Εκδόσεις Λόγος & Εικόνα

Στον Πολυχώρο Τέχνης και Σκέψης
"Οικία Μάνου Χατζηδάκι"
Ελ. Βενιζέλου 17, Ξάνθη
οι Εκδόσεις Λόγος & Εικόνα έχουν τη μεγάλη χαρά να παρουσιάσουν 3 βιβλία του Συγγραφέα κ. Γεώργιου Μάνου.

2022
Έτος Προσφυγικής Μνήμης.
Εκατό χρόνια από τον Μεγάλο Ξεριζωμό.

Ο εκδοτικός οίκος Λόγος & Εικόνα
σηκώνει το πέπλο της λήθης
και τιμά την προσφυγική μνήμη,
με δύο εξαιρετικά βιβλία του Γιώργου Μάνου,
τα οποία μας ταξιδεύουν σε χρόνους και τόπους,
που δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να ξεχάσουμε.
Μας ταξιδεύουν «στην Πατρίδα»,
που οι πρόγονοί μας την εγκατέλειψαν κυνηγημένοι.
Η ψυχή τους, όμως, έμεινε πίσω,
γιατί στην πατρίδα «ούλα ήτανε αλλιώς»!

Εκδόσεις Λόγος & Εικόνα ΄Εκδοση ιστορικών βιβλίων - λευκωμάτων και μυθιστορημ?

Το βιβλίο 《The Evzones, οι Εύζωνοι History, Uniforms, Armament》 των Γιάννη Μυλωνά και Βασιλείου Νικόλτσιου, από τις Εκδόσεις Λόγος & Εικόνα, παρουσιάζει τη διαχρονική ιστορία των Ευζώνων από το 1821 μέχρι σήμερα. Μέσα σε 160 σελίδες, με κείμενα και εκατοντάδες σχέδια και φωτογραφίες παρουσιάζονται οι Ευζωνικές Φρουρές, οι στολές και τα όπλα των Ευζώνων, αλλά και η σημερινή καθημερινή προσφορά τους στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη και την Ακρόπολη.
Οι Εύζωνοι στην εθνική μας μνήμη συμβολίζουν τους άξιους συνεχιστές που στη ζωή τους όρισαν να φυλάττουν Θερμοπύλες. Σήμερα, δεν φυλάττουν Θερμοπύλες, αλλά μια «κλίνη κενή εστρωμένη των αφανών» και ως άοκνη τηρητές του όρκου τους, στέκονται εκεί . στα καλογυαλισμένα μάρμαρα, φύλακες της μνήμης των άγνωστων γεννητόρων μας.
Το βιβλίο κυκλοφόρησε στην αγγλική και ελληνική γλώσσα, με την ευκαιρία του εορτασμού των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821.
Προλογίζει ο τέως Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κύριος Προκόπιος Παυλόπουλος.

https://www.instagram.com/p/CJ9E7eJswpc/

📖 Βρείτε μας και στο instagram με περιλήψεις, προλόγους, αποσπάσματα και φωτογραφίες από τις εκδόσεις μας! 📚

Τα Όπλα του Μακεδονικού Αγώνα: ένα βιβλίο που παρουσιάζει ιστορίες, αλλά και τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα από τις αντιμαχόμενες πλευρές (Έλληνες, Βούλγαροι και Τούρκοι). Έγχρωμη πολυτελής έκδοση, πλήρης φωτογραφιών και τεκμηρίων. Προτεινόμενη τιμή 32 €. Ο Μακεδονικός Αγώνας και οι Μνήμες του: ένα μικρό, έξυπνο και ευέλικτο βιβλίο που παρουσιάζει την ιστορία του Μακεδονικού Αγώνα μέσα από 1000 λέξεις και 100 φωτογραφίες. Προτεινόμενη τιμή 8,45 €. Θα τα βρείτε και τα δύο στα βιβλιοπωλεία Γερμανός, Ιανός και Πρωτοπορία ή αλλιώς καλέστε στο τηλέφωνο 6944505120.

ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ
Μια ιστορία για παιδιά από 6 ετών και πάνω.

