27/08/2026
Szkoła Letnia dla nauczycieli polonijnych na Uniwersytecie Gdańskim 👩🎓
W dniach 16–24 sierpnia 2026 roku miałam przyjemność uczestniczyć w Szkole Letniej dla nauczycieli polonijnych na Uniwersytecie Gdańskim. Był to niezwykle intensywny, inspirujący i wartościowy czas – pełen nauki, nowych doświadczeń, wymiany pomysłów i spotkań z nauczycielami polonijnymi z różnych części świata.
Program Szkoły Letniej był bardzo różnorodny. Obejmował zajęcia językowe, dydaktyczne i kulturowe, ale również warsztaty filmowe, muzyczno-taneczne, pracę projektową oraz zajęcia wykorzystujące ruch, przestrzeń i kontakt z naturą.
Już pierwszego dnia, po uroczystym rozpoczęciu sesji szkoleniowej, uczestniczyliśmy w warsztatach integracyjnych oraz wykładzie dotyczącym ram programowych edukacji polonijnej. Kolejne dni przyniosły zajęcia poświęcone m.in. współczesnemu językowi polskiemu, projektowaniu i organizacji pracy dydaktycznej oraz treningowi fonetycznemu.
Szczególnie ciekawe były warsztaty filmowe oraz zajęcia dotyczące kultury polskiej. Pokazały one, jak wiele możliwości daje wykorzystywanie filmu, sztuki i kultury w pracy z uczniami oraz jak można dzięki nim tworzyć bardziej angażujące i twórcze zajęcia.
Dużo uwagi poświęcono również praktycznej stronie pracy nauczyciela – edukacji polonijnej, projektom dydaktycznym, skutecznej komunikacji, grywalizacji na lekcjach języka polskiego oraz kreatywnym sposobom pracy z gramatyką.
Jednym z najbardziej nietypowych i inspirujących doświadczeń były warsztaty odbywające się poza salą wykładową – wśród natury. 🌿 Zajęcia związane z kreatywnym mapowaniem krajobrazu naturokulturowego i „dance ecologies” pozwoliły nam spojrzeć na otaczającą przestrzeń z zupełnie innej perspektywy. Było w nich miejsce na ruch, obserwację, współpracę, kreatywność i uważność na to, co nas otacza.
To właśnie takie zajęcia przypomniały mi, że edukacja nie musi odbywać się wyłącznie w ławce i przed tablicą. Las, przestrzeń, ruch, doświadczenie i wspólne działanie również mogą stać się wartościowymi narzędziami edukacyjnymi. 🌳
Ważnym elementem programu były także warsztaty muzyczno-taneczne z zespołem JANTAR oraz zajęcia związane z realizacją projektów. Dzięki nim mogliśmy doświadczyć, że edukacja polonijna może wychodzić poza tradycyjną lekcję – angażować, integrować i pozwalać poznawać język oraz kulturę poprzez działanie.
Szczególnym punktem pobytu była wizyta w Gdyni i Muzeum Emigracji. Trudno o bardziej symboliczne miejsce dla nauczycieli pracujących z dziećmi polonijnymi. Historia emigracji przypomina, że wraz z człowiekiem granice przekracza również język – a później od rodziny, szkoły i nauczyciela zależy, czy pozostanie on jedynie językiem przodków, czy stanie się żywą częścią tożsamości kolejnego pokolenia.
I właśnie to wydaje mi się najważniejsze:
Nie uczymy języka polskiego dla samego języka. Uczymy go dla człowieka. ❤️
Dla dziecka, które dzięki niemu może rozmawiać z dziadkami.
Czytać polskie książki.
Rozumieć historię swojej rodziny.
Świadomie poruszać się pomiędzy językami i kulturami.
I powiedzieć z przekonaniem: polski jest również moim językiem. 🇵🇱❤️
Szkoła Letnia była również wyjątkową okazją do spotkania innych nauczycieli polonijnych. Rozmowy, wspólna praca, wymiana doświadczeń i pomysłów pokazały mi po raz kolejny, że choć pracujemy w różnych krajach i różnych warunkach, łączy nas ten sam cel – chcemy mądrze, ciekawie i z sercem przekazywać kolejnym pokoleniom język polski, kulturę i więź z Polską.
Dziękuję organizatorom Szkoły Letniej, Instytutowi Rozwoju Języka Polskiego oraz Uniwersytetowi Gdańskiemu za stworzenie przestrzeni do nauki, rozmowy, wymiany doświadczeń i rozwoju zawodowego.
Dziękuję również wszystkim nauczycielkom i nauczycielom, których miałam okazję poznać. ❤️ To właśnie ludzie, rozmowy, wspólna praca i atmosfera sprawiły, że ten czas był tak wyjątkowy.
Wracam do Splitu z nową energią, inspiracją, materiałami i pomysłami, które chcę wykorzystać w Polskiej Szkole w Splicie.
Bo nauczyciel również musi pozostać uczniem. 🎓✨
A każde szkolenie ma największą wartość wtedy, kiedy zdobyta wiedza nie zostaje jedynie w notatkach czy na certyfikacie, ale zaczyna żyć w klasie – w ciekawości uczniów, ich pytaniach, rozmowach i wspólnym odkrywaniu języka oraz kultury.
To był intensywny i niezwykle wartościowy czas.
Koniec jednego etapu, a jednocześnie początek wielu nowych pomysłów, które zabieram ze sobą do Splitu. 🇵🇱❤️
