25/08/2025
Ήταν Οκτώβριος του 1988 όταν
ξεκίνησα για πρώτη φορά το ταξίδι μου
στο Κιλκίς ,το ταξίδι μου στη
διδασκαλία. Αν κάποιος μου έλεγε τότε
ότι αυτός θα ήταν και ο προορισμός μου
, θα απαντούσα σίγουρα ΄’υπερβολές’.
Πολύ σύντομα ,όμως , ένιωσα ότι ήταν ακριβώς έτσι.
Σήμερα ,που αυτό το ταξίδι ολοκληρώνεται, θα ήθελα να
ευχαριστήσω από καρδιάς όλους τους γονείς των μαθητών
μου που με εμπιστεύθηκαν ,τους μαθητές μου που έγιναν
γονείς και με εμπιστεύθηκαν επίσης και πάνω απ’όλους τους
μαθητές μου που πάντα μ’έκαναν να νιώθω σημαντική.
Χάρη σ’αυτούς οι χαρές γινόντουσαν μεγαλύτερες και οι
λύπες λιγότερο βαθειές και εγώ μ’έναν μαγικό τρόπο
έμενα πάντα νέα!
Θέλω ακόμα να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους που
ήταν μαζί μου όλα αυτά τα χρόνια- την Αγγέλα, ιδιαίτερα,
γιατί πραγματικά μαζί μεγαλώσαμε .
Ελπίζω , και εγώ απ’την μεριά μου, να έχω δώσει κάτι σε όλους
αυτούς τους ανθρώπους ως ελάχιστη ένδειξη ευγνωμοσύνης
για όλα αυτά που μου πρόσφεραν.
Εκ βαθέων
Γόνη Μανίκα
