Κέντρο Γερμανικής Γλώσσας - Logos

Γυρίζουμε ξανά στα θρανία από τις 7 Ιανουαρίου!
Frohe Weihnachten!

Berliner Storys
Αν κάτι μου έλειπε από παιδί στην Ελλάδα, ήταν τα “λευκά” Χριστούγεννα. Ξημερώματα Δευτέρας, αρχή εβδομάδας και το παράθυρο μου ακόμη κλειστό από τις σκαλωσιές. Ξέγνοιαστη ετοιμάζομαι για τη δουλειά, βάζω το κολατσιό στη τσάντα μου και προετοιμάζομαι για ακόμα μια παγωμένη μέρα. Ανοίγω την εξώπορτα της πολυκατοικίας και προς μεγάλη μου έκπληξη χρειάζονται κάποια δευτερόλεπτα για να χωρέσει το μυαλό μου την κάτασπρη θέα που αντικρίζω. Θαύμα! Ειδικά, όταν μένεις σε μια πόλη με συνεχόμενη συννεφιά, που σε κάνει να ξεχνάς να κοιτάς τον ουρανό, να γίνεσαι κι εσύ ένας από τους θλιμμένους ανθρώπους του μετρό. Το μετρό όμως, σήμερα γέμισε παιδάκια που βγήκαν με τις δασκάλες τους να απολαύσουν το χιόνι. Μια κοπέλα στην ηλικία μου με ένα άσπρο σκούφο και καταγάλανα μάτια ήταν υπεύθυνη για είκοσι από αυτά, της χαμογέλασα και εκείνη με χάρη μου έγνεψε.
Πλησιάζοντας στο γραφείο, βλέπω την Κάρλα να κάθεται με το κίτρινο σκουφάκι της στο απέναντι παγκάκι και να καπνίζει. Ο καπνός από το τσιγάρο της χάνεται μέσα στην άσπρη ατμόσφαιρα. Αν για κάτι είμαι σίγουρη, είναι πώς με το χιόνι γίναμε ξανά παιδιά. Έτσι, το διάλειμμα μας βρήκε στο μικρό δάσος δίπλα στο ποτάμι να παίζουμε χιονοπόλεμο.
Έκανα ένα βήμα πίσω κι απόλαυσα τις χιονονιφάδες που πλήθαιναν μπροστά από την εκκλησία μέσα στο δάσος. Τα κεριά φώτιζαν τα παράθυρα της εκκλησίας, ο κόσμος περνούσε με τα φρέσκο-κομμένα έλατά του και εγώ κάπου εκεί έκανα μια μικρή ευχή: Στις επόμενες μαγικές απολαυστικές στιγμές! Γύρισα στο σπίτι με το δικό μου μικρό έλατο από ένα μαγαζάκι κοντά στην εκκλησία της γειτονιάς μου. Η Sabine, η γλυκιά ηλικιωμένη πωλήτρια με καταγωγή από το Βιετνάμ, μου τύλιξε το καταπράσινο έλατο και μου ευχήθηκε.
Frohe Weihnachten!

Χρησιμοποιήστε τις λέξεις που θα βρείτε στην περιγραφή για να δημιουργήσετε τις σύνθετες λέξεις της εικόνας αλλά και άλλες χριστουγεννιάτικες γερμανικές λέξεις! Σχολιαστέ τις λέξεις σας στα comments. Περιμένουμε τις προτάσεις σας!

das Weihnachten, der Mann, die Kugel, der Schnee, der Engel, das Gebäck, der Baum.

Αύριο στα Story μας οι λύσεις με τις σύνθετες λέξεις!

Χριστουγεννιάτικες αγορές και συνταγή έκπληξη!

