယ့်…

စိတ်ပျက်နေတဲ့နေ့တစ်နေ့က
မင်းဘဝတစ်ခုလုံး မဟုတ်ဘူး။

ဒီနေ့ မအောင်မြင်တာနဲ့
မင်းဟာ မအောင်မြင်တဲ့လူ ဖြစ်မသွားဘူး။

ဒီနေ့ အားနည်းနေတာနဲ့
မင်းဟာ အားနည်းတဲ့လူ မဟုတ်ဘူး။

တစ်ရက်တာ ရလဒ်ဆိုးတာနဲ့
မင်းကြိုးစားခဲ့တဲ့နေ့တွေ အားလုံး အဓိပ္ပါယ်မဲ့သွားတာလည်း မဟုတ်ဘူး။

တစ်ခါတလေ
ဘဝက မင်းကို ရပ်ခိုင်းနေတာပါ။

ပြန်စဉ်းစားဖို့…
ပြန်နားဖို့…
ပြီးတော့ ပြန်စဖို့။

မင်းအခု မြင်နေရတာက
လမ်းပိတ်နေသလို ဖြစ်နေနိုင်တယ်။

ဒါပေမယ့်
လမ်းပိတ်တာနဲ့ လမ်းမရှိတော့တာ မတူဘူး။

တစ်လမ်းပိတ်ရင်
တစ်လမ်းရှာရတယ်။

တစ်ခါမအောင်မြင်ရင်
နောက်တစ်ခါ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ စဉ်းစားရတယ်။

အရေးကြီးတာက
စိတ်ပျက်တဲ့အချိန်မှာ
ဘဝတစ်ခုလုံးကို ဆုံးဖြတ်ချက်မချလိုက်ဖို့ပဲ။

ဒီနေ့ မင်းစိတ်မကောင်းလို့
မနက်ဖြန်လည်း ဒီလိုပဲ ဖြစ်မယ်လို့ မဆုံးဖြတ်နဲ့။

ဒီနေ့ မင်းအခြေအနေမကောင်းလို့
အနာဂတ်လည်း မကောင်းတော့ဘူးလို့ မတွေးနဲ့။

ဘဝမှာ
အခက်ခဲဆုံးအချိန်တွေက
တစ်ခါတလေ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပိုသိလာစေတယ်။

ဘယ်သူက ကိုယ့်ဘေးမှာ တကယ်ရှိလဲ သိလာတယ်။
ကိုယ်ဘာကို တကယ်လိုချင်လဲ သိလာတယ်။
ဘယ်အရာတွေကို လက်လွှတ်သင့်လဲ သိလာတယ်။

ဒါကြောင့်
ဒီနေ့ မင်းလုပ်နိုင်တာ အများကြီးမရှိရင်
နည်းနည်းပဲလုပ်ပါ။

မနက်ဖြန်အတွက် တစ်ခုခုလေး ပြင်ဆင်ပါ။
စာတစ်မျက်နှာဖတ်ပါ။
အလုပ်တစ်ခု ပြီးအောင်လုပ်ပါ။
ကိုယ့်ကိုယ်ကို နည်းနည်းလေး ပြန်ဂရုစိုက်ပါ။

ဘဝကို တစ်ရက်တည်းနဲ့ ပြန်ပြင်ဖို့ မလိုဘူး။

တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့
နည်းနည်းစီ ပြန်တည်ဆောက်သွားရင် ရပြီ။

ပြီးတော့…

မင်းအခုရောက်နေတဲ့နေရာက
မင်းရဲ့နောက်ဆုံးနေရာ မဟုတ်ဘူး။

ဒီနေ့ မင်းစိတ်ပျက်နေတာက
မင်းဘဝအဆုံးမဟုတ်ဘူး။

တစ်နေ့ကျရင်
အခုလိုနေ့တွေကို ပြန်ကြည့်ပြီး
“အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ငါသာ လက်မလျှော့ခဲ့လို့
အခုဒီနေရာကို ရောက်လာတာပဲ”
လို့ ပြောနိုင်တဲ့နေ့ ရှိလာလိမ့်မယ်။

ဒါကြောင့် ဒီနေ့တော့
အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းဖို့ မကြိုးစားနဲ့။

အသက်ရှူပါ။
နားပါ။
ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခဏလောက် နားလည်ပေးပါ။

ပြီးရင်…

မနက်ဖြန်မှာ
ပြန်စကြမယ်။

မင်းဘဝက
ဒီနေ့တစ်နေ့ထက် အများကြီးပိုကြီးမားတယ်။

လမ်းတွေ့ရင် မခေါ်တာက ကိုယ့်အာရုံနဲ့ကိုယ်မလို့ မမြင်မိဘဲ ကြောင်တောင်ကန်း စာပို့ရင် မပြန်တာက ဘာတွေရှုပ်နေမိမှန်းမသိကြောင်ပ...
09/09/2026

လမ်းတွေ့ရင် မခေါ်တာက ကိုယ့်အာရုံနဲ့ကိုယ်မလို့
မမြင်မိဘဲ ကြောင်တောင်ကန်း

စာပို့ရင် မပြန်တာက ဘာတွေရှုပ်နေမိမှန်းမသိ
ကြောင်ပျောက်

ခြုံပြောရရင်တော့ ကြောင်တောင်တောင်ပေါ့

ပြန်ယုတ်မာဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံရှိရင်တောင်မှ ဘာလို့ တိတ်ဆိတ်ဖို့နဲ့ စွန့်လွှတ်ဖို့ပဲ ရွေးချယ်ရလဲသိလား ။ သူတို့မပါဝင်တဲ့...
09/09/2026

ပြန်ယုတ်မာဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံရှိရင်တောင်မှ ဘာလို့ တိတ်ဆိတ်ဖို့နဲ့ စွန့်လွှတ်ဖို့ပဲ ရွေးချယ်ရလဲသိလား ။
သူတို့မပါဝင်တဲ့ ကိုယ့်နေ့ရက်တွေဟာ လှပပြီး အေးချမ်းကြောင်း ကိုယ်သက်သေပြချင်တာ ။
တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် ကိုယ်ဟာ ပိုလှပလာမယ် ဥာဏ်ပညာတိုးလာမယ် ပိုကောင်းတဲ့လူဖြစ်လာမယ် ။
အဲ့လူတွေနဲ့ ပြန်တွေ့တဲ့အခါ ကိုယ်ကတော့ ဒီအတိုင်း ပြုံးပြလိုက်တာပါပဲ အဲ့အပြုံးက သူတို့စိတ်ကို ကသိကအောက် ဖြစ်စေခဲ့တာကိုတော့ ကိုယ်မတတ်နိုင်ပါဘူးလေ။
🤍🍀

#ဖားစည်ရည်ကျော်

Address

Delhi

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Excellent Literature posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The School

Send a message to Excellent Literature:

Shortcuts

Share