17/10/2014
एका राजाने दोन ससाणे आणले
आणि त्यांना शिकवण्यासाठी माणूस ठेवला .
काही दिवस गेले .
एक ससाणा उंच भराऱ्या घेऊ लागला , अगदी बघत रहावे
असे .
दुसरा मात्र उडेचना .
राजा काळजीत पडला , अगदी सारखे दोन पक्षी एक
भरारी घेतोय दुसरा थंड . काय करावे...काय करावे ?
राजाने दवंडी पिटली , ससाण्याला कोणी उडवून
दाखवावे म्हणून .
दुसऱ्या दिवशी पहाटेस राजा बागेत आला ,
बघतो तो दुसरा ससाणा पहिल्यापेक्षाही उंच
गेला होता आणि हवेत सुंदर संथ गिरक्या घेत होता .
राजाच्या आश्चर्यास पारावार उरला नाही .
हे अजब घडले कसे आणि केले तरी कोणी !
एक सामान्यसा दिसणारा शेतकरी अदबीने पुढ्यात
आला आणि म्हणाला महाराज मी केले हे .
राजा : अरे पण कसे ?
शेतकरी : मी फक्त तो ससाणा ज्यावर
बसला होता ती फांदी कापली ,
दुसऱ्या क्षणी तो आकाशात
झेपावला बाकी तुम्ही बघत आहातच तो किती आनंदात
वरवर जातोय ते .
तात्पर्य काय : आपली फांदी कधीतरी सोडून बघा .
सतत सुखद मर्यादित कवचांमध्ये स्वतःला गुरफटवून ठेवू
नका .
कदाचित बाहेर अधिक सुंदर खुले समृद्ध आकाश
तुमची वाट बघत असेल .
आकाश मोकळे मिळाले तर दिवे आपणच उजळतील
आणि रोज दिवाळी असेल..
