Τα πεταλουδάκια Ιδ. Βρεφονηπιακός Σταθμός

07/04/2026

20/02/2026

Vasilis Akrivos ένας μουσικός με καρδιά, ψυχή, ταλέντο και κέφι!!! Ένας άνθρωπος που λατρεύει τα παιδιά κι εμείς είχαμε την τιμή να τον έχουμε μαζί μας και να ζωντανέψει η αποκριάτικη ορχήστρα με τα μουσικά ευφάνταστα όργανα που κατασκεύασαν παιδιά και γονείς!!

18/11/2025

Χμμμμμ… Δες το… αλλιώς!!!

Το νέο πείραμα υγείας της Φινλανδίας: αφήστε τα παιδιά να λερωθούν, η επιστήμη είναι ξεκάθαρη.

Για τους περισσότερους ενήλικες, τα λασπωμένα ρούχα ενός παιδιού προκαλούνε χάος. Η Φινλανδία όμως βλέπει κάτι διαφορετικό: μια ευκαιρία για τη δημόσια υγεία. Η κυβέρνηση έχει επενδύσει 1 εκατομμύριο ευρώ για να βοηθήσει 43 παιδικούς σταθμούς να αντικαταστήσουν την άσφαλτο και τα χαλίκια με χώμα, βρύα και φυτά του δάσους.

Γιατί; Επειδή η πρώιμη έκθεση στη μικροσκοπική βιοποικιλότητα (βακτήρια, μύκητες και άλλους μικροοργανισμούς) μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη ασθενειών που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό και οι οποίες αυξάνονται σε όλη την Ευρώπη.

Οι ερευνητές συνέκριναν 75 παιδιά που φοιτούσαν σε παιδικούς σταθμούς στη φύση με άλλα παιδιά των οποίων οι παιδικές χαρές ήταν κυρίως από άσφαλτο και πλαστικά στρώματα. Ένας παιδικός σταθμός βόρεια του Ελσίνκι μάλιστα μετέφερε ένα κομμάτι δασικού εδάφους, με μύρτιλα και βρύα, και άρχισε να καλλιεργεί τα δικά του λαχανικά.

Μέσα σε λίγες εβδομάδες, οι επιστήμονες παρατήρησαν αλλαγές στο δέρμα, το σάλιο και το μικροβίωμα του εντέρου των παιδιών, δείχνοντας πόσο γρήγορα η φύση αναδιαμορφώνει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Τα ευρήματα ήταν εντυπωσιακά. Τα παιδιά που έπαιζαν σε πράσινους χώρους είχαν λιγότερα επιβλαβή βακτήρια στο δέρμα τους και ισχυρότερη ανοσολογική άμυνα. Το μικροβίωμα του εντέρου τους άλλαξε επίσης, με λιγότερα βακτήρια Clostridium που σχετίζονται με παθήσεις του εντέρου.

Μετά από μόλις 28 ημέρες, οι ερευνητές παρατήρησαν αύξηση των κυττάρων στο αίμα που βοηθούν στην προστασία από αυτοάνοσες διαταραχές.

The European Correspondent

📷 Nick Page

15/10/2025

"Έχω δύο προνήπια που μένουν στο τμήμα μου μέχρι αργά.
Το ένα είναι παιδί μεταναστών, καλά οικονομικά, ντυμένο σαν μοντέλο, με την τσάντα του γεμάτη φαγητά για να διαλέγει, γιατί είναι και δύσκολος.
Το άλλο, την καλύτερη περίοδο της ζωής του, την πέρασε σε ξενώνα, από τότε που η μητέρα του μπήκε σε πρόγραμμα απεξάρτησης (αν και πλέον άρχισε και δουλειά και βρήκε σπίτι) και τα απογεύματα του δίνουμε να φάει από αυτά που έχει το σχολείο.

Λογικό είναι να βλέπει τα καλούδια του πρώτου και να θέλει κι αυτός. Πρώτη φορά έβλεπε μπλουμπεριζ, είναι ωραία άραγε;
Και τι ωραίο που φαίνεται το κέικ με τη σοκολάτα και πόσο θα ταιριάζει με το γάλα που έπιναν.

Και κάθε φορά, πριν προλάβω να πω οτιδήποτε, ενώνουν τις πετσέτες που στρώνουν για να φάνε, βάζουν τα φαγητά στη μέση και τα τρώνε μαζί.

Μάλλον κι η μάνα του (που το ξέρει) βάζει παραπάνω από όσο μπορεί να φάει, για να δίνει και στο φίλο του.
Τώρα κάθονται και τρώνε με το ένα χέρι και με το άλλο έχουν αγκαλιαστεί, λένε πόσο πολύ αγαπιούνται κι αυτό που παίρνει, υπόσχεται όταν θα πληρωθεί η μαμά του, να τον κεράσει.
Εγώ κανονικά πρέπει να θυμίζω τον κανόνα που λέει ότι ο καθένας τρώει τα δικά του, δεν καθόμαστε αγκαλιά στο τραπέζι κι ο καθένας στρώνει μπροστά του, αλλά τι είναι οι κανόνες μπροστά στον τρόπο που δουλεύουν μόνα τους την ενσυναίσθηση, τη φιλία και την αλληλεγγύη;

Αυτά και πάω να επιστρέψω στις εργασίες μου και στους κανόνες που αντιστάθηκε η Αντιγόνη."
---------

Via- - MommyCool | www.fractalart.gr

02/08/2025

Ήταν μεσημέρι, είχες φτιάξει μπιφτέκια με πατάτες.
Δεν ήθελα άλλο φαγητό, ήθελα μόνο να πάω να παίξω. Ούτε ήθελα να φάω ντομάτα.