Μια συνηθισμένη εκδρομή θα μετατραπεί σε ανεπανάληπτη εμπειρία για την επτάχρονη Σοφία. Στην αγνή καρδιά και στην καθαρή ματιά της θα ξεδιπλωθεί όλη η μεγαλοπρέπεια και η σπουδαιότητα της φύσης, μέσα από τα αρχέτυπα των μύθων και των παραδόσεων. Νύμφες, συλφίδες και νηρηίδες ζωντανεύουν μέσα στο μαγικό περιβάλλον του δάσους και της μαθαίνουν την αξία της συνύπαρξης με όλα τα όντα και το σεβασμό που οφείλουμε στη μεγάλη αυτή οικογένεια, που μας φιλοξενεί όλους.

Όμως όλα όσα βλέπει και μαθαίνει σε αυτήν την μαγική συνάντηση είναι μια τιμητική αποκάλυψη μόνο για εκείνη και πρέπει να κρατηθεί μυστική. Όπως όλα τα πολύτιμα πράγματα στον κόσμο, είναι μόνο γι αυτούς που μπορούν να αναγνωρίσουν την αξία τους. Οι υπόλοιποι πρέπει να διδαχθούν τις μεγάλες αυτές αλήθειες από τη Σοφία και όλους όσους κρίνονται κατάλληλοι, για να τους αποκαλυφθούν.

..“Μακάρι να ήταν και ο δικός μου κόσμος σαν τον δικό σας”, είπε η Σοφία. “Εκεί που ζω εγώ, οι ζαβολιές θεωρούνται παιδιάστικη ανωριμότητα και οι περισσότεροι από τους μεγάλους είναι σοβαροί και καθωσπρέπει. Μόνο στα παιδιά επιτρέπεται να γελούν με την καρδιά τους αλλά και αυτό όχι για πολλή ώρα. Οι μεγάλοι κουράζονται εύκολα από τη φασαρία των παιδιών.”

“Γι αυτό δεν είναι εύκολο να μας δουν οι μεγάλοι.”, απάντησε η συλφίδα. “Αν κάποιος δεν νώσει όπως νιώθουν τα παιδιά, πώς να υπερβεί τους περιορισμούς που έχει ο κόσμος σας; Έχει όμως να κάνει και με την καθαρότητα της καρδιάς, που σπάνια συναντάς σε μεγάλους και με τη γαλήνη του νου. Κυρίως, όμως, με την πίστη. Οι μεγάλοι πιστεύουν μόνο σε όσα βλέπουν με τα μάτια τους και έχουν ξεχάσει ότι μερικά πράγματα μπορεί να τα δει κανείς μόνο με τα μάτια της ψυχής”....

..“Οι άνθρωποι, λογαριάζετε τη φύση για περιουσιακό σας στοιχείο”, είπε αυστηρά η νηρηίδα. “Νομίζει η αφεντιά σας ότι είστε ανώτεροι από όλα τα πλάσματα, επειδή περπατάτε όρθιοι, επειδή μπορείτε να πείτε τις σκέψεις σας με λόγια, επειδή μπορείτε να σχεδιάσετε μηχανές και να βρείτε εξαιρετικούς τρόπους να βλάψετε τα υπόλοιπα πλάσματα, μαζί και τους συνανθρώπους σας....Δεν καταλαβαίνετε ότι τα πάντα στο φυσικό περιβάλλον είναι ζωντανά και καθετί υπάρχει, σκέφτεται και αισθάνεται με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο. Και ότι όλα παίρνουν το δικό τους μερίδιο από τη Μία και Μοναδική Ζωή. Τη Μία Ζωή που διέπει τα πάντα και εκφράζεται μέσα από τα πάντα.”....

.“ Διαλέγουμε σε ποιον θα φανερωθούμε και σε ποιον όχι”, είπε η συλφίδα. “Ωστόσο, ανεξάρτητα από το αν κάποιος πληροί τις προϋποθέσεις, δεν θα φανερωθούμε ποτέ σε όσους δεν ξέρουν να κρατούν μυστικά και κουτσομπολεύουν την ύπαρξή μας από εδώ και από εκεί. Εκτός από τα υπόλοιπα καθήκοντά μας, έχουμε και την ευθύνη να προστατεύουμε την ιδιωτικότητά μας”...

Βρείτε το στα βιβλιοπωλεία Ιανός, Πρωτοπορία, Read (Εκδόσεις Γερμανός).

