12/08/2026
Μνήμη Τάσου Ισαάκ - Σολωμού Σολωμού
Αύγουστος του 1996.
Στη Δερύνεια, εκεί όπου η γη της Κύπρου συναντά τη σιωπηλή γραμμή της διαίρεσης, δύο νέοι άνθρωποι έμελλε να περάσουν από τη ζωή στη μνήμη και από τη μνήμη στην Ιστορία.
Στις 11 Αυγούστου, ο Τάσος Ισαάκ, συμμετέχοντας σε μια ειρηνική διαδήλωση μοτοσικλετιστών προς τα κατεχόμενα, βρέθηκε περικυκλωμένος από οπλοφόρους. Έπεσε στη γη, χτυπημένος βάναυσα, ενώ γύρω του η βία και η αδικία σκέπασαν για λίγο τη φωνή της ελευθερίας. Μα η θυσία του δεν σώπασε.
Τρεις ημέρες αργότερα, στις 14 Αυγούστου, ο εξάδελφός του Σολωμός Σολωμού προχώρησε προς το οδόφραγμα της Δερύνειας. Με μια δύναμη που έμοιαζε να γεννιέται από βαθιά μέσα του, ανέβηκε στον ιστό για να κατεβάσει τη σημαία του κατακτητή. Εκεί, μπροστά στα μάτια όλων, έπεσε νεκρός.
Δύο νέοι. Δύο ονόματα. Μία μνήμη.
Η θυσία τους έγινε σύμβολο μιας Κύπρου που δεν λησμονεί, μιας πατρίδας που κρατά ζωντανή την ελπίδα της ελευθερίας και της δικαιοσύνης. Η Δερύνεια κράτησε εκείνες τις ημέρες τη σιωπή της, μα ο άνεμος μετέφερε τα ονόματά τους πέρα από τα συρματοπλέγματα.
Ο Τάσος και ο Σολωμός δεν ανήκουν μόνο στο χθες. Ανήκουν στη μνήμη, στη συνείδηση και στην προσδοκία μιας πατρίδας ελεύθερης, ειρηνικής και δικαιωμένης.
Αιωνία τους η μνήμη.
Δεν ξεχνούμε, δεν πρέπει να ξεχάσουμε..