ΚΕΝΤΡΟ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ "CG"

⏰ Ώρα προσέλευσης : Οποιαδήποτε στιγμή βολεύει 08.00 π.μ. – 15.00 μ.μ.
Ποιος είπε ότι η Τετάρτη είναι μια βαρετή μέρα; Για εμάς είναι η Wacky Wednesday! 🤪
Κάθε Τετάρτη, οι κλιματιζόμενες αίθουσές μας φιλοξενούν τα πιο τρελά αγγλόφωνα events:
από κυνήγι κρυμμένου θησαυρού μέχρι κατασκευή slime και διαγωνισμούς karaoke!
☀️ Έξω σκάει ο τζίτζικας, αλλά μέσα... κάθε Τετάρτη γίνεται πάρτι!
🚀 Πώς περνάμε δημιουργικά... στα δροσερά;
• Indoor Scavenger Hunts: Απίθανα κυνήγια θησαυρού και γρίφοι μυστηρίου μέσα στις αίθουσες! 🧩
• Camp's Got Talent: Διαγωνισμοί Karaoke, θεατρικά σκετς και Puppet Shows που λύνουν τη γλώσσα των παιδιών στα Αγγλικά! 🎭
• Creative & STEM Projects: Χτίζουμε πύργους, δημιουργούμε κόμικς και κάνουμε πειράματα με οδηγίες English Only! 🛠️
• Indoor Energy Burners: Χορός, μουσικοκινητικά παιχνίδια και κουτσό, κρυφτό, κυνηγητό για να εκτονώνουμε την ενέργειά μας με ασφάλεια! 🏃
📅 Περίοδοι: Ιούνιος - Ιούλιος 2026
👧👦 Ηλικίες: 8-14 ετών
🎒 Προλάβετε θέσεις για τις επόμενες εβδομάδες!
👉 Κλείστε συμμετοχή εδώ: 2310462467 / 6977424748

19 ΜΑΙΟΥ. Η μνήμη είναι η καλύτερη μορφή Εθνικής Αντίστασης!
Στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ανέπνεε κάποτε μια άλλη Ελλάδα με γνήσιους πατριώτες που η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανούς δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Το γεγονός ότι αποτελούσαν μειονότητα - το 40% του πληθυσμού, δεν τους εμπόδισε να κυριαρχήσουν γρήγορα στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.
Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1.401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, τα οποία τονίζουν το υψηλό πνευματικό επίπεδο που είχαν ως φυλή μιας Ελλάδας εκτός θεωρητικών συνόρων.
Το 1908, μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στο περιθώριο τον Σουλτάνο. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το “Κρητικό Ζήτημα”, δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.
Οι Τούρκοι με πρόσχημα την “ασφάλεια του κράτους” εκτόπισαν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων Ταγμάτων Εργασίας (Αμελέ Ταμπουρού). Στα Τάγματα Εργασίας αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στον στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.
Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ότι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ότι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!
Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο Ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην “τελική λύση”.
Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.
Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνείσφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες κυρίως στη Βόρειο Ελλάδα. Ο Εύξεινος Πόντος που κουβαλούσαν μέσα τους πέρασε από το μύθο στην πραγματικότητα. Εκεί είχαν αναπτύξει μια μεγάλη πολιτιστική, πνευματική - οικονομική παρουσία και με το θρησκευτικό στοιχείο, την πολιτισμική συνεισφορά και την εμπορική δραστηριότητα τους επέδρασαν καταλυτικά σε όλες τις πολιτικές και κρατικές οντότητες που εμφανίσθηκαν στην περιοχή. Εδώ, παρόλο που ήταν χτυπημένοι και ταλαίπωροι, εγκαταστάθηκαν σε διάφορα σημεία με αξιοπρέπεια και περίσσια δημιουργικότητα. Ξάσπρισαν και ανακαίνισαν, έχτισαν από την αρχή, γέμισαν με τριαντάφυλλα και γιασεμιά τις γειτονιές τους και αναβίωσαν από τις στάχτες τους. Διωγμένοι και καταπονημένοι μα νοικοκύρηδες, εργατικοί και γεμάτοι αξίες, ομόρφυναν την πατρίδα, την τίμησαν και την πήγαν ένα βήμα μπροστά. Σήμερα στην Ελλάδα και τη Διασπορά, οι Πόντιοι που ξεπερνούν το ενάμιση εκατομμύριο, συνεισφέρουν στην ανάπτυξη του ελλαδικού χώρου και των τόπων όπου ζουν. Αγωνίζονται για την αναγνώριση της γενοκτονίας, προσπαθούν να διασώσουν την κληρονομιά τους, καλλιεργούν την παράδοσή τους και πορεύονται με οδηγό την ποντιακή κληρονομιά και εξέλιξή της.

