07/11/2022
"Δάσκαλος είναι αυτός / αυτή που:
Ζει μέσα στην κοινωνία και δρα στο πεδίο των αντιθέσεων και των συγκρούσεων, στρατευμένος στην υπόθεση της παιδείας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατίας.
Προωθεί την ανοιχτή εκπαίδευση, την ανοιχτή μάθηση και την ανοιχτή σκέψη, ανοιχτές πόρτες, ανοιχτούς ορίζοντες, ανοιχτά μάτια.
Εμπεδώνει, ακόμα και στις εξετάσεις, τη σχέση με τη γνώση, με τα βιβλία και τα άλλα διδακτικά μέσα ανοιχτά. Τα βιβλία στο σχολείο είναι ορθάνοιχτα.
Ευνοεί και ενισχύει τη γνωστική ανεξαρτησία των μαθητών/τριών.
Απολαμβάνει και χαίρεται την ανεξαρτησία των μαθητών του, ιδίως όταν αυτό υπαινίσσεται αμφισβήτησή του.
Διαπραγματεύεται με τους μαθητές/τριες το νόημα που έχουν τόσο αυτά που γίνονται όσο και αυτά που δε γίνονται.
Δεν παρασύρεται από την εξουσία των γνώσεων που έχει.
Αξιοποιεί την εξουσία της θέσης του για να διευρύνει τα όρια της δημοκρατίας.
Δεν αστυνομεύει και δεν επιτηρεί την εκπαιδευτική διαδικασία.
Αναζητάει τις προϋποθέσεις για αυθεντική συμμετοχή.
Τη συμμετοχή δεν την επιβάλλει με πειθαναγκασμούς ούτε την εξαγοράζει με κίβδηλα κίνητρα μιας κενής αριστείας
Έχει «έμμονες ιδέες» και πάθος για το βιβλίο και τη γνώση. Είναι αυτό που τον κάνει «μεταδοτικό».
Σέβεται, αναγνωρίζει και αξιοποιεί τα έξυπνα και γόνιμα λάθη (Το σωκρατικό μοντέλο).
Αποδομεί τα αυτονόητα και τα δεδομένα που συντηρούν και διαιωνίζουν τη συντηρητική κανονικότητα
Ζει και την ώρα που εργάζεται, έτσι που μειώνει τις απώλειες ζωής, με επίμονη άσκηση στην αναζήτηση νοήματος ζωής.
Απολαμβάνει τους δεσμούς αμοιβαιότητας, αλληλεγγύης, αναγνώρισης και σεβασμού προς τους συναδέλφους.
Αποφεύγει την ιδιώτευση, την απομόνωση, τον ατομικισμό, τον ανταγωνισμό.
Δεν εμποδίζει, δεν αναχαιτίζει.
Είναι φορτωμένος με υποχρεώσεις και ευθύνες που αν και αναχαιτίζουν την ανεξαρτησία του, την εμπλουτίζουν.
Είναι δρομέας του δρόμου αντοχής του στοχασμού και της κριτικής σκέψης.
Δεν περιορίζεται τυπολατρικά στις υποχρεώσεις του. Τις υπερβαίνει για να δημιουργεί.
Ανιχνεύει και απολαμβάνει το πλαίσιο της σχετικής του αυτονομίας για να απελευθερώνει και να εμπλουτίζει την παιδαγωγική συνάντηση.
Ασκεί πολιτική παιδαγωγική.
Παθιάζεται με την παιδαγωγική του τακτ, του σεβασμού και της αναγνώρισης του άλλου.
Την παιδαγωγική πράξη την ορίζει με αναφορές στην κοινωνική δικαιοσύνη, τη δημοκρατία, τη μέριμνα, την έγνοια και τη φροντίδα.
Προτάσσει την παιδαγωγική της θετικής διάκρισης υπέρ αυτών που έχουν περισσότερη ανάγκη.
Παίρνει τη σκέψη στα χέρια του και ασκεί την παιδαγωγική της αισιόδοξίας για τη ζωή.
Το να είσαι δάσκαλος/δασκάλα -ενεργό κριτικό πολιτικό υποκείμενο σημαίνει από τη μια πως υπόκεισαι στο δίκτυο δώρων, ανταλλαγών και υποχρεώσεων που συγκροτούν τις κοινωνικές και παιδαγωγικές σχέσεις και από την άλλη πως δρας στο πεδίο των αντιφάσεων, των συγκρούσεων και των αντιθέσεων, με τρόπο που να συντελείς στη αξιοποίησή τους και το μετασχηματισμό τους σε πράξη αλλαγής."
Μαυρογιώργος Γ. (2016)