Με τα Χριστούγεννα να πλησιάζουν, έλαβα μια πρόσκληση εχθές από τον φίλο μου τον Bjorn για την ξακουστή, όπως μου είπε, χριστούγεννιατικη αγορά στην Gedankenmarkt. Ο Bjorn, με το σκανδιναβικό όνομα, μετακόμισε κι αυτός πρόσφατα στο Βερολίνο, αφού τα σχέδια του για Λονδίνο ναυάγησαν. Την Τετάρτη, λοιπόν, μετά τη δουλειά πήραμε το μετρό, βάλαμε τα εσωθερμικά μας και αναζητήσαμε λίγη ξεκούραση και διασκέδαση συνοδεία του γνωστού Glühwein. Έχοντας πέρσι τέτοιο καιρό προσπαθήσει να φτιάξω το δικό μου κόκκινο ζεστό κρασί με μυρωδικά, ανυπομονούσα να δοκιμάσω το αυθεντικό. ( Οι χριστουγεννιάτικες αγορές έχουν κάτι από τα παιδικά μας χρόνια, ζαχαρωτά, μήλα βουτηγμένα σε σοκολάτα, καραμελωμένα καρύδια, χειροποίητα στολίδια και φυσικά την μυρωδιά του Currywurst ή αλλιώς λουκάνικου με κάρι.) Το κρύο δυνάμωνε και μετά την πρώτη βόλτα αποφασίσαμε να γευτούμε επιτέλους το πολυσυζητημένο Glühwein, το οποίο πέρα από πολύ γευστικό έχει την απόλυτη δυνατότητα να σε ζεσταίνει. Οι κούπες ποικίλουν και κάθε χριστουγεννιάτικη αγορά έχει τα δικά της σχέδια και σχήματα. Πολλοί τις συλλέγουν και τις αγοράζουν ως αναμνηστικό της χριστουγεννιάτικης σεζόν. Με την πρώτη γουλιά σου έρχεται η δυνατή γεύση του γαρύφαλλου και ίσως του πιπεριού. Ο Bjorn δοκίμασε το λευκό αντίστοιχο ζεστό κρασί με την έντονη φρουτώδη γεύση, το οποίο δεν είχα ξανά ακούσει. Με συντροφιά τη φωτιά που ήταν αναμμένη σε διάφορα τραπεζάκια και τις συζητήσεις μας για τα φετινά Χριστούγεννα που πολύ πιθανόν μας βρουν μόνους χωρίς τα γνωστά έθιμα, φαγητά αλλά και τα γνώριμα οικογενειακά πρόσωπα, μου ήρθε η ιδέα να φτιάξουμε το δικό μας Glühwein και να οργανώσουμε ένα χριστουγεννιάτικο δείπνο δημιουργώντας νέες αναμνήσεις στα περίεργα πρώτα Χριστούγεννα μακριά από το “σπίτι” μας.

Για να φέρετε λίγη γερμανική γεύση στις φετινές χριστουγεννιάτικες στιγμές, ίσως η συνταγή αυτή βοηθήσει! Πάντα μαζί και με τους δικούς μας πειραματισμούς.
Frohe Weihnachten!
https://www.argiro.gr/recipe/zesto-krasi-gluhwein/

Berliner Storys
Το να μένει κανείς στο Βερολίνο δίνει τη δυνατότητα να έχει πρόσβαση σε νέες εκθέσεις και νέους καλλιτέχνες. Είχα την τύχη, λοιπόν, σήμερα να επισκεφθώ την König Galerie, η οποία υποστηρίζει όχι μόνο τοπικούς καλλιτέχνες αλλά και μη τόσο στο Βερολίνο όσο και αλλού, όπως στο Τόκιο. Το όμορφο με αυτές τις εκθέσεις είναι ότι αρχικά έχουν ελεύθερη είσοδο και δεύτερον μοιράζεσαι τον χώρο με άτομα, τα οποία δεν είναι απαραίτητα τουρίστες, όπως στα μεγάλα μουσεία της πόλης, αλλά άτομα που κυνηγάνε την έμπνευση και την ομορφιά της τέχνης. Η συγκεκριμένη έκθεση που παρακολούθησα απαρτιζόταν από δύο βασικές εγκαταστάσεις visual art, με όνομα Machine Hallucinations nature dreams από τον Refik Anadol τουρκοαμερικάνο καλλιτέχνη, ο οποίος δημιουργεί αφηρημένα περιβάλλοντα μέσω αλγορίθμων και άλλων ψηφιακών μεσών. Κατά την περιήγηση μου, βρέθηκα στον πάνω όροφο σε ένα μεγάλο δωμάτιο με μια τεράστια οθόνη προβολής. Παρατήρησα ότι δίπλα μου στεκόταν ένας κύριος κάποιας ηλικίας, ο οποίος φανερά σαστισμένος και προσπαθώντας να βγάλει κάποιο βίντεο με το κινητό του, φώναζε ανα τακτά χρονικά διαστήματα «unglaublich, απίστευτο!» Φεύγοντας από το μουσείο παρατήρησα μια παρέα νέων που γελούσαν δυνατά! Σε μια πόλη που δεν κοιμάται ποτέ και έχει πάντα κάτι να σου προσφέρει, δεν είναι εύκολο να νιώσεις μόνος. Ευτυχώς το να πάρεις το επόμενο τρένο και να χαθείς στις σκέψεις σου, υπάρχει πάντα ως επιλογή.
Διαβάστε εβδομαδιαία ιστορίες κατευθείαν από το Βερολίνο!