Η λύρα μου είν’ δαμασκηνιά και μήλο το δοξάρι’μ
και είδε και τα μάτια μου
που γέμισαν με δάκρυ,
κι ευθύς μ’ ανθρώπινη μιλιά,
παρήγορα μου λέει:
“Παιδί’μ τα μάτια σκούπισε,
και πάψε να δακρύζεις,
κι ένα μονάχα να σκεφτείς
και μες στο νου σου βάλε:
Άμα δεμένοι σαν γροθιά
και δυνατοί σαν βράχος,
όλη την ιστορία μας
Αξέχαστη κρατούμε
και με της λύρας τους σκοπούς
πάντοτε τραγουδούμε,
…Κάστρο σπουδαίο κι άπαρτο θάναι για πάντα ο Πόντος!…» ~Θωμάς Ακριτίδης

Για πάνω από 70 χρόνια, η λέξη γενοκτονία ήταν σχεδόν απαγορευμένη προς χάριν της Ελληνοτουρκικής φιλίας. Οι Πόντιοι όμως δεν ξέχασαν ποτέ το δράμα των προγόνων τους. Πάντα ερχόταν στο νου τους η εικόνα των γονιών και των παππούδων, που όταν ανέφεραν τη λέξη “πατρίδα”, γέμιζαν τα μάτια τους δάκρυα. Οργανώθηκαν και αντρώθηκαν κύρια μετά το 1980, αποφασισμένοι να κάνουν το χρέος τους. Έτσι φτάσαμε στην καθιέρωση ημέρας μνήμης για τα θύματα της τουρκικής θηριωδίας. Η ιδέα και οι πρωτοβουλίες για την ψήφιση του σχετικού νόμου ανήκουν στον κοινωνιολόγο Μιχάλη Χαραλαμπίδη. Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ. Το Δεκέμβριο 2007 η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών (International Association of Genocide Scholars ή IAGS) αναγνώρισε επίσημα τη γενοκτονία των Ελλήνων και εξέδωσε το εξής ψήφισμα:
“ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι η άρνηση μιας γενοκτονίας αναγνωρίζεται παγκοίνως ως το έσχατο στάδιο γενοκτονίας, που εξασφαλίζει την ατιμωρησία για τους δράστες της γενοκτονίας, και ευαπόδεικτα προετοιμάζει το έδαφος για τις μελλοντικές γενοκτονίες,
ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι η Οθωμανική γενοκτονία εναντίον των μειονοτικών πληθυσμών κατά τη διάρκεια και μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, παρουσιάζεται συνήθως ως γενοκτονία εναντίον μόνο των Αρμενίων, με λίγη αναγνώριση των ποιοτικά παρόμοιων γενοκτονιών, εναντίον άλλων χριστιανικών μειονοτήτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας,
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΑΙ ότι είναι πεποίθηση της Διεθνούς Ένωσης των Μελετητών Γενοκτονιών, ότι η Οθωμανική εκστρατεία εναντίον των χριστιανικών μειονοτήτων της αυτοκρατορίας, μεταξύ των ετών 1914 και 1923, συνιστούν γενοκτονία εναντίον των Αρμενίων, Ασσυρίων, Ποντίων και των Ελλήνων της Ανατολίας.
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΑΙ η Ένωση να ζητήσει από την κυβέρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες εναντίον αυτών των πληθυσμών, να ζητήσει επίσημα συγγνώμη, και να λάβει τα κατάλληλα και σημαντικά μέτρα προς την αποκατάσταση (μη επανάληψη).”

Ξηρανθήτω ημίν ο λάρυγξ εάν επιλαθόμεθά σου ω Πάτριος Ποντία γη. (Λεωνίδας Ιασωνίδης)
Να ξεραίνεται η γούλα μ’ αν ανασπάλλω την πατρίδα μ’, τον Πόντον (Κώστας Π. Μαυρόπουλος)

