31/07/2026
Με πολλή χαρά αλλά και υπερηφάνεια μοιράζομαι τα σημερινά αποτελέσματα των μαθητών μου και των τελευταία για τη χρονιά που έκλεισε!!!
Με κίνδυνο να γίνω γραφική και δεν ξέρω τι...θα μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου... (βέβαια δεν κολλάω και θα τα πω!!!!)
Συνήθως λέμε "Συγχαρητήρια" στα παιδιά και στην καθηγήτρια αλλά παραλείπουμε το απέραντο "Ευχαριστώ" στους γονείς! Γιατί αυτοί πάντα μας στηρίζουν, αυτοί μας εμπιστεύτηκαν, αυτοί αγωνιούσαν έξω από το εξεταστικό κέντρο όσο εμείς πίναμε τον καφέ μας, αυτοί βρέθηκαν ίσως και απελπισμένοι λέγοντας "Θα μάθει ποτέ; Θα πάρει ένα χαρτί;"... Δεν ξέρω πόσες κλειστές πόρτες βρήκαν, δεν ξέρω πόσοι τους αποθάρρυναν, δεν θέλω να ξέρω εάν υπήρξαν άνθρωποι που τους εκμεταλλεύτηκαν...
Ξέρω τι έγινε μέσα στη δική μου τάξη και πόσο πολύ αγαπήθηκαν ΟΛΑ ΜΑ ΟΛΑ τα παιδιά! Σπάνια, πλέον, διδάσκω αυτό που θα πουν κάποιοι "νευροτυπικούς" και είναι το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσα να έχω! Η νευροδιαφορετικότητα , ναι, μπορεί να φοβίσει αλλά όχι ένα άτομο σαν κι εμένα που η ζωή μου όλη είναι η μελέτη τους! Και, ναι, είναι να μπεις μέσα στο μυαλό τους και να το αγαπήσεις και να δεις πόσα έχεις να πάρεις!!! Δίνω πολλά αλλά παίρνω στο τέλος πιο πολλά!!! Δεν θα τα απαριθμήσω...δεν χρειάζεται!!!
Θα φύγουν όλα τα παιδιά από την τάξη μου...έτσι πρέπει...αλλά πάντα θα υπάρχει το κενό...!!!! Σας ευχαριστώ θερμά για όσα σημαντικά μου μάθατε και πάντα με κάνετε να θέλω πιο πολλά από εσάς και να βρίσκω τρόπους για να τα διεκδικώ!!!