Baba Isher Singh.Nanaksar. Public School,Amritsar

ਅਸਲੀ ਗਾਇਕ ਉਹ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗਾਣੇ ਸਿਰਫ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਨੇ—ਪਿਆਰ, ਮਸਤੀ ਜਾਂ ਚੰਚਲਾਪਣ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਹਰ ਘਰ ਦੇ ਵਿਆਹ-ਸ਼ਾਦੀਆਂ ‘ਚ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਸਮਾਜ ‘ਤੇ ਵੱਡਾ ਮਾੜਾ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।

ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਗਾਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾ-ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਨੇ ਉਹ ਗਾਣੇ ਨਹੀਂ—ਸਮਾਜ ਲਈ ਜ਼ਹਿਰ ਨੇ। ਇਹ ਰਿਵਾਜ਼ ਸਿਰਫ ਪਿਛਲੇ 10–15 ਸਾਲਾਂ ‘ਚ ਹੀ ਵੱਧਿਆ ਹੈ।

ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਹੁਣ 15–16 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ‘ਚ ਹੀ ਉਹ ਗਲਤ ਰਾਹ ‘ਤੇ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਗਾਣਿਆਂ ਦਾ ਅਸਰ ਸਿੱਧਾ ਦਿਮਾਗ ‘ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ‘ਚ ਪੰਜਾਬ ‘ਚ ਜਿੰਨੀ ਰੰਜਿਸ਼ਾਂ ਵਧੀਆਂ ਨੇ, ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ‘ਤੇ ਕਤਲ ਹੋ ਰਹੇ ਨੇ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਉਸੇ ਸੋਚ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ ਜੋ ਕੁਝ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਗਾਣਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਗੈਂਗਸਟਰਾਂ ਅਤੇ ਬਦਲੇ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਹੀਰੋਗਿਰੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।

ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ—ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ‘ਤੇ ਆਪ ਮੁਸੀਬਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਕੋਈ ਪਰਚਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਲੋਕ ਦੌੜ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀਆਂ ‘ਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਕਿੱਥੇ ਗਈ ਉਹ ਦਲੇਰੀ ਜਿਹੜੀ ਗਾਣਿਆਂ ‘ਚ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਸੀ?

ਹਰ ਗਾਇਕ 4–5 ਚੰਗੇ ਗਾਣੇ ਵੀ ਗਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਇੰਟਰਵਿਊਜ਼ ‘ਚ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਪਰ ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੇਖਣਾ ਕਿ ਉਹ 10–15% ਕੀ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ 80–90% ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਿੱਸਾ ਗਲਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਚਾ ਹੀਰੋ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦਾ।

ਮੈਂ ਫਿਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਗਾਣੇ ਸੁਣੋ, ਖੁਸ਼ੀਆਂ ‘ਚ ਸੁਣੋ, ਭੰਗੜਾ ਪਾਓ, ਕੋਈ ਮਨਾਹੀ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਹਿੰਸਾ ਵਾਲੇ ਗਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰੋ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਲਿਆਉਣਾ ਪੈਣਾ।

ਸੋਚ ਬਦਲੋ—ਤਾਂ ਹੀ ਸਮਾਜ ਬਦਲੇਗਾ।”**

Happy Teacher's day!
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਅਧਿਆਪਕਾ ਨੂੰ ਸਿਰ ਝੁਕਾਉਂਦਾ ਹਾ'

ਪਰ ਇਕ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਲਾਹਨਤਾਂ ਵੀ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾ।

ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਨਵਕਿਰਨ ਮੈਡਮ ਸੀ ।

1996-97 ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ 6th ਕਲਾਸ ਵਿਚ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਫ਼ੇਲ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜਦ ਕੇ ਉਦੋ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਪੜਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ parents ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ Principal Sir Harpal Singh ਨੂੰ papers ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ checking ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਤਾ ਇੱਸ ਮੈਡਮ ਨੇ principal sir ਦੇ ਕਹਿਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ re-checking ਨ੍ਹੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਤੇ ਅੱਗੋਂ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਫ਼ੇਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਦੋ 40 marks ਵਾਲਾ pass ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਇੱਸ ਮੈਡਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ 39.9 marks ਦਿੱਤੇ ਸੀ ਤਾ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ fail ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਕ ਨੰਬਰ ਨਹੀ ਇਕ point ਨਾਲ, ਜਦ ਕੇ ਉਦੋ ਬਾਕੀ ਬੱਚਿਆ ਨੂੰ 3 ਤੋ 5 grace marks ਮਿਲਦੇ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ principal ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜੇ ਤੁਸੀਂ papers ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ checking ਕਰਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਤਾ ਮੈਂ school to resign ਕਰ ਦੇਵਾਂਗੀ।
ਜਦ ਮੇਰੇ parents ਤੇ principal ਨੇ ਫ਼ੇਲ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਣ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾ ਨਵਕਿਰਨ ਮੈਡਮ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕੇ ਜਬ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਮਾਰਦੀ ਹੈ ਤਾ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾ। ਕੀ ਕੋਈ teacher ਇਹਨੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਇਹਨਾ ਤੱਕਾ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ??

ਮੈਂ ਦਸ ਦੇਵਾ ਕੇ ਉੱਦੋ ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਭਾਵੇ ਘੱਟ ਹੀ ਪੜਦਾ ਸੀ, sports ਵਲ ਜਯਾਦਾ interest ਸੀ, ਪਰ papers ਵੇਲੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ ਪੜਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਕਦੀ ਨਕਲ ਮਾਰ ਕੇ paper ਨ੍ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਪਰ ਉਸ ਤੋ ਬਾਅਦ ਪੜ੍ਹਾਹੀ ਤੋ ਏਹਨਾ ਮਨ ਚੁਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕੇ ਫੇਰ ਕਦੀ ਨ੍ਹੀ ਪੜਿਆ ਬਸ ਫੇਰ ਨਕਲ ਮਾਰ ਕੇ ਹੀ ਪਾਸ ਹੋਇਆ।

ਮੇਰਾ ਇੱਹ ਇਹਨਾ ਵੱਡਾ ਲਿਖਣ ਦਾ ਬੱਸ ਇਹਨਾ ਹੀ ਮਕਸਦ ਹੈ ਕੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਦਾ ਬਚਿਆ ਨਾਲ ਖੁੰਦਕ ਨਾ ਕਢਿਆ ਕਰੋ। ਜਰਾ ਸੋਚੋ 6th class ਦਾ ਬੱਚਾ ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਹੁੰਦਾ। ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਬਚਿਆ ਨਾਲ compare ਕਰਕੇ ਦੇਖੋ ਕੇ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਇਦਾ ਕਰੇ ਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿੱਦਾ ਲੱਗੇ।
🙏🙏🙏

ਇਹਨਾਂ ਕੌਮ ਦੇ ਗਦਾਰਾ ਨੂੰ ਸਦਾ ਯਾਦ ਰਖਿਓ।