Στις 19 Μαΐου 2019, με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, οι εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα ήταν συγκινητικές. Τιμές απέτισαν οι τέσσερις Εύζωνες οι οποίοι ανέβηκαν με συντονισμένο βήμα στο μνημείο – ο πέμπτος παρέμεινε ακίνητος και παρέλαβε τους δύο που κατέβηκαν φορώντας τον θερινό ντουλαμά (στολή Βαλκανικών Πολέμων), προκειμένου όλοι μαζί να επιστρέψουν στο στρατόπεδο. Αφού παρουσίασαν όπλα (όσοι φορούσαν τη στολή του Πόντιου αντάρτη χαιρέτησαν στρατιωτικά μιας και δε φέραν όπλο), οι τέσσερις Εύζωνες έλαβαν τις θέσεις τους στα δύο φυλάκια. Μοναδική στιγμή ήταν και όταν τα ρολόγια δείξαν 20:00, οπότε στο μνημείο από το στρατόπεδο της Ηρώδου Αττικού έφτασαν για την αλλαγή φρουράς άλλοι δύο Εύζωνες με τη στολή του Πόντιου αντάρτη. Έτσι, στον Άγνωστο Στρατιώτη συναντήθηκαν τέσσερις Πόντιοι Εύζωνες, σε ένα από τα κορυφαία στιγμιότυπα της 19ης Μαΐου στο Σύνταγμα.
Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εκδήλωση με τίτλο: “100 Χρόνια Ανέσπερης Μνήμης”, με την υπογραφή του Ηλία Υφαντίδη, παρουσιάστηκε επίσης στο Μνημείο Γενοκτονίας Ελλήνων Πόντου στον Πειραιά, σε ένα μουσικό-αφηγηματικό δρώμενο που διοργανώθηκε από το ΣΠΟΣ Νοτίου Ελλάδας και Νήσων της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, με τη υποστήριξη του Δήμου Πειραιά.
Εκατό αναμμένα κόκκινα κεράκια στο πλακόστρωτο της πλατείας Αριστοτέλους, μπροστά σε μια γιγαντοοθόνη που έδειχνε πλάνα από τον ξεριζωμό των Ελλήνων του Πόντου και γύρω γύρω, δεκάδες νέοι με μαύρες μπλούζες που είχαν χαραγμένο το «G» από το Genocide, έκοψαν την ανάσα. Τα μοιρολόγια άρχισαν το βράδυ του Σαββάτου (18/5/2019) ενώ ο κόσμος έπαιρνε στα χέρια του τα φαναράκια που έδιναν οι διοργανωτές και έγραφε επάνω τους τα ονόματα των ανθρώπων που έχασε η κάθε οικογένεια στις πόλεις του Πόντου. Η πομπή προχώρησε για το λιμάνι της Θεσσαλονίκης όπου τα φαναράκια άρχισαν να ανεβαίνουν σιγά σιγά στον ουρανό πάνω από τον Θερμαϊκό κόλπο. Στο κέντρο της Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκε πορεία από τα μέλη της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας και της Συντονιστικής Επιτροπής Νεολαίας με το λογότυπο της εκατονταετίας “G” (Genocide) για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, να έχει σχηματιστεί ήδη στην πλατεία Αριστοτέλους τονίζοντας αυτό που κανείς πλέον δεν μπορεί να αρνηθεί!

Με σεβασμό και περηφάνια για τις καταγωγές μου από Μικρά Ασία, με απέραντη αγάπη και τρυφερότητα για τη γιαγιά μου Στέλλα που τα αγγελικά φτερά της με αγκαλιάζουν σε όλη μου την πορεία, αυτό το αφιέρωμα ψιθυρίζει δέος. Φόρος τιμής και λαμπάδα μνήμης, να μην ξεχνάει ο πρόσφυγας, να διδάσκει στο παιδί του, πατρίδα είναι η καρδιά που θα χτυπάει αιώνια σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης όπου σταθείς και όπου βρεθείς πουλόπομ να μην αλησμονείς με!
Christine Gourtsoulidou Χριστίνα Γουρτσουλίδου
PhD English Language - Literature & Linguistics
Διδάκτωρ Αγγλικής Φιλολογίας - Λογοτεχνίας & Γλωσσολογίας

“Miss, αυτή είναι η έκθεση που έγραψα προχθές στο σχολείο των ελληνικών και ο δάσκαλος με έβαλε να τη διαβάσω φωναχτά σε όλη την τάξη!”
Από τότε που ήταν μικρή με ένα τοσοδούλικο χαμογελάκι, έμπαινε από την πόρτα και περνούσε κατευθείαν μέσα στα μονοπάτια της καρδιάς μου! Τι να πει κανείς γι’ αυτό το πλάσμα μου? Φωτεινό κι ευλογημένο σε κάθε του ανάσα! Αγέρας και γιασεμί στην ψυχή μου, ένα ατελείωτο χαμόγελο που δε σταματά ποτέ! Μεγαλώνει και λειτουργεί κατανοώντας τη χημεία μας, ξεπερνώντας τη διαφορά της υποτιθέμενης ηλικίας μας και μ’ αγκαλιάζει πάντα με ελπίδα!
Κοιτάει, ακουμπάει, διορθώνει τα χαρτιά της, ζωγραφίζει ροδοπέταλα στα μάγουλά της και ανοίγει τη μικρή της χούφτα απελευθερώνοντας φεγγοβόλες πυγολαμπίδες που διαπερνούν το σκοτάδι!
Τελικά είναι αλήθεια, υπάρχουν γύρω άνθρωποι που γεννήθηκαν με άστρο τους το όνειρο. Η Αναστασία μου είναι καθρέπτης και μιλά, αντανακλά λουλούδια και όλη την ουσία από το νέκταρ που απλόχερα προσφέρει! Φοράει πανωφόρι την αισιοδοξία, χαϊδεύει απαλά τις φτερούγες από το χελιδονάκι που μπέρδεψε το χρόνο και ήρθε τρεμάμενο από το κρύο στο μπαλκόνι μας ΕΠΙΜΕΝΟΝΤΑΣ σε χαμόγελα που παίρνουν λάμψη από τη λάμψη της και με τίποτα δε χάνονται, με γρόσια δεν ξεπουλιούνται!
Δώσε μου λίγο από το φως σου φεγγαρένια μου, δώσε μου ένα φιλί, πρόκληση ενάντια σε ότι δε χαρίζεται, στα καμώματά από το βλέμμα σου τα συνταιριάζω όλα!
~CG

