What are the opening hours?

Monday 9am - 5pm Tuesday 9am - 5pm Wednesday 9am - 5pm Thursday 9am - 5pm Friday 9am - 5pm Saturday 9am - 5pm

http://www.abhinavfoundation.org/

Abhinav foundation, 40gaon Road, Bhadgaon (2026)

07/09/2026

Admission open do fast

04/09/2026

अभिनव बहुउद्देशीय संस्था भडगाव यांच्यातर्फे आवाज प्रदूषण बाबतीत जनजागृती अभियान राबविण्यात आले.
डीजे संस्कृती लागली आहे. त्यामुळे हृदयाचे कंपन वाढणे, मेंदूवर दबाव निर्माण होणे, कर्णबधिरता येणे असे बरेच आजार होत आहेत. यात मानसिक आरोग्य देखील खालावत आहे.
अशा वेळेस डीजेच्या आवाजांवर प्रतिबंध लावावा. आवाज मर्यादित डेसिबलमध्ये व मर्यादित वेळेतच असावा याचे निवेदन भडगाव पोलीस स्टेशन व तहसीलदार यांना देण्यात आले.
तसेच भडगाव बस स्टँड मध्ये पोस्टर प्रेसेंटेशन करून त्याबद्दल जनजागृती करण्यात आली.

22/08/2026

Lecture on good habbits, diet and health of school children conducted by Ladkubai school.of Bhadgaon. Speaker Dr Suvrana patil professor in medical College and social qor

26/06/2026

*सीतेपासून सियापर्यंत प्रवास आणि संस्कारांची घसरण*

निव्वळ योगायोग म्हणावा का, की सतयुगापासून कलयुगापर्यंत माणूस कसा
बदलतो हे दाखविणारे निसर्गाचे चक्र म्हणावे.

एकीकडे सोनम रघुवंशी, मधुचंद्राच्या प्रवासात पतीचा खून करणारी. येथेही काहीतरी साम्य.
दुसरीकडे सीतेचे गुण आपल्या कन्येत रुजतील असे समजून कौतुकाने सिया नामकरण केलेली सिया.

सतयुगातील सीतामाता, राजघराण्यातील ऐश, आराम सोडून लग्न झाल्या झाल्या आपल्या पतीसोबत वनवासात निघून गेली. पुरेशी ओळखही न झालेल्या पतीवर पूर्ण विश्वास ठेवून. आपले जीवन त्याला समर्पित करणारी सीता.
ज्या पतीला आपण पवित्र अग्नि समोर वरमाला घातली आता हे जीवन त्याला समर्पित झाले असे समजून ऊन वारा पाऊस यांचा सामना करीत त्याच्यासोबत वनवास भोगला.
सोन्याच्या लंकेमध्ये कित्येक वर्ष काढल्यानंतरही त्या प्रलोभनांना बळी न पडता आपल पावित्र्य तसेच टिकून ठेवले. आणि ह्या पावित्र्याची जेव्हा अग्निपरीक्षा झाली त्यावेळेस तेही तिने निमूट सहन केले ती सीता. रामांची सिया. म्हणूनच रामाच्या नावाच्या आधी सीतेचं नाव येते, सिताराम किंवा सियाराम.
असे कोणते संस्कार रुजले होते जिथे स्वर्थापेक्षा निस्वार्थ जीवन जगण्यात आनंद होता. आधी परिवार, पती किंवा पत्नी नंतर मी असे विचार रुजले होते.
घराण्याचा उद्धार व्हावा. आपण ज्या घराण्यात आहोत त्या घराण्याचं नाव त्रिलोकात फैलाव. त्यासाठी सर्व समर्पित करणारी सीता एकीकडे आणि क्षणभंगुर आकर्षणासाठी दुसऱ्याचा बळी घेणारी कलयुगतील सिया दुसरीकडे.
ज्याने आपल्याला मनोमन पत्नी मानले आहे. त्याने प्रामाणिकपणे स्वीकार करून त्याच्या आयुष्यात येण्यासाठी आपलं स्वागत करीत आहे अशा निरागस, निरपराध केतनचा बळी घेणारी कलयुगातील सिया.

सात फेऱ्यांनी, अग्निसाक्षी मानून ज्याची आपण अर्धांगिनी झालेलो आहोत त्याचा हनिमूनला जाताना खून करणारी सोनम रघुवंशी एकीकडे.

