27/02/2025
श्री स. म. वडके विद्यालयात आणि कनिष्ठ महाविद्यालयात मराठी दिन उत्साहात साजरा
*११ वी (विज्ञान)* *वर्गातील विद्यार्थ्यांनी स्वप्निल पाटील सरांच्या कवितांचे सादरीकरण करून मराठी भाषेचा गोडवा अनुभवला*
श्री स. म. वडके विद्यालय आणि कनिष्ठ महाविद्यालय, चोंढी-किहीम येथे ११ वी विज्ञान वर्गातील विद्यार्थ्यांनी मराठी दिन साहित्यिक वातावरणात आणि अभिमानाने साजरा केला. मराठी भाषेचा गौरव करण्याच्या उद्देशाने आणि विद्यार्थ्यांमध्ये काव्यवाचनाची आवड निर्माण करण्यासाठी या विशेष उपक्रमाचे आयोजन करण्यात आले. या कार्यक्रमात विद्यार्थ्यांनी उत्कृष्ट काव्य सादरीकरण करत मराठी भाषेच्या सौंदर्याला आणि ताकदीला उजाळा दिला.
कार्यक्रमाची सुरुवात मराठी भाषेच्या महत्त्वाविषयी मार्गदर्शनाने झाली. स्वप्निल पाटील सरांनी विद्यार्थ्यांना मराठी भाषेचा अभिमान बाळगण्याचे आणि तिचा प्रचार व प्रसार करण्याचे महत्त्व पटवून दिले. *मराठी ही केवळ एक भाषा नसून, तिच्या प्रत्येक शब्दामध्ये इतिहास, संस्कृती आणि भावना गुंफलेल्या आहेत. "मराठी ही आपल्या अस्मितेची ओळख आहे. तिचे जतन करणे आणि पुढील पिढीपर्यंत ती आत्मसात करणे ही आपली जबाबदारी आहे,"* असे मत त्यांनी मांडले.
यानंतर विद्यार्थ्यांनी सादर केलेल्या कवितांनी कार्यक्रमाचा गाभा अधिक समृद्ध केला. विशेष म्हणजे, *'रिच झालोय', 'तुळस' आणि 'स्वराज्य' या तीन कविता स्वप्निल पाटील सरांनी लिहिलेल्या असून, विद्यार्थ्यांनी त्या अत्यंत प्रभावी पद्धतीने सादर केल्या.*
विद्यार्थ्यांचे काव्यसादरीकरण:
*१. 'रिच झालोय' - कु. तन्वी किरण थळे:*
तन्वी हिने स्वप्निल पाटील सरांची 'रिच झालोय' ही कविता सादर करताना आजच्या युगातील कृत्रिम समृद्धी आणि भावनिक दारिद्र्याचे वास्तव शब्दांत मांडले. विज्ञान-तंत्रज्ञानाने माणूस बाहेरून संपन्न झाला असला, तरी तो आतून कोरडा पडत चालला आहे, हा संदेश तिने आपल्या प्रभावी सादरीकरणातून दिला.
*२. 'तुळस' - कु. रोशनी सुरज घरत:*
स्वप्निल पाटील सरांचीच 'तुळस' ही कविता रोशनीने अत्यंत भावस्पर्शी शब्दांत सादर केली. भारतीय संस्कृतीतील श्रद्धेचे आणि पवित्रतेचे प्रतीक असलेल्या तुळशीच्या जीवनाचे सुंदर वर्णन या कवितेत आहे. तिच्या सादरीकरणाने उपस्थितांना आपल्या परंपरांविषयी अभिमान वाटावा, असा एक वेगळा अनुभव दिला.
*३. 'स्वराज्य' - कु. सृष्टी योगेश वार्डे:*
इतिहासाच्या पानांमध्ये अमर राहिलेल्या स्वराज्य संकल्पनेवर आधारित स्वप्निल पाटील सरांची 'स्वराज्य' ही जोशपूर्ण कविता सृष्टीने अत्यंत ओजस्वी शब्दांत सादर केली. छत्रपती शिवरायांच्या संघर्षाचे आणि मावळ्यांच्या शौर्याचे वर्णन करताना तिच्या आवाजातला अभिमान स्पष्ट जाणवत होता.
*४. 'माहेर' - कु. श्रुती गणेश म्हात्रे:*
ग. दि. माडगूळकर यांची
माहेर कविता म्हणजे प्रत्येक मुलीच्या हृदयाचा कोपरा. श्रुती हिने 'माहेर' ही कविता सादर करत आई-वडिलांच्या प्रेमाची ऊब, माहेरच्या आठवणी यांचे चित्रण करताना उपस्थितांना भावूक केले.
*स्वप्निल पाटील सरांचे विशेष काव्य सादरीकरण:*
मराठी दिनाच्या या प्रसंगी स्वप्निल पाटील सरांनी स्वतः रचलेली 'खंत' ही कविता सादर केली. या कवितेतून त्यांनी मराठी भाषेच्या सद्यस्थितीविषयी चिंता व्यक्त केली. इंग्रजीच्या अतिरेकामुळे मराठी भाषेचे महत्त्व झाकोळले जात आहे, हे वास्तव त्यांनी मार्मिकपणे मांडले. त्यांच्या कवितेतील ओजस्वी शब्द आणि प्रभावी सादरीकरणाने विद्यार्थ्यांना भाषेच्या अस्तित्वाची जाणीव करून दिली.
*विद्यार्थ्यांचा उत्साह आणि कौतुकास्पद सहभाग:*
या काव्यवाचन उपक्रमात विद्यार्थ्यांनी ज्या आत्मीयतेने भाग घेतला, ते खरोखरच प्रेरणादायी ठरले. मराठी भाषेचे सौंदर्य आणि ताकद जाणून घेण्याचा हा एक अनोखा अनुभव होता. विशेषतः, विद्यार्थ्यांनी आपल्या शिक्षकाने लिहिलेल्या कविता सादर करणे ही त्यांच्या लेखणीवरील श्रद्धा आणि प्रेम दर्शवणारी बाब ठरली.
मराठी भाषा – आपल्या अस्मितेचा अभिमान
आजच्या काळात जरी इंग्रजी भाषेचे महत्त्व वाढत असले, तरी मराठी भाषेची श्रीमंती आणि संस्कृती कधीच कमी होणार नाही. *ज्या भाषेत संत तुकाराम, संत ज्ञानेश्वर, कुसुमाग्रज यांसारख्या महान कवींची प्रतिभा उमटली, ती भाषा अमूल्य आहे.* मराठी ही केवळ संवादाची भाषा नाही, तर ती संस्कृतीची, प्रेमाची, आणि अभिमानाची भाषा आहे.
स्वप्निल पाटील सरांनी विद्यार्थ्यांना सांगितले की, *"मराठी ही आपल्या जीवनाचा अविभाज्य भाग आहे. तिला केवळ बोलण्यापुरती न वापरता, तिचा सन्मान राखण्यासाठी आपण प्रयत्न करायला हवेत. लिखाण, वाचन, संभाषण या तिन्ही माध्यमांतून मराठी भाषेला अधिक समृद्ध करण्याची जबाबदारी आपल्या सर्वांची आहे."*
मराठी दिन फक्त एक साजरा करण्याचा दिवस नाही, तर तो आपल्या भाषेचा अभिमान बाळगण्याचा दिवस आहे. विद्यार्थ्यांनी आपल्या शिक्षकाच्या कवितांना ज्या आत्मीयतेने सादर केले, ते पाहता हे निश्चित झाले की, *मराठी भाषेचा झेंडा भविष्यातही अभिमानाने फडकत राहील.*