'sday
H ΠΙΟ ΓΛΥΚΙΑ ΜΑΝΟΥΛΑ ΜΑΣ Foteini Adam, ΤΗΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΕΜΑΤΑ ΕΥΤΥΧΙΑ! Thank you Laerti μου, υπέροχη την έκανες την καρδούλα, πολλές αγάπες σε όλα τα παιδιά που τελειοποίησαν τις δημιουργίες μας, ΕΥΛΟΓΙΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ!

ΓΙΝΕ ΜΑΝΑ…
.… BE A MOTHER

-Γίνε μάνα….. -Γιατί?
Η μητρότητα ορίζει το υπέρτατο ένστικτο της ανθρώπινης φύσης που έχει τη δυνατότητα να συντονίζεται με όλες τις ανάγκες της καρδιάς. Μέσα σε κάθε γυναίκα υπάρχει μια φωνή που αγκαλιάζει το είναι της, ξεχύνεται ως το μητρικό ένστικτο και αναδύει τη ζεστασιά από το χάδι της ζωής· από τη στιγμή που γεννιέσαι, είσαι ταγμένη σ’ αυτό το ένστικτο.
My mother is the whisper of the air I breathe
as she bleached my freshly laundered socks,
as she cooled my feverish brow,
as she stayed awake with my every flaw
And indeed she lit the path I walk on!

-Γίνε μάνα….. -Γιατί?
Προστατεύει από όλα τα άσχημα, ασφαλίζει από όλα τα επικίνδυνα, βλέπει όλα τα βαθιά. Οποιοδήποτε κακό βλέμμα που κάθεται αντικριστά σε τούτο το ένστικτο και ρίχνει λιωμένο κερί για να κάψει το δέρμα των αντοχών, είναι καταδικασμένο να αποτύχει! Το κερί κυλάει πάνω στη δύναμη της άμυνας της μάνας, αυτή σφίγγει και παγώνει ότι πάει να βλάψει το σπλάχνο της.
My mother lives inside my head,
smiles at my crystals of laughter and sighs in every tear I drop.
She's where I come from, the harbour I call home!

-Γίνε μάνα….. -Γιατί?
Είσαι ταγμένη να χαρίζεις χαμόγελα όταν απέναντι πέφτουν δάκρυα, να είσαι εκεί όταν όλοι οι άλλοι φεύγουν και να μιλάς με πράξεις όταν στερεύουν τα λόγια. Εσύ θα περάσεις βουνά και θάλασσες, θα διαβείς όλα τα μονοπάτια και θα δώσεις στη ζωή την πυξίδα που χρειάζεται για να μη χάσει ποτέ το δρόμο της· εσύ θα την αναστήσεις και θα τη συνεχίσεις!
I keep following her compass with every step that I take.
I keep counting her blessings with every heart break!

-Γίνε μάνα….. -Γιατί?
Από ότι δεις, ακούσεις, γευτείς και νιώσεις δεν υπάρχει πιο ιερή εικόνα από αυτήν του παιδιού σου, πιο γάργαρος ήχος από τα γέλια του, πιο γλυκιά αμβροσία από το χαμόγελο που κυλάει απ’ τις χούφτες του και πιο ολοκληρωμένο συναίσθημα από αυτό της αγάπης που σας δένει παντοτινά στα κατάρτια της αιωνιότητας. Το παιδί σου είναι ο κόσμος όλος στην καλύτερή του έκδοση. Τίποτα δεν θα πάρεις από αυτόν, μέσα από τη μητρότητα όμως θα τον φτιάξεις!
Beyond time, embracing me in the infinite space…
Not even death can harm this unconditional love,
My mother is the second heart I always carry inside!

-Γίνε μάνα….. -Γιατί?
Γίνε μάνα επειδή τούτη είναι η μόνη φορά στη ζωή σου που το να σε θεωρούν δεδομένη είναι ευλογία και τυλίγει την ύπαρξή σου με ευτυχία!
Επειδή από όλα όσα ορίζει ο άνθρωπος, αυτό είναι το μοναδικό θείο δώρο που δε θα αλλοιωθεί, δε θα φθαρεί και δε θα εγκαταλείψει ποτέ τη ζωή!
Επειδή η ταυτότητά σου ως γυναίκα οδηγεί στο τεράστιο προνόμιο της διαιώνισης της αγάπης που μόνο εσύ ορίζεις ως ΜΑΝΑ!
I take her for granted, but she does let me stroll around her heart and she does sprinkle my path with roses of love and I do know that I am really lucky she became MY MOTHER ‘cause it becomes her!
BE A MOTHER! ΓΙΝΕ ΜΑΝΑ!!!
Christine Gourtsoulidou
PhD English Language - Literature & Linguistics
Διδάκτωρ Αγγλικής Φιλολογίας - Λογοτεχνίας & Γλωσσολογίας