नेमके काय निरीक्षण नोंदवतो आपण यातून.

यातून एकच स्पष्ट दिसते घरातून संस्कार करण्याची जी पद्धत आहे ती नष्ट पावलेली आहे.
कुटुंब लहान झाले. त्यामुळे कौटुंबिक जबाबदारी असते हेच संस्कार गळून पडले.
घरामध्ये वयोवृद्ध असतील त्यांचा आदर करणे हे संस्कार नष्ट झाले.
आम्ही दोन, आमचे दोन किंवा आमचा एकच. या चौकोन पासून त्रिकोणी झालेल्या कुटुंब संस्कृतीत मी पणा जास्त टोकदार झाला.

माझं आयुष्य, माझं शरीर, माझं स्वातंत्र्य, माझं लिंग इतपर्यंत ठरवण्याची विकृत मानसिकता ह्या पिढीमध्ये निर्माण झाली.

सामाजिक, कौटुंबिक नीतिमूल्य कधीच स्वाहा झाले.
कुटुंबात जन्माला आलेल्या मुलाच्या रूपातलं छोटसं रोपटे. त्याचं पालन पोषण करताना आपण सकस संस्कार रुजवण्यापेक्षा पाश्चिमात्य संस्कारांचे विष त्याला पाजत गेलो.
त्याच्या व्यक्तिमत्त्वांमध्ये आधुनिकतेचं तन फोफावू लागले आणि आपल्या संस्काराची पौष्टिक मूल्य आपोआपच नष्ट होऊ लागलीत.
आकाराला आले ते एक विषारी झाड जे आपले विष इतरांमध्ये पसरवून निरपराध लोकांचा बळी घेऊ लागले.

यावर उपाय काय ?

आजकालची उथळ पिढी. थ्रिलच्या नावावर काहीही थोतांड करणारी विकृती जपणारी पिढी.
शाब्दिक अपमानही सहन न करणारी आणि लगेच त्यासाठी दुसऱ्याचा जीव घेणारी अशांत मानसिकतेची पिढी.

कुठून सुरू झाले माहित नाही परंतु कुठेतरी थांबवणे नितांत गरजेचे आहे.

डॉ सुवर्णा पाटील
📖✍️वसु
२६/०६/२०२६

चला घडवूया संस्कारक्षम पिढी.

08/03/2026

*'ती' माणूस, प्राणी की निर्जीव वस्तू?*

शीर्षक अगदी बरोबर वाचले आपण. आज महिला दिन आणि हे काय रडगाणे लावले असेही आपल्या मनात येईल. येऊद्या, किंबहुना यायलाच हवे. एक दिवस महिला दिन आनंदाने साजरा करायचा सोडून हे काय?

सांगते, त्याला कारणही तसेच आहे.
तिसऱ्या महायुद्धाची सुरुवात झाल्यासारखे सगळीकडे वाटते. यात जास्त अवहेलना होते ती महिलेची. तिच्या देहाचे लचके तोडले जातात. तिथेही स्त्रियाचा सॉफ्ट टार्गेट म्हणून बळी पडतात.

अठराव्या शतकात कामगार चळवळीतून याची सुरुवात झाली. महिलांना दुय्यम वागणूक देऊन त्यांना प्राण्यासारखे वागवले जायचे. पुरुषांच्या तुलनेत अतिशय कमी वेतन त्यांना दिले जात होते.
त्यावेळेस तर कोर्टात एका न्यायाधीशांचे विचार होते की महिला ह्या माणूस नसून प्राणी आहे आणि त्यांच्याशी प्राण्यांसारखे वागावे. त्यांना कुठलाच अधिकार नाही.'
ज्यावेळेस महिलांनी मतदानाच्या अधिकाराची मागणी केली होती त्यावेळेस हे वाक्य होते.

शतकानू शतक गेले परंतु आजही काही समाजात महिला ही जनावरच आहे.
आजही काही पुरुषांच्या नजरेत स्त्री म्हणजे एक प्राणीच आहे. गाय, बकरी, गाढवासारखे ती देखील एक प्राणी आहे. आणि पुरुषांसाठी तिचा जन्म झालेला आहे. ती फक्त उपभोगण्याची वस्तू आहे. अशी मानसिकता आजच्या काळात देखील असताना कसा काय हा महिला दिन साजरा करावा हाच प्रश्न.

