Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος- Καβάλα Ντέμι Φωτιάδου

Χρόνια πολλά♥️

Δώστε λίγο χρόνο κ προσοχή. Αξίζει όλοι να ελπίζουμε ♥️

👉Όταν βλέπετε ένα παιδί στο δρόμο, στην καφετέρια, σε ένα δημόσιο χώρο, να του μιλάνε άσχημα οι γονείς του πάντα, μα πάντα, μα πάντα να επεμβαίνετε.

⚡️Αν σας λένε να κοιτάξετε την δουλειά σας, να πείτε ότι αυτή είναι η δουλειά σας. Να πείτε, ότι επειδή το γέννησαν δε σημαίνει ότι τους ανήκει, ότι είναι κτήμα τους. Τα ανθρώπινα πλάσματα δεν «ανήκουν» σε κανένα ανεξάρτητα από την ηλικία τους. Και είναι δουλειά σας να προστατεύετε και να νοιάζεστε γι αυτά. 

👉Αν διστάζετε, γιατί νομίζετε ότι η λεκτική, η σωματική και η συναισθηματική κακοποίηση είναι μορφές διαπαιδαγώγησης, δεν είναι. Είναι μορφές κακοποίησης και έχουν να κάνουν με τους συναισθηματικούς ανοιχτούς λογαριασμούς του γονιού και τίποτα απολύτως με το παιδί.  

‼️Να γυρίσετε πίσω στο παιδί και να απευθυνθείτε σε εκείνο, να το κοιτάξετε στα μάτια και να του πείτε, ότι δε φταίει σε τίποτα, δεν αξίζει αυτή τη συμπεριφορά και δε χρειάζεται να ντρέπεται. Μετά να γυρίσετε σε εκείνους και να πείτε, ότι αν καταλάβετε, ότι θα τιμωρήσουν το παιδί γι’ αυτό που έγινε, ή αν τους ξαναδείτε να κάνουν τα ίδια, θα φωνάξετε την αστυνομία ή θα τηλεφωνήσετε στο Χαμόγελο του Παιδιού.

⚠️Δεν είναι ότι θα σταματήσουν να κακοποιούν το παιδί, όταν θα γυρίσουν στο σπίτι. Είναι ότι το παιδί θα έχει ακούσει από έναν ενήλικα την αλήθεια και ότι κάποιος θα έχει βάλει σε τάξη τον κόσμο μέσα του. Είναι ότι θα δείξετε πώς εκείνοι δεν είναι παντοδύναμοι και εσείς δεν τους φοβάστε.

❣️Αυτό θα του δώσει δύναμη και ανθεκτικότητα να ελπίσει σε ένα καλύτερο μέλλον και να πιστέψει ότι υπάρχουν καλύτεροι άνθρωποι. Να ξέρετε ότι μόνο η ελπίδα σώζει αυτά τα παιδιά. Γι αυτό αγαπάνε τόσο πολύ τα παραμύθια, όπου στο τέλος πάντα ο ήρωας νικάει. Θα κρατήσει μέσα του, ακριβή, την εικόνα σας. Έστω μια φορά κάποιος το υπερασπίστηκε. Δε μπορώ να σας τονίσω πόσο σημαντικό είναι αυτό.

🥊Άφησα την σωματική κακοποίηση στο τέλος. Αν είναι γείτονες σας θα καλέσετε ξανά και ξανά και ξανά την αστυνομία. Ή το 11525 ή το 1056. Εκεί δεν υπάρχουν αστερίσκοι, προειδοποιήσεις, περιθώριο, δεύτερη ευκαιρία. Αν βλέπετε επανηλειμμένα σημάδια στο κορμί ενός παιδιού, κινηθείτε με τον ίδιο τρόπο. Αν είστε δάσκαλοι ή παιδαγωγοί, να επαγρυπνείτε. Να υποψιαστείτε. 4.000 παιδιά κακοποιούνται βάναυσα στη χώρα μας κάθε χρόνο. Σοβαροί τραυματισμοί και «συχνά ατυχήματα» είναι στην πραγματικότητα αποτυχημένες απόπειρες παιδοκτονίας.