HAPPY MOTHER'S DAY
Όπως ο καλός Θεός δημιουργούσε τις μητέρες και βρισκόταν στην έκτη μέρα συνεχούς εργασίας, ένας άγγελος εμφανίστηκε μπροστά του και είπε: "Παιδεύεστε πολύ με αυτό το δημιούργημα."
Και ο Θεός απάντησε: " Έχεις διαβάσει τις προδιαγραφές που πρέπει να έχει η Μάνα? Πρέπει να είναι εντελώς αδιάβροχη αλλά όχι πλαστική, να αποτελείται από 180 μετακινούμενα μέρη που να μπορούν να αντικαθίστανται, να κινείται πάνω σε χυμένο χυμό και σε άλλα τροφικά κατάλοιπα, να διαθέτει αντοχές που είναι αυτόματες όταν σηκώνεται, ένα φιλί που να θεραπεύει οτιδήποτε από ένα σπασμένο πόδι μέχρι μια ερωτική απογοήτευση και να έχει έξι ζευγάρια χέρια."
Ο άγγελος κούνησε το κεφάλι του αργά και είπε: "Έξι ζευγάρια χέρια... με κανέναν τρόπο!"
"Δεν είναι τα χέρια που μου δημιουργούν προβλήματα," είπε ο Θεός. "Είναι τα τρία ζευγάρια μάτια που πρέπει να της εξασφαλίσω."
"Αυτά θα υπάρχουν στο στάνταρ μοντέλο?" ρώτησε ο άγγελος.
Ο Θεός έγνεψε καταφατικά. "Το ένα ζευγάρι για να βλέπει μέσα από κλειστές πόρτες όταν αυτή ρωτάει, "τι κάνουν τα παιδιά εκεί?" τη στιγμή που ήδη το ξέρει. Το άλλο ζευγάρι στο πίσω μέρος του κεφαλιού της για να βλέπει όσα δεν μπορεί κανείς άλλος να παρατηρήσει και φυσικά ένα τρίτο ζευγάρι εδώ μπροστά για να μπορεί να ξεχωρίζει πότε ένα παιδί κάνει λάθη και να λέει, "καταλαβαίνω και σ' αγαπώ," χωρίς να χρειάζεται να βγάλει λέξη.”
"Κύριε," ψιθύρισε ο άγγελος αγγίζοντας ευγενικά το μανίκι του, "ξεκουραστείτε τώρα. Αύριο είναι άλλη μέρα."
"Δεν μπορώ," απάντησε ο Θεός. "Είμαι πολύ κοντά στο να δημιουργήσω κάτι που μοιάζει τόσο με μένα. Ήδη έχω κάνει μία πού θεραπεύει μόνη της τον εαυτό της όταν είναι άρρωστη, μία που μπορεί να ταΐσει μια οικογένεια έξη ατόμων με δυο μπουκιές ψωμί και μια τρίτη που έχει τη δύναμη να βάλει ένα εννιάχρονο παιδί να σταθεί κάτω από το ντους."
Ο άγγελος περιτριγύρισε το μοντέλο της μητέρας πολύ προσεκτικά. "Είναι πολύ απαλή," αναστέναξε.
"Αλλά και πολύ σκληρή!" είπε ο Θεός με έμφαση. "Δεν μπορείς να φανταστείς τι είναι ικανή να κάνει ή τι μπορεί να αντέξει μια μητέρα!"
"Μπορεί να προβλέπει?"
"Όχι μόνο προβλέπει, αλλά να λογικεύει και να συμβιβάζει," διευκρίνισε ο Δημιουργός.
Τελικά ο άγγελος έσκυψε πάνω της και άγγιξε με το δάχτυλο του το μάγουλό της. "Εδώ υπάρχει μια διαρροή." παρατήρησε. "Σας το είπα, προσπαθήσατε να τοποθετήσετε πάρα πολλά σ' αυτό το μοντέλο."
"Δεν είναι διαρροή, είναι ένα δάκρυ."
"Και σε τι χρησιμεύει?"
"Είναι μια αντίδραση για χαρά ή λύπη, ενθάρρυνση ή απογοήτευση, έγκριση ή πόνο, μοναξιά ή υπερηφάνεια."
"Είστε μεγαλοφυΐα!" είπε ο άγγελος.
Ο Θεός κοίταξε μελαγχολικά, "Δεν το έβαλα εγώ εκεί…"
"Mother O' Mine," ~ Rudyard Kipling
If I were hanged on the highest hill,
Mother o' mine, O mother o' mine!
I know whose love would follow me still,
Mother o' mine, O mother o' mine!
If I were drowned in the deepest sea,
Mother o' mine, O mother o' mine!
I know whose tears would come down to me,
Mother o' mine, O mother o' mine!
If I were damned of body and soul,
I know whose prayers would make me whole,
Mother o' mine, O mother o' mine!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!!
Christine Gourtsoulidou
PhD English Language - Literature & Linguistics
Διδάκτωρ Αγγλικής Φιλολογίας - Λογοτεχνίας & Γλωσσολογίας

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

EXCEL Assessments ✅

We are pleased to introduce GR067, a new Cambridge Examination Centre in Greece.