Ρούπελ, το οχυρό της αντίστασης, της αξιοπρέπειας, του ηρωισμού*

..είναι ένα ταξίδι στη μνήμη, που ξεκινάει από το χθες και φθάνει ως το σήμερα, επιχειρώντας να διατηρήσει την ιστορία ζωντανή και να διασώσει την ιστορική μας γνώση.
..δεν είναι ένα βιβλίο ιστορίας και ούτε απευθύνεται σε μελετητές ιστορίας. Απευθύνεται μάλλον στους νέους, στα παιδιά μας, που πρέπει να μάθουν ή που δεν πρέπει να ξεχάσουν το σπουδαίο παρελθόν αυτής της μικρής περιοχής, που όμως είχε δυσανάλογα μεγάλη προσφορά σ'αυτό που υπερήφανα ονομάζουμε πατρίδα και Ελλάδα. Κι αυτό γιατί δεν υπάρχει μέλλον για το λαό που δεν γνωρίζει ή έχει ξεχάσει το παρελθόν του.

*Βραβευμένο με Έπαινο Ακαδημίας Αθηνών

Βρείτε το εδω 👉 https://bit.ly/3eBQAGN

Οι 4 Εποχές Μιας Μαργαρίτας
Μια ιστορία αφύπνισης

Απόσπασμα από το βιβλίο:

[...]Στην κυριολεξία, εσύ είσαι ο αρχιτέκτονας της ζωής σου. Οτιδήποτε συμβαίνει στον προσωπικό σου κόσμο, το έχεις δημιουργήσει εσύ η ίδια. Μέσα στη μεγάλη εικονική πραγματικότητα, που έχουν δημιουργήσει οι χιλιάδες σκεπτομορφές της ανθρωπότητας, το δικό σου μάτριξ είναι αποκλειστικό δημιούργημα των δικών σου σκεπτομορφών. Επηρεάζει και επηρεάζεται ασφαλώς από το ευρύτερο. Και εδώ θα πρέπει να αναζητήσει ο καθένας από εμάς και την ευθύνη της προσωπικής του δημιουργίας, τη συμμετοχή του στη συνολική πραγματικότητα της ανθρωπότητας αλλά και το λόγο της ενσάρκωσής του στη συγκεκριμένη ροή ζωής, για να μιλήσουμε με όρους τρισδιάστατης πραγματικότητας».

Αποκτήστε το εδω 👉 https://bit.ly/3kh7FY5

Κυκλοφόρησε
από τις Εκδόσεις Λόγος & Εικόνα
το καινούργιο ιστορικό μυθιστόρημα του Γιώργου Μάνου
«Η ΨΥΧΗ ΤΟΥΣ ΟΜΩΣ ΕΜΕΙΝΕ ΠΙΣΩ».
Ένα συναρπαστικό βιβλίο που παρουσιάζει μέσα από μια βιωματική ματιά τις τραγωδίες της προσφυγιάς του ‘22 και της ξενιτιάς του ’60.

Περίληψη του βιβλίου
Ύστερα απ’ τους εκφοβισμούς ολόκληρων χωριών, την εξαφάνιση τη νύχτα ιερωμένων, δασκάλων και δημογερόντων, τις σφαγές και τις θανατώσεις αθώων, τη στρατολόγηση των ανδρών στα τάγματα εξόντωσης, τους βιασμούς γυναικών μπροστά στα μάτια των οικείων τους, τις αρπαγές περιουσιών και μικρών παιδιών, τους βίαιους εξισλαμισμούς, τις απελάσεις και τους εκτοπισμούς των Ελλήνων της Ανατολής, η λήξη του Μεγάλου Πολέμου το 1918 βρήκε την οικογένεια του παπα-Θεοχάρη απ’ την Προποντίδα αποδεκατισμένη. Όσοι κατάφεραν να επιζήσουν είχαν σκορπίσει σε ανατολή και δύση, χωρίς να γνωρίζει ο ένας την τύχη των άλλων. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, κάποιοι κάτω από περιπετειώδεις συνθήκες ήρθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα. Όμως, πριν καλά καλά σταθούν στα πόδια τους, τους βρήκαν πάλι χρόνοι δίσεκτοι με πόλεμο, κατοχή κι εμφύλιο. Η φτώχεια έγινε θηλιά στο λαιμό τους. Η νέα πατρίδα δεν μπορούσε να θρέψει τα παιδιά της. Μόνη λύση, να πάρουν των ομματιών τους και να ξενιτευτούν. Η οικογένεια του παπα-Θεοχάρη ξανασκόρπισε. Η πρώτη γενιά πρόσφυγες, η δεύτερη μετανάστες. Άραγε θα ξανανταμώσουν ή θα χαθούν οριστικά, όπως συνέβη με πολλές προσφυγικές οικογένειες;