Και κάτι τελευταίο:

🙈Αν μουδιάζετε στη σκέψη να κάνετε οτιδήποτε από τα παραπάνω, αν και συμφωνείτε, τότε το πιο πιθανό είναι να είστε κι εσείς θύμα παιδικής κακοποίησης. Επείγει να θεραπεύσετε τον εαυτό σας, πριν υπερασπιστείτε κάποιον άλλον.

Το κακό θεριεύει όταν το καλό συνεργάζεται με το κακό. Μη συνεργάζεστε άλλο.

Αχ αστέρι μου, τζιβαέρι μου.
#Άγγελος

"Με λένε Αλίκη, είμαι 27 χρονών και παντρεύομαι αύριο.
Η καρδιά μου τρέμει από ευτυχία .
Νιώθω όλες τις πεταλούδες στο στομάχι μου, σε όλο τον κόσμο, σε όλο το εσωτερικό μου.
Γαμπρός είναι ο Luigi, ο έρωτας της ζωής μου, ο έρωτας που έρχεται και ρίχνεσαι μέσα..
Και είναι όμορφο.

Με λένε Άλίκη, είμαι 30 και είμαι έγκυος. Νιώθω ναυτία το πρωί μόλις ξαπλώσω στο κρεβάτι αφού άνοιξα τα μάτια μου.
Ο Luigi λέει ότι είμαι όμορφη, δεν τον πιστεύω, έχω πάρει δέκα κιλά, αλλά θα με περιποιηθούν έτσι κι αλλιώς.

Με λένε Αλίκη, είμαι 31 χρονών, και εδώ και λίγους μήνες κρατάω αγκαλιά τον Φραντσέσκο.
Καλός ο Φραντσέσκο.
Και έχει γεύση γάλα παντού, στα μαλλιά, στα χεράκια, στα πόδια.
Είμαι συγκινημένη από τα πάντα.

Luigi, όχι. Ο Luigi μιλάει δυνατά.
«Κάνε τον να σταματήσει να κλαίει, Χριστέ μου. ".
Χθες του ξέφυγε ένα χέρι στο πρόσωπό μου. Τον συγχώρεσα αμέσως.
Είναι κουρασμένος.
Αυτή η μητρότητα τον βρίσκει απροετοίμαστο.

Με λένε Αλίκη, είμαι 32 χρονών, και σήμερα, κοιτάζοντας τον εαυτό μου στον καθρέφτη παρατήρησα μια μελανιά στο δεξί μου χέρι, μία στο ζυγωματικό και μία κοντά στο χείλος. Τώρα κάνω το μακιγιάζ μου για τα καλά και όλα εξαφανίζονται.

Με λένε Αλίκη, είμαι 33 χρονών, και απόψε κατέληξα στα Επείγοντα.
Τρία σπασμένα πλευρά.
Ο Luigi με κλωτσάει.
Αλλά δεν είναι δικό του λάθος.
Δεν φταίει αυτός.
Είναι τόσο κουρασμένος, και είμαι τόσο αφηρημένη που έπεσα στην κουζίνα, φέρνοντας το πιάτο και τα μαχαιροπίρουνα του στο τραπέζι.
«Ο σύζυγός μου προσπάθησε να με βοηθήσει να σηκωθώ, αντ' αυτού έπεσε πάνω μου. ”, έτσι είπα στο νοσοκομείο.
"Είσαι σίγουρη; ".
"Βεβαίως. ”, απάντησα αργά, με πόνο που μου έκοψε την ανάσα.

Το όνομά μου είναι είναι Αλίκη, είμαι 35 χρονών και σήμερα το πρωί ο Luigi με μαχαίρωσε στο λαιμό.
Νιώθω τη λεπίδα να μπαίνει στη σάρκα.
Για λίγα δευτερόλεπτα κράτησα την αναπνοή μου, και σκέφτηκα "...
«Σε μένα συμβαίνει αυτό;
Αλήθεια μου συμβαίνει αυτό;»
Πέθανα μετά από λίγες ώρες.
Όχι άλλο αίμα.