EXCEL Assessments builds on a legacy of experience dating back to 2003, led by Michael Anetopoulos, Centre Exams Manager with over 23 years of experience in delivering secure, high-quality Cambridge examinations nationwide.

Our centre is founded on three core values:

Flexibility.
Accessibility.
Inclusivity.

Through paper-based and digital exam options, personalised support, and a candidate-focused approach, EXCEL Assessments brings Cambridge English exams closer to candidates across Greece.

We look forward to working with schools, teachers, and partners who share our commitment to Quality certification and meaningful progress.

For enquiries, please contact [email protected]
+30 2104445282

Π Ρ Ω Τ Ο Μ Α Γ Ι Α
H Πρωτομαγιά, πρώτη ημέρα του Μαΐου και γιορτή της Άνοιξης έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα. Ο Μάιος, σύμφωνα με την παράδοση, πήρε το όνομά του από τη ρωμαϊκή θεότητα Maia, που σημαίνει τροφός και μητέρα. Η Μάγια ταυτίστηκε με την Ατλαντίδα νύμφη Μαία, τη μητέρα του Ερμή στον οποίο αφιερώθηκε ο μήνας Μάιος.
Ο Μάιος αντιστοιχεί στον αρχαίο μήνα Θαργηλίωνα που γιορταζόταν με τα περίφημα Ανθεοφόρια. Ήταν αφιερωμένος στη θεά της γεωργίας Δήμητρα και την κόρη της Περσεφόνη, η οποία έβγαινε από τον Άδη κι ερχόταν στη γη. Γιορτές ονομαζόμενες "Ροσύλλια" γίνονταν και στην αρχαία Ρώμη τις οποίες διατήρησαν οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες. Για τη λαϊκή αντίληψη, στον μήνα Μάιο συνυπάρχουν οι ιδιότητες του καλού και του κακού, της αναγέννησης και του θανάτου και συγκεντρώνονται την πρώτη του ημέρα, την Πρωτομαγιά. Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς σηματοδοτεί την τελική νίκη του καλοκαιριού απέναντι στον χειμώνα, την κατίσχυση της ζωής επί του θανάτου και έχει ρίζες που ανάγονται σε προχριστιανικές αγροτικές λατρευτικές τελετές για τη γονιμότητα των αγρών και, κατ' επέκταση, των ζώων και των ανθρώπων. Η αρχαιότατη γιορτή της Πρωτομαγιάς συνεχίστηκε στο διάβα των αιώνων με επισημότητα και με διάφορες μορφές και εκδηλώσεις. Μία από τις παλαιότερες γιορτές ήταν τα Ανθεστήρια, η γιορτή των λουλουδιών, η πρώτη επίσημη γιορτή ανθέων των Ελλήνων. Τα Ανθεστήρια, κατά τη διάρκεια των οποίων πομπές με κανηφόρες που έφερναν άνθη βάδιζαν με μεγαλοπρέπεια προς τα ιερά, ιδρύθηκαν πρώτα στην Αθήνα και έπειτα πήραν πανελλήνια μορφή, αφού διαδόθηκαν και σ άλλες πόλεις της Ελλάδος. Σύμφωνα με το μύθο, στα Ανθεστήρια “ανασταινόταν” ο σκοτωμένος θεός Ευάνθης, επίθετο του Διόνυσου, από το χυμένο αίμα του οποίου φύτρωσε η άμπελος. Όταν οι Ρωμαίοι κατέκτησαν την Ελλάδα, η γιορτή της Πρωτομαγιάς, δεν έπαψε να υπάρχει αλλά εμπλουτίστηκε γιατί και οι δύο λαοί πίστευαν, ότι τα λουλούδια αντιπροσωπεύουν την ομορφιά των θεών και φέρνουν δύναμη, δόξα, ευτυχία και υγεία. Με το πέρασμα των αιώνων, η αρχική έννοια της Πρωτομαγιάς αλλοιώθηκε και επιβίωσαν έθιμα ως απλές λαϊκές γιορτές - περιφορά δέντρων, πράσινων κλαδιών ή στεφάνων με λουλούδια, ανακήρυξη του βασιλιά ή της βασίλισσας του Μάη, χορός γύρω από ένα δέντρο ή ένα στολισμένο κοντάρι-γαϊτανάκι.
Η Πρωτομαγιά, ως εργατική γιορτή, καθιερώθηκε στις 20 Ιουλίου 1889, κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης Σοσιαλιστικής Διεθνούς στο Παρίσι, σε ανάμνηση του ξεσηκωμού των εργατών του Σικάγου την 1η Μαΐου 1886, οι οποίοι διεκδικούσαν το οκτάωρο με καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η έκβαση αυτής της διαμαρτυρίας εξελίχτηκε σε αιματοχυσία με την επέμβαση της αστυνομίας και των μπράβων της εργοδοσίας. Είναι ακόμα άγνωστος ο αριθμός των θυμάτων αφού πολλοί τραυματισμένοι κατέληξαν τις επόμενες ημέρες. Οκτώ συλληφθέντες διαδηλωτές δικάστηκαν, τέσσερις εξ αυτών καταδικάστηκαν σε θάνατο και άλλος ένας αφαίρεσε μόνος του τη ζωή του στη φυλακή. Η διεθνής προβολή αυτής της δίκης δημιούργησε τα θεμέλια της Εργατικής Πρωτομαγιάς ως Εργατικής Γιορτή.
Τα αρχικά εργατικά κινήματα στον ελλαδικό χώρο δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα με την ανάπτυξη της καπνοκαλλιέργειας τον 19ο αιώνα. Η πρώτη απεργία στην τότε υπό οθωμανική διοίκηση Ελλάδα, έλαβε χώρα την Πρωτομαγιά του 1988 στην πόλη της Δράμας, από τους καπνεργάτες με κύριο αίτημα τις δέκα ώρες εργασίας, καθώς εκείνη την εποχή εργάζονταν από δώδεκα έως και δεκατρείς ώρες ημερησίως. Το 1892 έγινε η εναρκτήριος πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στο νεοελληνικό κράτος, από το Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Καλλέργη ενώ το 1936 κορυφώθηκαν οι διαδηλώσεις από τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης. Το 1937 καθιερώθηκε η Πρωτομαγιά ως "Ημέρα Εορτασμού της Εργασίας", και η τελευταία εβδομάδα του Απριλίου ως “Εβδοµάς Εργατικής Αµίλλης”.
