25/09/2023
Μπορεί από το ίδιο γεγονός στη ζωή ενός ανθρώπου να προκύψουν ανάμικτα συναισθήματα λύπης και χαράς ταυτόχρονα;
Βιώνω ακόμα αυτά τα εναλλασσόμενα συναισθήματα, όταν με το πλήρωμα του χρόνου, αναγκάστηκα να πάρω μιά κομβική απόφαση για την μετέπειτα ζωή μου. Να ολοκληρώσω δηλαδή την επαγγελματική μου σταδιοδρομία και να περάσω στο στάδιο της συνταξιοδότησής μου.
Απέραντη θλίψη,όταν άφησα ένα σχολείο,που το έστησα με μεγάλο αγώνα, το μεγάλωσα σαν παιδί μου και το είδα να πετυχαίνει και να μεγαλουργεί,προσφέροντας μου άπειρες χαρές και την δυνατότητα να ζήσω αξιοπρεπώς.
Τεράστια χαρά,γιατί εισέπραξα και συνεχίζω να εισπράττω αγάπη,αναγνώριση και αποδοχή από μαθητές,γονείς και συνεργάτες όλα αυτά τα χρόνια.
Κι'αφού στη ζωή δεν μπορεί κανείς να τά'χει όλα,τώρα πορεύομαι σ'ένα καινούργιο δρόμο,φορτωμένη όμορφες αναμνήσεις,γεμάτη και δημιουργική,έτοιμη να ανοίξω έναν καινούργιο κύκλο,να προσφέρω όπου και όπως μπορώ και κυρίως να χαρώ και να απολαύσω όσα όμορφα και ωραία μπορεί η ζωή να μου προσφέρει από εδώ και πέρα ή όσο εγώ μπορώ να αντλήσω από αυτήν.
Ευχαριστώ τη ζωή,ευχαριστώ τους φίλους και τις φίλες μου,τους μαθητές και μαθήτριές μου,τους γονείς και τους συνεργάτες μου που συνέθεσαν το puzzle της ως τώρα ευτυχίας μου.