Berliner Storys
Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και η γειτονιά μου αρχίζει να γεμίζει στολίδια, τα γωνιακά μαγαζάκια να πουλάνε δέντρα και διακοσμητικά. Έτσι, ήθελα να μοιραστώ μια ενδιαφέρουσα γνωριμία που έκανα πριν λίγες μέρες. Το Σάββατο το πρωί πήγα σε μια Besichtigung, μια επίσκεψη δηλαδή, ενός διαμερίσματος για μια φίλη μου που ψάχνει σπίτι. Γνώρισα λοιπόν, μια νεαρή μαμά με καταγωγή από την Ελβετία, η οποία μου εξέφρασε πως κάθε χειμώνα φεύγει από το Βερολίνο και ξανά γυρίζει τον Μάρτιο, αρχή της άνοιξης, η εποχή που κατά την άποψη μου το Βερολίνο είναι πιο όμορφο από ποτέ. Μου εξέφρασε πως δεν μπορεί τις μικρές ημέρες και την έλλειψη του ήλιου. Γκρινιάζοντας για τον καιρό σχεδόν καθημερινά συζήτησα με τον συγκάτοικο μου για το πώς αντιμετωπίζει εκείνος τον χειμώνα. Δεν έχασε χρόνο και μου έδειξε τα κουτιά που έχει αποθηκεύσει με τσάι το οποίο είναι φυτικό και τονωτικό. Γελώντας με συμβούλεψε να μην το ρίξω στα αντικαταθλιπτικά, αλλά να προμηθευτώ βιταμίνη D από το φαρμακείο. Στον κρύο χειμώνα που πλησιάζει δικαιολογώ ότι αρχές Νοεμβρίου η γειτονιά μου ντύθηκε ήδη στα χριστουγεννιάτικα. Εξάλλου όπως είπε και μια φίλη μου τουλάχιστον τα Χριστούγεννα το Βερολίνο είναι λίγο πιο φωτεινό!
Διαβάστε εβδομαδιαία ιστορίες κατευθείαν από το Βερολίνο!

"Die Redewendung der Woche" είναι εδώ!
"Am seidenen Faden hängen"
Die Redewendung der Woche
Ο σημερινός ιδιωματισμός μάς φαίνεται πιο οικείος από τους προηγούμενους, αλλά γιατί; «Am
seidenen Faden hängen» ή όπως λέμε στα ελληνικά κρέμεται από μία κλωστή.
{Η παρέα της Ελένης μαζεύτηκε αυτό το Σαββατόβραδο για να παίξει επιτραπέζια, μιας και είχε πολύ
κρύο για να βγούνε έξω. Επέλεξαν να παίξουν γκρινιάρη, ο Αλέξης και η Άννα είναι πολύ
ανταγωνιστικοί και διεκδικούν τη νίκη του παιχνιδιού. Είναι και οι δύο ένα βήμα πριν τον τερματισμό,
όλα κρίνονται στην τελευταία ζαριά. Η Ελένη φωνάζοντας στην Άννα λέει «der Sieg hängt am seidenem
Faden», η νίκη κρέμεται από μία κλωστή.}
Η οικειότητα, λοιπόν, που φαίνεται να έχουμε, μπορεί να εξηγηθεί από την προέλευση του
ιδιωματισμού, που στην προκειμένη περίπτωση είναι ένα ανέκδοτο της λατινικής λογοτεχνίας.
Συγκεκριμένα, αφορά τον αυλοκόλακα Δαμοκλή, ο οποίος ζήλευε τον τύραννο Διονύσιο Β των
Συρακουσών. Ο Διονύσιος τον προσκάλεσε σε ένα δείπνο και του ζήτησε να καθίσει στη βασιλική θέση.
Πάνω από τη θέση του τοποθέτησε ένα σπαθί, το οποίο κρεμόταν από μία κλωστή. Ο Δαμοκλής
παρατήρησε την ώρα που έτρωγε το σπαθί και από τον φόβο του δεν κατάφερε να τελειώσει το
φαγητό του. Έφυγε, τρομαγμένος! Με αυτό τον τρόπο, ήθελε να δείξει στον Δαμοκλή πως η ισχυρή του
θέση συνδέεται επίσης με φοβερούς κινδύνους. Από τη συγκεκριμένη ιστορία έχει προκύψει και η
φράση «Δαμόκλειος Σπάθη» και χρησιμοποιείται για να χαρακτηριστεί ο συνεχής κίνδυνος που
καιροφυλακτεί σαν να κρέμεται από μια κλωστή.