Η Πρωτομαγιά είναι μία από τις ελάχιστες γιορτές, χωρίς θρησκευτικό περιεχόμενο, με εκδηλώσεις που απαντώνται στον λαϊκό πολιτισμό πολλών ευρωπαϊκών χωρών, οι οποίες έχουν διατηρηθεί ως τις μέρες μας. Τα έθιμα στην πατρίδα μας πολλά και πραγματικά άξια διατήρησης.
ΤΟ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΟ ΣΤΕΦΑΝΙ. Ένα από τα πιο γνωστά έθιμα που εξακολουθεί να μας συνδέει με την παραδοσιακή Πρωτομαγιά είναι το πρωτομαγιάτικο στεφάνι. Αφού ο εορτασμός της ημέρας συνδέεται με την ανθρώπινη χαρά για την άνοιξη και τη βλάστηση, απότοκο των δοξασιών αυτών είναι το στεφάνι που φτιάχνεται από διάφορα άνθη και καρπούς και κρεμιέται στην πόρτα των σπιτιών. Το μάζεμα των λουλουδιών για το στεφάνι, ενισχύει στη σημερινή εποχή τις σχέσεις του ανθρώπου με τη φύση, από την οποία οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν απομακρυνθεί λόγω του τρόπου ζωής των σύγχρονων πόλεων. Στα μέρη της Μικράς Ασίας, σε κάθε στεφάνι έβαζαν, εκτός από λουλούδια, ένα σκόρδο για τη βασκανία, ένα αγκάθι για τον εχθρό κι ένα στάχυ για την καλή σοδειά. Το μαγιάτικο στεφάνι στόλιζε τις πόρτες των σπιτιών ως του Αϊ - Γιαννιού του Θεριστή και τότε, το καίγανε στις φωτιές του αγίου. Στα Δωδεκάνησα, μαζεύουν ένα λουλούδι που το λένε "ανοιχτομάτη" και πιστεύουν πως όποιος το έχει είναι πάντα γερός και τυχερός.
Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ. Οι αγρότες φτιάχνουν το Μάη τους με πρασινάδες, καρπούς, σκόρδο για τη βασκανία και αγκάθι για τον εχθρό. Στις περιοχές της Σμύρνης, την παραμονή της Πρωτομαγιάς, οι γεωργοί τριγύριζαν στα χωράφια για να κόψουν οτιδήποτε είχε καρπό: σιτάρι, κριθάρι, σκόρδα, κρεμμύδια, κλαδιά συκιάς, αμυγδαλιάς και ροδιάς.
Στην Αγιάσο της Λέσβου, φτιάχνουν στεφάνια από όλα τα λουλούδια και βάζουν μέσα "δαιμοναριά", άγριο χόρτο με πλατιά φύλλα και κίτρινα λουλούδια για να δαιμονίζονται οι γαμπροί. Στη Σέριφο, από το βράδυ της παραμονής, κρεμούν στην πόρτα ένα στεφάνι από λουλούδια τσουκνίδες, κριθάρι και σκόρδο.
ΤΟ ΜΑΓΙΟΞΥΛΟ. Σε χωριά της Κέρκυρας, οι κάτοικοι περιφέρουν έναν κορμό κυπαρισσιού, σκεπασμένο με κίτρινες μαργαρίτες που γύρω του έχει ένα στεφάνι με χλωρά κλαδιά. Με το μαγιόξυλο αυτό, οι νέοι εργάτες ντυμένοι με κάτασπρα παντελόνια και πουκάμισα και κόκκινα μαντήλια στο λαιμό βγαίνουν στους δρόμους, τραγουδώντας το Μάη.
ΤΟ ΠΗΔΗΜΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ. Νέοι και γυναίκες μαζεύονται την παραμονή της Πρωτομαγιάς σε κάποιες γωνιές της Ελλάδος, μόλις δύσει ο ήλιος και ανάβουν φωτιές με ξερά κλαδιά που έχουν συγκεντρώσει αρκετές μέρες πριν. Όσο η φωτιά είναι αναμμένη οι γυναίκες χορεύουν κυκλικούς χορούς γύρω της και τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια για την Πρωτομαγιά. Τα νέα παιδιά, αφού βρέξουν τα μαλλιά και τα ρούχα τους, πηδούν πάνω από τις φωτιές σαν μία συμβολική πράξη που αποσκοπεί στο να διώξει τον χειμώνα και την αρρώστια. Στη συνέχεια όλοι παίρνουν έναν δαυλό από φωτιά και τον πηγαίνουν στο σπίτι τους για να φύγουν όλα τα κακά.
Υπάρχουν και άλλα πολλά έθιμα της Πρωτομαγιάς που γιορτάζονται σε διάφορα μέρη της πατρίδας μας: το Μαγιόπουλο, το οποίο ονομάζουν ακόμα Φουσκοδένδρι ή Ζαφείρη, γιορτάζεται στην Ήπειρο και στη Θεσσαλία, το έθιμο του Κλήδωνα (είδος λουλουδιού) στο δήμο Κόζιακα, το έθιμο της Πιπεριάς στην Εύβοια, τα Ξόρκια της Πρωτομαγιάς για το διώξιμο των φιδιών στην Ήπειρο, κ.λπ.
“Και τώρα μπήκε ο Μάης ο μήνας μπήκε
με την Πρωτομαγιά του,
τη χαροκόπα θυγατέρα,
και να στ’ απλόχωρο λιβάδι,
στ’ ολόχλωρο, στ’ ολανθισμένο,
μεθάει και σκούζει και φρενιάζει
της γυφτουριάς το πανηγύρι,
το πανηγύρι της Κακάβας.
Κ’ η ρεματιά που το χωρίζει
το ένα τ’ απλόχωρο λιβάδι
σε δυο αδερφάκια λιβαδάκια,
βλέπει απ’ το μια της άκρη, βλέπει
κι από την άκρη της την άλλη,
σε μια τριγύρω νερομάννα,
γιορτή παράξενη μεγάλη
το χρόνο μια φορά,
στο έμπα του Μάη του μήνα,
στ’ άνθια του Μάη και τη χαρά.”
(Κ. Παλαμάς)