स्त्रीला प्राणी समजून, फक्त वस्तू म्हणून तिचा वापर करणे. एकीकडे तिला पडद्यात ठेवायचे आणि दुसरीकडे! वारेवा काय तर नियम आणि अशा नियमांना पवित्र मानने. कोणत्या स्तराची ही मानसिकता.

विशेष म्हणजे ह्या गोष्टींना मान्य करणारी स्त्री आणि येणाऱ्या पिढीवर लादणारी स्त्रीचं. सुधारक विचार या स्त्रियांना नकोत. आपण प्राणी आहोत, वस्तू आहोत ही भावना एवढी खोलवर त्यांच्या मनात रुतली आहे की त्या गोष्टीला विरोध करणे म्हणजे ते पाप समजतात.

मग नेमके स्त्रीमुक्ती म्हणजे काय ? हा महिला दिन साजरा करण्याचे कारण काय? जर आजही ते अठराव्या शतकातील विचार असतील तर मग आजही हा महिलादिन खऱ्या अर्थाने साजरा होऊ शकत नाही.

काही दिवसांपूर्वीचा माझा स्वतःचा अनुभव.
एका मॉलमध्ये गेल्यावर तिथल्या मालकाचे शब्द 'आमचे गुरु येत आहे. त्यांना महिलांची सावली चालत नाही.'
शी, किती मागास विचारसरणी म्हणावी ही.

यातून एक एकच गोष्ट प्रकर्षाने जाणवते , ती म्हणजे पुरुषी मानसिकता अशी आहे की स्त्री फक्त त्यांना उपभोगता यावी. तिचा हवा तसा वापर करता यावा.

तिने तिचे अधिकार मागू नये म्हणूनच तिला पडद्यात ठेवले जाते. तिला भावना नाही आणि असतील तरी त्या गृहीत धरल्या जात नाही.
अगदी बोटावर मोजण्या इतक्याच महिलांना त्यांचे अधिकार आहे किंवा त्यांना समानतेची वागणूक मिळते.
मात्र घरोघरी मातीच्या चुलीप्रमाणे प्रत्येक समाजात थोड्याफार प्रमाणात का असेना महिलेची अवहेलना होते. काही महिला त्यांच्या अधिकारांचा गैरवापर देखील करतात.

पुरुषांचा स्वतःच्या भावनांवर ताबा नाहीये. स्वतःच्या नजरेतील हवस कमी करू शकत नाही आणि स्त्रीला मात्र बंदिस्त करण्याची यांची मानसिकता आहे.

एवढेच काय परंतु त्या काही मंदिराच्या गाभाऱ्यात सुद्धा स्त्रीला प्रवेश देत नाही.
यावरून यांच्या दरिद्री मानसिकतेची कीव येते, राग नाही.
लग्न करायला स्त्री हवी. तुमची मुलं जन्म घालण्यासाठी सुद्धा स्त्री हवी ,उपभोगण्यासाठी श्री हवी आणि तिची सावली चालत नाही, तिची केस दिसू नये म्हणून तिने पडद्यातच राहावे. वा वा काय मानसिकता आहे.

ज्यावेळी ह्या सर्व गोष्टी बंद होतील. त्यावेळी वेगळा महिला दिन साजरा करण्याची गरज पडणार नाही.
एक दिवस बॅनर लावून महिला दिन साजरा करण्यापेक्षा हे जे अत्याचार आणि तिला वस्तू किंवा प्राणी समजण्याची मानसिकता बंद करा.

डॉ सुवर्णा पाटील
८/०३/२०२६

19/02/2026

Chatrpati Shivaji Maharaj ki jay
Jay Shiwaji Jay bhavani

07/02/2026

03/02/2026

Book your seat now

26/12/2025

अरुणोदय प्रतिष्ठान पुणे व डॉक्टर दौलतराव लहाने मित्रपरिवार तर्फे सन्मानित केल्याबद्दल आभार

Abhinav foundation

07/09/2026

04/09/2026

22/08/2026

22/08/2026

26/06/2026

08/03/2026

19/02/2026

07/02/2026

03/02/2026

26/12/2025

Address

Opening Hours

Telephone

Website

Alerts

Contact The School

Shortcuts

Share

Category

Listing takedown request

Monday	9am - 5pm
Tuesday	9am - 5pm
Wednesday	9am - 5pm
Thursday	9am - 5pm
Friday	9am - 5pm
Saturday	9am - 5pm