Professor.S.Sivakumar

Little ones as Bharathiyar in SBOA matriculation school at Coimbatore on the eve of "Bharathiyar Vizha"... purposeful day spoke to school kids of 6 th to 8 th STD about Bharathiyar and Impact of Bharathiyar...

Lessons learned from Dale Carnegie's book "The Art of Public Speaking"

1. Overcome Stage Fright:
Carnegie emphasizes that the fear of public speaking is common, but it can be conquered through preparation and practice.

2. Know Your Audience:
Understanding your audience's needs, interests, and expectations is crucial for tailoring your message effectively.

3. Organize Your Speech:
The book teaches the importance of structuring your speech logically, with a clear introduction, body, and conclusion.

4. Use Simple Language:
Carnegie advises using plain, straightforward language to ensure your message is easily understood and relatable to your audience.

5. Engage with Stories:
Stories and anecdotes can make your speech more relatable and memorable, so learn to incorporate them effectively.

6. Practice and Rehearse:
Carnegie stresses the need for thorough practice and rehearsal to build confidence and polish your delivery.

7. Build Confidence through Knowledge:
Gaining in-depth knowledge about your topic is essential for boosting your confidence as a speaker.

8. Master Nonverbal Communication:
The book highlights the importance of body language, eye contact, and vocal variety in conveying your message effectively.

9. Adapt to Feedback:
Carnegie suggests being open to feedback from peers and mentors to continually improve your speaking skills.

10. Turn Nervousness into Enthusiasm:
Instead of fighting nervousness, the book advises transforming it into energy and enthusiasm that can enhance your performance.

By applying these principles, you can better connect with your audience and deliver impactful speeches.

Good morning 🌞

Strong Message ....

இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு நடந்த இந்து தமிழின் ஆண்டு விழாவில்

Gandhiyam Pesu...

www.linkedin.com

வெளியூர் பயணங்கள் காரணமாக இன்று தான் சித்தா பார்த்தேன்.சித்தார்த் மொத்தப்படத்தையும் தனக்குள் ஏற்றிக்கொண்டு சிறு நகரத்து நடுத்தர வர்க்கத்தை பிரதிபலிக்கும் சித்தப்பாவாக வாழ்ந்திருக்கிறார்.

நான் சித்தப்பாக்களின் மடியிலும் தோள்களிலும் வளர்ந்தவன்...சித்தப்பாக்கள் அப்பாக்களை விட அதிகம் அன்பு செலுத்துபவர்கள்.கட்டற்ற சுதந்திரம் தருபவர்கள்..என் பிரமு சித்தப்பா பற்றி ஒரு நாவலே எழுதலாம்...அத்தனை ஒரு அற்புதமான மனிதன்கள் சித்தப்பாக்கள்.

அப்படி ஒரு சித்தப்பாவை நகரத்து இளைஞனான சித்தார்த் உடல் மொழியிலும் உரையாடலிலும் நிகழ்த்தி காட்டியது ஆச்சர்யம்.

குழந்தைகள் பெண்கள் மீது தொடர்ந்து நிகழ்த்தப்படும் பாலியல் வன்கொடுமையின் பல்வேறு பக்கங்களை தொடர்ந்து விவாதிக்கும் தொடர்ச்சியில் சித்தா திரைப்படம் இன்னொரு உரையாடலை முன்வைத்துள்ளது.

கொலை நிகழ்த்தப்படாமல் அந்த உரையாடல் மட்டும் நிகழ்ந்திருந்தால் இந்த படம் ஒரு கிளாஸிகலாக மாறியிருக்கும்.

சித்தார்த் இந்த கதையை நடிக்க தேர்ந்தெடுத்ததைத் தாண்டி தயாரிப்பாளராக மாறியது அவர் தன்னை இன்னொரு வகையான நடிகனாக உருமாற்றிக் கொள்ள வேண்டுமென்ற கனவு வெளிப்படுகிறது.

நல்ல படங்களை எடுக்க விரும்பினாலும் மக்களிடம் அதைக் கொண்டு சேர்ப்பது இன்று அது பெரும் சவால்.மக்கள் விரும்பினாலும் இரண்டாவது வாரம் திரையரங்குகள் கிடைப்பது பெரும் வரம்.

விமர்சன ரீதியாகவும் மக்களிடமும் நல்ல வரவேற்பைக் காண்கையில் சக படைப்பாளியாய், தயாரிப்பாளராய் பெரும் மகிழ்ச்சி ஏற்படுகிறது.சித்தார்த் போன்ற நல்ல நடிகன் வெல்ல வேண்டும்.

குழந்தைகள் இருவரும் மிக அற்புதமாக நடித்திருக்கிறார்கள்.

பண்ணையாரும் பத்மினியும் தவிர இரண்டு கமர்சியல் படங்கள் எடுத்த அருண் சட்டென மனம் மாறி இப்படி ஒரு இயல்பான படத்தை எடுக்க முடிவெடுத்த மனமாற்றம் பொதுவாக யாருக்கும் சட்டென நிகழ்ந்து விடுவதில்லை.மிக கடினம்.

ஏனெனில் சூழல் அத்தனை இரைச்சலாக வன்முறை கொண்டாட்டமாக படை பரிவர்த்தனையாக இருக்கிற நிலையில் கையில் சிறு மெழுகுவர்த்தியை ஏந்திக் கொண்டு இந்த ஆர்ப்பாட்டமான பாதையில் இயல்பான அழகியல் படைப்பை வெற்றிகரமாக நிகழ்த்தி காட்ட முடியும் என்று நிரூபித்த இயக்குநர் அருண் உட்பட்ட மொத்த குழுவிற்கும் என் மனமார்ந்த வாழ்த்துகள்.