Berlin Storys
Όταν είδα το ημερολόγιο να γράφει 9 Νοεμβρίου, συνειδητοποίησα πως σαν σήμερα έπεσε το τοίχος του Βερολίνου το 1989. Αναρωτήθηκα αν η σημερινή μέρα είναι αργία καθώς γνωρίζω πως η ενοποίηση της Γερμανίας γιορτάζεται ως «Tag der deutschen Einheit» στις 3 Οκτωβρίου. Στον γυρισμό από την καθημερινή μου βόλτα παρατήρησα τα «Stolpersteine», τουβλάκια στο κράσπεδο του δρόμου, τα οποία έχουν σιδερένια χρυσή κάλυψη και είναι χαραγμένα κάποια από τα ονόματα των θυμάτων του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Λέγεται πως αυτά τα άτομα έμεναν στις περιοχές που είναι τοποθετημένα αυτά τα τουβλάκια. Σήμερα ,λοιπόν, τα τουβλάκια αυτά είχαν και από ένα λουλουδάκι, ή ένα κεράκι πάνω τους εις μνήμη όλων των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους άδικα στη διάρκεια του πολέμου. Κάνοντας μια περαιτέρω έρευνα η σημερινή ημέρα είχε τριπλή σημασία τόσο για το 1989 όσο και για το 1918 και 1938. Η 9η του Νοεμβρίου θεωρείται μια «Schicksalstag» μια μοιραία μέρα, μια μέρα μνήμης στη γερμανική ιστορία. Με άλλα λόγια, σηματοδοτεί την έναρξη της πρώτης γερμανικής δημοκρατίας, το πογκρόμ κατά του εβραϊκού πληθυσμού αλλά και όπως είπαμε την πτώση του τείχους. Είναι ιδανικό ημέρες σαν αυτή να παίρνει ο καθένας μας ένα λεπτό να αναλογιστούμε την ιστορία και να μην ξεχνάμε να μαθαίνουμε από αυτή.
Διαβάστε εβδομαδιαία ιστορίες κατευθείαν από το Βερολίνο!

Διαβάστε "die Redewendung der Woche",τον ιδιωματισμό της εβδομάδας!

"Aus dem letzten Loch pfeifen"

Ο ιδιωματισμός αυτής της εβδομάδας «aus dem letzten Loch pfeifen» ή σφυρίζω από την τελευταία τρύπα δεν έχει σίγουρα να κάνει με μουσική ή κάποιο μουσικό όργανο.
{Η Δήμητρα κάνει πρωταθλητισμό στην κολύμβηση όπως και η φίλης της η Ιωάννα. Αύριο είναι ο τελικός αγώνας στην ελεύθερη κολύμβηση 50 μέτρων. Οι δύο κοπέλες προπονούνται μήνες τώρα κάνοντας την κατάλληλη άσκηση και διατροφή. Η μέρα των αγώνων έφτασε, τα κορίτσια έκαναν την προθέρμανσή τους και έχουν πάρει θέση στον βατήρα. Ξεκινάνε! Τα δύο κορίτσια φαίνονται να τα δίνουν όλα, λίγο πριν τον τερματισμό ο προπονητής τους σχολιάζει «Und sie pfeifen beide aus dem letzten Loch», σφύριξαν και οι δύο από την τελευταία τρύπα.}
Με τον συγκεκριμένο ιδιωματισμό θέλει κανείς να εκφράσει πως κάποιος είναι στο τέλος των δυνατοτήτων του, έχει καταβάλει μεγάλη προσπάθεια και έχει δώσει το καλύτερο των δυνάμεων του. Το ρητό αυτό υπάρχει από τον 17ο αιώνα. Πιο συγκεκριμένα, αναφέρεται σε ένα πνευστό όργανο, το οποίο στην τελευταία τρύπα παράγει την πιο υψηλή νότα. Μετά από αυτή την νότα δεν υπάρχει άλλος τόνος, έτσι δεν υπάρχει και άλλη δύναμη.