Το όνομά μου είναι Αλίκη, και τώρα είμαι σύννεφο, βροχή, γη και θάλασσα.
Και πνοή μάνας σε όλα τα ορφανά αυτού του κόσμου».

Όχι άλλο αίμα.

Κείμενο :Άννα Στέρη

Μέρα που είναι σήμερα.... Και κάθε μέρα.

Καλοκαιρινά tips για να μην περνάνε τα παιδιά όλη μέρα σε μια οθόνη!

Καλή επιτυχία παιδιά!! Σημαντικό να το πούμε κ κυρίως να το εννοούμε γιατί η αγάπη των γονιών θα έπρεπε να είναι ανιδιοτελής ♥️

Όλοι έχουμε σοκαριστεί από το τελευταίο τραγικό συμβάν που συνέβη στη χώρα μας. Κάποιοι έσπευσαν να κριτικάρουν, να κατηγορήσουν, να κουνήσουν το δάχτυλο. Κάποιοι άλλοι προσπάθησαν να αιτιολογήσουν, να δικαιολογήσουν ίσως αυτό το μοιραίο λάθος κ να μπουν στη θέση του άλλου. Σίγουρα η θλίψη κυριαρχεί στους περισσότερους...ας γίνουμε λίγο πιο επιεικεις με τους συνανθρώπους μας κ ας μάθουμε να λειτουργούμε στη ζωή μας με ενσυναίσθηση.

Σύνδρομο του Ξεχασμένου Μωρού: Πώς γίνεται ένας γονιός να ξεχνάει το παιδί του στο αυτοκίνητο Σοκαρισμένη είναι σήμερα όλη η ελληνική κοινωνία από την είδηση του τραγικού θανάτου ενός 5,5 μηνών κοριτσιού στην Άρτα, του οποίου ο πατέρας το ξέχασε

Γιατί δεν πρέπει να παίρνετε το κινητό του παιδιού ως τιμωρία | imommy Μια παιδοψυχολόγος μοιράζεται τις συμβουλές της για τη μείωση χρόνου που το παιδί περνάει με ηλεκτρονικές συσκευές.

"Μια δασκάλα έφερε μπαλόνια στο σχολείο. Ζήτησε από τους μαθητές να τα φουσκώσουν και να γράψουν το όνομα τους πάνω. Αφού τα παιδιά φούσκωσαν τα μπαλόνια και έγραψαν το όνομα τους, η δασκάλα τα πήρε και τα άδειασε στο διάδρομο του σχολείου ανακατεύοντας τα.
«Έχετε 5 λεπτά να βρείτε το μπαλόνι που γράφει το όνομα σας» είπε. Τα παιδιά έψαξαν μανιωδώς τα μπαλόνια, αλλά κανένα δεν βρήκε το δικό του.
Τότε η δασκάλα τους ζήτησε να πιάσουν το πρώτο μπαλόνι που θα βρουν και να το δώσουν στο παιδί που γράφει το όνομα του. Σε λιγότερο από δύο λεπτά, όλοι κρατούσαν το δικό τους μπαλόνι.
Τότε η δασκάλα είπε στα παιδιά:
«Αυτά τα μπαλόνια είναι σαν την ευτυχία. Δε θα τη βρούμε αν ψάχνουμε μόνο τη δική μας. Αν όμως νοιαζόμαστε και για την ευτυχία του άλλου, τότε αυτό θα μας βοηθήσει σίγουρα να βρούμε τη δική μας.»

Όταν η μετάδοση της σοφίας για βασικές αξίες της ζωής γίνεται σε εκπαιδευτικό περιβάλλον, έχει τόσο μεγάλο αντίκτυπο... "

(Via: dinfo.gr)

Χρόνια πολλά σε όλους! Ειρήνη, αγάπη, υγεία σωματική κ ψυχική, ευτυχία σε όλους εύχομαι! Ας φτιάξουμε όμορφες αναμνήσεις κ εικόνες με φίλους κ συγγενείς για εμάς κ τα παιδιά μας🎄❤️