06/08/2026
- Μαμά, μαμά! Μάντεψε!
Σήμερα μόνο παίξαμε!
Δεν κάναμε καθόλου μάθημα!
…κάπως έτσι μπορεί να ξεκινήσει μια συνεδρία που, στα μάτια ενός παιδιού, ήταν απλώς παιχνίδι.
Έφτιαξε έναν πύργο και τον γκρέμισε.
Περίμενε τη σειρά του.
Έχασε και θύμωσε.
Ξαναπροσπάθησε.
Ζήτησε βοήθεια.
Άλλαξε τους κανόνες.
Γέλασε.
Μέτρησε βήματα σε ένα επιτραπέζιο.
Διαχειρίστηκε τη «ζαβολιά» του άλλου παίκτη.
Υποδύθηκε έναν ρόλο.
Εξάσκησε τη μνήμη του.
Και χωρίς να το καταλάβει… δούλεψε!
Το πιο σημαντικό όμως;
ΧΑΡΗΚΕ! ❤️
Γιατί μέσα στο παιχνίδι μπορούμε να δουλέψουμε τη συγκέντρωση, την υπομονή, την επικοινωνία, τη διαχείριση της ματαίωσης, τον σχεδιασμό, τη μνήμη, την αυτοπεποίθηση και τόσα ακόμη.
Και ίσως αυτό είναι που αγαπάμε περισσότερο στη δουλειά μας.
Το παιδί δεν χρειάζεται να νιώθει ότι «κάνει μάθημα».
Πρωτίστως, χρειάζεται να νιώθει ότι υπάρχει ένας ασφαλής χώρος όπου μπορεί να δοκιμάσει, να αποτύχει, να ξαναδοκιμάσει, να εκφραστεί δίχως περιορισμούς και να εξελιχθεί με το δικό του, προσωπικό ρυθμό.
Εμείς οι θεραπευτές ξέρουμε το θεραπευτικό πλάνο, τους μακροπρόθεσμους και βραχυπρόθεσμους στόχους, τι επιτεύχθηκε στο σήμερα και τι χρειάζεται να ενισχυθεί και να δουλευτεί στο αύριο.
Το παιδί ξέρει ότι σήμερα…απλώς έπαιξε! 🤍
Και πολλές φορές, εκεί ακριβώς βρίσκεται όλη η δουλειά και η αξία της θεραπείας.