ΧΑΡΙΣΕ ΜΟΥ ΕΝΑ ΜΑΗ. Η κάμπια το λέει τέλος του κόσμου της, μα η ζωή το ορίζει ως πεταλούδα... Το τώρα σου δεν είναι απλά μια εποχή,
είναι άποψη που ευωδιάζει με λουλουδιασμένα όνειρα και ψίθυροι που θροΐζουν γύρω. Όταν μάθεις να ζεις μέσα στα χρώματα και τις ευωδιές των λουλουδιών, κανείς δεν μπορεί να σου τα στερήσει!!! ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΤΕΛΕΙΑ!!!
Christine Gourtsoulidou
PhD English Language - Literature & Linguistics
Διδάκτωρ Αγγλικής Φιλολογίας - Λογοτεχνίας & Γλωσσολογίας

May the joy of the season linger in your heart all the new year and may the peace, love and joy of Christmas fall gently over you and those you love this magical time of the year! Thank you for your wishes on my name day that add sparkle and delight in my life, filling my heart with gratitude and happiness! Be blessed!!!!
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ από τα βάθη της ψυχής μου για όλη τη ζεστασιά, έγκριση και αγάπη που εξέλαβα με τις καταπληκτικές ευχές σας! Να φωτίσει η άγια τούτη περίοδος όλα τα όνειρά σας και να σας χαρίσει το κομμάτι εκείνο από το σύμπαν που ευωδιάζει από τη μελωδία των Χριστουγέννων και της καινούριας ελπιδοφόρας χρονιάς! Ευλογημένες γιορτές σε όλους σας, υγεία, αγάπη και αμέτρητα χαμόγελα ευτυχίας!