Κι ένα μικρό απόσπασμα
«Ξένες βουλές κανόνισαν εμείς να γεννηθούμε “στην Πατρίδα”, τα παιδιά μας στην Ελλάδα και τα εγγόνια μας στη Γερμανία. Τρεις γενιές, τρεις πατρίδες! Το συλλογιέσαι; Τώρα (Ιανουάριος 1972), να δούμε τι θα γενεί με τα εγγονάκια μου. Πολεμούμε, κι εγώ κι οι γονείς τους, να τα μάθουμε ποιες είναι οι ρίζες τους. Γιατί, άμα καρτερείς απ’ το κράτος!… Αυτό, απ’ την ώρα που πατήσαμε στην Ελλάδα, ήθελε βια τη βια να λησμονήσουμε τις πατρίδες μας, θαρρείς και ήρθαμε απ’ το πουθενά. Αυτοί που έσβησαν τις πατρίδες μας απ’ το χάρτη, πολέμησαν να σβήσουνε και την ιστορία μας. Να μην ακούγεται τίποτα “για την Πατρίδα”. Στα βιβλία δεν γράφτουνε ούτε μιαν αράδα. Τα τραγούδια μας στο ράδιο δεν ακούγονται. Και τι απομνήσκει; Να κάμουμε εμείς αυτό που δεν κάμνει το κράτος. Να μάθουμε εμείς την ιστορία μας και τ’ αντέτια* μας στα εγγόνια μας. Τα κρένουμε συχνά, από πού ήρθαμε… ποιοι είμαστε… Πολεμούμε να βαστήξουμε “την Πατρίδα” ζωντανή.»
Μα αυτό δεν είναι εύκολο πράμα. Ακούνε “για την Πατρίδα” και μπερδεύονται. Δυσκολεύονται να ξεχωρίσουνε την αλήθεια απ’ το παραμύθι. Ποια είναι η πατρίδα για ένα ελληνάκι που ζει στη Γερμανία; Με ρωτάει κι η εγγόνα μου, η Λίνα, που έκλεισε τα εννιά: “Γιαγιά, εμείς, αλήθεια, από πού είπες ότι είμαστε;”. Έλα, τώρα, και μίλα! Τι ν’ αποκριθείς; Πώς να καταλάβει η καημένη ότι οι ρίζες μας είναι μακριά, στην Ανατολή; Ότι η γιαγιά της σήμερα θα χαιρόταν τον λαμπερό ήλιο και το μυρωμένο αγέρι της Προποντίδας, αντί για τη μούχλα και την καταχνιά της Γερμανίας; Ότι ξένες βουλές κανόνισαν, εμείς να γεννηθούμε “στην Πατρίδα”, τα παιδιά μας στην Ελλάδα και πολλά απ’ τα εγγόνια μας στη Γερμανία; Ότι τρεις γενιές γυρνούμε σαν τους τσιγγάνους από τόπο σε τόπο, δίχως να στεριώνουμε; Τρεις γενιές, τρεις πατρίδες! Το συλλογιέσαι;»
Και πόση βάση μπορούν να δώσουν τα εγγονάκια μου σ’ αυτά που λέμε εμείς για τις ρίζες μας, όταν ολόγυρα ακούνε για άλλα πράματα, πιο φανταχτερά, πιο λιμπιστικά, και όλα αυτά, πατρίδες, ρίζες και γονικά μοιάζουνε ξεπερασμένα και παλιομοδίτικα; Όταν αξία έχουνε οι παράδες, τα μάρκα, το αυτοκίνητο, το βιβλιάριο; Κι όμως, πρέπει να μάθουνε πως κι οι δικές τους οι ρίζες είναι στ’ αγιασμένα χώματα της Ανατολής. Εκεί που είναι παραχωμένοι οι δικοί μας οι άνθρωποι. Πως, εκεί, δεν είναι μονάχα η πατρίδα του παππού και της γιαγιάς, είναι και η δικιά τους, και να καμαρώνουνε γι’ αυτό».