Γέλασα όταν έκανες το αεροπλανάκι και άνοιξα το στόμα και όταν έκανες την πάπια διαβάζοντας το βιβλίο. Μα δεν ήθελα άλλο. Θέλω παιχνίδι τώρα.

Αλλά δεν είχα αδειάσει το πιάτο. Και τότε μου λες “Δεν αφήνουμε φαγητό, τα παιδάκια στην Aφρική πεινάνε και εσύ αφήνεις το φαγητό σου; Ντροπή”

Δεν τα ξέρω τα άλλα παιδάκια! Ούτε ξέρω πού είναι αυτή η Αφρική που λες.
Και δεν ξέρω πώς θα χορτάσουν τα άλλα παιδάκια αν φάω εγώ

Νιώθω ενοχές, αλλά ταυτόχρονα το στομάχι μου λέει όχι άλλο.
Σου κάνω το χατήρι και τρώω.
Αλλά θα ήθελα να μου είχες πει:
"Αν δεν πεινάς άλλο, εντάξει."
"Το δοκιμάζεις κι αν δε σου αρέσει, δεν πειράζει."
"Ας ακούσουμε το σώμα σου μαζί."

Όταν με σέβεσαι στο τραπέζι, μεγαλώνω με σεβασμό στο φαγητό και το σώμα μου.
Και δεν χρειάζεται να νιώσω ενοχές για να μάθω τι σημαίνει ευγνωμοσύνη.

Διευκρίνση: Δε μιλάμε για όταν πάνω στην απελπισία μας, λέμε κάτι τέτοιο, αλλά όταν χρησιμοποιούμε μια τέτοια τακτική συστηματικά.

30/07/2025

ΑΦΜ που λήγουν σε 0, 1, 2 – από 30/7 έως 31/7ΑΦΜ που λήγουν σε 3, 4, 5 – από 01/8 έως 02/8ΑΦΜ που λήγουν σε 6, 7, 8, 9 – από 03/8 έως 04/8Όλοι οι ΑΦΜ – από 05/8 έως 14/8

18/07/2025

Μεγάλωσες σε ένα σπίτι όπου το συναίσθημα του γονιού καθόριζε τον καιρό σου.
Αν ήταν ήρεμος, είχε άνοιξη.
Αν θύμωνε, σκοτείνιαζε.
Κι εσύ έτρεχες να μαζέψεις τα σύννεφα, μήπως και ξανάρθει ήλιος.

Κανείς δεν σε ρώτησε πώς νιώθεις.
Αλλά σε έμαθαν να παρατηρείς κάθε αναστεναγμό, κάθε σιωπή.
Μήπως είπες κάτι λάθος, μήπως έκανες κάτι λάθος, μήπως εκείνος θυμώσει κι εσύ μείνεις μόνος στο δωμάτιο, χωρίς εξήγηση, χωρίς επανόρθωση.

Ήσουν παιδί κι όμως, μέσα σου ένιωθες ότι έπρεπε εσύ να φροντίζεις εκείνον.
Να μη θυμώνει.
Να μη στεναχωριέται.
Να μην κουράζεται με σένα.
Να μην του γίνεσαι βάρος.
Να μην του μοιάσεις στον θυμό. Να μη σε δει να κλαις.

Έμαθες να σιωπάς.
Να μη φωνάζεις.
Να μη χρειάζεσαι.

Για να μη σε απορρίψει.

Ένα παιδί που είχε την ανάγκη να του πουν «Μπορείς να είσαι εσύ, όπως είσαι», μεγάλωσε με το βάρος να προστατεύει τη διάθεση του γονιού του, για να υπάρξει.

Μεγάλωσες, λοιπόν, προσέχοντας εσένα.

Και ξέχασες πώς είναι να σε προσέχει κάποιος.

Ξέχασες πώς είναι να μιλάς χωρίς να φοβάσαι.

Να θυμώνεις χωρίς να χάνεις την αγάπη εκείνων που σε νοιάζονται.
Να λυγίζεις χωρίς να σε απορρίπτουν.

Και τώρα, ενήλικας πια, κουβαλάς μια παράξενη δυσκολία.

Δεν ξέρεις πώς να ζητήσεις κάτι, αν πρώτα δεν πείσεις τον άλλον ότι δεν θα τον δυσκολέψεις.

Δεν ξέρεις πώς να σε αγαπήσουν, αν πρώτα δεν τους καθησυχάσεις ότι δεν θα θυμώσεις, ότι δεν θα χρειαστείς, ότι θα είσαι καλός, ήσυχος, βολικός.

Σα να κουβαλάς μέσα σου ένα εγχειρίδιο από τότε:
«Πώς να μη σε εγκαταλείψουν».

Κεφάλαιο 1: Διάβαζε τα πρόσωπα.
Κεφάλαιο 2: Προσάρμοσε τον τόνο σου.
Κεφάλαιο 3: Κρύψε τον πόνο σου.
Κεφάλαιο 4: Αν ο άλλος είναι καλά, τότε υπάρχεις.

Αλλά…κουράστηκες.
Να μαντεύεις τις διαθέσεις των άλλων για να αξίζεις χώρο.

Κι έτσι έρχεται η στιγμή που θέλεις να μάθεις να αναπνέεις χωρίς να μετράς την ανάσα του άλλου...Γιατί κάποτε ήσουν παιδί, οχι φίλτρο για τον θυμό κανενός.

Με αγάπη,
Σοφία

17/07/2025

😮‍💨😮‍💨😮‍💨