Berliner Storys
Σήμερα, σας έχω μια διαφορετική ιστορία, μια ιστορία που ξεκινά με τον συγκατοικό μου να μου χτυπάει ανυπόμονα την πόρτα λέγοντας μου «Πάμε δεν νύχτωσε ακόμη και είναι ήδη 15.00». Τυλίχτηκα με το κασκόλ μου και άρπαξα την καμερά μου. Τι πιο όμορφο από το ήλιο πάνω στα φθινοπωρινά φύλλα! Για καλή μου τύχη, ο ήλιος κράτησε για ώρα πάνω από τις όχθες του ποταμού. Ο ποταμός Σπρέ περνάει μέσα από την πόλη και είναι ακριβώς πίσω από τη γειτονιά μου. Προφανώς δεν ήμασταν οι μόνοι ενθουσιασμένοι που βλέπουμε ήλιο μετά από περίπου δέκα μέρες. Για μια θεσσαλονικιά που κατέφευγε στο Θερμαϊκό για να ξεπλύνει κάθε σκέψη της, ο ποταμός αυτός είναι ότι χρειαζόμουν. Όλοι ήταν εκεί τα παιδιά να ταΐζουν τις πάπιες, οι νέοι να λιάζονται διαβάζοντας το βιβλίο τους, οι ηλικιωμένοι να λένε τα νέα της ημέρας στα παγκάκια και ακόμα πιο όμορφη η εικόνα μιας οικογένειας να κάνει ποδήλατο κατά μήκος του ποταμού. Κάτι τέτοιες ημέρες μας γεμίζουν θετικά συναισθήματα.
Διαβάστε εβδομαδιαία ιστορίες κατευθείαν από το Βερολίνο!

Η Redewendung der Woche είναι εδώ!
"Auch nur mit Wasser kochen."

Ο σημερινός ιδιωματισμός «auch nur mit Wasserkochen» δηλαδή μαγείρεψε μόνο με νερό δεν έχει καμία σχέση με την μαγειρική ακόμα και αν αυτό είναι το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό.

{Δύο φίλοι αποφασίζουν να παρακολουθήσουν μαζί μαθήματα ζωγραφικής. Ο Γιώργος έχει μια κλίση προς τα καλλιτεχνικά και θέλει πολύ να εξελίξει τις τεχνικές που ήδη ξέρει. Σε μια συζήτηση του για αυτό στο πρωινό καφέ με τον φίλο του τον Διονύση είδε πως και ο Διονύσης θα ήθελε να συμμετέχει εφόσον θα έχει παρέα τον Γιώργο. Στον δρόμο για να γραφτούν στα σεμινάρια ζωγραφικής ο Διονύσης αγχώνεται και λέει «Δεν νομίζω πως έχω αρκετές γνώσεις για να παρακολουθήσω τα σεμινάρια» Ο Γιώργος του απαντά «Μην ανησυχείς εκεί «die kochen auch nur mit Wasser», οι άλλοι μαγειρεύουν μόνο με νερό, θα τα καταφέρεις»}
Η προέλευση του συγκεκριμένου ιδιωματισμού μας βοηθάει να αντιληφθούμε και το νόημα της χρήσης της. Με την συγκεκριμένη έκφραση δίνεται βάση στις συνθήκες που ζούσαν παλαιότερα οι άνθρωποι, οι οποίοι δεν είχαν πολλά αγαθά για να μαγειρέψουν όπως λάδι ή κάποιο κρασί. Έτσι, λοιπόν, με αυτή την χρήση όταν κάποιος νιώθει ανασφαλής και μη ικανός για κάτι μπορούμε να του πούμε ότι οι άλλοι μαγειρεύουν μόνο με νερό, δηλαδή δεν έχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις ούτε διαφέρουν από εμάς.

Η 18η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου είναι εδώ και αυτή τη φορά είναι τιμώμενη η Γερμανόφωνη Λογοτεχνία!

Στο Γερμανικό περίπτερο με θέμα German Stories θα βρούμε νέες συλλογές αλλά και στα πλαίσια της έκθεσης θα παρακολουθήσουμε εκδηλώσεις και παρουσιάσεις βιβλίων της γερμανόφωνης λογοτεχνίας. Οι επισκέπτες θα μπορέσουν να λάβουν μέρος σε εργαστήρια βιβλιοδεσίας αλλά και να επισκεφτούν εκθέσεις αφιερωμένες στη γερμανόφωνη λογοτεχνία.
Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε:

https://www.goethe.de/ins/gr/el/kul/lit/buchmesse-thessaloniki-2021.html?wt_sc=thessalonikibookfair21