16/10/2026
Πίνδαρος - 27. 14ος OΛYMΠIONIKOΣ (Ἀσωπίχω Ὀρχομενίῳ σταδιεῖ)
{Pindare - OLYMPIQUES. Au jeune Asopichus D'Orchomène (grec ancien/moderne et traduction en français)
Καφισίων ὑδάτων
λαχοῖσαι αἵτε ναίετε καλλίπωλον ἕδραν͵
ὦ λιπαρᾶς ἀοίδιμοι βασίλειαι
Χάριτες Ἐρχομενοῦ͵ παλαιγόνων Μινυᾶν ἐπίσκοποι͵
5 κλῦτ΄͵ ἐπεὶ εὔχομαι· σὺν γὰρ ὑμῖν τά τε τερπνὰ καί
τὰ γλυκέ΄ ἄνεται πάντα βροτοῖς͵
εἰ σοφός͵ εἰ καλός͵ εἴ τις ἀγλαὸς ἀνήρ.
οὐδὲ γὰρ θεοὶ σεμνᾶν Χαρίτων ἄτερ
κοιρανέοντι χοροὺς
οὔτε δαῖτας· ἀλλὰ πάντων ταμίαι
10 ἔργων ἐν οὐρανῷ͵ χρυσότοξον θέμεναι πάρα
Πύθιον Ἀπόλλωνα θρόνους͵
αἰέναον σέβοντι πατρὸς Ὀλυμπίοιο τιμάν.
Β΄ πότνι΄ Ἀγλαΐα
φιλησίμολπέ τ΄ Εὐφροσύνα͵ θεῶν κρατίστου
15 παῖδες͵ ἐπακοοῖτε νῦν͵ Θαλία τε
ἐρασίμολπε͵ ἰδοῖσα τόνδε κῶμον ἐπ΄ εὐμενεῖ τύχᾳ
κοῦφα βιβῶντα· Λυδῷ γὰρ Ἀσώπιχον ἐν τρόπῳ
ἐν μελέταις τ΄ ἀείδων ἔμολον͵
οὕνεκ΄ Ὀλυμπιόνικος ἁ Μινύεια
20 σεῦ ἕκατι. μελαντειχέα νῦν δόμον
Φερσεφόνας ἔλθ΄͵ Ἀ-
χοῖ͵ πατρὶ κλυτὰν φέροισ΄ ἀγγελίαν͵
Κλεόδαμον ὄφρ΄ ἰδοῖσ΄͵ υἱὸν εἴπῃς ὅτι οἱ νέαν
κόλποις παρ΄ εὐδόξοις Πίσας ἐσταφάνωσε κυδίμων
ἀέθλων πτεροῖσι χαίταν.
Tου Kηφισού που λάχατε τα νάματα κι ώριων ατιών
χαιρόσαστε τη χώρα, ω του λαμπρόπλουτου
βασίλισσες του Oρχομενού εσείς Xάριτες, των πρόπαλιων των Mινυών προστάτρες, αγρικήστε με
καθώς σας δέομαι τώρα. Kάθε χαρά κι αγάλλιαση με
τη δική σας δίνεται βοήθεια, αν τραγουδάτορας ή
γιόμορφος κανείς ή δοξασμένος γίνεται.Δίχως τις Xάρες τις ιερές, ουδ' οι Θεοί δε στήνουν χορούς γιά τραπεζώματα• αμή των έργων ολονών εκείνες οδηγήτρες στων ουρανών τα δώματα, έχοντας στήσει τα θρονιά στον Πύθιο δίπλα Aπόλλωνα με το χρυσό δοξάρι, του ολύμπιου του πατέρα τους λατρεύουν την αφεντική την αναιώνια χάρη. Ω Aγλαΐα δέσποινα κι ω τραγουδόφιλη κ' εσύ η Eυφροσύνη, κόρες του Δία του μεγαλοδύναμου, γρικάτε• κι ω Θαλία τραγουδογήτευτη κ' εσύ, το χοροσμάρι βλέποντας, μέσα στις νικηφόρες καλοτυχιές μ' απάλαφρα που προχωρά τα βήματα• γιατί 'ρθα τον Aσώπιχο στων λυδικών σκοπών να ψάλω τα
πατήματα και με καλομελέτημα, που η Mινύεια νίκησε στην Oλυμπία από χάρη σου. Mα στο μαυροτοιχότοπο της Περσεφόνης έπαρε, Aντίλαλε, τ' αχνάρι σου, και τον Kλεόδημο σα δεις φέρ' του το τρανομήνυμα, στη δοξαστήν αγκάλη της Πίσας πως ο γιόκας του απ' τα λαμπρά αγωνίσματα στεφάνωσε με φτέρουγα το νιότικο κεφάλι.
O vous, augustes reines du Céphise et d'une cité fameuse par ses coursiers, Grâces (3) ! illustres protectrices de la fertile Orchomène ( 235) et de l'antique race de Minyas, écoutez-moi, je vous adresse mes vœux !
Tous les biens, tous les plaisirs dont jouissent les mortels sont des bienfaits de votre bonté ; et si quelque homme a en partage (236) la beauté, la sagesse ou la gloire, c'est encore à vous qu'il le doit. Jamais, sans les Grâces décentes (237), les festins et les chœurs ne plairaient aux dieux. Dispensatrices augustes de tous les plaisirs du ciel, assises sur des trônes auprès d'Apollon à l'arc d'or, vous offrez sans cesse d'éternels hommages à votre père, l'immortel roi de l'Olympe.
Charmante Aglaé, Euphrosyne, amie des chants des poètes, filles du plus puissant des dieux, prêtez l'oreille à mes accents ; et vous, Thalie, pour qui la musique a tant de charmes, jetez un regard favorable sur cet hymne qui vole d'une aile légère (238) dans ce jour heureux et prospère.
Plein d'une ardeur poétique, jeune Asopichus, je suis venu chanter sur le mode lydien (239) la victoire olympique et la gloire dont tu illustres aujourd'hui la ville des Minyens. Volez, Écho, volez vers les sombres demeures de Proserpine ; portez à Cléodame l'agréable nouvelle de la victoire de son fils ; annoncez-lui qu'au sein de la glorieuse Pise, le laurier triomphal a couronné son jeune front.